Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Προς Φιλιππησίους 2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου για το Προς Φιλιππησίους 2 μας καλεί στην επείγουσα προτροπή του αποστόλου για ενότητα και ταπείνωση. Με ποιμαντική τρυφερότητα ο Καλβίνος δείχνει πώς η ίδια η κάθοδος του Χριστού από τη δόξα αποτελεί υπόδειγμα του νου που οφείλουμε να έχουμε. Τα λόγια του εξακολουθούν να παρακινούν την Εκκλησία να φυλάγεται από τη διχόνοια και να εκτιμά την αρμονία που ενισχύει τη μαρτυρία. Καθώς ακούμε σήμερα, ανακαλύπτουμε ξανά ότι η αληθινή μεγαλειότητα βρίσκεται στην αγάπη που αδειάζει τον εαυτό της. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου ανοίγει το κείμενο ώστε το Πνεύμα να φυτεύσει αυτές τις αλήθειες βαθιά στις καρδιές μας. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του τον στοχασμό μας για τον νου του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το δεύτερο κεφάλαιο της Προς Φιλιππησίους. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από την έκκληση για ενότητα στο μεγαλειώδες πορτρέτο της ταπείνωσης και της εξύψωσης του Χριστού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Καλβίνου. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας για να δεχθεί το μάθημα που έχει ετοιμάσει για σας σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξερευνώντας την τρυφερή προτροπή του εδαφίου 1.
Καθώς ο όρος παρακλήσεως λαμβάνεται συχνά να σημαίνει προτροπή, η αρχή του χωρίου θα μπορούσε να εξηγηθεί με αυτόν τον τρόπο: «Εάν μια προτροπή που παραδίδεται στο όνομα και με την εξουσία του Χριστού έχει κάποιο βάρος σε εσάς.» Η άλλη σημασία, όμως, αντιστοιχεί καλύτερα στο πλαίσιο: «Εάν υπάρχει μεταξύ σας κάποια παρηγοριά του Χριστού,» μέσω της οποίας μπορείτε να απαλύνετε τις θλίψεις μου, και εάν θα μου παρείχατε κάποια παρηγοριά και ανακούφιση, την οποία σίγουρα μου οφείλετε στην άσκηση της αγάπης· εάν λάβετε υπόψη εκείνη την κοινωνία του Πνεύματος, η οποία οφείλει να μας κάνει όλους ένα· εάν κάποιο αίσθημα ανθρωπιάς και ελέους κατοικεί μέσα σας, το οποίο θα μπορούσε να σας παρακινήσει να απαλύνετε τις δυστυχίες μου, εκπληρώστε τη χαρά μου, κ.λπ. Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε πόσο μεγάλη ευλογία είναι η ενότητα στην Εκκλησία, και με πόση προθυμία οι ποιμένες οφείλουν να αγωνιστούν για να την εξασφαλίσουν. [94] Πρέπει επίσης ταυτόχρονα να προσέξουμε πώς ταπεινώνεται ικετεύοντας τη συμπόνια τους, ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την πατρική του εξουσία, ώστε να απαιτήσει σεβασμό από αυτούς ως γιοι του. [95] Γνώριζε πώς να ασκεί εξουσία όταν ήταν απαραίτητο, αλλά προς το παρόν προτιμά να χρησιμοποιεί ικεσίες, επειδή γνώριζε ότι αυτές θα ήταν καλύτερα προσαρμοσμένες για να κερδίσουν είσοδο στις στοργές τους, [96] και επειδή ήταν ενήμερος ότι είχε να κάνει με πρόσωπα που ήταν πειθήνια και υπάκουα. Με αυτόν τον τρόπο ο ποιμένας δεν πρέπει να διστάζει να αναλαμβάνει διαφορετικές όψεις για χάρη της Εκκλησίας. [97]Παρουσιάζει έπειτα την ταπεινοφροσύνη ως το φάρμακο για τη φιλονικία και την κενοδοξία.
Αλλά με την ταπεινοφροσύνη. Και για τις δύο ασθένειες προβάλλει ένα φάρμακο -- την ταπεινοφροσύνη, και με καλό λόγο, διότι είναι η μητέρα της μετριοπάθειας, το αποτέλεσμα της οποίας είναι ότι, παραχωρώντας το δικό μας δίκαιο, δίνουμε την προτίμηση στους άλλους, και δεν ριχνόμαστε εύκολα σε ταραχή. Δίνει έναν ορισμό της αληθινής ταπεινοφροσύνης -- όταν ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του λιγότερο από τους άλλους. Τώρα, εάν κάτι σε όλη μας τη ζωή είναι δύσκολο, αυτό πάνω από όλα τα άλλα είναι έτσι. Ως εκ τούτου δεν είναι να απορεί κανείς εάν η ταπεινοφροσύνη είναι τόσο σπάνια αρετή. Διότι, όπως λέει κάποιος, [101] «Ο καθένας έχει μέσα του το φρόνημα βασιλιά, διεκδικώντας τα πάντα για τον εαυτό του.» Ιδού! εδώ είναι η υπερηφάνεια. Έπειτα από μια ανόητη θαυμασμό του εαυτού μας προκύπτει η περιφρόνηση των αδελφών. Και τόσο μακριά είμαστε από αυτό που ο Παῦλος εδώ προστάζει, ώστε κανείς δύσκολα ανέχεται να είναι οι άλλοι σε ίδιο επίπεδο με αυτόν, διότι δεν υπάρχει κανείς που να μην επιθυμεί να έχει υπεροχή.Στο εδάφιο 6, ο Καλβίνος εξετάζει το παράδειγμα ταπεινοφροσύνης του Χριστού.
6 Εφόσον ήταν εν μορφή Θεού. Αυτό δεν είναι σύγκριση μεταξύ ομοίων πραγμάτων, αλλά κατά τρόπο μεγαλύτερου και μικρότερου. Η ταπεινοφροσύνη του Χριστού συνίστατο στο να ταπεινώνεται από την υψηλότερη κορυφή της δόξας στην κατώτατη ατιμία· η ταπεινοφροσύνη μας συνίσταται στο να απέχουμε από το να υψώνουμε τον εαυτό μας με ψευδή εκτίμηση. Παραιτήθηκε από το δίκαιό του· το μόνο που απαιτείται από εμάς είναι να μην αποδίδουμε στον εαυτό μας περισσότερα από όσα οφείλουμε. Ως εκ τούτου ξεκινά με αυτό -- ότι, εφόσον ήταν εν μορφή Θεού, δεν θεώρησε παράνομο πράγμα να δείχνει τον εαυτό του σε εκείνη τη μορφή· όμως εκένωσε τον εαυτό του. Αφού, λοιπόν, ο Υἱός του Θεού κατέβηκε από τόσο μεγάλο ύψος, πόσο παράλογο είναι να υψωνόμαστε εμείς, που είμαστε τίποτα, με υπερηφάνεια!
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος εξετάζει περαιτέρω την εξύψωση που ακολουθεί τέτοια ταπείνωση.
9 Γι' αυτό ο Θεός τον υπερύψωσε. Προσθέτοντας παρηγοριά, δείχνει ότι η ταπείνωση, στην οποία ο ανθρώπινος νους είναι απρόθυμος, είναι στον υψηλότερο βαθμό επιθυμητή. Δεν υπάρχει κανείς, αλήθεια, που να μην παραδεχθεί ότι είναι εύλογο αυτό που απαιτείται από εμάς, όταν μας προτρέπουν να μιμηθούμε τον Χριστό. Αυτή η σκέψη, όμως, μας παρακινεί να τον μιμηθούμε πιο πρόθυμα, όταν μαθαίνουμε ότι τίποτα δεν είναι πιο ωφέλιμο για εμάς από το να συμμορφωθούμε με την εικόνα του. Τώρα, ότι όλοι είναι ευτυχείς όσοι, μαζί με τον Χριστό, ταπεινώνονται εκουσίως, το δείχνει με το παράδειγμά του· διότι από την πιο ταπεινή κατάσταση υψώθηκε στην υψηλότερη ανύψωση. Κάθε λοιπόν που ταπεινώνεται θα υψωθεί με τον ίδιο τρόπο. Ποιος θα ήταν τώρα απρόθυμος να ασκήσει ταπείνωση, μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η δόξα της ουράνιας βασιλείας;
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες σχέσεις σας σας προσκαλεί ο Κύριος να αφήσετε κατά μέρος την εγωιστική φιλοδοξία; Πώς η αυτο-κένωση του Χριστού μεταμορφώνει την άποψή σας για την αληθινή μεγαλειότητα; Ποιο βήμα ταπεινής υπηρεσίας μπορείτε να κάνετε σήμερα για χάρη της ενότητας της Εκκλησίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ὁ ἐν κυρίαρχος χάριτι ἀποστείλας τὸν Υἱόν σου ἵνα λάβῃ μορφὴν δούλου καὶ ὑπακούσῃ μέχρι θανάτου σταυροῦ, μόρφωσον ἐν ἡμῖν τὸ αὐτὸ φρόνημα ὅπερ ἦν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου, ὑπόταξον πᾶσαν ῥίζαν ἐγωιστικῆς φιλοδοξίας καὶ χάρισαι ἡμῖν περιπατεῖν ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου, κατεργαζόμενοι τὴν σωτηρίαν ἡμῶν μετὰ φόβου καὶ τρόμου, καθὼς σὺ ἐνεργεῖς ἐν ἡμῖν κατὰ τὴν εὐδοκίαν σου. Ὑψωσον τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ἐν ταῖς ζωαῖς ἡμῶν ἕως οὗ πᾶσα ἔννοια κάμψῃ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, εἰς δόξαν τῆς διαθηκικῆς σου πιστότητος. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →