← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 17-18 — με τον Συμεών

Ιερεμίας 17-18Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, όπου ο ευαγγελικός ιεροκήρυκας ανοίγει τις Γραφές με υπομονετική, διερευνητική σαφήνεια. Η πραγματεία του για τον Ιερεμία 17 προσκαλεί την Εκκλησία να εξετάσει τις κρυφές πηγές της εμπιστοσύνης και της αυτογνωσίας, κρατώντας μαζί τη θεία κυριαρχία και την ανθρώπινη ευθύνη στην ίδια πνοή. Καθώς ακούμε, εισερχόμαστε σε εκείνη την ομολογιακή θέρμη που αρνείται τόσο την αυθάδεια όσο και την απόγνωση, αναζητώντας αντί αυτού την ανανέωση που μόνο το Πνεύμα μπορεί να δώσει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα λόγια του προφήτη στον Ιερεμία 17-18, επιτρέποντας στο κείμενο να ηχήσει τις προειδοποιήσεις και τις υποσχέσεις του πριν παρακολουθήσουμε την έκθεση του Συμεών. Αναγνώστε αργά, σημειώνοντας τις αντιθέσεις μεταξύ του καταραμένου και του ευλογημένου, και τη διερευνητική διάγνωση της ανθρώπινης καρδιάς που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει την ομιλία στον Ιερεμία 17:5-8 θέτοντας το ίδιο το κείμενο. Στίχοι 5-8. ΟΜΙΛΙΑ: 1055 ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ Ιερεμίας 17:5-8 . Ούτω λέγει ο Κύριος· Επικατάρατος ο άνθρωπος ο εμπιστευόμενος εις άνθρωπον, και κάμνων την σάρκα βραχίονά αυτού, και ου η καρδία αυτού απομακρύνεται από του Κυρίου. Διότι θέλει είσθαι ως η άκανθα εν τη ερήμω, και δεν θέλει ιδεί όταν έλθη το αγαθόν· αλλά θέλει κατοικήσει τους ξηρούς τόπους εν τη ερήμω, εν γη αλμυρά και ακατοικήτω. Μακάριος ο άνθρωπος ο εμπιστευόμενος εις τον Κύριον, και ου η ελπίς αυτού είναι ο Κύριος. Διότι θέλει είσθαι ως δένδρον πεφυτευμένον παρά τα ύδατα, και εκτείνων τας ρίζας αυτού παρά τον ποταμόν, και δεν θέλει ιδεί όταν έλθη η ζέστη, αλλά το φύλλον αυτού θέλει είσθαι χλωρόν· και δεν θέλει μεριμνά εν τω έτει της ξηρασίας, ουδέ θέλει παύσει από του καρποφορείν . Παν κτίσμα λαμβάνει την ύπαρξιν και την στήριξιν αυτού από του Θεού· όμως ο άνθρωπος έχει την τάσιν να στηρίζεται επί του κτίσματος μάλλον ή επ' αυτού. Στη συνέχεια διακρίνει τους δύο χαρακτήρες που τίθενται ενώπιόν μας στο χωρίο. Αν και διαρκώς απογοητεύεται, στηρίζεται ακόμη επί βραχίονος σαρκός· αλλά η τοιαύτη συμπεριφορά κατακρίνεται δικαίως με τους ισχυροτέρους όρους. Θα εξετάσωμεν, Ι. Τους αντιτιθεμένους χαρακτήρας— Πας άνθρωπος εκ φύσεως 'εμπιστεύεται εις άνθρωπον, κάμνει την σάρκα βραχίονά αυτού, και η καρδία αυτού απομακρύνεται από του Κυρίου'. Δεν χρειάζεται να μεταβώμεν εις εθνικούς ή απίστους διά να εύρωμεν πρόσωπα τοιαύτης περιγραφής. Αρκεί να ερευνήσωμεν τας καταγραφάς της ιδίας ημών συνειδήσεως. [Εν τοις προσκαίροις, ουδέποτε σκεπτόμεθα να αναβλέψωμεν υπεράνω του κτίσματος· εάν ταύτα ευημερώσι, εμπιστευόμεθα εις αβεβαίους πλούτους, και λαμβάνομεν την δόξαν εις εαυτούς· εάν δυστυχώσι, στηριζόμεθα εις την ιδίαν ημών σύνεσιν και προσπαθείας, ή ζητούμεν βοήθειαν από των φίλων ημών. Εν τοις πνευματικοίς, ζητούμεν να στήσωμεν ιδίαν δικαιοσύνην· προσδοκώμεν να μετανοήσωμεν και να υπηρετήσωμεν τον Θεόν δι' ιδίας ημών δυνάμεως. Ο Συμεών κατόπιν αναπτύσσει τας αντιτιθεμένας καταστάσεις των δύο χαρακτήρων, απλώς και εικονικώς. Αι αντίστοιχοι καταστάσεις αυτών— Η αιωνία κατάστασις των ανθρώπων θέλει καθορισθή με τελείαν δικαιοσύνην. Αι καταστάσεις των χαρακτήρων ενώπιον ημών αντιτίθενται ισχυρώς· 1. Απλώς· 'μακάριος', κ.λπ. 'επικατάρατος', κ.λπ. [Τι δύναται να είναι σπουδαιότερον των δηλώσεων τούτων; Δεν είναι υπαγορεύσεις ενθουσιασμού, αλλά η φωνή του Θεού· 'Ούτω λέγει ο Κύριος'. Και δεν δυνάμεθα να υιοθετήσωμεν τα λόγια του Βαλάκ αναφορικώς προς τον Θεόν [Σημείωσις: Αριθμοί 22:6 .];—Και τι δύναται να είναι λογικώτερον; Ο Θεός έδωκε τον Υιόν αυτού να είναι Σωτήρ ημών· αλλά ενώ τινές εμπιστεύονται εις αυτόν, άλλοι, μη εμπιστευόμενοι εις αυτόν, απορρίπτουσιν αυτόν· πόσον λογικόν λοιπόν είναι να συνάπτεται κατάρα εις τούτους, και ευλογία εις εκείνους! Τοιαύτη διαφορά εις τας καταστάσεις αυτών φαίνεται αναγκαίον αποτέλεσμα της ιδίας αυτών συμπεριφοράς. Πνευματική ζωή ή θάνατος εξαρτώνται από της εμπιστοσύνης ημών εις τον Κύριον, ακριβώς ως η ζωή του σώματος από της λήψεως ή απορρίψεως της τροφής. Κλείει την ομιλίαν πιέζων την ανάγκην εμπιστοσύνης εις τον Χριστόν. Και τούτο καθιστά αυτόν άξιον της πληρεστάτης ημών εμπιστοσύνης· επ' αυτού πρέπει να 'κρεμάται πάσα η δόξα του οίκου του Πατρός αυτού [Σημείωσις: Ησαΐας 22:23-24 .].' 2. Πόσον πάντες ημείς ενδιαφερόμεθα να εμπιστευθώμεν εις τον Χριστόν! [Ο Θεός προσέχει, ουχί μόνον εις την εξωτερικήν ημών συμπεριφοράν, αλλά και εις την διάθεσιν των καρδιών ημών· επ' αυτής εξαρτάται η παρούσα και αιωνία ευτυχία ημών [Σημείωσις: Νοήσατε τον Χριστόν κάμνοντα την δήλωσιν ταύτην εν τη ημέρα της κρίσεως. Συγκρίνετε Ματθαίος 25:34 · Ματθαίος 25:41 .]. Ας εμπιστευθώμεν λοιπόν εις αυτόν διά πάσαν πρόσκαιρον και πνευματικήν βοήθειαν· ούτω θέλομεν λάβει την ευλογίαν αυτού, και αποφύγει την κατάραν αυτού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών εξάγει το πρώτον μέγα συμπέρασμα περί της ανάγκης της νέας γεννήσεως. Εκ της απόψεως ταύτης του θέματος ημών δυνάμεθα σαφώς να ίδωμεν— 1. Την αληθή βάσιν της διδασκαλίας περί της νέας γεννήσεως — Είναι εκπληκτικόν πόσον συχνά η Γραφή ομιλεί περί του 'γεννηθήναι άνωθεν', του 'γεννηθήναι εκ του Θεού', και 'γεννηθήναι εκ του Θεού'· οι όροι ούτοι πρέπει εξ ανάγκης να σημαίνωσιν, ουχί μόνον εξωτερικήν αλλαγήν καταστάσεως ή ομολογίας εν τω βαπτίσματι, αλλά εσωτερικήν αλλαγήν της καρδίας, μετάβασιν 'εκ του σκότους εις το φως', 'εκ του θανάτου εις την ζωήν'. Πρέπει να 'γεννηθή τις, ουχί εκ του ύδατος μόνον, αλλά και εκ του Πνεύματος'. Όταν τούτο συμβαίνη, αποθνήσκομεν εις την αμαρτίαν, και αρχίζομεν να ζώμεν εις την δικαιοσύνην· γινόμεθα 'νέαι κτίσεις εν Χριστώ Ιησού· τα αρχαία παρήλθον· ιδού, τα πάντα εγένοντο νέα [Σημείωσις: Β' Κορινθίους 5:17 .].' Το βάπτισμα είναι το σημείον και η σφραγίς αυτού, αλλά ουχί αυτό το πράγμα. Έπειτα πιέζει το δεύτερον συμπέρασμα, την απόλυτον ανάγκην της ψυχής διά συμφέρον εν τω Χριστώ. Αι καρδίαι ημών είναι εκ φύσεως 'απατηλαί υπέρ πάντα, και απεγνωσμένως πονηραί'· και πρέπει να αλλαχθώσι διά της ενεργείας του Πνεύματος του Θεού· πρέπει να 'αφαιρεθή η καρδία η λιθίνη, και να δοθή καρδία σαρκίνη εις ημάς'· πρέπει να 'ανανεωθώμεν κατ' εικόνα του Θεού ημών εν δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητι'· και διά τούτο δεν πρέπει να αναπαυώμεθα ουδέ μίαν ώραν εν σαρκική και αμετανοήτω καταστάσει· αλλά πρέπει να κράζωμεν ισχυρώς προς τον Θεόν ημών διά την αποτελεσματικήν χάριν αυτού, λέγοντες μετά του Δαβίδ, 'Κτίσον εν εμοί καρδίαν καθαράν, ο Θεός, και πνεύμα ευθές ανακαίνισον εν τοις εντοσθίοις μου!' Ο Κύριος ας δώση η προσευχή αύτη να αναβή ενώπιον αυτού από πάντων ημών, έως ου λάβωμεν απάντησιν εις αυτήν διά της ανακαινώσεως των ψυχών ημών! Εν τη επομένη θέσει, Δυνάμεθα να ίδωμεν εκ τούτου, Την απόλυτον ανάγκην ημών διά συμφέρον εν τω Χριστώ — Με τοιαύτας καρδίας ως αι ημέτεραι, πώς δυνάμεθα ποτέ να ονειρευθώμεν ότι αξίζομεν οτιδήποτε εκ των χειρών του Θεού;
Απαντήστε

Απόκριση

Πού εις τας καθημερινάς μου φροντίδας στηρίζομαι ευκολώτατα επί βραχίονος σαρκός μάλλον ή επί του Κυρίου; Εις ποίους κρυφούς τρόπους η καρδία μου ακόμη αντιστέκεται εις την πλήρη γνώσιν της ιδίας αυτής απάτης; Πώς θα μπορούσε βαθυτέρα εμπιστοσύνη εις τον Χριστόν να μεταμορφώση τόσον τας ανησυχίας μου όσον και τας ελπίδας μου σήμερον;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ ἐρευνῶν καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφρούς, χάρισον ἡμῖν τὴν εἰλικρινῆ αὐτογνωσίαν, ἥτις ἔρχεται μόνον ἄνωθεν. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ψευδοῦς πεποιθήσεως ἐν ἀνθρώπῳ ἢ ἐν ἑαυτοῖς, καὶ φύτευσον τὰς ῥίζας ἡμῶν βαθέως παρὰ τὸν ποταμὸν τῆς χάριτός σου, ἵνα σοὶ ἐμπιστευώμεθα μετὰ ἀδιαιρέτων καρδιῶν καὶ καρποφορῶμεν ἐν πάσῃ ἐποχῇ· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →