Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 1 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, τον ισόβιο θησαυρό εκθετικών περιγραμμάτων του επί της όλης Γραφής. Το παρόν μάθημα αντλεί από την πραγματεία του επί του πρώτου κεφαλαίου της Πρώτης προς Κορινθίους, όπου η εναρκτήρια ευχαριστία του αποστόλου γίνεται αφορμή για βαθιά διδασκαλία περί των χαρισμάτων και των ασφαλειών του ευαγγελίου. Ακούμε με την ίδια φιλάνθρωπη διάθεση που συνιστά ο Συμεών, δεχόμενοι τόσο τις ενθαρρύνσεις όσο και τις προειδοποιήσεις που απευθύνονται στην εκκλησία της Κορίνθου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Θεού όπως στέκεται στο πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης Επιστολής προς Κορινθίους, προσέχοντας ιδιαιτέρως τον χαιρετισμό του αποστόλου και τις διαβεβαιώσεις που ακολουθούν, ώστε οι καρδιές μας να προετοιμασθούν να δεχθούν την έκθεση που προσφέρει ο Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει τον λόγο τοποθετώντας την ευχαριστία του αποστόλου εντός του ευρύτερου προτύπου των επιστολών του.
Περί παντός αναγκαίου για την ευημερία τους, ο Απόστολος εδώ μεταδίδει τις γνώμες του ελευθέρως· αλλά στην αρχή της επιστολής του δεν κάνει καμία διαφορά μεταξύ των Κορινθίων και της καθαρότερης από όλες τις Εκκλησίες. Γνώριζε ότι αν πολλοί μεταξύ αυτών ήσαν διεφθαρμένοι, η μεγάλη πλειοψηφία τους ήτο ειλικρινής· και γι' αυτό τους περιλαμβάνει όλους στις πρώτες εκφράσεις της στοργής του, ώστε να έχει αργότερα μεγαλύτερη επιρροή επάνω σε εκείνους, των οποίων τα σφάλματα σχεδίαζε να διορθώσει. Και αυτό παρεμπιπτόντως μας δείχνει ότι, όταν βλέπουμε στη Λειτουργία μας τις ίδιες φιλάνθρωπες εκφράσεις σχετικά με την κατάσταση προσώπων στην ιδία μας Εκκλησία, δεν πρέπει να κατατείνουμε σχολαστικώς κάθε λέξη μέχρις εσχάτων, αλλά να επιτρέπουμε την ίδια ευρύτητα εκφράσεως στην μία περίπτωση όπως και στην άλλη. Αλλά για να μη σταθούμε σε αυτό, παρατηρούμε σε αυτήν την εισαγωγική αναγνώριση του Αποστόλου, Ι.Έπειτα προχωρεί να ξεδιπλώσει τις ευλογίες που μεταδίδει το ευαγγέλιο.
Οι ευλογίες που μεταδίδει το Ευαγγέλιο — Το Ευαγγέλιο δεν είναι άλλο παρά «μαρτυρία» περί του Ιησού. Αυτή ήτο «το πνεύμα της προφητείας» υπό την Παλαιά Διαθήκη [Σημείωση: Αποκάλυψις 19:11 .]· και είναι το πνεύμα όλων των συγγραφών της Καινής Διαθήκης. Τι ήτο η μαρτυρία, δηλούται με μεγάλη ακρίβεια από τον Άγιο Ιωάννη: «Αύτη είναι η μαρτυρία, ότι ο Θεός έδωκεν εις ημάς αιώνιον ζωήν· και αύτη η ζωή είναι εν τω Υιώ αυτού· ο έχων τον Υιόν έχει ζωήν· και ο μη έχων τον Υιόν του Θεού ζωήν ουκ έχει [Σημείωση: Α' Ιωάννου 5:11-12 .].» Ο πιστός έχει αυτήν την μαρτυρίαν «βεβαιωμένην εν αυτώ». Υπάρχουν δύο τρόποι καθ' ους η μαρτυρία αυτή βεβαιούται: ο ένας είναι εξωτερικώς, διά σημείων και θαυμάτων· ο άλλος είναι εσωτερικώς, διά της ενεργείας του Πνεύματος του Θεού επί της ψυχής. Οι Κορίνθιοι την είχον βεβαιωθείν και κατά τους δύο τρόπους· διότι ουδεμία Εκκλησία υπερέβη αυτούς εις θαυματουργικά χαρίσματα [Σημείωση: Α' Κορινθίους 12:10 .Περί του πνεύματος αναμονής των πιστών επεκτείνεται κατόπιν.
Άλλοι, οι οποίοι δεν είναι αληθινοί πιστοί, δύνανται να έχουν το αυτό σύμβολον πίστεως· αλλά δεν έχουν αυτές τις αλήθειες γραμμένες εν ταις καρδίαις αυτών· ουδέ δύνανται να ομιλούν περί αυτών εκ της ιδίας αυτών πείρας: τούτο είναι μερίς του αληθούς πιστού μόνον· και είναι μερίς, εν συγκρίσει προς την οποίαν πάσα η γνώσις εν τω σύμπαντι και πας ο πλούτος των Ινδιών δεν είναι παρά σκύβαλα και κόπρος [Σημείωση: Φιλιππησίους 3:8 .].] 2. Πνεύμα αναμονής— [Οι Κορίνθιοι «ουδενός χαρίσματος υστερούντο, αναμένοντες την αποκάλυψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Οι άγιοι υπό την Μωσαϊκήν οικονομίαν ανέμενον την πρώτην παρουσίαν του Κυρίου ημών: οι υπό την Χριστιανικήν οικονομίαν αναμένουσι την δευτέραν αυτού παρουσίαν, όταν έλθει πάλιν εξ ουρανού εν δυνάμει και δόξη πολλή, να συνάξει τους εκλεκτούς αυτού, και να τους θέσει εις πλήρη κατοχήν της προωρισμένης αυτών κληρονομίας.Ο Συμεών συνεχίζει δεικνύων την συνεχιζομένην διατήρησιν που επαγγέλλεται προς τους κλητούς.
Εν όψει εκείνης της ημέρας, «είναι νηφάλιος, και ελπίζει μέχρι τέλους εις την χάριν την φερομένην εις αυτόν εν τη αποκαλύψει Ιησού Χριστού [Σημείωση: Α' Πέτρου 1:13 .].»] Αλλά εκ του κειμένου μας οδηγούμεθα να παρατηρήσωμεν περαιτέρω, ΙΙ. Τας ευλογίας τας οποίας το Ευαγγέλιον εξασφαλίζει — Ο Θεός καλών ημάς εις την γνώσιν του Υιού αυτού, καλεί ημάς επίσης εις κοινωνίαν μετά του Υιού αυτού, εις πάσας τας ευλογίας και της χάριτος και της δόξης: και όπου δίδει την πρώτην εκ τούτων των ευλογιών, εκεί δεσμεύεται να μεταδώσει και την δευτέραν. Επί του εδάφους τούτου, της επαγγελίας πιστού Θεού, ο Απόστολος διεβεβαίου τους Κορινθίους περί, 1. Της συνεχούς αυτών διατηρήσεως— [«Θέλει βεβαιώσει υμάς μέχρι τέλους», λέγει. Εάν οι πιστοί αφήνοντο εις εαυτούς, δεν θα είχον προοπτικήν να υπομείνουν μέχρι τέλους. Τοσαύται και τηλικαύται είναι αι δυσχέρειαι με τας οποίας έχουν να αγωνισθούν, ώστε δεν θα είχον καμίαν ελπίδα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Εν κατακλείδι ο Συμεών πιέζει την ανάγκην συνεχούς πίστεως, αγάπης και επιμελείας.
Πρέπει επίσης να χρησιμοποιούμεν πάσαν επιμέλειαν εις παν καθήκον· διότι διά της επιμελείας οφείλομεν «να καταστήσωμεν την κλήσιν και την εκλογήν ημών βεβαίαν», και να ευρεθώμεν «εν ειρήνη, άσπιλοι και αμώμητοι [Σημείωση: Β' Πέτρου 1:10 · Β' Πέτρου 3:14 .].» Εδώ βλέπομεν ότι αυτά ακριβώς τα πράγματα τα οποία ο Θεός ημίν επηγγέλθη, οφείλουν να αποκτηθούν διά μέσου της ιδίας ημών πίστεως και αγάπης και επιμελείας. Άνευ τούτων, το τέλος ουδέποτε θα επιτευχθεί (διότι ο Θεός συνέδεσε το τέλος μετά των μέσων): αλλά διά της συνεχούς ασκήσεως τούτων, το τέλος εξασφαλίζεται πέραν πάσης δυνατότητος αποτυχίας. «Ο Θεός δεν δύναται να αρνηθεί εαυτόν [Σημείωση: Β' Τιμοθέου 2:13 .]:» και ο λόγος αυτού, βεβαιωθείς ως είναι διά διαθήκης και όρκου, ουδέποτε δύναται να αποτύχει [Σημείωση: Εβραίους 6:18 .]. «Ο ουρανός και η γη δύνανται να παρέλθουν: αλλά ο λόγος αυτού ουδέποτε θέλει παρέλθει [Σημείωση: Ματθαίος 24:35 .].»] Εφαρμογή— 1. Γίνε ευγνώμων εάν μετέχεις της χάριτος ταύτης— [Άγ.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού δέχομαι ευκολότερα τον πλουτισμό του ευαγγελίου εις λόγον και γνώσιν, και πού ακόμη αντιστέκομαι εις αυτό; Πώς η υπόσχεσις της τελικής διατηρήσεως διαμορφώνει την καθημερινήν μου επαγρύπνησιν αντί να ενθαρρύνει την προληπτικήν αυθάδειαν; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους καλούμαι να περιπατήσω αξίως της κλήσεως την οποίαν έλαβον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω πιστέ Θεέ, ο οποίος εκάλεσας ημάς εις την κοινωνίαν του Υιού σου, χάρισε εις ημάς χάριν να δεχθώμεν μετά πραότητος τον λόγον τον εμφυτευθέντα εν ταις καρδίαις ημών. Διατήρησον ημάς αμώμους μέχρι της ημέρας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ώστε να ευρεθώμεν άσπιλοι ή ρυτίδα όταν έλθει πάλιν εν δόξη. Ενίσχυσον την πίστιν ημών, αύξησον την αγάπην ημών, και ταχύνου την επιμέλειαν ημών, ώστε αι ήδη δοθείσαι ελεημοσύναι να οδηγήσουν ημάς εμπρός εις εκείνην την τελείαν συμμόρφωσιν την οποίαν ητοίμασας διά τους αγαπώντας σε· διά του αυτού Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →