← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αρ 13-15 — με τον Ματθαίο Χένρι

Αριθμοί 13-15Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι στους Αριθμούς 13–15 μας προσκαλεί να παραμείνουμε στα σύνορα της επαγγελίας και να παρατηρήσουμε πόσο γρήγορα ο φόβος μπορεί να στρέψει έναν λαό πίσω. Οι στοχασμοί του αποκαλύπτουν την λεπτή απιστία που αμφισβητεί τον λόγο του Θεού ακόμη και μετά από επανειλημμένα ελέη. Μέσα από τα μάτια του Χένρι βλέπουμε τόσο την τραγωδία της χαμένης κληρονομιάς όσο και την ακλόνητη πιστότητα του Κυρίου που εξακολουθεί να τηρεί τη διαθήκη. Το σημερινό μάθημα μας εισάγει σε αυτή την αρχαία ιστορία ώστε οι δικές μας καρδιές να σταθεροποιηθούν από τις ίδιες θείες υποσχέσεις. Ακούμε όχι μόνο για πληροφορίες αλλά για την προειδοποίηση και την ενθάρρυνση του Πνεύματος. Ας βοηθήσουν οι γνώσεις του Χένρι να περπατήσουμε με πίστη και όχι με όραση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τους Αριθμούς κεφάλαια 13 έως 15. Προσέξτε την επιστροφή των κατασκόπων, την ξαφνική απόγνωση της συναγωγής και τον επίσημο όρκο του Κυρίου. Αφήστε την ένταση και την τραγωδία της αφήγησης να μιλήσουν στις δικές σας περιόδους δισταγμού. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σας τόσο στην προειδοποίηση όσο και στο έλεος που υφαίνονται σε αυτά τα κεφάλαια. Πάρτε τον χρόνο σας· η ιστορία ανταμείβει την υπομονετική προσοχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά ανιχνεύοντας την προέλευση της αποστολής για την έρευνα της γης. Εδώ έχουμε, Ι. Διαταγές δόθηκαν να σταλούν κατάσκοποι για να ερευνήσουν τη γη της Χαναάν. Λέγεται εδώ ότι ο Θεός κατεύθυνε τον Μωυσή να τους στείλει (εδ. 1, 2), αλλά φαίνεται από την επανάληψη της ιστορίας αργότερα (Δευτ. α΄ 22) ότι η πρόταση προήλθε αρχικά από τον λαό· ήρθαν στον Μωυσή και είπαν, 'Θα στείλουμε άνδρες μπροστά μας'· και ήταν καρπός της απιστίας τους. Δεν ήθελαν να δεχτούν τον λόγο του Θεού ότι ήταν καλή γη και ότι θα τους έθετε χωρίς αποτυχία στην κατοχή της. Δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν τη στήλη του νέφους και του πυρός να τους δείξει τον δρόμο προς αυτήν, αλλά είχαν καλύτερη γνώμη για την πολιτική τους παρά για τη σοφία του Θεού. Πόσο παράλογο ήταν να στέλνουν για να κατασκοπεύσουν μια γη που ο ίδιος ο Θεός είχε κατασκοπεύσει για αυτούς, να ρωτούν τον δρόμο προς αυτήν όταν ο ίδιος ο Θεός είχε αναλάβει να τους δείξει τον δρόμο! Αλλά έτσι καταστρεφόμαστε δίνοντας περισσότερη πίστη στις αναφορές και τις παραστάσεις της αίσθησης παρά στη θεία αποκάλυψη· περπατάμε με όραση, όχι με πίστη· ενώ, αν δεχόμαστε τη μαρτυρία των ανθρώπων, χωρίς αμφιβολία η μαρτυρία του Θεού είναι μεγαλύτερη. Ο λαός κάνοντας αυτή την πρόταση στον Μωυσή, αυτός (ίσως μη έχοντας επίγνωση της απιστίας που κρυβόταν από κάτω) συμβουλεύτηκε τον Θεό στην περίπτωση, ο οποίος του είπε να ικανοποιήσει τον λαό σε αυτό το θέμα και να στείλει κατασκόπους μπροστά τους: 'Ας περπατήσουν στις δικές τους βουλές.' Ωστόσο ο Θεός δεν ήταν με κανέναν τρόπο συνεργός στην αμαρτία που ακολούθησε, γιατί η αποστολή αυτών των κατασκόπων ήταν τόσο μακριά από το να είναι η αιτία της αμαρτίας ώστε αν οι κατάσκοποι είχαν κάνει το καθήκον τους και ο λαός το δικό του, θα μπορούσε να ήταν η επιβεβαίωση της πίστης τους και καλής υπηρεσίας σε αυτούς. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς την αποθαρρυντική αναφορά που έφερε πίσω η πλειοψηφία των κατασκόπων. 1. Παρατηρήστε την αναφορά τους. (1.) Δεν μπορούσαν να αρνηθούν ότι η γη της Χαναάν ήταν πολύ εύφορη γη· το τσαμπί σταφυλιών που έφεραν μαζί τους ήταν οφθαλμοφανής απόδειξη αυτού, εδ. 27. Ο Θεός τους είχε υποσχεθεί μια γη που ρέει με γάλα και μέλι, και οι κακοί κατάσκοποι οι ίδιοι παραδέχονται ότι είναι τέτοια γη. Έτσι ακόμη και από το στόμα των αντιπάλων θα δοξαστεί ο Θεός και θα βεβαιωθεί η αλήθεια της υπόσχεσής του. Και όμως αργότερα αντιφάσκουν με τον εαυτό τους, όταν λένε (εδ. 32), Είναι γη που κατατρώει τους κατοίκους της· σαν να μην είχε γάλα, και μέλι, και σταφύλια, αλλά να της έλειπαν άλλες αναγκαίες προμήθειες· μερικοί νομίζουν ότι υπήρχε μεγάλη πανούκλα στη χώρα την εποχή που την ερεύνησαν, την οποία έπρεπε να αποδώσουν στη σοφία της θείας Πρόνοιας, η οποία έτσι μείωσε τους αριθμούς των εχθρών τους, για να διευκολύνει τις κατακτήσεις τους· αλλά την απέδωσαν φθονερά στην ανθυγιεινότητα του αέρα, και από εκεί πήραν αφορμή να δυσφημήσουν τη χώρα. Για αυτόν τον παράλογο φόβο πανούκλας στη Χαναάν, τιμωρήθηκαν δικαίως αμέσως με πανούκλα στην έρημο, κεφ. ιδ΄ 37. Αλλά, (2.) Παρουσίασαν την κατάκτησή της ως εντελώς ανέφικτη, και ότι δεν είχε νόημα να επιχειρηθεί. Ο λαός είναι ισχυρός (εδ. 28), άνδρες μεγάλου αναστήματος (εδ. 32), ισχυρότεροι από εμάς, εδ. 31. Οι πόλεις παρουσιάζονται ως απόρθητα φρούρια: είναι τειχισμένες και πολύ μεγάλες, εδ. 28. Αλλά τίποτα δεν εξυπηρέτησε τον κακό σκοπό τους περισσότερο από μια περιγραφή των γιγάντων, στους οποίους έδωσαν μεγάλη έμφαση: Είδαμε τα παιδιά του Ανακ εκεί (εδ. 28), και πάλι, είδαμε τους γίγαντες, εκείνους τους άνδρες τεράστιου μεγέθους, τους γιους του Ανακ, που κατάγονται από τους γίγαντες, εδ. 33. Μιλούσαν σαν να ήταν έτοιμοι να τρέμουν στην αναφορά τους, όπως είχαν κάνει στη θέα τους. 'Ω αυτοί οι τρομεροί γίγαντες! όταν ήμασταν κοντά τους, ήμασταν στα δικά μας μάτια σαν ακρίδες, όχι μόνο μικροί και αδύναμοι, αλλά τρέμοντες και αποθαρρυμένοι.' Συγκρίνετε Ιώβ λθ΄ 20, Μπορείς να τον κάνεις να φοβάται σαν ακρίδα; 'Μάλιστα, και έτσι ήμασταν στη θέα τους· μας κοίταζαν με τόση περιφρόνηση και απαξίωση όση εμείς τους με φόβο και τρόμο.' Έτσι ώστε στο σύνολο του θέματος έδωσαν ως γνώμη τους, Δεν μπορούμε να ανέβουμε εναντίον τους (εδ. 31), και επομένως πρέπει να σκεφτούμε να πάρουμε κάποια άλλη πορεία. Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την τολμηρή έκκληση του Χάλεβ να προχωρήσουν παρά τα εμπόδια. ΙΙ. Ο Χάλεβ τους ενθάρρυνε να προχωρήσουν, αν και δευτερεύτηκε μόνο από τον Ιησού του Ναυή (εδ. 30): Ο Χάλεβ ηρέμησε τον λαό, τον οποίο είδε ήδη σε αναβρασμό ακόμη και πριν από τον ίδιο τον Μωυσή, του οποίου το λαμπρό πρόσωπο δεν μπορούσε να τους εκφοβίσει, όταν άρχισαν να γίνονται ανυπότακτοι. Ο Χάλεβ σημαίνει όλη καρδιά, και απάντησε στο όνομά του, ήταν ο ίδιος εγκάρδιος, και θα έκανε τον λαό έτσι αν τον άκουγαν. Αν ο Ιησούς του Ναυή είχε αρχίσει να αναχαιτίζει το ρεύμα, θα ήταν ύποπτος μεροληψίας προς τον Μωυσή, του οποίου υπηρέτης ήταν· και επομένως άφησε συνετά τη διαχείριση αρχικά στον Χάλεβ, ο οποίος ήταν από τη φυλή του Ιούδα, την ηγετική φυλή, και επομένως τον καταλληλότερο να ακουστεί. Ο Χάλεβ είχε δει και παρατηρήσει τη δύναμη των κατοίκων όσο και οι σύντροφοί του, και στο σύνολο του θέματος, 1. Μιλάει πολύ με αυτοπεποίθηση για επιτυχία: Είμαστε καλά ικανοί να τους νικήσουμε, όσο ισχυροί κι αν είναι. 2. Ενθαρρύνει τον λαό να προχωρήσει, και, καθώς η κλήρωσή του ήταν στην εμπροσθοφυλακή, μιλάει ως ένας αποφασισμένος να τους οδηγήσει με γενναιότητα: 'Ας ανεβούμε αμέσως, ένα τολμηρό βήμα, ένα τολμηρό χτύπημα ακόμη, θα κάνει τη δουλειά μας· είναι όλο δικό μας αν έχουμε μόνο το θάρρος να το κάνουμε έτσι: Ας ανεβούμε και ας την καταλάβουμε.' Δεν λέει, 'Ας ανεβούμε και ας την κατακτήσουμε·' τη βλέπει σαν να έχει ήδη γίνει· αλλά, 'Ας ανεβούμε και ας την καταλάβουμε· δεν υπάρχει τίποτα να γίνει παρά να εισέλθουμε και να πάρουμε την κατοχή που ο Θεός ο μεγάλος Κύριός μας είναι έτοιμος να μας δώσει.' Σημείωσε, Οι δίκαιοι είναι τολμηροί σαν λιοντάρι. Οι δυσκολίες που βρίσκονται στον δρόμο της σωτηρίας συρρικνώνονται και εξαφανίζονται μπροστά σε μια ζωηρή ενεργή πίστη στη δύναμη και την υπόσχεση του Θεού. Όλα είναι δυνατά, αν μόνο υποσχεθούν, σε αυτόν που πιστεύει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στρέφεται για να εξετάσει την έκρηξη της ανταρσίας που ακολούθησε την πονηρή αναφορά. Αυτό το κεφάλαιο μας δίνει μια περιγραφή εκείνης της μοιραίας διαμάχης μεταξύ του Θεού και του Ισραήλ, εξαιτίας της οποίας, για το γογγυσμό και την απιστία τους, ορκίστηκε εν οργή ότι δεν θα εισέλθουν στην ανάπαυσή Του. Εδώ είναι, Α΄. Η στάση και η ανταρσία του Ισραήλ κατά του Θεού, μετά την αναφορά των πονηρών κατασκόπων, εδ. 1-4. Β΄. Η άκαρπη προσπάθεια του Μωυσή και του Ααρών, του Χάλεβ και του Ιησού, να καταστείλουν την ταραχή, εδ. 5-10. Γ΄. Η ολοκληρωτική καταστροφή τους που απειλείται δικαίως από τον προσβεβλημένο Θεό, εδ. 11, 12. Δ΄. Η ταπεινή μεσιτεία του Μωυσή υπέρ αυτών, εδ. 13-19. Ε΄. Μια μετρίαση της ποινής σε απάντηση της προσευχής του Μωυσή· δεν θα αποκοπούν όλοι, αλλά το διάταγμα εκδίδεται επικυρωμένο με όρκο, δημοσιευμένο στον λαό, επανειλημμένως επαναλαμβανόμενο, ότι ολόκληρη αυτή η συναγωγή θα απολεσθεί στην έρημο, και κανείς από αυτούς δεν θα εισέλθει στη Χαναάν παρά μόνο ο Χάλεβ και ο Ιησούς, εδ. 20-35. ΣΤ΄. Ο παρών θάνατος των πονηρών κατασκόπων, εδ. 36-39. Ζ΄. Η επίπληξη που δόθηκε σε εκείνους που προσπάθησαν να προχωρήσουν παρόλα αυτά, εδ. 40-45. Και αυτό γράφεται για την νουθεσία μας, ώστε να «μη πέσωμεν κατά το αυτό παράδειγμα της απιστίας».
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να στέλνω 'κατασκόπους' αμφιβολίας πριν εμπιστευτώ τον σαφή λόγο του Θεού; 2. Πώς η αυτοπεποίθηση του Χάλεβ αμφισβητεί τους φόβους που διασκεδάζω τώρα; 3. Τι πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να σιγήσω τις απιστούσες αναφορές και να προχωρήσω με πίστη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλεύσπλαχνε, συγχώρησέ μας που υποχωρήσαμε στον φόβο και την απιστία όπως οι κατάσκοποι, και χάρισέ μας αντ’ αυτού την πίστη να εμπιστευόμαστε τις βέβαιες υποσχέσεις σου και την αδιάλειπτη παρουσία σου. Γέμισέ μας με το Πνεύμα σου, ώστε να ακολουθούμε ολόψυχα όπου εσύ οδηγείς και να μην γυρίσουμε ποτέ πίσω με παράπονο. Ενδυνάμωσε τις καρδιές μας να εισέλθουμε στην ανάπαυση που έχεις ετοιμάσει για όσους πιστεύουν, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →