← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 20 — με τον Brown

Ιωάννης 20Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, έναν αξιόπιστο ευαγγελικό οδηγό για τις Γραφές. Η ανάλυσή τους για το κεφάλαιο 20 του Ιωάννη μας οδηγεί μέσα από τον κενό τάφο, τους πρώτους αυτόπτες μάρτυρες και τις χαριτωμένες εμφανίσεις του αναστημένου Κυρίου. Με ευλαβική σαφήνεια ανιχνεύουν πώς τα γεγονότα της ανάστασης υπερνίκησαν την αμφιβολία και άναψαν την πίστη. Τα λόγια τους μας προσκαλούν να σταθούμε ξανά με τη Μαρία, τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Θωμά καθώς ο ζωντανός Χριστός αποκαλύπτει τον Εαυτό Του.
Διαβάστε
Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσει τον Λόγο. Διαβάστε το κεφάλαιο 20 του Ιωάννη αργά και με προσευχή, παρατηρώντας κάθε μάρτυρα του αναστημένου Κυρίου. Αφήστε την αφήγηση να αφυπνίσει ένα νέο θαύμα στον κενό τάφο και τους προσωπικούς χαιρετισμούς του Σωτήρα.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν αφηγούμενοι την βιαστική επίσκεψη του Πέτρου και του Ιωάννη στον τάφο. Στίχος 3. 3-10. Εξήλθεν ο Πέτρος και ο άλλος μαθητής και ήλθον πρώτοι εις τον τάφον —Αυτές οι λεπτομέρειες έχουν μια μοναδική αίσθηση άτεχνης αλήθειας. Η Μαρία, στη θλίψη της, τρέχει στους δύο αποστόλους που σύντομα θα συνδέονταν τόσο στενά στην διακήρυξη της ανάστασης του Σωτήρα, και αυτοί, ακολουθούμενοι από τη Μαρία, σπεύδουν να δουν με τα μάτια τους. Ο νεότερος μαθητής ξεπερνά τον μεγαλύτερο· η αγάπη ίσως παρέχει ταχύτερα φτερά. Σκύβει, κοιτάζει μέσα, αλλά δεν εισέρχεται στον ανοιχτό τάφο, συγκρατούμενος πιθανώς από έναν ευλαβικό φόβο. Ο τολμηρότερος Πέτρος, φτάνοντας, μπαίνει αμέσως, και ανταμείβεται με λαμπρές αποδείξεις του τι είχε συμβεί. Στη συνέχεια παρατηρούν την άμεση ανταπόκριση πίστης του αγαπημένου μαθητή. Στίχος 8. 8. Τότε εισήλθεν . . . και ο άλλος μαθητής ο ελθών πρώτος εις τον τάφον —Η επανάληψη αυτού, σε σχέση με το ότι δεν είχε εισέλθει παρά μετά τον Πέτρο, φαίνεται να δείχνει ότι τη στιγμή που έγραφε αυτά τα λόγια, το πλεονέκτημα που είχε ο καθένας από αυτούς τους αγαπημένους μαθητές έναντι του άλλου ήταν παρόν στο μυαλό του. και είδε και επίστευσε —Πιθανώς εννοεί, αν και δεν το λέει, ότι πίστεψε στην ανάσταση του Κυρίου του πιο άμεσα και σίγουρα από τον Πέτρο. Το σχόλιο ακολουθεί στη συνέχεια την αναγνώριση της Μαρίας από τον αναστημένο Κύριό της. Στίχος 16. 16, 17. Λέγει αυτή ο Ιησούς, Μαρία —Δεν είναι πλέον το μακρινό, αν και σεβαστό, «Γυναίκα». Είναι το συχνά επαναλαμβανόμενο όνομα, που εκφωνείται, αναμφίβολα, με όλη τη συνηθισμένη συμπεριφορά, και φέρνει μια πλημμύρα ανείπωτων και συντριπτικών συσχετίσεων. Αυτή εστράφη και λέγει προς αυτόν, Ραββουνί! —Αλλά αυτή η μία λέξη της εκστατικής αναγνώρισης δεν ήταν αρκετή για την πλήρη καρδιά της γυναίκας. Μη γνωρίζοντας την αλλαγή που είχε συμβεί σε Αυτόν, σπεύδει να εκφράσει με την πράξη της αυτό που τα λόγια δεν μπορούσαν να ντύσουν· αλλά ανακόπτεται. Η προσοχή στρέφεται τέλος στην απογευματινή εμφάνιση μεταξύ των συναθροισμένων μαθητών. Στίχος 19. 19-23. την αυτήν ημέραν το εσπέρας, την πρώτην ημέραν της εβδομάδος, των θυρών κεκλεισμένων όπου ήσαν συνηγμένοι οι μαθηταί διά τον φόβον των Ιουδαίων, ήλθεν ο Ιησούς —προφανώς όχι με τον συνηθισμένο τρόπο εισόδου. και λέγει προς αυτούς Ειρήνη υμίν —όχι απλώς η ευχή να είναι δική τους ακόμη και η δική Του υψωμένη ειρήνη (Ιωάννης 14:27), αλλά μεταδίδοντάς την στις καρδιές τους, όπως ακριβώς «ήνοιξε τον νουν αυτών διά να εννοώσι τας γραφάς» (Ιωάννης 14:27- : ).
Σκεφτείτε
Στην ομολογία του Θωμά πιέζουν την πλήρη δόξα της θεότητας του Χριστού. Στίχος 28. 28. Απεκρίθη ο Θωμάς και είπεν αυτώ, Ο Κύριός μου και ο Θεός μου —Ότι ο Θωμάς δεν έκανε αυτό που τον προσκάλεσε ο Ιησούς να κάνει, και αυτό που είχε θέσει ως προϋπόθεση της πίστης του, φαίνεται σαφές από το :- («Επειδή με είδες, επίστευσες»). Κατακλύζεται, και η δόξα του Χριστού τώρα ξεσπά πάνω του σαν πλημμύρα. Η εκφώνησή του ξεπερνά όλα όσα είχαν ειπωθεί μέχρι τώρα, ούτε μπορεί να ξεπεραστεί από οτιδήποτε θα ειπωθεί ποτέ στη γη ή στον ουρανό. Για την εντυπωσιακή παράλληλη περίπτωση του Ναθαναήλ, βλέπε στον Ιωάννη 1:49. Η Σοκινιανή εισβολή στην υπέρτατη θεότητα του Χριστού που διδάσκεται εδώ εμφανώς—σαν να ήταν απλώς μια επίκληση στον Θεό σε μια στιγμή έκπληξης—είναι κάτω από την προσοχή, εκτός από την βλασφημία που κατηγορεί αυτόν τον μαθητή, και τις δυσκολίες στις οποίες δείχνει ότι έχουν περιέλθει. Κλείνουν υπογραμμίζοντας την ευλογία που εκφωνείται σε όσους πιστεύουν χωρίς να δουν. Στίχος 29. 29. επειδή με είδες, επίστευσες —λόγια μετρημένης επαίνου, αλλά έμμεσης και αναμφίβολα οδυνηρά αισθητής επιτίμησης: δηλαδή, 'Πράγματι επίστευσες· είναι καλό: είναι μόνο με την απόδειξη των αισθήσεών σου, και αφού αρνήθηκες κατηγορηματικά κάθε απόδειξη εκτός από αυτήν.' μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες —«Θαυμάσιο πράγματι και πλούσιο σε ευλογία για εμάς που δεν τον είδαμε, είναι αυτό το καταληκτικό λόγο του Ευαγγελίου» [ALFORD]. Ιωάννης 20:30· Ιωάννης 20:31. ΠΡΩΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ. Η σύνδεση αυτών των στίχων με τα τελευταία λόγια του Ιωάννη 20:29 είναι όμορφη: δηλαδή, Και πράγματι, όπως ο Κύριος τους ανακήρυξε μακάριους όσους μη ιδόντες Αυτόν επίστευσαν, έτσι για αυτόν τον ένα σκοπό έχουν καταγραφεί όλα τα περιεχόμενα αυτού του Ευαγγελίου, ώστε όλοι όσοι το διαβάζουν να πιστέψουν σε Αυτόν, και πιστεύοντας, να έχουν ζωή σε αυτό το ευλογημένο όνομα.
Απαντήστε
1. Πώς ο κενός τάφος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις δικές μου επίμονες αμφιβολίες; 2. Με ποιους τρόπους ο αναστημένος Χριστός με συνάντησε προσωπικά όπως συνάντησε τη Μαρία και τον Θωμά; 3. Πού καλούμαι να εμπιστευτώ τον Λόγο Του ακόμα και όταν η όραση παρακρατείται;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸν ἀναστάντα Χριστόν, ὡς ἀποκαλύπτεται ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην κ’ κεφαλαίῳ, οὗ ἡ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου φέρει ζωὴν καὶ φῶς εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου χάρισον ἡμῖν τὴν πίστιν ἐκείνην, ἥτις δέχεται τὸν Λόγον Σου ἄνευ ἀπαιτήσεως σημείων, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ ὁμολογήσωμεν μετὰ τοῦ Θωμᾶ, «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου», καὶ νὰ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ εἰρήνῃ, ἣν μόνον Σὺ δύνασαι νὰ δώσῃς. Ἀπόστειλον ἡμᾶς ὡς μάρτυράς Σου, τολμηροὺς νὰ κηρύττωμεν τὸ εὐαγγέλιον τοῦ κενοῦ τάφου, μέχρις οὗ Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →