Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στη συντροφιά του Ιωάννη Καλβίνου στρεφόμαστε πάλι στο Ευαγγέλιο του Μάρκου, όπου ο Κύριος του Σαββάτου συναντά σκληρυμένες καρδιές στη συναγωγή. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει τόσο την κακία που σκιάζει τον Ιησού όσο και το έλεος που αρνείται να σιωπήσει. Μέσα από τα λόγια του μαθαίνουμε να διαβάζουμε την Γραφή με καθαρά μάτια και τρυφερές συνειδήσεις, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εκθέσει κάθε κρυφό κίνητρο. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να παρακολουθήσουμε τον Χριστό να αποκαθιστά ένα μαραμένο χέρι ενώ οι θρησκευτικοί ηγέτες σχεδιάζουν την καταστροφή του. Ας ελπίσουμε ότι οι γνώσεις του Καλβίνου θα σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας καθώς βλέπουμε τον πράο αλλά αποφασιστικό Σωτήρα που ακόμη μας καλεί να επιλέξουμε το έλεος αντί του τυπικού. Ας ακούσουμε μαζί τη φωνή που συνεχίζει να μιλά ζωή σε κάθε τόπο ανάγκης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίγουμε τώρα το κεφάλαιο 3 του Μάρκου και παραμένουμε στη σύγκρουση του Σαββάτου στη συναγωγή. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τον άνθρωπο με το μαραμένο χέρι, τα παρατηρητικά μάτια των Φαρισαίων και την ήσυχη εξουσία με την οποία ο Ιησούς αποκαθιστά ό,τι ήταν σπασμένο. Αφήστε την ένταση ανάμεσα στο έλεος και την κατηγορία να καταγραφεί στο δικό σας πνεύμα. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει για τους στοχασμούς του Καλβίνου σχετικά με την αληθινή τήρηση του Σαββάτου και την καρδιά του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας το κοινό αντικείμενο των ευαγγελικών αφηγήσεων.
Ματθαίος 12:9. Και αφού αναχώρησε από εκεί. Αυτή η αφήγηση και εκείνη που προηγείται αμέσως έχουν το ίδιο αντικείμενο· που είναι να δείξει ότι οι γραμματείς παρακολουθούσαν με κακόβουλο μάτι για να μετατρέψουν σε συκοφαντία οτιδήποτε έκανε ο Χριστός, και συνεπώς δεν χρειάζεται να απορούμε αν άνθρωποι των οποίων οι νόες ήταν τόσο διεφθαρμένοι ήταν αμείλικτοι εχθροί του. Βλέπουμε επίσης ότι είναι σύνηθες στους υποκριτές να επιδιώκουν αυτό που δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια σκιά της δικαιοσύνης του Νόμου, και όπως λέει η κοινή παροιμία, να εμμένουν περισσότερο στη μορφή παρά στην ουσία. Πρώτα λοιπόν ας μάθουμε από αυτό το χωρίο να κρατάμε τους νόες μας καθαρούς και ελεύθερους από κάθε πονηρή διάθεση, όταν πρόκειται να σχηματίσουμε κρίση για οποιοδήποτε ζήτημα· γιατί αν η μίσος, η υπερηφάνεια ή οτιδήποτε τέτοιο βασιλεύει μέσα μας, δεν θα βλάψουμε μόνο τους ανθρώπους, αλλά θα προσβάλουμε τον ίδιο τον Θεό και θα μετατρέψουμε το φως σε σκοτάδι. Κανένας άνθρωπος που ήταν ελεύθερος από κακία δεν θα αρνιόταν να αναγνωρίσει ότι ήταν έργο Θεού, αυτό που αυτοί οι καλοί δάσκαλοι δεν διστάζουν να καταδικάσουν. [85] Από πού προέρχεται τέτοια μανία, παρά επειδή όλες οι αισθήσεις τους επηρεάζονται από ένα πονηρό μίσος προς τον Χριστό, ώστε είναι τυφλοί μέσα στην πλήρη λάμψη του ήλιου; Μαθαίνουμε επίσης ότι πρέπει να προσέχουμε μήπως, αποδίδοντας υπερβολική σημασία στις τελετουργικές παρατηρήσεις, επιτρέψουμε να παραμεληθούν άλλα πράγματα που έχουν πολύ υψηλότερη αξία στα μάτια του Θεού, και που ο Χριστός σε άλλο χωρίο ονομάζει τα σημαντικότερα ζητήματα του Νόμου, (Ματθαίος 23:23.) Γιατί είμαστε τόσο κεκλιμένοι προς εξωτερικές τελετές, ώστε ποτέ δεν θα διατηρήσουμε μετριοπάθεια σε αυτό το θέμα, εκτός αν θυμόμαστε συνεχώς ότι ό,τι διατάσσεται σχετικά με τη λατρεία του Θεού είναι, πρώτα απ' όλα, πνευματικό· και, δεύτερον, πρέπει να ρυθμίζεται από τον κανόνα που ο Χριστός μας έχει θέσει σε αυτό το χωρίο.Σχετικά με την ερώτηση των Φαρισαίων ο Καλβίνος γράφει στη συνέχεια.
10. Τον ρώτησαν λέγοντας. Ο Μάρκος και ο Λουκάς λένε μόνο ότι παρακολουθούσαν τι θα έκανε ο Κύριός μας· αλλά ο Ματθαίος δηλώνει πιο καθαρά ότι τον επιτέθηκαν και με λόγια. Είναι πιθανό ότι κάποιοι άλλοι είχαν θεραπευτεί προηγουμένως σε ημέρες Σαββάτου· και εξαιτίας αυτού βρίσκουν αφορμή να ρωτήσουν αν πιστεύει ότι είναι νόμιμο γι' αυτόν να κάνει ξανά αυτό που είχε κάνει προηγουμένως. Έπρεπε να είχαν εξετάσει αν ήταν έργο Θεού ή ανθρώπου να αποκαταστήσει ένα μαραμένο χέρι με ένα απλό άγγιγμα ή με μία μόνο λέξη. Όταν ο Θεός όρισε το Σάββατο, δεν θέσπισε νόμο για τον εαυτό του, ούτε επέβαλε στον εαυτό του κανέναν περιορισμό από το να εκτελεί εργασίες το Σάββατο, όταν έβλεπε ότι ήταν κατάλληλο, με τον ίδιο τρόπο όπως και τις άλλες ημέρες. Ήταν υπερβολική ανοησία, επομένως, να αμφισβητήσουν αυτό και έτσι να ορίσουν κανόνες για τον ίδιο τον Θεό και να περιορίσουν την ελευθερία των ενεργειών του.Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξετάζει την παρομοίωση του Χριστού με το πρόβατο.
11. Ποιος άνθρωπος θα υπάρξει ανάμεσά σας που θα έχει ένα πρόβατο; Ο Χριστός δείχνει ξανά ποιος είναι ο αληθινός τρόπος τήρησης του Σαββάτου· και, ταυτόχρονα, τους ελέγχει για συκοφαντία, φέρνοντας ως κατηγορία εναντίον του αυτό που ήταν καθολικό έθιμο. Γιατί αν το πρόβατο οποιουδήποτε ανθρώπου είχε πέσει σε χαντάκι, κανένας δεν θα εμπόδιζε να βγει έξω· αλλά ανάλογα με το πόσο περισσότερο αξίζει ένας άνθρωπος από ένα πρόβατο, τόσο περισσότερο έχουμε την ελευθερία να τον βοηθήσουμε. Είναι σαφές, επομένως, ότι αν κάποιος άνθρωπος ανακουφίσει την ανάγκη αδελφών, δεν παραβίασε σε κανένα βαθμό την ανάπαυση που ο Κύριος έχει διατάξει. Ο Μάρκος και ο Λουκάς δεν αναφέρουν αυτή την παρομοίωση, αλλά δηλώνουν μόνο ότι ο Χριστός ρώτησε, Είναι νόμιμο το Σάββατο να κάνει κανείς καλό ή να κάνει κακό;Τέλος ο Καλβίνος στοχάζεται την αγανάκτηση και τη λύπη του Ιησού.
Μάρκος 3:5. Και όταν περιέβλεψε γύρω του με αγανάκτηση Για να μας πείσει ότι αυτός ήταν δίκαιος και άγιος θυμός, ο Μάρκος εξηγεί τον λόγο του να είναι ότι λυπήθηκε εξαιτίας της τύφλωσης των καρδιών τους. Πρώτα λοιπόν ο Χριστός λυπάται, επειδή άνθρωποι που έχουν διδαχθεί στον Νόμο του Θεού είναι τόσο χονδροειδώς τυφλοί· αλλά επειδή ήταν κακία που τους τύφλωσε, η λύπη του συνοδεύεται από αγανάκτηση. Αυτή είναι η αληθινή μετριοπάθεια του ζήλου, να στενοχωριέσαι για την καταστροφή των πονηρών ανθρώπων, και, ταυτόχρονα, να είσαι γεμάτος οργή για την ασέβειά τους. Πάλι, όπως αυτό το χωρίο μας διαβεβαιώνει, ότι ο Χριστός δεν ήταν ελεύθερος από ανθρώπινα πάθη, συμπεραίνουμε από αυτό ότι τα ίδια τα πάθη δεν είναι αμαρτωλά, υπό τον όρο ότι δεν υπάρχει υπερβολή. Εξαιτίας της διαφθοράς της φύσης μας, δεν διατηρούμε μετριοπάθεια· και ο θυμός μας, ακόμη και όταν στηρίζεται σε σωστούς λόγους, δεν είναι ποτέ ελεύθερος από αμαρτία. Με τον Χριστό η περίπτωση ήταν διαφορετική· γιατί όχι μόνο η φύση του διατήρησε την αρχική της καθαρότητα, αλλά ήταν τέλειο υπόδειγμα δικαιοσύνης. Πρέπει επομένως να ικετεύουμε από τον ουρανό το Πνεύμα του Θεού για να διορθώσει τις υπερβολές μας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει αυτά τα γεγονότα με την βαθύτερη πείσμωση εκείνων που αντιτίθενται στον Θεό.
Ματθαίος 12:14. Τότε οι Φαρισαίοι πήραν συμβούλιο. Πόσο πεισματική είναι η οργή που ωθεί τους πονηρούς να αντιταχθούν στον Θεό! Ακόμη και αφού πείστηκαν, χύνουν το δηλητήριό τους όλο και περισσότερο. Είναι αληθινά τερατώδες και συγκλονιστικό, ότι οι πιο διακεκριμένοι δάσκαλοι του Νόμου, που είχαν εμπιστευθεί τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας, είναι απασχολημένοι, σαν ληστές, να σχεδιάζουν φόνο. Αλλά αυτό πρέπει να συμβεί, όποτε η κακία των ανθρώπων φτάνει σε τέτοιο ύψος, ώστε επιθυμούν να καταστρέψουν οτιδήποτε αντιτίθεται στη φαντασία τους, ακόμη κι αν μπορεί να είναι από τον Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας βρίσκετε τον εαυτό σας περισσότερο απασχολημένο με εξωτερικές μορφές παρά με το έλεος που απαιτεί ο Θεός; Πώς η λύπη του Χριστού για τις σκληρυμένες καρδιές σας προσκαλεί να εξετάσετε τις δικές σας αντιδράσεις στην ανάγκη γύρω σας; Με ποιους τρόπους μπορείτε να ασκήσετε την αληθινή ανάπαυση του Σαββάτου που εκτιμά το να κάνει κανείς καλό πάνω από τη διατήρηση των εμφανίσεων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐν ἐλέει διαθήκης ἀποστείλας τὸν Υἱόν σου ὡς Κύριον τοῦ Σαββάτου, ἔκτεινον τὴν κυρίαρχον χεῖρά σου ἵνα ἀποκαταστήσῃς ὅσα ἡ ἁμαρτία ἐμάρανε καὶ ἵνα ἐλευθερώσῃς ἡμᾶς ἀπὸ πάσης σκληρότητος τῆς ἀντιστελλομένης τῷ Πνεύματί σου. Χάρισαι ἡμῖν χάριν τοῦ τηρεῖν τὴν ἡμέραν σου διὰ τοῦ ἀγαθοποιοῦντος, ἵνα λογισθῶμεν ἐν τοῖς ποιοῦσι τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς ἡμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς καὶ χαίρωμεν ἐν τῇ βασιλείᾳ ἣν ὁ Υἱός σου συνέδεσεν ἑαυτῷ. Μόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος εἰς λαὸν χαρακτηριζόμενον ὑπὸ τῆς συμπαθείας σου καὶ τῆς ἀκλονήτου σου πιστότητος.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →