Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 3 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική-Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ στο κεφάλαιο 3 της Προς Εβραίους. Η κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από την έκκληση του αποστόλου να θεωρήσουμε τον Χριστό, τον πιστό Υιό που τέθηκε πάνω από τον οίκο του Θεού, και την επίσημη προειδοποίηση κατά της απιστίας που αντλείται από την ιστορία της ερήμου του Ισραήλ. Η εξήγησή του τονίζει την υπεροχή του Μεσίτη της νέας διαθήκης ενώ προτρέπει στην επιμονή στην ελπίδα. Καθώς ακολουθούμε τα προσεκτικά σχόλια του Γκιλ, είθε το Πνεύμα να διεγείρει φρέσκια προσοχή στη ζωντανή φωνή του Χριστού και να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας μέχρι το τέλος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 3 της Προς Εβραίους αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη έκκληση να θεωρήσετε τον Ιησού, την αντίθεση με τον Μωυσή, και την επείγουσα προειδοποίηση κατά της σκλήρυνσης της καρδιάς. Αφήστε τα λόγια του ψαλμού που παρατίθεται στο κεφάλαιο να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε την εξήγηση του Γκιλ για αυτούς τους ίδιους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά με την εξήγηση του στίχου 1.
Στίχος 1. Όθεν, άγιοι αδελφοί ,.... Ο απόστολος αποκαλεί τους Εβραίους 'αδελφούς', όχι επειδή ήταν του ιδίου φυσικού γένους και καταγωγής, αλλά επειδή ήταν στην ίδια πνευματική σχέση· είχαν όλοι τον ίδιο Πατέρα, ανήκαν στην ίδια οικογένεια, ήταν οι υιοθετημένοι υιοί του Θεού, οι αδελφοί του Χριστού, ο ένας του άλλου, και του αποστόλου· και ήταν 'άγιοι', όχι εκ γεννήσεως, ούτε από τον εξωτερικό τους χωρισμό από άλλα έθνη, αλλά δια της αγιαστικής ενεργείας του Πνεύματος· και ήταν έτσι κατά την ομολογία, και κατά τη γνώμη του αποστόλου: μέτοχοι της επουρανίου κλήσεως · με την οποία εννοείται όχι κάποια επιχείρηση ή απασχόληση της ζωής· ούτε κλήση σε κάποιο αξίωμα στην εκκλησία ή στο κράτος· ούτε μια απλή εξωτερική κλήση δια της διακονίας του λόγου· αλλά μια εσωτερική ειδική κλήση της χάριτος, προς την απόλαυση των ευλογιών της χάριτος εδώ, και προς τη δόξα στο εξής· και η οποία δεν είναι σύμφωνα με έργα, αλλά σύμφωνα με τη χάρη του Θεού, και γίνεται δια δυνατής, αποτελεσματικής και ακαταμάχητης χάριτος: και αυτή λέγεται 'επουράνιος', επειδή η χάρη δια της οποίας οι άγιοι καλούνται είναι από τον ουρανό, και είναι προς τον ουρανό που καλούνται· και τα μέσα της κλήσεώς τους, το Ευαγγέλιο, είναι από τον ουρανό· και αυτό το επίθετο χρησιμοποιείται για να δείξει την εξοχότητα της κλήσεώς τους, και να τη διακρίνει από όλες τις άλλες: και αυτοί οι Εβραίοι λέγονται 'μέτοχοι' αυτής· το οποίο δείχνει, ότι ο Θεός δεν είχε απορρίψει εντελώς εκείνο τον λαό, και όμως ότι δεν ήταν οι μόνοι που απολάμβαναν τη χάρη της αποτελεσματικής κλήσεως, ήταν απλώς συνέταιροι με άλλους· και ότι οι άγιοι είναι όμοιοι μέτοχοι σε αυτή την ευλογία, καλούνται εν μια ελπίδι της κλήσεώς τους· και δηλώνει την αλήθεια και την πραγματικότητά της: το καθήκον στο οποίο προτρέπονται είναι, να θεωρήσουν τον απόστολο και αρχιερέα της ομολογίας μας, Χριστόν Ιησούν · το αλεξανδρινό αντίγραφο, οι λατινικές και αιθιοπικές εκδόσεις, διαβάζουν μόνο 'Ιησούν'· ο οποίος καλείται 'ο απόστολος', επειδή απεστάλη από τον Θεό για να κηρύξει το Ευαγγέλιο, να κάνει θαύματα, και να κάνει το θέλημα του Θεού, ιδιαίτερα για να αποκτήσει λύτρωση και σωτηρία για τον λαό του, η οποία αποστολή δεν υποθέτει καμία ανισότητα προσώπων, ή αλλαγή τόπου, ή κάποια εξαναγκασμό ή ασέβεια προς τον Χριστό, αλλά αγάπη προς τους ανθρώπους· και νοείται γι' αυτόν ως εν αξιώματι ως Μεσίτης, και δείχνει την εξουσία του, και ότι δεν ήταν απατεώνας.Ο Γκιλ στη συνέχεια πραγματεύεται τον στίχο 2.
Στίχος 2. Ο οποίος ήταν πιστός σε εκείνον που τον διόρισε ,.... Ή 'τον έκανε'· ο Χριστός, ως άνθρωπος, έγινε, αλλά όχι ως Θεός· ούτε ο απόστολος μιλά για τη θεία φύση του Χριστού, αλλά για τα αξιώματά του: γι' αυτό η φράση αυτή σχεδιάζει τη σύσταση και την εγκατάστασή του στο αξίωμα· η οποία μπορεί να περιλάβει τον αιώνιο διορισμό του ως Μεσίτη· την ανοιχτή υπόσχεση γι' αυτόν στον καιρό· την αποστολή, τη χρίση, και τη μαρτυρία από τον Θεό· και την εκδήλωση και δήλωσή του ως τέτοιου, κατά την ανάληψη και την ενθρόνισή του στα δεξιά του Θεού, όταν έγινε Κύριος και Χριστός.Ο Γκιλ στη συνέχεια πραγματεύεται τον στίχο 3.
Στίχος 3. Διότι αυτός ο άνθρωπος κρίθηκε άξιος περισσότερης δόξας από τον Μωυσή ,.... Ο Μωυσής κρίθηκε άξιος δόξας και τιμής, και του δόθηκε, τόσο από τον Θεό όσο και από τους ανθρώπους· από τον Θεό, όπως φαίνεται από το έργο στο οποίο τον κάλεσε, να ελευθερώσει τον λαό του Ισραήλ, να αποκαλύψει το νου και το θέλημά του σ' αυτούς, και να τους κυβερνήσει· και από τις χάρες που του έδειξε, όπως τα θαύματα που έκανε δι' αυτού, την κοντινή συνομιλία που του επέτρεψε, και την όψη που του έδωσε της δόξας του, την οποία έκανε να περάσει μπροστά του, και την προσοχή του σ' αυτόν κατά τον θάνατο και την ταφή του, καθώς και τη μαρτυρία που έδωσε γι' αυτόν· και κρίθηκε άξιος τιμής από τους ανθρώπους, και που του την έδωσαν, όπως ο Φαραώ και ο λαός του, και οι Ισραηλίτες.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα με τον στίχο 6.
Στίχος 6. Αλλά ο Χριστός ως Υιός επί του οίκου αυτού ,.... Όπως ο Μωυσής δεν ήταν, αν και οι Ιουδαίοι λένε ότι ήταν מאריה דבית a και בעל הבית b, 'κύριος και δεσπότης του οίκου'· ναι, και בן בית, 'ο Υιός του οίκου' c· αλλά αυτός δεν ήταν: ο Χριστός είναι ο Υιός και κληρονόμος, ο Κύριος και δεσπότης· είναι Υιός, όχι εκ δημιουργίας, ή εκ υιοθεσίας, ή εκ αξιώματος, αλλά εκ φύσεως: εξ ου φαίνεται ότι είναι Θεός, και είναι ίσος με τον Θεό· και αυτή η υιότητά του είναι το θεμέλιο του αξιώματός του, και γίνεται κληρονόμος πάντων των πραγμάτων: και όταν λέγεται 'ως Υιός', δεν εννοεί απλή ομοιότητα· αλλά εκφράζει το δικαίωμά του στην κληρονομία και την κυβέρνηση, και την εκτίμηση και τον σεβασμό που είχε στον οίκο του, και την πιστότητά του ως Υιός εκεί· και αν και ήταν δούλος, ως άνθρωπος και Μεσίτης, και είχε ένα μεγάλο έργο υπηρεσίας να εκτελέσει, και το οποίο εκτέλεσε με επιμέλεια και πιστότητα, όμως ήταν επίσης Υιός, Κύριος και κληρονόμος, όπως ο Μωυσής δεν ήταν· και είναι επί του οίκου του Θεού, ως Βασιλιάς, ιερέας, και προφήτης σ' αυτόν, και ως ο πρωτότοκος, Υιός και κληρονόμος, και ως ο δεσπότης και κυβερνήτης αυτού· και ο οποίος οίκος καλείται δικός του, επειδή δόθηκε σ' αυτόν από τον Πατέρα, αγοράστηκε από τον ίδιο, και τον οποίο αυτός οικοδόμησε, και στον οποίο κατοικεί: του οποίου οίκος είμεθα εμείς · οι πιστεύοντες στον Χριστό, είτε Ιουδαίοι είτε εθνικοί· οι οποίοι, ως ζώντες λίθοι, οικοδομούμεθα πνευματικός οίκος, εν τω οποίω ο Χριστός κατοικεί δια πίστεως, και επί του οποίου προεδρεύει και βασιλεύει: εάν κρατήσωμεν την παρρησίαν και το καύχημα της ελπίδος βεβαίαν μέχρι τέλους .
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στην καθημερινή μου ζωή καλούμαι να στρέψω την προσοχή μου πληρέστερα στον Χριστό ως απόστολο και αρχιερέα; Με ποιους τρόπους μπορεί η λεπτή απιστία να με πειράζει να απομακρυνθώ από την απλή εμπιστοσύνη στο τετελεσμένο έργο του; Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να κρατήσω την πεποίθηση και την ελπίδα μου βεβαία μέχρι το τέλος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, αἰνοῦμέν σε διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν δόξαν τοῦ Υἱοῦ σου, ὅστις πιστὸς ἐστιν ἐπὶ τὸν οἶκόν σου ὡς Υἱός. Ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα κατανοῶμεν αὐτὸν μετὰ ἀκλονήτου πίστεως, φυλάττων ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀπάτης τῆς ἁμαρτίας καὶ πονηρᾶς καρδίας ἀπιστίας. Διὰ τῆς χάριτός σου, ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα κρατῶμεν τὴν πεποίθησιν ἡμῶν ἐν αὐτῷ μέχρι τέλους, ἀγαλλιώμενοι ἐν τῇ ἐλπίδι τοῦ εὐαγγελίου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →