← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ

Ιουδίθ 15-16 — αντλώντας από τον Θωμά Ακουίνα (Σούμμα ΙΙ-ΙΙ ερ.85 θυσία + ερ.17 ελπίδα + Χρυσή Άλυσος επί του Μεγαλυνάριου)

Ιουδίθ 15-16Άγιος Θωμάς Ακινάτης — Summa Theologiae + Catena Aurea + Υπόμνημα επί των Sententiarum22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι Ιουδίθ 15 και 16 ολοκληρώνουν την αφήγηση της απελευθέρωσης με κοινή θριαμβευτική νίκη και ύμνο ευχαριστίας. Αφού η ασσυριακή απειλή καταρρέει, ο λαός της Βαιτυλούα και της Ιερουσαλήμ εορτάζει τη νίκη που ο Θεός πραγματοποίησε μέσω του θάρρους και της προσευχής της Ιουδίθ. Τα κεφάλαια μεταβαίνουν από τη διανομή των λαφύρων και τη δημόσια αναγνώριση στον ίδιο τον ύμνο της Ιουδίθ, ο οποίος μεγαλύνει τη δύναμη του Κυρίου επί των υπερηφάνων και την πιστότητά του προς τους ταπεινούς. Σε θωμιστικό πλαίσιο αυτά τα γεγονότα προσκαλούν σε στοχασμό για το πώς οι εξωτερικές πράξεις θρησκείας εκφράζουν την εσωτερική αρετή. Η λειτουργία της δοξολογίας που ακολουθεί τη μάχη απεικονίζει την οργανωμένη επιστροφή των κτιστών αγαθών στην πηγή τους. Οι αναγνώστες προσκαλούνται να δουν τόσο τη συλλογική χαρά όσο και τον προσωπικό ύμνο ως πράξεις που τελειοποιούν την ελπίδα και πραγματοποιούν την αρμόζουσα θυσία, θέματα που ανέπτυξε ο Άγιος Θωμάς στις ερωτήσεις του για αυτές τις αρετές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διάβασε την Ιουδίθ 15-16 στην Δουέι-Ρέιμς ή στην Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα. Παρατήρησε την ταχεία μετάβαση από τη στρατιωτική καταδίωξη στη εορταστική σύναξη, την δημόσια παραχώρηση των κτημάτων του Ολοφέρνη στην Ιουδίθ, και την αναγνώριση των πρεσβυτέρων ότι το χέρι της υπήρξε το όργανο της ελευθερίας του Ισραήλ. Παρατήρησε πώς ο ύμνος στο κεφάλαιο 16 επαναλαμβάνει την ιστορία της σωτηρίας, αντιπαραβάλλει την αλαζονεία του εχθρού με το θείο έλεος, και τελειώνει με ανανεωμένη δέσμευση προς τον ναό. Πρόσεξε ιδιαίτερα την κίνηση από τη συλλογική επευφημία στο μοναχικό άσμα αίνου της Ιουδίθ, το οποίο απηχεί προγενέστερους βιβλικούς ύμνους ενώ κατευθύνει κάθε θρίαμβο πίσω στον Θεό μόνο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Άγιος Θωμάς πραγματεύεται την θυσία στη Σούμμα δεύτερο δεύτερο ερώτηση ογδόντα πέντε ως πράξη της αρετής της θρησκείας με την οποία προσφέρεται ένα αισθητό πράγμα στον Θεό για να σημάνει την εσωτερική υποταγή. Η προσφορά των λαφύρων από την Ιουδίθ και η σύνθεση δημόσιου ύμνου από αυτήν αντιστοιχούν σε αυτόν τον ορισμό: εξωτερικά δώρα και λόγια φανερώνουν την εσωτερική πράξη τιμής οφειλόμενης στον θείο απελευθερωτή. Επειδή η προσφορά προέρχεται από την πίστη και τάσσεται προς το κοινό αγαθό του λαού, μετέχει στην υπεροχή που ο Θωμάς αποδίδει στη λατρεία. Στο δεύτερο δεύτερο ερώτηση δεκαεπτά περί ελπίδος τα ίδια κεφάλαια παρουσιάζουν το ίδιον αντικείμενον της αρετής. Η προηγούμενη προσευχή της Ιουδίθ και ο παρών ύμνος της στηρίζονται στην προσδοκία θείας βοηθείας που δεν διαψεύδει· η νίκη επιβεβαιώνει την ελπίδα αυτή, μετατρέποντας τον φόβο σε θαρραλέα αίνεση. Ο ύμνος περαιτέρω ομοιάζει προς το Μεγαλυνάριο, του οποίου την αγαλλίαση των ταπεινών και την καθαίρεση των ισχυρών ο Άγιος Θωμάς εκθέτει στη Χρυσή Αλυσίδα. Εκεί η ανατροπή των ανθρωπίνων προσδοκιών δείχνεται να πηγάζει από την αμετάβλητη πιστότητα του Θεού και όχι από ανθρώπινη δύναμη. Ούτω η διήγηση συνάπτει θυσία, ελπίδα και αίνεση του θείου ελέους σε ενιαία θεολογική κίνηση που τελειοποιεί τόσο το άτομο όσο και την κοινότητα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο ύμνος της Ιουδίθ διδάσκει ότι η γνήσια νίκη πάντοτε λαμβάνεται πριν εορταστεί. Όταν η κοινότητα προσφέρει τα λάφυρα και η Ιουδίθ ψάλλει, και οι δύο πράξεις αναγνωρίζουν ότι η απελευθέρωση πηγάζει από την πρωτοβουλία του Θεού. Αυτή η αναγνώριση εμποδίζει τον θρίαμβο να σκληρύνει σε υπερηφάνεια και διατηρεί την ελπίδα αγκυρωμένη στην επαγγελία και όχι στην παρελθούσα επιτυχία. Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται κάθε φορά που η Εκκλησία προσφέρει την Ευχαριστία μετά από στιγμές απελευθέρωσης: η εξωτερική θυσία εκφράζει την εσωτερική ευγνωμοσύνη και ενισχύει τη θεολογική αρετή της ελπίδας για μελλοντικές δοκιμασίες. Υπό αυτό το φως τα τελευταία κεφάλαια της Ιουδίθ γίνονται σχολείο για την ορθή τάξη των συναισθημάτων προς τον Θεό, τον αληθινό σκοπό κάθε ανθρώπινης προσπάθειας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η διανομή των λαφύρων στο κεφάλαιο 15 απεικονίζει μια πράξη θρησκείας που τελειοποιεί την κοινή ελπίδα; Με ποιον τρόπο ο ύμνος της Ιουδίθ προφυλάσσει από τον πειρασμό να αποδοθεί η νίκη μόνο στην ανθρώπινη δράση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Θεέ, ὁ παραδώσας τὸν λαόν σου διὰ τῆς ἀνδρείας τῆς Ἰουδίθ, καὶ δεξάμενος τὴν θυσίαν αἰνέσεως τὴν προσφερθεῖσαν ἐν ἐλπίδι, δὸς ἡμῖν ἀποδοῦναι πάντα τὰ δῶρα σοὶ μετὰ καθαρότητος καρδίας. Εἴθε ἡ ᾠδὴ τῶν ταπεινῶν ἀεὶ ἀναβαίνῃ ἀπὸ τῶν χειλέων ἡμῶν, καὶ εἴθε ἡ πεποίθησις ἡμῶν μὴ ἀναπαύηται ἐν τῇ ἰδίᾳ ἡμῶν δυνάμει, ἀλλ’ ἐν τῇ ἀνελλιπεῖ σου ἐλέει, διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Άγιος Θωμάς Ακινάτης — Summa Theologiae + Catena Aurea + Υπόμνημα επί των Sententiarum · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →