Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τοβίτ
Τωβίτ 1-2 — αντλώντας από τον Μποσσυέ (Παγκόσμια Ιστορία + Υψώσεις επί των Μυστηρίων)
Άνοιγμα
Η αρχή του Τωβίτ ξεδιπλώνεται ενώπιον της χριστιανικής ψυχής ως ένα οικιακό ευαγγέλιο τοποθετημένο εντός της μεγάλης βαβυλώνιας διασποράς — ένα μικρό πιστό νοικοκυριό που διαφυλάττει τον νόμο του Μωυσέως εν μέσω της συγχύσεως των εθνών και της λαμπρότητας της αυτοκρατορικής αυλής. Αντλώντας από τη συνεχή μελέτη του Μποσσυέ στον Λόγο περί της παγκοσμίου ιστορίας, όπου η μακρά αιχμαλωσία του Ισραήλ παρουσιάζεται ως το κεντρικό παράδειγμα της παιδαγωγικής σωφρονισμού της προνοίας διά της οποίας ο Θεός οδηγεί τον λαό του διά της ταπεινώσεως προς την βαθύτερη απελευθέρωση που θα φέρει ο Μεσσίας, δυνάμεθα να δεχθούμε τον Τωβίτ όχι μόνον ως ηθικό υπόδειγμα αλλά ως ιδιαίτερο τύπο του καθιερωμένου νοικοκυριού που η πρόνοια διαφυλάττει διά μέσου κάθε εποχής διασποράς. Το ένστικτο του Μποσσυέ στις Υψώσεις περί των μυστηρίων είναι να αναγινώσκει κάθε αφήγηση της Παλαιάς Διαθήκης ως προεικόνιση μυστηρίων που θα ξεδιπλωθούν στην πληρότητά τους εν τη Ενσαρκώσει, και η κρυπτή ελεημοσύνη του Τωβίτ εν τω νοικοκυριώ της εξορίας προεικονίζει τον κρυπτό βίο του Χριστού εν Ναζαρέτ, εκείνη την μακρά προετοιμασία υπό τους οφθαλμούς του Ιωσήφ και της Μαρίας εντός της οποίας η βαθυτέρα όλων των προνοιών επραγματοποιήθη εν σιωπή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια 1 και 2 του Τωβίτ αργά, επιτρέποντας στον στοχαστικό ρυθμό του Μποσσυέ να διαμορφώσει τη δική σας ανάγνωση. Προσέξτε την αυτοβιογραφική ανάμνηση του Τωβίτ για τα νεανικά του χρόνια, το προσκύνημά του στην Ιερουσαλήμ στις ημέρες του διαιρεμένου βασιλείου, την τήρηση των τριών δεκάτων· την επακόλουθη εξορία του υπό τον Σαλμανασσάρ, το θάρρος του στην ταφή των σκοτωμένων Ισραηλιτών, τον κίνδυνο που αυτή η ελεημοσύνη του προκάλεσε, την φυγή του, και την ανάκτηση της εύνοιας υπό διαδοχικούς βασιλείς. Σημειώστε την τελική σκηνή όπου ο Τωβίτ, κουρασμένος από ακόμη μία ταφή σε ημέρα εορτής, τυφλώνεται από τα θερμά περιττώματα σπουργιτιών· την εργασία της συζύγου του Άννας· την ένταση της φτώχειας μεταξύ τους. Κρατήστε αυτό το νοικοκυριό ενώπιον των οφθαλμών σας όπως ο Μποσσυέ θα το είχε κρατήσει ενώπιον του Δελφίνου: ένα σχολείο πρόνοιας υπό ταπείνωση.
Μελετήστε
Μελέτη
Βασιζόμενοι στην επεξεργασία του Μποσσυέ της βαβυλώνιας αιχμαλωσίας στον Λόγο περί της παγκοσμίου ιστορίας (Μέρος Δεύτερο «Η συνέχεια της θρησκείας») μπορούμε να προσεγγίσουμε τα αρχικά κεφάλαια του Τωβίτ με το προνοιακό πλαίσιο που ανέπτυξε ο Μποσσυέ για την εκπαίδευση του Δελφίνου. Ο Μποσσυέ ανέγνωσε τη μακρά πορεία της ιστορίας του Ισραήλ όχι ως την τυχαία διαδοχή πολιτικών γεγονότων αλλά ως τη σκόπιμη εξέλιξη της παιδαγωγίας της πρόνοιας προς την Ενσάρκωση. Τη βαβυλώνια αιχμαλωσία ιδιαιτέρως την κατανόησε ως τη σωφρονιστική παιδεία με την οποία ο Θεός έσπασε την προσκόλληση του Ισραήλ στην πολιτική αυτονομία και την προετοίμασε για τη βαθύτερη βασιλεία που ο Μεσσίας θα εγκαινίαζε μια βασιλεία όχι αυτού του κόσμου θεμελιωμένη όχι από στρατούς αλλά από την υπακοή του πάθους των δικαίων. Το μικρό οίκημα του Τωβίτ στέκεται μέσα σε αυτή την προνοιακή παιδαγωγία ως η αναντικατάστατη μαρτυρία ότι ακόμη και στην εξορία ακόμη και στην ταπείνωση ακόμη και στη σωματική θλίψη η θρησκεία των πατριαρχών διατηρείται όχι από πολιτική δύναμη αλλά από την καθημερινή ελεημοσύνη των πιστών. Οι τρεις δεκάτες που τηρεί ο Τωβίτ η λευιτική δεκάτη για την ιερωσύνη η δεκάτη της Ιερουσαλήμ για το αγιαστήριο η δεκάτη ορφανών χηρών και προσηλύτων γενναιόδωρης ελεημοσύνης συνιστούν όπως θα μπορούσε να παρατηρήσει ο Μποσσυέ κατά τον τρόπο της Πολιτικής του εξ ιδίων λόγων της Αγίας Γραφής το θεμέλιο της θρησκευτικοπολιτικής τάξεως με την οποία ένας λαός παραμένει λαός ακόμη και όταν οι πολιτικοί θεσμοί του έχουν ανασταλεί. Η Πολιτική του Μποσσυέ αντλώντας τις αρχές της από την ίδια την Γραφή και όχι από την ειδωλολατρική φιλοσοφία αφιερώνει διαρκή προσοχή στο Πρώτο Βιβλίο στην οικογένεια ως θεμέλιο του κράτους και στη θρησκευτική ευλάβεια των οικημάτων ως υπόστρωμα της πολιτικής αρετής το οίκημα του Τωβίτ ενσαρκώνει ακριβώς αυτή την αρχή και ο Λόγος στη συνέχεια επεκτείνει την ανάλυση για να δείξει ότι η οικιακή ευσέβεια των εξορίστων στη Βαβυλώνα ήταν ο σπόρος από τον οποίο θα βλάσταινε η μεταεξορική αποκατάσταση. Η ταφή των νεκρών το σωματικό έργο ελέους που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της αφηγήσεως του Τωβίτ ο Μποσσυέ θα την προσέγγιζε μέσω των Διαλογισμών του επί του Ευαγγελίου όπου οι διαρκείς ευαγγελικές διαλογίσεις του στρέφονται συνεχώς από την εξωτερική πράξη στην εσωτερική διάθεση που την τάσσει προς τον Θεό. Το υπόδειγμα του Μποσσυέ στους Διαλογισμούς είναι να θέσει ενώπιον της ψυχής τη σκηνή του Ευαγγελίου να προσκαλέσει την ψυχή να εισέλθει στη σκηνή θεωρητικώς και να αντλήσει τις πρακτικές εφαρμογές που αποκαλύπτει η θεωρία. Εάν ο Μποσσυέ συνέθετε έναν διαλογισμό επί του πρώτου κεφαλαίου του Τωβίτ θα έθετε τον Τωβίτ ενώπιον της ψυχής ιδού αυτός ο άνθρωπος αυτός ο πιστός Ισραηλίτης υπό ξένη κυριαρχία ο οποίος με κόστος της περιουσίας του και με κίνδυνο της ζωής του μεταφέρει τα πτώματα των σφαγιασθέντων συγγενών του προς ταφή ιδού η μυστικότητα με την οποία ενεργεί γνωρίζοντας ότι βασιλικό διάταγμα απαγορεύει ό,τι η ελεημοσύνη προστάζει ιδού η υπομονή με την οποία φέρει την επακόλουθη απώλεια. Οι Εξάρσεις επί των μυστηρίων με την χριστολογική τριαδική τους σάρωση θα επέκτειναν την ανάγνωση περαιτέρω η ταφή των νεκρών είναι το σωματικό έργο που μαρτυρεί ρητότατα το δόγμα της σωματικής αναστάσεως διότι θάπτει κανείς το σώμα με πίστη ότι το ίδιο σώμα θα αναστηθεί και οι ταφές του Τωβίτ στη Νινευή προτυπώνουν την υποδοχή από τον χριστιανό του σώματος του Χριστού από τον σταυρό και την κατάθεσή του στον τάφο με την πεποίθηση ότι θα αναστηθεί την τρίτη ημέρα. Η τύφλωση που βρίσκει τον Τωβίτ στο τέλος του δευτέρου κεφαλαίου σωματικό σκόνος δοσμένο σε εκείνον του οποίου το εσωτερικό φως είναι αδιάλειπτο ο Μποσσυέ την ανέγνωσε στην ευρύτερη παράδοση των Επιταφίων του λόγων επί της Ερριέττας της Αγγλίας του επιταφίου λόγου στον οποίο διαλογίστηκε εκτενώς τον προνοιακό χαρακτήρα της σωματικής θλίψεως στις ζωές των δικαίων. Οι δίκαιοι δέχονται ενίοτε δοκιμασίες ώστε οι αρετές τους να δοκιμασθούν και να τελειωθούν η θλίψη δεν είναι τιμωρία αλλά η σωφρονιστική παιδεία ενός Πατέρα του οποίου η αγάπη δεν απαλλάσσει τα τέκνα του από την παιδεία που τα προετοιμάζει για την αιώνια κληρονομία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Βασιζόμενοι στην προνοιακή ιστοριογραφία του Μποσσυέ στον Λόγο περί της Παγκοσμίου Ιστορίας, σκέψου αν η δική σου κατανόηση της ιστορίας αναγνωρίζει την προνοιακή τάξη που ο Μποσσυέ διατύπωσε ενάντια στις απλώς πολιτικές και οικονομικές αναγνώσεις της εποχής του. Ο Μποσσυέ υποστήριζε ότι η πρόνοια του Θεού είναι η κύρια αιτία κάθε ιστορικής κίνησης. Η άνοδος και η πτώση των αυτοκρατοριών τάσσεται προς την εξέλιξη της ιστορίας της σωτηρίας. Το μικρό πιστό νοικοκυριό διατηρεί τον σπόρο από τον οποίο μεγαλώνει η ευρύτερη αποκατάσταση. Πού στην δική σου ανάγνωση της σύγχρονης ιστορίας έχεις πειραχθεί από τις κοσμικές μειώσεις που το προνοιακό πλαίσιο του Μποσσυέ αντιστέκεται; Σκέψου επίσης το νοικοκυριό του Τωβίτ ως το θεμέλιο που ο Μποσσυέ διατύπωσε στην Πολιτική εξαγόμενη από τις ιδίες λέξεις της Αγίας Γραφής. Η καθολική παράδοση έχει διατηρήσει με σταθερότητα ότι η οικογένεια είναι η θεμελιώδης μονάδα της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής. Η αναστολή ή η διαφθορά της οικογενειακής ευσέβειας καταστρέφει τις ευρύτερες τάξεις που εξαρτώνται από αυτήν. Έχει γίνει το νοικοκυριό σου σχολείο των σωματικών έργων ελέους όπως ήταν το νοικοκυριό του Τωβίτ ή έχει η ιδιωτικοποίηση της οικογενειακής ζωής από τον περιβάλλοντα πολιτισμό μειώσει αυτήν την ουσιαστική λειτουργία; Σκέψου τέλος την θλίψη του Τωβίτ στο τέλος του δευτέρου κεφαλαίου. Βασιζόμενοι στον διαλογισμό των επιταφίων λόγων του Μποσσυέ για τον προνοιακό χαρακτήρα της σωματικής δοκιμασίας στις ζωές των δικαίων, σκέψου αν έχεις δεχθεί τις θλίψεις της δικής σου ζωής μέσα σε αυτό το προνοιακό πλαίσιο ή αν τις έχεις επιτρέψει να γίνουν αφορμές μνησικακίας αντί για την παιδευτική πειθαρχία που ένας Πατέρας δίνει στα παιδιά του.
Απαντήστε
Απόκριση
Επιλέξτε ένα σωματικό έργο ελέους αυτή την εβδομάδα για να το αναλάβετε ήσυχα κατά τον τρόπο των κρυφών ταφών του Τωβίτ και κατά τον τρόπο της διδασκαλίας του Μποσσυέ στις Μελετήσεις επί του Ευαγγελίου ότι η εσωτερική διάθεση της αγάπης είναι αυτή που δίνει στην εξωτερική εργασία την ουσία της. Αφήστε το έργο να σας κοστίσει κάτι· αφήστε το να παραμείνει κρυφό μεταξύ σας και του Πατέρα που βλέπει εν κρυπτώ· αφήστε την προνοιακή πλαισίωση της ιστοριογραφίας του Μποσσυέ να σας στηρίζει όταν το έργο φαίνεται μικρό απέναντι στα μεγάλα γεγονότα της ημέρας.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ, που με τη σοφή σου πρόνοια στήριξες τον Τωβίτ σε ακλόνητη πιστότητα και γενναιόδωρη αγάπη μέσα στις δοκιμασίες της εξορίας, διαμόρφωσε τα νοικοκυριά μας στην ίδια καθημερινή ευσέβεια και εμπιστοσύνη. Με τη μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου, της οποίας η κρυφή ζωή στη Ναζαρέτ περιέκλεισε το μυστήριο του σχεδίου της σωτηρίας σου, οδήγησέ μας μέσα από κάθε αιχμαλωσία στην ελευθερία που κέρδισε ο Υιός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →