Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 6 της προς Εβραίους μας καθοδηγεί τόσο στην πρόσκληση για πνευματική ωριμότητα όσο και στις σοβαρές προειδοποιήσεις κατά της αποστασίας. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακούμε τον Μεταρρυθμιστή να περιγράφει την πορεία του πιστού από τις θεμελιώδεις αλήθειες προς την πλήρη αύξηση εν Χριστώ. Ο ποιμαντικός του τόνος ισορροπεί την ενθάρρυνση με την ιερή προσοχή, υπενθυμίζοντάς μας ότι η πρόοδος στην πίστη δεν είναι ποτέ αυτόματη. Θα ακούσουμε πώς ο Καλβίνος εξηγεί τις πρώτες αρχές της μετανοίας και της πίστης, και στη συνέχεια προχωρεί στην σοβαρή πραγματικότητα της απομάκρυνσης από το ευαγγέλιο. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτές τις αρχαίες γνώσεις για να διεγείρει νέα αφοσίωση και σταθερότητα σε εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 6 της προς Εβραίους. Προσέξτε την κίνηση από την προτροπή στην επίσημη προειδοποίηση και έπειτα σε λόγια ελπίδας. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Καλβίνου στίχο προς στίχο. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας τόσο στις υποσχέσεις όσο και στις προφυλάξεις που περιέχονται σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την προτροπή να αφήσουμε τις πρώτες αρχές.
1. Επομένως, αφήνοντας, κ.λπ. Στην επίπληξή του ενώνει αυτή την προτροπή, — ότι αφήνοντας τις πρώτες αρχές έπρεπε να προχωρήσουν προς τον στόχο. Διότι με τη λέξη της αρχής εννοεί τα πρώτα στοιχεία, που διδάσκονταν στους αμαθείς όταν γίνονταν δεκτοί στην Εκκλησία. Τώρα, τους προστάζει να αφήσουν αυτά τα στοιχεία, όχι ότι οι πιστοί πρέπει ποτέ να τα ξεχάσουν, αλλά ότι δεν πρέπει να παραμείνουν σε αυτά· και αυτή η ιδέα φαίνεται πιο καθαρή από ό,τι ακολουθεί, την σύγκριση με ένα θεμέλιο· διότι στην οικοδόμηση ενός σπιτιού δεν πρέπει ποτέ να αφήσουμε το θεμέλιο· και όμως το να ασχολούμαστε πάντα με την τοποθέτησή του, θα ήταν γελοίο. Διότι όπως το θεμέλιο τοποθετείται για χάρη αυτού που χτίζεται πάνω του, εκείνος που ασχολείται με την τοποθέτησή του και δεν προχωρεί στην ανωδομή, κουράζεται με ανόητο και άχρηστο μόχθο. Εν συντομία, όπως ο οικοδόμος πρέπει να αρχίσει με το θεμέλιο, έτσι πρέπει να συνεχίσει το έργο του ώστε το σπίτι να χτιστεί. Παρόμοια είναι η περίπτωση με τον Χριστιανισμό· έχουμε τις πρώτες αρχές ως θεμέλιο, αλλά η ανώτερη διδασκαλία πρέπει αμέσως να ακολουθήσει η οποία θα ολοκληρώσει το οικοδόμημα. Επομένως, ενεργούν πιο παράλογα εκείνοι που παραμένουν στα πρώτα στοιχεία, διότι δεν προτείνουν στον εαυτό τους κανένα τέλος, σαν να ξόδευε ο οικοδόμος όλο τον μόχθο του στο θεμέλιο, και παραμελούσε να χτίσει το σπίτι. Έτσι λοιπόν θα ήθελε η πίστη μας να θεμελιωθεί πρώτα έτσι ώστε μετά να υψωθεί προς τα πάνω, μέχρι που με καθημερινή πρόοδο να ολοκληρωθεί τελικά. [95]Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τα στοιχεία της μετανοίας και της πίστης.
Ας εξετάσουμε όμως τι λέει. Αναφέρει τη μετάνοια και την πίστη, που περιλαμβάνουν την πληρότητα του Ευαγγελίου· διότι τι άλλο προστάζει ο Χριστός στους Αποστόλους του να κηρύξουν, παρά μετάνοια και πίστη; Όταν, λοιπόν, ο Παύλος ήθελε να δείξει ότι είχε εκτελέσει πιστά το καθήκον του, επικαλέστηκε την φροντίδα και την επιμέλειά του στη διδασκαλία αυτών των δύο πραγμάτων. Φαίνεται λοιπόν (όπως μπορεί να λεχθεί) παράλογο ότι ο Απόστολος πρέπει να προστάξει να παραλειφθεί η μετάνοια και η πίστη, όταν οφείλουμε να προοδεύουμε και στα δύο καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Αλλά όταν προσθέτει, από νεκρά έργα, υπαινίσσεται ότι μιλά για την πρώτη μετάνοια· διότι αν και κάθε αμαρτία είναι νεκρό έργο, είτε ως οδηγεί στον θάνατο, είτε ως προέρχεται από τον πνευματικό θάνατο της ψυχής· όμως οι πιστοί, ήδη αναγεννημένοι από το Πνεύμα του Θεού, δεν μπορούν να λεχθούν ότι μετανοούν κυρίως από νεκρά έργα. Η αναγέννηση δεν είναι πράγματι τέλεια σε αυτούς· αλλά εξαιτίας του σπέρματος της νέας ζωής που υπάρχει σε αυτούς, όσο μικρό και αν είναι, τουλάχιστον αυτό μπορεί να λεχθεί γι' αυτούς ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν νεκροί ενώπιον του Θεού. Ο Απόστολος λοιπόν δεν περιλαμβάνει γενικά όλη τη μετάνοια, η πρακτική της οποίας πρέπει να συνεχίζεται μέχρι το τέλος· αλλά αναφέρεται μόνο στην αρχή της μετανοίας, όταν εκείνοι που πρόσφατα και για πρώτη φορά αφιερώθηκαν στην πίστη, ξεκίνησαν μια νέα ζωή. Ομοίως η λέξη, πίστη, σημαίνει εκείνη τη σύντομη περίληψη της ευσεβούς διδασκαλίας, που συνήθως ονομάζεται Άρθρα της Πίστης.Στρεφόμενος στην προειδοποίηση, ο Καλβίνος διακρίνει μεταξύ μερικής και γενικής απομάκρυνσης.
Ο κόμπος του ζητήματος βρίσκεται στη λέξη, απομακρύνομαι. Όποιος λοιπόν κατανοεί το νόημά της, μπορεί εύκολα να απαλλαγεί από κάθε δυσκολία. Αλλά πρέπει να σημειωθεί, ότι υπάρχει διπλή απομάκρυνση, μία μερική, και η άλλη γενική. Εκείνος που σε κάτι, ή με οποιονδήποτε τρόπο, έχει προσβάλει, έχει απομακρυνθεί από την κατάστασή του ως Χριστιανού· επομένως όλες οι αμαρτίες είναι τόσες πολλές απομακρύνσεις. Αλλά ο Απόστολος δεν μιλά εδώ για κλοπή, ή ψευδορκία, ή φόνο, ή μέθη, ή μοιχεία· αλλά αναφέρεται σε ολική αποστασία ή απομάκρυνση από το Ευαγγέλιο, όταν ένας αμαρτωλός δεν προσβάλλει τον Θεό σε ένα μόνο πράγμα, αλλά αποκηρύσσει εντελώς τη χάρη Του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αντιμετωπίζει το ερώτημα πώς κάποιος που έχει γευτεί τη χάρη μπορεί αργότερα να απομακρυνθεί.
Αλλά εδώ ανακύπτει ένα νέο ερώτημα, πώς είναι δυνατόν εκείνος που έχει κάνει κάποτε τέτοια πρόοδο να απομακρυνθεί αργότερα; Διότι ο Θεός, μπορεί να λεχθεί, δεν καλεί αποτελεσματικά παρά μόνο τους εκλεκτούς, και ο Παύλος μαρτυρεί ότι είναι πραγματικά υιοί Του εκείνοι που οδηγούνται από το Πνεύμα Του, (Προς Ρωμαίους 8:14)· και μας διδάσκει, ότι είναι βέβαιο ενέχυρο υιοθεσίας όταν ο Χριστός μας καθιστά μετόχους του Πνεύματός Του. Οι εκλεκτοί είναι επίσης πέρα από τον κίνδυνο της τελικής απομάκρυνσης· διότι ο Πατέρας που τους έδωσε να διαφυλαχθούν από τον Χριστό τον Υιό Του είναι μεγαλύτερος από όλους, και ο Χριστός υπόσχεται να τους προσέχει όλους ώστε κανείς να μην απολεσθεί. Σε όλα αυτά απαντώ, Ότι ο Θεός πράγματι ευνοεί μόνο τους εκλεκτούς με το Πνεύμα της αναγέννησης, και ότι με αυτό διακρίνονται από τους αποδοκιμασμένους· διότι ανανεώνονται κατ' εικόνα Του και λαμβάνουν το αρραβώνα του Πνεύματος εν ελπίδι της μελλοντικής κληρονομιάς, και με το ίδιο Πνεύμα το Ευαγγέλιο σφραγίζεται στις καρδιές τους. Αλλά δεν μπορώ να παραδεχθώ ότι όλα αυτά είναι λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να χορηγήσει και στους αποδοκιμασμένους κάποια γεύση της χάρης Του, γιατί δεν πρέπει να φωτίσει το νου τους με κάποιες σπίθες του φωτός Του, γιατί δεν πρέπει να τους δώσει κάποια αντίληψη της αγαθότητάς Του, και κατά κάποιον τρόπο να χαράξει τον λόγο Του στις καρδιές τους. Διαφορετικά, πού θα ήταν η πρόσκαιρη πίστη που αναφέρεται στο Μάρκος 4:17; Υπάρχει λοιπόν κάποια γνώση ακόμη και στους αποδοκιμασμένους, η οποία αργότερα εξαφανίζεται, είτε επειδή δεν χτύπησε ρίζες αρκετά βαθιά, είτε επειδή μαραίνεται, πνιγμένη. [98]
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας πορεία αισθάνεστε την ανάγκη να προχωρήσετε πέρα από τις θεμελιώδεις αλήθειες σε βαθύτερη ωριμότητα; Πώς η διάκριση του Καλβίνου μεταξύ μερικών αμαρτιών και ολικής αποστασίας από το ευαγγέλιο επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο εξετάζετε την καρδιά σας; Με ποιους τρόπους μπορεί τα χωρία προειδοποίησης να χρησιμεύσουν ως ευγενική προστασία παρά ως πηγή απελπισίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Πατέρα, διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Υἱοῦ σου διατήρησον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς νωθρότητος καὶ τοῦ κινδύνου τῆς ἀποστασίας, ἵνα προχωρήσωμεν ἀπὸ τοῦ στοιχειώδους λόγου τοῦ Χριστοῦ εἰς πλήρη ὡριμότητα, διατηρούμενοι ἐν ταῖς ἐλεημοσύναις τῆς διαθήκης, τὰς ὁποίας ὤμοσας. Ἀγκυροβόλησον τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐν τῇ ἐλπίδι τῇ προκειμένῃ ἡμῖν, ἥτις εἰσέρχεται ἐντὸς τοῦ καταπετάσματος, ὅπου ὁ Ἰησοῦς εἰσῆλθεν ὡς πρόδρομος ἡμῶν, καὶ δώρησαι ἡμῖν ἐπιμέλειαν ἵνα κληρονομήσωμεν τὰς ἐπαγγελίας διὰ πίστεως καὶ μακροθυμίας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →