← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ο Κύριος ο Θεός και το Πνεύμα Αυτού Με Έστειλε: Η Πτώση της Βαβυλώνας και τα Νέα Πράγματα

Ησαΐας 47-48Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η μακρά παρηγορία των αιχμαλώτων της Βαβυλώνας κλείνει με δύο κεφάλαια λογαριασμού και απελευθέρωσης. Το κεφάλαιο σαράντα επτά είναι θρήνος για την 'παρθένο Βαβυλώνα': κατέβα από τον θρόνο και κάθισε στη σκόνη, πάρε τον μύλο και άλεσε, εσύ που είπες στην καρδιά σου 'θα είμαι κυρία για πάντα' και ποτέ δεν σκέφτηκες το τέλος σου. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας το ερμηνεύει ως τη δίκαιη ανταπόδοση μιας σκληρής και αλαζονικής εξουσίας, και μετατρέπει τους αστρολόγους και τους αστροσκόπους της — τους μάγους που υπόσχονταν στον βασιλιά μόνο ευχάριστα μέλλοντα — σε μια διαρκή παραβολή του κενού κάθε ψευδούς πρόγνωσης: δεν μπορούν να σώσουν ούτε τον εαυτό τους από τη φλόγα. Το κεφάλαιο σαράντα οκτώ επιστρέφει τον λόγο στον σκληροτράχηλο Ισραήλ — 'ο λαιμός σου είναι σιδερένιος τένοντας, και το μέτωπό σου χάλκινο' — και πιέζει το μεγάλο θέμα ότι μόνο ο Θεός προείπε αυτά τα πράγματα, ώστε ο Ισραήλ να μην πιστώσει ποτέ τα είδωλα. Και τότε, κοντά στο τέλος αυτής της όλης δεύτερης μεγάλης κίνησης του Ησαΐα, έρχεται ένας από τους πιο φωτεινούς στίχους στους προφήτες: 'ο Κύριος ο Θεός, και το Πνεύμα Αυτού, με έστειλε'. Ο Κύριλλος ακούει σε αυτόν τον Πατέρα, το Πνεύμα και τον Απεσταλμένο — μια ματιά, στις σκιές της Παλαιάς Διαθήκης, στο μυστήριο που ομολογεί η Εκκλησία. Το κεφάλαιο τελειώνει με τη σάλπιγγα της απελευθέρωσης: 'Εξέλθετε από τη Βαβυλώνα', οι λυτρωμένοι οδηγούμενοι μέσα από την έρημο, νερό που αναβλύζει από τον βράχο — και η νηφάλια επωδός, 'Δεν υπάρχει ειρήνη, λέγει ο Κύριος, στους ασεβείς'.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Ησαΐας 47–48 — 'Κατέβα, και κάθισε στη σκόνη, ω παρθένα θυγατέρα της Βαβυλώνας… δεν θα ονομάζεσαι πλέον τρυφερή και λεπτή. Πάρε τους μύλους, και άλεσε αλεύρι'· 'είπες, θα είμαι κυρία για πάντα… ούτε θυμήθηκες το τέλος αυτού'· 'Στάσου τώρα με τις μαγείες σου… ας σταθούν τώρα οι αστρολόγοι, οι αστροσκόποι… και ας σε σώσουν… δεν θα παραδώσουν τον εαυτό τους από τη δύναμη της φλόγας'. Έπειτα το κεφάλαιο σαράντα οκτώ: 'Γνώριζα ότι είσαι πεισματάρης, και ο λαιμός σου είναι σιδερένιος τένοντας, και το μέτωπό σου χάλκινο'· 'Ακόμη και από την αρχή το δήλωσα σε σένα… μήπως πεις, το είδωλό μου τα έκανε'· 'Για χάρη του ονόματός μου θα αναβάλω την οργή μου… σε καθάρισα, αλλά όχι με ασήμι'· 'Πλησιάστε σε εμένα, ακούστε αυτό… και τώρα ο Κύριος ο Θεός, και το Πνεύμα Αυτού, με έστειλε'· 'Εξέλθετε από τη Βαβυλώνα, φύγετε από τους Χαλδαίους… δεν διψούσαν όταν τους οδήγησε μέσα από τις ερήμους: έκανε τα νερά να ρέουν από τον βράχο'· 'Δεν υπάρχει ειρήνη, λέγει ο Κύριος, στους ασεβείς'.
Μελετήστε

Μελέτη

Η βαθύτερη αμαρτία της Βαβυλώνας, βλέπει ο Κύριλλος, είναι η αλαζονεία που ξέχασε το τέλος της: 'θα είμαι κυρία για πάντα'. Εμπιστεύτηκε τις μαγείες της και τους αναρίθμητους στρατιώτες της και υποθέτοντας ότι καμία ανατροπή δεν θα μπορούσε ποτέ να τη φτάσει — αλλά ο Κύρος ήρθε, και έμαθε, πολύ αργά, ότι υπήρχε άλλος ισχυρότερος από αυτήν. Και οι αστρολόγοι της; Ο Κύριλλος αφαιρεί το επίχρισμα από αυτούς: δεν μπορούσαν πραγματικά να γνωρίζουν το μέλλον, αλλά μιλούσαν από την καρδιά τους αυτό που θα ευχαριστούσε — Διότι δεν ήταν δυνατόν για τους μάγους απλώς να γνωρίζουν τι θα γινόταν· αλλά προφητεύοντας αυτό που ήταν ευχάριστο και μιλώντας από την καρδιά τους, σύμφωνα με ό,τι είναι γραμμένο, είδαν την έκβαση των πραγμάτων που ελπίζονταν να είναι σε αντίθεση με τις προβλέψεις τους. Ακόμη και σε αυτό το κεφάλαιο της κρίσης ο Κύριλλος βρίσκει την καρδιά του Θεού: Είχε δώσει στη Βαβυλώνα τη δύναμή της μόνο ως όργανο τιμωρίας Του, και προκλήθηκε όταν υπερέβη το μέτρο, διότι ο Ίδιος τιμωρεί όχι με σκληρότητα αλλά με αγάπη — Διότι ο Θεός μερικές φορές τιμωρεί από αγάπη, και αυτούς που έχουν γίνει απρόσεκτοι και έχουν υψώσει περήφανο λαιμό εναντίον Του τους απομακρύνει μέσω μόχθων προς υπακοή. Και έτσι αντλεί τον κανόνα για οποιονδήποτε γίνεται ποτέ η ράβδος διόρθωσης άλλου — αν κάποιος πρέπει ποτέ να επιβάλει ποινές ενώ ο Θεός τιμωρεί, ας κοιτάξουμε στην πραότητα, γνωρίζοντας καλά ότι ο τιμωρός προκαλείται πολύ αν τα πράγματα της δικαιοσύνης επιβληθούν σε αυτούς από εμάς πέρα από το μέτρο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το κεφάλαιο σαράντα οκτώ στρέφεται στον σιδερένιο λαιμό και το χάλκινο μέτωπο του Ισραήλ — όμως ο Κύριλλος θαυμάζει όχι τη σκληρότητα αλλά την πραότητα που συνεχίζει να μιλά σε αυτό. Ο Θεός προείπε τα ζοφερά πράγματα στους σκληροκάρδιους επίτηδες, ώστε ο φόβος να κάνει αυτό που η λογική δεν θα έκανε — Διότι αυτούς που ένας λόγος δεν αποστρέφει από απρεπείς επιχειρήσεις μερικές φορές ακόμη και παρά τη θέλησή τους αποστρέφονται από τον φόβο. Και δήλωσε τα πάντα εκ των προτέρων ώστε ο Ισραήλ να μην πιστώσει ποτέ τα είδωλα με αυτό: αυτός είναι ο λόγος που η προφητεία προηγείται του γεγονότος. Πάνω απ' όλα, ο Κύριλλος ακούει την Αγία Τριάδα να προτυπώνεται στο 'ο Κύριος ο Θεός, και το Πνεύμα Αυτού, με έστειλε', και διαβάζει τον στίχο ως την ομολογία ότι ήταν ο Θεός που ανέστησε τον απελευθερωτή — και πέρα από τον Κύρο, την βαθύτερη αποστολή του Υιού από τον Πατέρα και το Πνεύμα. Συνδέει όλη την κίνηση της χάριτος με το έλεος που αναβάλλει την οργή για χάρη του ονόματος του Θεού, τη σωτήρια δόξα που μοιράζεται με κανέναν άλλον — Τώρα η δόξα του Θεού είναι να σώζει και να δείχνει έλεος και να κυβερνά τα πάντα και χωρίς μόχθο να επιτελεί ό,τι επιλέγει να επιφέρει. Έπειτα η σάλπιγγα: 'Εξέλθετε από τη Βαβυλώνα' — ένα βασιλικό, φιλάνθρωπο νεύμα απελευθέρωσης — και το ταξίδι της ερήμου με νερό από τον βράχο, που ο Κύριλλος διαβάζει ως απόδειξη ότι ο Θεός του παρελθόντος είναι ο Θεός του τώρα, αμετάβλητος σε δύναμη — ώστε να γνωρίζουν ότι ο Θεός του παρελθόντος είναι επίσης τώρα, και με ίση δύναμη και με αντίστοιχα θαύματα είναι ικανός να ενεργεί, και κατέχει αμετάβλητη ισχύ. Και πάνω στους αμετανόητους πέφτει ο καταληκτικός λόγος — δεν υπάρχει χαρά για τους ασεβείς, των οποίων η ίδια η συνείδηση τους πλήττει, η καρδιά τους πληττόμενη, ως εύλογο, και ο νους τους βαρυμένος από τις επιπλήξεις της συνείδησης.
Απαντήστε

Απόκριση

Κοίταξε πρώτα στον καθρέφτη της Βαβυλώνας. 'Θα είμαι κυρία για πάντα' είναι η πρόταση κάθε υπερήφανης καρδιάς που ξεχνά το τέλος της — και ο πιο σίγουρος τρόπος να οδηγηθείς στη σκόνη είναι να πιστεύεις ότι καμία ανατροπή δεν μπορεί να σε φτάσει. Θυμήσου το τέλος σου, και δεν θα καταστραφείς από την ασφάλειά σου. Δυσπιστήσου επίσης στους σύγχρονους αστρολόγους — τις φωνές που σου υπόσχονται μόνο το ευχάριστο μέλλον, που 'μιλούν από την καρδιά τους' αυτό που θέλεις να ακούσεις. Δεν μπορούν να σώσουν τον εαυτό τους από τη φλόγα· δεν θα σώσουν εσένα. Αναζήτησε αντίθετα τον Θεό που μόνος δηλώνει τα νέα πράγματα πριν έρθουν. Και αν ο Θεός επιβάλει ποτέ την τιμωρία Του σε εσένα, μην το διαβάζεις ως σκληρότητα: 'Τιμωρεί από αγάπη', για να κάμψει τον περήφανο λαιμό προς υπακοή. Δέξου την διόρθωση ως υιός, όχι ως δούλος. Αλλά αν γίνεις ποτέ η ράβδος στη διόρθωση άλλου — γονέας, δάσκαλος, οποιοσδήποτε δόθηκε εξουσία να πειθαρχεί — άκουσε την προειδοποίηση του Κύριλλου και κοίταξε στην πραότητα, 'διότι ο τιμωρός προκαλείται πολύ αν τα πράγματα της δικαιοσύνης επιβληθούν σε αυτούς από εμάς πέρα από το μέτρο'. Ποτέ μην αφήσεις τη σκληρότητα της Βαβυλώνας να γίνει δική σου. Πάνω απ' όλα, άκουσε τη σάλπιγγα που προορίζεται για εσένα: 'Εξέλθετε από τη Βαβυλώνα'. Ο Θεός που οδήγησε τον λαό Του μέσα από την έρημο και έσχισε τον βράχο για τη δίψα τους είναι ο ίδιος Θεός τώρα, 'με αμετάβλητη ισχύ'. Έλα έξω από την αιχμαλωσία σου με τον λόγο Του· πιες από τον βράχο που είναι ο Χριστός. Μόνο μην μείνεις ανάμεσα στους ασεβείς που δεν έχουν ειρήνη, των οποίων η ίδια η συνείδηση τους πλήττει — διότι δεν υπάρχει χαρά για τους ασεβείς, αλλά υπάρχει, για εκείνους που εξέρχονται, μια φωνή χαράς στα πέρατα της γης.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ, που με το Πνεύμα Σου έστειλες τον Υιό Σου για τη σωτηρία μας, και που μόνος δηλώνεις τα νέα πράγματα πριν συμβούν: ελευθέρωσέ με από την υπερηφάνεια της Βαβυλώνας, ώστε να μην πω ποτέ στην καρδιά μου 'θα είμαι κυρία για πάντα', αλλά να θυμάμαι το τέλος μου και να περπατώ ταπεινά ενώπιόν Σου. Αφαίρεσε από εμένα τον σιδερένιο τένοντα του λαιμού μου και το χάλκινο του μετώπου μου· και αν πρέπει να με κάμψεις με φόβο όταν ο λόγος Σου δεν θα με αποστρέψει, κάμψε με, διότι τιμωρείς από αγάπη, για να φέρεις τον υπερήφανο σε υπακοή. Κάνε με πράο όπου μου έχεις δώσει να διορθώνω άλλον, μήπως σε προκαλέσω υπερβαίνοντας το μέτρο της δικαιοσύνης. Σε ευλογώ που αναβάλλεις την οργή Σου για χάρη του ονόματός Σου, διότι η δόξα του Θεού είναι να σώζει και να δείχνει έλεος· δείξε το σε εμένα. Και όπως φώναξες στους αιχμαλώτους Σου 'Εξέλθετε από τη Βαβυλώνα', και τους οδήγησες μέσα από την έρημο, και έσχισες τον βράχο για τη δίψα τους, έτσι κάλεσέ με έξω από την αιχμαλωσία μου και δώσε μου να πιω από τον Βράχο που είναι ο Χριστός· διότι Εσύ είσαι ο Θεός του παρελθόντος που είσαι επίσης ο Θεός του τώρα, αμετάβλητος σε δύναμη. Ας μην είμαι ανάμεσα στους ασεβείς που δεν έχουν ειρήνη, αλλά ανάμεσα σε εκείνους που φέρουν τη φωνή της χαράς στα πέρατα της γης· δια του ιδίου Χριστού του Θεού μας, προς τον οποίο με Σένα και το πανάγιο Πνεύμα Σου ανήκει η δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →