← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 113-114 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 113-114Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες αυτής της ημέρας, στρεφόμαστε ξανά στη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει τις Γραφές με ευλαβική φροντίδα. Το σχόλιό του στους Ψαλμούς 113 και 114 μας προσκαλεί να παραμείνουμε εκεί όπου η δοξολογία συναντά την πρόνοια και όπου τα θαύματα της εξόδου εξακολουθούν να μιλούν. Τα λόγια του Καλβίνου μας υπενθυμίζουν ότι κάθε γενιά καλείται να υψώσει τα μάτια της πέρα από το συνηθισμένο προς τον Θεό που κυβερνά και τον ουρανό και τη γη. Καθώς προετοιμαζόμαστε να ακούσουμε, ας μαλακώσουν οι καρδιές μας για να δεχτούν το ίδιο Πνεύμα που ώθησε τον μεταρρυθμιστή να γράψει. Ας γίνει αυτό το μάθημα ένας σπόρος όπου η θαυμαστική έκπληξη μεγαλώνει και η ευγνωμοσύνη βαθαίνει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους μπροστά μας, διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 113 και 114 δυνατά. Αυτά τα σύντομα άσματα δοξάζουν το όνομα του Κυρίου από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση και ανακαλούν τις ισχυρές πράξεις που απελευθέρωσαν τον Ισραήλ από την Αίγυπτο. Ας πλύνουν τα λόγια αργά πάνω σας, παρατηρώντας πώς η ίδια η δημιουργία ανταποκρίνεται στον Δημιουργό της. Κάντε παύση ανάμεσα στους δύο ψαλμούς για να αφήσετε το κοινό τους θέμα της υψωμένης αλλά τρυφερής φροντίδας του Θεού να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Διαβάστε με την προσδοκία ότι ο ίδιος Θεός εξακολουθεί να πλησιάζει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά απευθυνόμενος ιδιαίτερα στους δούλους του Θεού. 1 Δοξάστε, δούλοι του Ιεχωβά! Αυτός ο ψαλμός περιέχει άφθονους λόγους για να δοξάσουν όλοι οι άνθρωποι χωρίς εξαίρεση τον Θεό. Μόνο οι πιστοί, έχοντας πνευματική αντίληψη για να αναγνωρίσουν το χέρι του Θεού, απευθύνεται ο προφήτης ιδιαίτερα σε αυτούς. Και αν σκεφτούμε πόσο ψυχροί και αναίσθητοι είναι οι άνθρωποι σε αυτή τη θρησκευτική άσκηση, δεν θα θεωρήσουμε περιττή την επανάληψη της πρόσκλησης να δοξάσουμε τον Θεό. Όλοι παραδεχόμαστε ότι δημιουργηθήκαμε για να δοξάσουμε το όνομα του Θεού, ενώ ταυτόχρονα η δόξα Του παραβλέπεται από εμάς. Αυτή η εγκληματική απάθεια καταδικάζεται δικαίως από τον προφήτη, με σκοπό να μας παρακινήσει σε ακούραστο ζήλο για τη δοξολογία του Θεού. Η επανάληψη, λοιπόν, της προτροπής να Τον δοξάσουμε, πρέπει να θεωρηθεί ότι αναφέρεται τόσο στην επιμονή όσο και στον ζήλο σε αυτή την υπηρεσία. Αν με τους δούλους του Θεού κάποιοι προτιμούν να εννοούν τους Λευίτες, στους οποίους είχε ανατεθεί η φροντίδα της τέλεσης των δοξολογιών Του υπό τον Νόμο, δεν αντιτίθεμαι πολύ σε αυτό, υπό την προϋπόθεση ότι δεν αποκλείουν τους υπόλοιπους πιστούς, στους οποίους παλαιότερα ο Θεός διόρισε τους Λευίτες ως ηγέτες και αρχιμουσικούς, ώστε να δοξάζεται από όλο τον λαό Του χωρίς εξαίρεση. Όταν το Άγιο Πνεύμα απευθύνεται ρητά στους Λευίτες σχετικά με το θέμα των δοξολογιών του Θεού, γίνεται σκόπιμα ώστε, με το παράδειγμά τους, να δείξουν τον δρόμο σε άλλους, και ώστε ολόκληρη η Εκκλησία να ανταποκριθεί σε μία ιερή χορωδία. Τώρα που είμαστε όλοι «βασιλική ιεροσύνη», (1 Πέτρου 2:9) και όπως μαρτυρεί ο Ζαχαρίας, (Ζαχαρία 14:21) ότι υπό τη βασιλεία του Χριστού, ο πιο ταπεινός από τον λαό θα είναι Λευίτης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, εκτός από τους άπιστους που είναι άλαλοι, ο προφήτης μας προσκαλεί όλους από κοινού να προσφέρουμε αυτή την υπηρεσία στον Θεό. Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στην ασύγκριτη φύση του Ιεχωβά του Θεού μας. 5 Ποιος είναι όμοιος με τον Ιεχωβά τον Θεό μας Ο προφήτης ενισχύει τη θέση του για τη δοξολογία του Θεού, αντιπαραβάλλοντας το ύψος της δόξας και της δύναμής Του με την απεριόριστη καλοσύνη Του. Όχι ότι η καλοσύνη Του μπορεί να διαχωριστεί από τη δόξα Του· αλλά αυτή η διάκριση γίνεται για χάρη των ανθρώπων, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να αντέξουν τη μεγαλειότητά Του, αν δεν ταπεινωνόταν ευγενικά ο Ίδιος και δεν μας προσέλκυε απαλά και ευγενικά προς Αυτόν. Το συμπέρασμα είναι ότι η κατοικία του Θεού πάνω από τους ουρανούς, σε τόσο μεγάλη απόσταση από εμάς, δεν Τον εμποδίζει να δείχνει τον Εαυτό Του κοντά και να φροντίζει ξεκάθαρα για την ευημερία μας· και, λέγοντας ότι ο Θεός είναι υψωμένος πάνω από τους ουρανούς, μεγαλύνει το έλεός Του προς τους ανθρώπους, των οποίων η κατάσταση είναι ταπεινή και αξιοκαταφρόνητη, και μας πληροφορεί ότι θα μπορούσε δικαίως να περιφρονήσει ακόμη και τους αγγέλους, αν δεν ήταν ότι, κινούμενος από πατρική φροντίδα, συγκαταβαίνει να τους πάρει υπό τη φροντίδα Του. Αν σε σχέση με τους αγγέλους ταπεινώνεται, τι να πει κανείς για τους ανθρώπους, οι οποίοι, σέρνοντας στη γη, είναι εντελώς ακάθαρτοι; Ρωτάται, αν ο Θεός γεμίζει τον ουρανό και τη γη ή όχι; Η απάντηση είναι προφανής. Τα λόγια του προφήτη σημαίνουν απλώς ότι ο Θεός μπορεί να πατήσει τα ευγενέστερα πλάσματά Του κάτω από τα πόδια Του, ή μάλλον ότι, λόγω της άπειρης απόστασής τους, μπορεί να τα αγνοήσει εντελώς. Εν ολίγοις, πρέπει να συμπεράνουμε ότι δεν είναι από την εγγύτητά μας προς Αυτόν, αλλά από τη δική Του ελεύθερη επιλογή, που συγκαταβαίνει να μας κάνει αντικείμενα της ιδιαίτερης φροντίδας Του. Προχωρώντας στον επόμενο ψαλμό, ο Καλβίνος στοχάζεται την έξοδο ως ενέχυρο της αγάπης του Θεού. 1 Όταν ο Ισραήλ βγήκε από την Αίγυπτο Αυτή η έξοδος, όντας ένα αξιοσημείωτο ενέχυρο και σύμβολο της αγάπης του Θεού για τα παιδιά του Αβραάμ, δεν είναι περίεργο που πρέπει να ανακαλείται τόσο συχνά στη μνήμη. Στην αρχή του ψαλμού, ο προφήτης μας πληροφορεί ότι ο λαός τον οποίο ο Θεός αγόρασε με τόσο μεγάλο τίμημα δεν ανήκει πλέον στον εαυτό του. Η γνώμη ορισμένων ερμηνευτών, ότι εκείνη την εποχή η φυλή του Ιούδα καθαγιάστηκε για την υπηρεσία του Θεού, σύμφωνα με όσα λέγονται στην Έξοδο 19:6 και 1 Πέτρου 2:9, μου φαίνεται ξένη προς τον σκοπό του προφήτη. Κάθε αμφιβολία για το θέμα αφαιρείται από όσα ακολουθούν αμέσως, ότι ο Θεός παίρνει τον Ισραήλ υπό την κυριαρχία Του, που είναι απλώς επανάληψη του ίδιου συναισθήματος με άλλα λόγια. Ο Ιούδας, όντας ο πιο ισχυρός και πολυάριθμος από όλες τις φυλές, και κατέχοντας την κύρια θέση μεταξύ τους, παίρνει εδώ την προτεραιότητα έναντι του υπόλοιπου λαού. Ταυτόχρονα, είναι πολύ προφανές ότι η τιμή που αποδίδεται με ιδιαίτερο τρόπο σε αυτούς ανήκει εξίσου σε ολόκληρο το σώμα του λαού. [359] Όταν λέγεται ότι ο Θεός αγιάζεται, πρέπει να εννοηθεί ότι ο προφήτης μιλάει κατά τον τρόπο των ανθρώπων, επειδή, στον Εαυτό Του, ο Θεός είναι ανίκανος για αύξηση ή μείωση. Ο Ιούδας ονομάζεται αγιότητά Του, [360] και ο Ισραήλ κυριαρχία Του, [361] επειδή η ιερή μεγαλειότητά Του, η οποία μέχρι τότε ήταν λίγο γνωστή, εξασφάλισε τον σεβασμό όλων όσοι είχαν δει τις εκδηλώσεις της απίστευτης δύναμής Του. Στην απελευθέρωση του λαού Του, ο Θεός ίδρυσε για τον Εαυτό Του ένα βασίλειο και εξασφάλισε σεβασμό για το ιερό όνομά Του· αν λοιπόν δεν αναλογίζονται συνεχώς μια τόσο αξιοσημείωτη περίπτωση της καλοσύνης Του, η αναλγησία τους είναι εντελώς ασυγχώρητη.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εξερευνά την προνοητική φροντίδα του Θεού στην ανύψωση των πτωχών. 7 Αυτός που υψώνει τον πτωχό από τη σκόνη Σε αυτό το απόσπασμα, μιλάει με όρους επαίνου για την προνοητική φροντίδα του Θεού σε σχέση με εκείνες τις ποικίλες αλλαγές που οι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να θεωρούν τυχαίες. Δηλώνει ότι είναι μόνο με τον διορισμό του Θεού που τα πράγματα υφίστανται αλλαγές που ξεπερνούν κατά πολύ τις προσδοκίες μας. Αν η πορεία των γεγονότων ήταν πάντα ομοιόμορφη, οι άνθρωποι θα την απέδιδαν απλώς σε φυσικές αιτίες, ενώ οι εναλλαγές που λαμβάνουν χώρα μας διδάσκουν ότι όλα τα πράγματα ρυθμίζονται σύμφωνα με τη μυστική βουλή του Θεού. Από την άλλη πλευρά, χτυπημένοι από έκπληξη στα γεγονότα που συνέβησαν αντίθετα προς την προσδοκία μας, τα αποδίδουμε αμέσως στην τύχη. Και επειδή είμαστε τόσο επιρρεπείς να βλέπουμε τα πράγματα από μια οπτική γωνία εντελώς αντίθετη από την αναγνώριση της εποπτικής φροντίδας του Θεού, ο προφήτης μας προτρέπει να θαυμάσουμε την πρόνοιά Του σε θέματα θαυμαστά ή ασυνήθιστα· γιατί αφού βοσκοί και άνθρωποι της χαμηλότερης και πιο ταπεινής κατάστασης έχουν ανυψωθεί στην κορυφή της εξουσίας, είναι απολύτως λογικό η προσοχή μας να συλληφθεί από μια τόσο απροσδόκητη αλλαγή. Αντιλαμβανόμαστε τώρα τον σκοπό του προφήτη. Σε αυτό το απόσπασμα, καθώς και σε άλλα, θα μπορούσε να μας έχει παρουσιάσει τη δομή των ουρανών και της γης· αλλά, καθώς το μυαλό μας δεν επηρεάζεται από τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, δηλώνει ότι το χέρι του Θεού είναι πιο εμφανές στα θαυμαστά έργα Του. Και λέγοντας ότι άνθρωποι ταπεινής και αξιοκαταφρόνητης κατάστασης δεν ανυψώνονται απλώς σε κάποια μικρή κυριαρχία, αλλά ότι επενδύονται με δύναμη και εξουσία πάνω στον άγιο λαό του Θεού, αυξάνει το μέγεθος του θαύματος — ότι είναι πολύ πιο σημαντικό από το να κυβερνάς σε άλλα μέρη της γης· γιατί το κράτος ή το βασίλειο της Εκκλησίας αποτελεί το κύριο και σεβάσμιο θέατρο όπου ο Θεός παρουσιάζει και επιδεικνύει τα σημεία της θαυμαστής δύναμης, σοφίας και δικαιοσύνης Του. Ο Καλβίνος κλείνει υπογραμμίζοντας τη συνεχιζόμενη παρουσία του Θεού με τον λαό Του. 7 Ενώπιον του Κυρίου Αφού διήγειρε τις αισθήσεις των ανθρώπων με ερωτήσεις, παρέχει τώρα μια απάντηση, την οποία πολλοί κατανοούν ως προσωποποίηση της γης· επειδή θεωρούν το γ, γιοντ, ως το επίθημα του ρήματος χβλυ, χουλί· και αντιπροσωπεύουν τη γη ως λέγουσα, Είναι καθήκον μου να τρέμω ενώπιον του Κυρίου. Αυτή η φανταστική ερμηνεία είναι αβάσιμη· γιατί ο όρος, γη, προστίθεται αμέσως. Άλλοι, με περισσότερη ορθότητα, θεωρώντας το γ, γιοντ, σε αυτό, όπως και σε πολλά άλλα αποσπάσματα, ως περιττό, υιοθετούν αυτή την ερμηνεία: Είναι λογικό και ταιριαστό η γη να τρέμει ενώπιον του Κυρίου. Πάλι, ο όρος χβλυ, χουλί, αποδίδεται από πολλούς στην προστακτική διάθεση· την οποία ερμηνεία υιοθετώ πρόθυμα, καθώς είναι πολύ πιθανό ότι ο προφήτης κάνει ξανά μια έκκληση στη γη, ώστε οι καρδιές των ανθρώπων να συγκινηθούν πιο αισθητά. Η σημασία είναι η ίδια, — Πρέπει να είναι ότι η γη σείεται ενώπιον του Βασιλιά της. Και αυτή η άποψη λαμβάνει επιβεβαίωση από τον όρο 'ντβν, αδόν, που χρησιμοποιείται, ο οποίος σημαίνει κύριος ή αφέντης. Στη συνέχεια εισάγει αμέσως το όνομα του Θεού του Ιακώβ, για τον σκοπό να διώξει από τους ανθρώπους όλες τις έννοιες ψευδών θεών. Το μυαλό τους, όντας επιρρεπές στην απάτη, βρίσκεται πάντα σε μεγάλο κίνδυνο να επιτρέψει στα είδωλα να σφετεριστούν τη θέση του αληθινού Θεού. Ένα άλλο θαύμα αναφέρεται, στο οποίο ο Θεός, μετά το πέρασμα του λαού μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, έδωσε μια πρόσθετη λαμπρή εκδήλωση της δύναμής Του στην έρημο. Η δόξα του Θεού, όπως μας πληροφορεί, δεν εμφανίστηκε μόνο για μία ημέρα, κατά την αναχώρηση του λαού· έλαμπε συνεχώς στα άλλα έργα Του, όπως όταν ένα ρεύμα ξαφνικά βγήκε από τον ξερό βράχο, Έξοδος 17:6. Νερά μπορεί να βρεθούν να στάζουν από βράχους και πετρώδεις τόπους, αλλά να τα κάνει να ρέουν από έναν ξερό βράχο, ήταν αναμφίβολα πάνω από τη συνηθισμένη πορεία της φύσης, ή θαυματουργικό. Δεν έχω καμία πρόθεση να εισέλθω σε κάποια έξυπνη συζήτηση, πώς ο λίθος μετατράπηκε σε νερό· όλα όσα εννοεί ο προφήτης ανέρχονται απλώς σε αυτό, ότι νερό ρέει σε τόπους που προηγουμένως ήταν ξηροί και σκληροί. Πόσο παράλογο, λοιπόν, είναι για τους σοφιστές να προσποιούνται ότι μια μετουσίωση λαμβάνει χώρα σε κάθε περίπτωση στην οποία η Γραφή βεβαιώνει ότι έχει παραχθεί μια αλλαγή; Η ουσία του λίθου δεν μετατράπηκε σε νερό, αλλά ο Θεός δημιούργησε θαυματουργικά το νερό, το οποίο ξεχύθηκε από τον ξερό βράχο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ζωή αισθάνεστε την κλήση να επιμείνετε στη δοξολογία ακόμη και όταν η καρδιά σας αισθάνεται ψυχρή; Πώς η ανάμνηση της φροντίδας του Θεού για τους ταπεινούς αναδιαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε τις δικές σας συνθήκες; Με ποιον μικρό τρόπο θα μπορούσατε να αφήσετε τη μνήμη της παρελθούσας απελευθέρωσης του Θεού να διεγείρει φρέσκια εμπιστοσύνη σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη καὶ οὗ ἡ δόξα ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν, δίδαξον ἡμᾶς αἰνεῖν τὸ ὄνομά Σου ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου μέχρι δύσεως. Ἐν τῇ κυρίαρχῳ χάριτί Σου ἔγειρον ἡμᾶς ἐκ τοῦ χώματος καὶ ὕψωσον τοὺς στείρους τῷ πνεύματι, ἵνα ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ πιστότητι τῆς διαθήκης Σου καὶ ἐλπίζωμεν ἐν τοῖς κραταιοῖς ἔργοις δι᾽ ὧν ἐλυτρώσω τὸν λαόν Σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →