Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννου 12 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 12 του Ιωάννου. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Μακλάρεν μας προσκαλεί να παραμείνουμε με τον Ιησού τις τελευταίες ημέρες πριν από τον σταυρό, παρατηρώντας πώς η αγάπη, η θυσία και η βασιλεία συγκλίνουν. Στα επόμενα είκοσι λεπτά θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους από τον Μακλάρεν, θα εξετάσουμε την πρακτική τους δύναμη, θα αποκριθούμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτά τα αρχαία λόγια για να διαμορφώσει εκ νέου τις καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 12 του Ιωάννου. Προσέξτε τη χρίση στη Βηθανία, την θριαμβευτική είσοδο και τα λόγια του Ιησού για τον κόκκο του σιταριού που πρέπει να πεθάνει. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις σκηνές να ξεδιπλωθούν, και έπειτα επιστρέψτε εδώ για την έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει την έκθεση θέτοντας τη σκηνή της Βηθανίας.
Ο Κύριός μας είχε αποσυρθεί στην Εφραίμ αμέσως μετά το θαύμα, ώστε η ευκαιρία να τον τιμήσουν δεν είχε παρουσιαστεί. Ήταν ένα γενναίο αφιέρωμα που του απέδιδαν μπροστά στην εντολή του Συνεδρίου Ιω 11:57. Αυτό το περιστατικό θέτει σε οξύτατη αντίθεση τις δύο μορφές της Μαρίας, του τύπου της αγάπης που χαίρεται να δίνει το καλύτερό της, και του Ιούδα, του τύπου της ιδιοτέλειας που μόνο επιθυμεί να παίρνει· και μας δείχνει τον Ιησού να ρίχνει την ασπίδα του πάνω από τον αλόγιστο δότη και να δίνει νόημα στην πράξη της.Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια την πράξη αφοσίωσης της Μαρίας.
Η Μαρία ήταν από εκείνους τους μη πρακτικούς ανθρώπους, τους οποίους η Μάρθα είναι πολύ πιθανό να θεωρεί απολύτως άχρηστους και συχνά χάνει την υπομονή της μαζί τους. Δεν μπορούσε να βρει κάτι χρήσιμο να κάνει μέσα σε όλη τη φασαρία του συμποσίου; Δεν είχε χέρια που μπορούσαν να μεταφέρουν ένα πιάτο και κοινή λογική που μπορούσε να βοηθήσει τα πράγματα να προχωρήσουν; Προφανώς όχι. Όλοι οι άλλοι ήταν απασχολημένοι, και πώς έπρεπε να δείξει την αγάπη που ξεχείλιζε στην καρδιά της καθώς κοίταζε τον Λάζαρο να κάθεται εκεί δίπλα στον Ιησού; Είχε ένα ακριβό κτήμα, τη λίβρα του αρώματος. Σαφώς ήταν δικό της, γιατί δεν θα το είχε πάρει αν ο Λάζαρος και η Μαρία ήταν συνιδιοκτήτες. Έτσι, χωρίς να σκέφτεται τίποτε άλλο παρά το μεγάλο βάρος της αγάπης που ευλογημένα έφερε, 'το έχυσε στο κεφάλι Του' Μάρκος και στα πόδια Του, τα οποία η συνήθεια της κατάκλισης στα γεύματα τα έκανε προσβάσιμα σε αυτήν, στεκόμενη πίσω Του. Η αληθινή αγάπη είναι γενναιόδωρη, για να μην πούμε σπάταλη. Δεν γνωρίζει καλύτερη χρήση για το καλύτερό της από το να το σκορπίσει στον αγαπημένο και δεν μπορεί να έχει μεγαλύτερη χαρά από αυτήν. Δεν μένει για να υπολογίσει τη χρησιμότητα όπως τη βλέπουν ψυχρότερα μάτια. Έχει ακόμη και μια λεπτή χαρά στην ίδια την απουσία πρακτικών αποτελεσμάτων, γιατί η έκφραση του εαυτού της είναι έτσι πιο καθαρή. Μια λεκάνη νερού και μια πετσέτα θα έκαναν το ίδιο ή καλύτερα για το πλύσιμο των ποδιών του Χριστού, αλλά όχι για την ανακούφιση της γεμάτης καρδιάς της Μαρίας. Γνωρίζουμε τίποτε από αυτήν την παντοδύναμη παρόρμηση; Μπορούμε να θέσουμε άνετα τις δωρεές μας δίπλα σε εκείνες της Μαρίας;Ο Μακλάρεν δείχνει έπειτα πώς ο Ιησούς δέχεται το δώρο.
Τα λόγια Του χωρίζονται σε δύο μέρη, από τα οποία το πρώτο δίνει νόημα στην πράξη της Μαρίας, για το οποίο εκείνη πιθανώς δεν ήταν ενήμερη, ενώ το δεύτερο αντιμετωπίζει την επικριτική κριτική του Ιούδα. Το ότι ο Ιησούς βλέπει στη χρίση μια αναφορά στην ταφή Του δείχνει παθητικά πώς αυτό το κοντινό τέλος γέμιζε τις σκέψεις Του, ακόμη και ενώ συμμετείχε στο απλό συμπόσιο. Η καθαρή όραση του Σταυρού τόσο κοντά δεν Τον απορρόφησε τόσο ώστε να Τον κάνει αδιάφορο είτε στην αγάπη της Μαρίας είτε στη ταπεινή εορτή των χωρικών. Όσο και αν ήταν βεβαρημένος, η καρδιά Του ήταν πάντα αρκετά ελεύθερη από τον εαυτό της για να νοιάζεται για τους φίλους Του και να τους υπερασπίζεται. Δέχεται κάθε προσφορά που φέρνει η αγάπη και, δεχόμενος, της δίνει μια σημασία πέρα από τη σκέψη του προσφέροντος. Δεν γνωρίζουμε τι χρήση μπορεί να κάνει της φτωχής υπηρεσίας μας· αλλά μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, αν αυτό που μπορούμε να δούμε είναι σωστό —δηλαδή το κίνητρό του— Εκείνος θα φροντίσει για αυτό που δεν μπορούμε να δούμε —δηλαδή το αποτέλεσμά του— και θα βρει ευγενή χρήση για τις θυσίες που οι άστοργοι κριτές χαρακτηρίζουν άχρηστη σπατάλη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν αντλεί την κλήση να ακολουθήσουμε τον Χριστό.
Ο δούλος του Χριστού πρέπει να είναι ο ακόλουθος του Χριστού: πράγματι η υπηρεσία είναι ακολούθηση. Ο Σταυρός έχει πτυχές στις οποίες στέκεται μόνος και είναι ανίκανος να αναπαραχθεί και καθιστά κάθε επανάληψη περιττή. Αλλά έχει επίσης μια πτυχή στην οποία όχι μόνο μπορεί, αλλά πρέπει, να αναπαραχθεί σε κάθε μαθητή. Και εκείνος που τον παίρνει μόνο ως βάση της εμπιστοσύνης του και όχι ως υπόδειγμα της ζωής του, έχει ανάγκη να ρωτήσει τον εαυτό του αν η εμπιστοσύνη του σε αυτόν είναι γνήσια ή αξίζει κάτι. Φυσικά εκείνοι που ακολουθούν έναν ηγέτη θα φτάσουν εκεί όπου έχει πάει ο ηγέτης, και μολονότι τα πόδια μας είναι αδύναμα και η πρόοδός μας ελικοειδής και αργή, έχουμε εδώ την υπόσχεσή Του ότι δεν θα χαθούμε στην έρημο, αλλά, στηριζόμενοι από Αυτόν, θα φτάσουμε στο πλευρό Του και τελικά θα είμαστε εκεί όπου είναι Εκείνος.Ο Μακλάρεν κλείνει κρυσταλλώνοντας την εντολή για κάθε μαθητή.
Σε δύο φράσεις καλύπτει όλο το έδαφος του παρόντος και του μέλλοντος. Πολλοί στοχαστές και δάσκαλοι προσπάθησαν να κρυσταλλώσουν τα συστήματά τους σε κάποιον σύντομο τύπο που μπορεί να μείνει στη μνήμη και να είναι ικανός για εύχρηστη εφαρμογή. 'Ακολούθει τη Φύση', έλεγαν οι αρχαίοι σοφοί, αποδίδοντας μια πιο ευγενή σημασία στην συμπυκνωμένη εντολή από ό,τι συχνά κάνουν οι σύγχρονοι επαναλήπτες της· 'Ακολούθει το καθήκον', λένε άλλοι· 'Ακολούθει Εμένα' λέει ο Χριστός. Αυτό αρκεί για τη ζωή. Και για όλες τις αμυδρές περιοχές πέρα, αυτή η προοπτική είναι επαρκής, 'Όπου είμαι Εγώ, εκεί θα είναι και ο δούλος Μου'. Μια Μορφή υψώνεται πάνω από το παρόν και το μέλλον, και και τα δύο αντλούν τον χρωματισμό και την αξία τους από Αυτόν και τη σχέση μας με Αυτόν. 'Να ακολουθείς' —αυτό είναι το συμπυκνωμένο σύνολο του καθήκοντος της ζωής. 'Να είσαι με' —αυτό είναι η κρυστάλλωση όλων των ελπίδων μας.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να υπολογίζω το κόστος της αγάπης αντί να την χύνω ελεύθερα;
2. Πώς η αποδοχή του δώρου της Μαρίας από τον Ιησού αναδιαμορφώνει την άποψή μου για το τι μετράει ως 'χρήσιμη' υπηρεσία;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα ακολουθήσω τον Χριστό στην αυτοπροσφορά αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ, στὰ Ἱερὰ Γράμματα τοῦ Ἰωάννου κεφ. 12 βλέπουμε τὸ ἀμετάτρεπτο πρόσωπό Σου στραμμένο πρὸς τὸν σταυρὸ καὶ τὴν ἀφθονία τῆς ἀφοσίωσης ποὺ ἔχυσε τὸ πολύτιμο μύρο σὲ λατρεία. Μὲ τὸ Πνεῦμά Σου διαμόρφωσε μέσα μας τὴν ἴδια καρδιὰ ποὺ δὲν κρατάει τίποτα πίσω, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ ἀκολουθοῦμε ὅπου κι ἂν ὁδηγεῖς καὶ νὰ χάσουμε τὶς ζωές μας γιὰ χάρη Σου. Ἄς γίνουν οἱ μέρες μας ζωντανὰ μνημεῖα τοῦ εὐαγγελίου, προσελκύοντας πολλοὺς νὰ ἐμπιστευθοῦν μόνο Σένα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →