← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 9-10 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)

Ιώβ 9-10Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην εξέλιξη της θείας πρόνοιας, το βιβλίο του Ιώβ παρουσιάζει έναν άνθρωπο που στερήθηκε κάθε εξωτερικό σημείο ευλογίας αλλά υποχρεώθηκε να λογιστεί με την απόλυτη κυριαρχία του Θεού. Τα κεφάλαια εννέα και δέκα καταγράφουν την απάντηση του Ιώβ προς τον Βιλδάδ, στην οποία ο θλιμμένος δούλος αναγνωρίζει ότι κανένα πλάσμα δεν μπορεί να εγείρει κατηγορία κατά του Δημιουργού και να επικρατήσει. Εδώ το κείμενο αποκαλύπτει την ένταση μεταξύ της δικαιοσύνης του Θεού και της φαινομενικής αταξίας της ανθρώπινης οδύνης. Ο Ιώβ αντιλαμβάνεται ότι ο Κύριος που τον έπλασε ορίζει επίσης τα όρια των ημερών του, και ότι κανένα επιχείρημα διατυπωμένο από ανθρώπινη σοφία δεν μπορεί να αλλάξει το διάταγμα του Παντοδύναμου. Το απόσπασμα επομένως κατευθύνει τον αναγνώστη να εξετάσει πώς η πιστότητα στη διαθήκη επιμένει όταν κάθε ορατό σημείο εύνοιας αποσύρεται, και πώς η ψυχή πρέπει να αναπαύεται στη κρυμμένη βουλή του Θεού αντί σε οποιαδήποτε αξίωση προσωπικής αξίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τα κεφάλαια εννέα και δέκα του Ιώβ με προσοχή στην πρόοδο του συλλογισμού του Ιώβ. Παρατηρήστε πώς πρώτα παραχωρεί την αδυναμία να αντιπαρατεθεί με τον Θεό, έπειτα απαριθμεί τις εκδηλώσεις της θείας δύναμης επί της δημιουργίας και των ανθρώπινων υποθέσεων, και τέλος στρέφεται σε άμεση προσφώνηση προς τον Κύριο σχετικά με τη δική του πλάση και την παρούσα θλίψη. Σημειώστε την απουσία οποιασδήποτε απαίτησης για δικαίωση με βάση τα έργα και την επανειλημμένη έκκληση στο κυρίαρχο θέλημα που δίνει και αποσύρει τη ζωή. Σκεφτείτε τον τρόπο με τον οποίο ο Ιώβ διατηρεί τη δικαιοσύνη του Θεού ενώ αρνείται να θεωρήσει την οδύνη του ως άξια τιμωρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ιώβ αρχίζει παραχωρώντας ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι δίκαιος ενώπιον του Θεού αν ο Θεός επιλέξει να αντιπαρατεθεί μαζί του. Το επιχείρημα στηρίζεται όχι σε κάποιο έλλειμμα στη θεία δικαιοσύνη αλλά στην άπειρη ανισότητα μεταξύ του Δημιουργού και του πλάσματος. Κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να εισαχθεί, κανένας μάρτυρας να κληθεί, που θα δέσμευε το χέρι του Παντοδύναμου. Ο Ιώβ επομένως συμπεραίνει ότι ακόμη κι αν ήταν δίκαιος, δεν θα απαντούσε αλλά θα ικέτευε τον κριτή του. Αυτή η ομολογία προκύπτει από την αναγνώριση ότι ο Θεός μετακινεί βουνά, σείει τη γη, διατάζει τον ήλιο και σφραγίζει τα άστρα, όλα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Ο ίδιος Κύριος που ενεργεί στους ουρανούς περνά επίσης απαρατήρητος, επιφέροντας αλλαγές στις ανθρώπινες καταστάσεις που κανένα μάτι δεν μπορεί να ανιχνεύσει στην πηγή τους. Ο Ιώβ αναγνωρίζει ότι ο Θεός δεν θα αποσύρει την οργή του, ότι οι βοηθοί της Ραάβ υποκύπτουν κάτω από αυτόν, και ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τον καλέσει σε λογαριασμό για οποιαδήποτε συγκεκριμένη πράξη πρόνοιας. Στο κεφάλαιο δέκα ο Ιώβ απευθύνεται απευθείας στον Θεό, ρωτώντας γιατί αντιπαρατίθεται ενώ γνωρίζει την αθωότητά του. Υπενθυμίζει ότι ο Κύριος τον έπλασε, του έδωσε ζωή και διατήρησε το πνεύμα του, όμως τώρα φαίνεται να έχει στραφεί κατά του έργου των ιδίων χεριών του. Το παράπονο δεν είναι ότι ο Θεός στερείται δύναμης να ελευθερώσει αλλά ότι η παρούσα θλίψη φαίνεται ασυνεπής με τη φροντίδα που είχε δείξει προηγουμένως. Ο Ιώβ ικετεύει ο Θεός να μην τον καταδικάσει αλλά να φανερώσει την αιτία της δυσαρέσκειάς του, διότι δεν μπορεί να διακρίνει καμία παράβαση που θα δικαιολογούσε τέτοια καταστροφή. Σε όλα τα κεφάλαια το κείμενο διατηρεί ότι ο Θεός παραμένει δίκαιος ακόμη και όταν οι οδοί του είναι ακατανόητες, και ότι η μόνη στάση του πλάσματος είναι η ταπεινή υποταγή στο διάταγμα που κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να ανατρέψει.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η ίδια κυριαρχία που ομολογεί ο Ιώβ εμφανίζεται ξανά στην επιστολή προς Ρωμαίους, όπου ο απόστολος διακηρύττει ότι κανείς δεν μπορεί να αποκριθεί κατά του Θεού όταν ο αγγειοπλάστης ασκεί εξουσία επί του πηλού. Η σοφία των Παροιμιών διδάσκει επίσης ότι ο Κύριος εργάζεται όλα τα πράγματα σύμφωνα με τη βουλή του, συμπεριλαμβανομένου του κλήρου που πέφτει στους δίκαιους και τους ασεβείς. Στους Ψαλμούς η ίδια ένταση εκφράζεται όταν ο ψαλμωδός ερωτά γιατί οι ευσεβείς υποφέρουν ενώ οι ασεβείς ευημερούν, όμως επιστρέφει στην πεποίθηση ότι ο Θεός θα δικαιώσει τους δικούς του στον κατάλληλο χρόνο. Οι θεολόγοι της Μεταρρύθμισης ερμήνευσαν αυτά τα αποσπάσματα ως επιβεβαίωση ότι η δικαίωση στηρίζεται όχι στην ανθρώπινη αξία αλλά στο ελεύθερο έλεος του Θεού, ο οποίος παραμένει Κύριος επί κάθε περίστασης της ζωής. Η αδυναμία του Ιώβ να αντιπαρατεθεί με τον Παντοδύναμο προλαμβάνει την επιμονή της Καινής Διαθήκης ότι η σωτηρία είναι του Κυρίου από την αρχή μέχρι το τέλος, και ότι η βεβαιότητα του πιστού αναπαύεται στον αμετάβλητο σκοπό της διαθήκης αντί σε οποιαδήποτε ορατή απελευθέρωση από τη δοκιμασία.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια παρούσα δοκιμασία βρίσκεστε πειρασμένοι να μετρήσετε τη δικαιοσύνη του Θεού από την εξωτερική πορεία των γεγονότων αντί από τον αποκαλυμμένο χαρακτήρα του; Πώς διαμορφώνει την ομολογία ότι κανείς δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με τον Παντοδύναμο τον τρόπο που φέρνετε τα παράπονά σας ενώπιόν του στην προσευχή; Πού έχετε κλίνει να θεωρείτε τη δική σας δικαιοσύνη ως έδαφος για να περιμένετε απαλλαγή από την οδύνη, και πώς το παράδειγμα του Ιώβ διορθώνει αυτή την κλίση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ Παντοδύναμε, που μόνος διαθέτεις όλα τα πράγματα σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός σου, χάρισε μας χάρη να αναγνωρίζουμε την κυριαρχία σου όταν το χέρι σου βαραίνει επάνω μας. Ομολογούμε ότι δεν μπορούμε να σου αποκριθούμε ούτε για ένα πράγμα στις χίλιες, ούτε να εγείρουμε καμία κατηγορία κατά της δικαιοσύνης σου. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια που θα απαιτούσε λογαριασμό για τους κρυμμένους σκοπούς σου, και δίδαξέ μας μάλλον να αναπαυόμαστε στην πιστότητα της διαθήκης με την οποία έχεις δεσμεύσει τον εαυτό σου στον λαό σου. Αν και δεν μπορούμε να διακρίνουμε τον λόγο για κάθε θλίψη, διατήρησε μέσα μας την πεποίθηση ότι εσύ που μας έπλασες δεν θα εγκαταλείψεις το έργο των ιδίων χεριών σου. Ενίσχυσε την πίστη μας να υπομείνουμε την παρούσα θλίψη χωρίς να σε κατηγορούμε για αδικία, και φέρε μας τελικά σε εκείνη την πλήρη κατανόηση που έχεις φυλάξει για την ημέρα της εμφάνισής σου. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.