Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς του Ναυή 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 11 και 12 του Ιησού του Ναυή προσφέρει έναν σταθερό, γεμάτο Γραφή οδηγό μέσα από τις τελικές βόρειες εκστρατείες και την περίληψη όλων των κατακτήσεων. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο την πιστότητα των υποσχέσεων του Θεού όσο και την σταθερή υπακοή που απαιτείται από τον Ιησού του Ναυή και τον Ισραήλ. Καθώς περπατούμε σήμερα μέσα από αυτά τα κεφάλαια, οι γνώσεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε πώς κάθε νίκη δείχνει πίσω στον Κύριο που πολεμά για τον λαό του. Η προσεκτική του ερμηνεία κατά στίχο μας προσκαλεί να παραμείνουμε στο κείμενο με ευλάβεια και προσδοκία. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του βαθύτερα στην ιστορία της διαθήκης του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιησού του Ναυή αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τον βόρειο συνασπισμό που συγκεντρώνεται εναντίον του Ισραήλ και τη γρήγορη νίκη που χορηγεί ο Κύριος. Παρατηρήστε πώς η αφήγηση ολοκληρώνει την κατακτητική ιστορία και απαριθμεί κάθε βασιλιά που υποτάχθηκε. Αφήστε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην υπακοή στις εντολές του Μωυσή να διαμορφώσει την ακρόασή σας. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στον ίδιο Θεό που τηρεί κάθε υπόσχεση που δίνει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει σκιαγραφώντας τη δομή του κεφαλαίου.
Αυτό το κεφάλαιο συνεχίζει και ολοκληρώνει την ιστορία της κατάκτησης της Χαναάν· για την υποταγή των νότιων μερών είχαμε αφήγηση στο προηγούμενο κεφάλαιο, μετά το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Ιησούς του Ναυή επέτρεψε στις δυνάμεις του κάποιο διάλειμμα· τώρα εδώ έχουμε την ιστορία του πολέμου στον βορρά και την ευτυχή επιτυχία αυτού του πολέμου. Ι. Η συμμαχία των βόρειων στεμμάτων εναντίον του Ισραήλ, εδ. 1-5. ΙΙ. Η ενθάρρυνση που έδωσε ο Θεός στον Ιησού του Ναυή για να τους αντιμετωπίσει, εδ. 6. ΙΙΙ. Η νίκη του εναντίον τους, εδ. 7-9. IV. Η κατάληψη των πόλεών τους, εδ. 10-15. V. Η καταστροφή των Ανακείμ, εδ. 21, 22. VI. Το γενικό συμπέρασμα της ιστορίας αυτού του πολέμου, εδ. 16-20, 23.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τον βόρειο συνασπισμό λεπτομερώς.
Ι. Οι Χαναναίοι που βγαίνουν στο πεδίο εναντίον του Ισραήλ. Ήταν οι επιτιθέμενοι, ο Θεός σκληρύνοντας τις καρδιές τους για να αρχίσουν τον πόλεμο, ώστε ο Ισραήλ να δικαιωθεί πέρα από κάθε εξαίρεση στην καταστροφή τους. Ο Ιησούς του Ναυή και όλος ο Ισραήλ είχαν επιστρέψει στο στρατόπεδο στη Γαλγάλ, και ίσως αυτοί οι βασιλείς δεν γνώριζαν τίποτε άλλο παρά ότι σκόπευαν να καθίσουν ικανοποιημένοι με την κατάκτηση που είχαν ήδη κάνει, και όμως προετοιμάζουν πόλεμο εναντίον τους. Σημείωσε, οι αμαρτωλοί φέρνουν καταστροφή στα ίδια τους τα κεφάλια, ώστε ο Θεός να δικαιωθεί όταν μιλά, και αυτοί μόνο θα φέρουν την ευθύνη για πάντα. Ο Ιούδας είχε τώρα ξαπλώσει σαν λιοντάρι που ανέβηκε από τη λεία· αν οι βόρειοι βασιλείς τον ξεσηκώσουν, είναι με δική τους ευθύνη, Γεν. μθ΄ 9. Τώρα, 1. Αρκετά έθνη ενώθηκαν σε αυτή τη συμμαχία, μερικά στα βουνά και μερικά στις πεδιάδες, εδ. 2. Χαναναίοι από ανατολή και δύση, Αμορραίοι, Χετταίοι, Φερεζαίοι κ.λπ. (εδ. 3), διαφορετικών συστάσεων και διαιρεμένων συμφερόντων μεταξύ τους, και όμως εδώ ενώνονται εναντίον του Ισραήλ ως κοινού εχθρού. Έτσι τα παιδιά αυτού του κόσμου είναι πιο ομόψυχα, και σε αυτό σοφότερα, από τα παιδιά του φωτός. Η ενότητα των εχθρών της εκκλησίας πρέπει να ντροπιάσει τους φίλους της εκκλησίας για τις διχόνοιες και τις διαιρέσεις τους, και να τους δεσμεύσει να είναι ένα. 2. Επικεφαλής αυτής της συμμαχίας ήταν ο Ιαβείν βασιλιάς της Ασώρ (εδ. 1), όπως ο Αδωνι-Σεδέκ ήταν του προηγούμενου· λέγεται (εδ. 10) ότι η Ασώρ ήταν η κεφαλή όλων αυτών των βασιλειών, που δεν θα μπορούσαν να αποστατήσουν χωρίς να προκαλέσουν κακή διάθεση· αλλά αυτό ξεχάστηκε και παραμερίστηκε σε αυτή την περίπτωση, με συναίνεση των μερών, Λουκ. κγ΄ 12. Όταν είχαν συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις τους μαζί, κάθε βασίλειο φέρνοντας το μερίδιό του, ήταν ένα πολύ μεγάλο στράτευμα, πολύ μεγαλύτερο από το προηγούμενο, σαν την άμμο στην ακτή της θάλασσας σε πλήθος, και για αυτόν τον λόγο πολύ ισχυρότερο και πιο τρομερό, ότι είχαν άλογα και άρματα πολύ πολλά, που δεν βρίσκουμε να είχαν οι νότιοι βασιλείς· έτσι είχαν μεγάλο πλεονέκτημα εναντίον του Ισραήλ, γιατί το στράτευμά τους αποτελούνταν μόνο από πεζούς, και δεν έφεραν ποτέ άλογα ούτε άρματα στο πεδίο. Ο Ιώσηπος μας λέει ότι το στράτευμα των Χαναναίων αποτελούνταν από 300.000 πεζούς, 10.000 άλογα και 20.000 άρματα. Πολλοί είναι αυτοί που σηκώνονται εναντίον του Ισραήλ του Θεού· αναμφίβολα οι αριθμοί τους τους έκαναν πολύ σίγουρους για επιτυχία, αλλά αποδείχθηκε ότι τόσο μεγαλύτερη σφαγή έγινε από αυτούς.Ο Χένρι καταγράφει στη συνέχεια την ενθάρρυνση που δίνει ο Θεός στον Ιησού του Ναυή.
ΙΙ. Η ενθάρρυνση που έδωσε ο Θεός στον Ιησού του Ναυή για να τους συναντήσει, ακόμη και στο έδαφος της δικής τους επιλογής (εδ. 6): Μη φοβάσαι εξαιτίας τους. Ο Ιησούς του Ναυή ήταν αξιοσημείωτος για το θάρρος του—ήταν η κυρίαρχη χάρη του, και όμως φαίνεται ότι είχε ανάγκη να προειδοποιείται ξανά και ξανά να μην φοβάται. Νέοι κίνδυνοι και δυσκολίες καθιστούν αναγκαίο να αντλούμε νέες στηρίξεις και παρηγοριές από τον λόγο του Θεού, που τον έχουμε πάντα κοντά μας, για να χρησιμοποιείται σε κάθε ώρα ανάγκης. Εκείνοι που έχουν τον Θεό με το μέρος τους δεν χρειάζεται να ταράζονται από τον αριθμό και τη δύναμη των εχθρών τους· περισσότεροι είναι αυτοί που είναι μαζί μας από αυτούς που είναι εναντίον μας· εκείνοι έχουν τις στρατιές του Κυρίου που έχουν τον Κύριο των στρατιών δεσμευμένο για αυτούς. Για την ενθάρρυνσή του, 1. Ο Θεός του διαβεβαιώνει επιτυχία, και καθορίζει την ώρα: Αύριο περίπου αυτή την ώρα, όταν αναμενόταν και σχεδιαζόταν εμπλοκή (πιθανώς) και από τις δύο πλευρές, θα τους παραδώσω σκοτωμένους. Αν και επρόκειτο να σκοτωθούν από το ξίφος του Ισραήλ, όμως μιλάται ως έργο του Θεού, ότι θα τους παραδώσει. 2. Του δίνει εντολή να κολοβώσει τα άλογά τους, να τα χωλαίνει, και να κάψει τα άρματά τους, όχι μόνο για να μην τα χρησιμοποιήσει ο Ισραήλ αργότερα, αλλά για να μην τα φοβηθεί τώρα, σχεδιάζοντας ο Θεός τους αυτή την περιφρόνηση να τεθεί επάνω τους. Ας κοιτάξει ο Ισραήλ τα άρματά τους μόνο ως σάπιο ξύλο προορισμένο για τη φωτιά, και τα πολεμικά άλογά τους ως ανάπηρα πράγματα, μόλις αρκετά καλά για το κάρο. Αυτή η ενθάρρυνση που έδωσε εδώ ο Θεός στον Ιησού του Ναυή αναμφίβολα την κοινοποίησε στον λαό, που ίσως ήταν κάτω από κάποιες ανησυχίες κινδύνου από αυτό το τεράστιο στράτευμα, παρά την εμπειρία που είχαν της δύναμης του Θεού δεσμευμένης για αυτούς. Και η σοφία και η καλοσύνη του Θεού πρέπει να παρατηρηθούν, (1.) Στο να μωραίνει τις βουλές του εχθρού, ώστε όλοι οι βασιλείς της Χαναάν, που δεν ήταν διασκορπισμένοι σε τέτοια απόσταση μεταξύ τους αλλά που θα μπορούσαν να είχαν συγκεντρωθεί όλοι μαζί σε σώμα, δεν συμμαχίστηκαν αρχικά εναντίον του Ισραήλ, αλλά διαιρέθηκαν στον νότιο και βόρειο συνδυασμό, και έτσι έγιναν λιγότερο τρομεροί. Και, (2.) Στο να προετοιμάζει τον λαό του να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη δύναμη, σπάζοντας τη μικρότερη. Πρώτα εμπλέκονται με πέντε βασιλείς μαζί, και τώρα με πολλούς περισσότερους. Ο Θεός αναλογεί τις δοκιμασίες μας στη δύναμή μας και τη δύναμή μας στις δοκιμασίες μας.Ο Χένρι αργότερα συνοψίζει την έκβαση της μακράς εκστρατείας.
Ι. Μια σύντομη αφήγηση δίνεται εδώ για ό,τι έγινε σε τέσσερα πράγματα:—1. Η πείσμων αντίσταση των Χαναναίων στην αντίθεσή τους προς τους Ισραηλίτες. Ήταν παράξενο ότι αν και φαινόταν τόσο φανερά ότι ο Θεός πολεμούσε για τον Ισραήλ, και σε κάθε εμπλοκή οι Χαναναίοι είχαν το χειρότερο, όμως άντεξαν μέχρι τέλους· καμία πόλη δεν έκανε ειρήνη με τον Ισραήλ, παρά μόνο οι Γαβαωνίτες, που κατάλαβαν τα πράγματα που ανήκαν στην ειρήνη τους καλύτερα από τους γείτονές τους, εδ. 19. Υπονοείται ότι άλλες πόλεις θα μπορούσαν να είχαν κάνει εξίσου καλούς όρους για τον εαυτό τους, χωρίς κουρελιασμένα ρούχα και μπαλωμένα παπούτσια, αν είχαν ταπεινωθεί, αλλά ποτέ ούτε καν ζήτησαν όρους ειρήνης. Μας λέγεται εδώ από πού προήλθε αυτή η ανεξήγητη τρέλα: Ήταν από τον Κύριο να σκληρύνει τις καρδιές τους, εδ. 20. Όπως η καρδιά του Φαραώ σκληρύνθηκε από την υπερηφάνεια και την ισχυρογνωμοσύνη του πρώτα, και αργότερα από τη δίκαιη κρίση του Θεού, προς την καταστροφή του, έτσι σκληρύνθηκαν οι καρδιές αυτών των Χαναναίων. Για να τους τιμωρήσει για όλες τις άλλες ανοησίες τους, ο Θεός τους άφησε σε αυτό, να κάνουν εχθρούς εκείνους που θα μπορούσαν να είχαν κάνει φίλους τους. Αυτό ήταν που τους κατέστρεψε: ήρθαν εναντίον του Ισραήλ στη μάχη, και έδωσαν το πρώτο χτύπημα, και επομένως δεν μπορούσε να τους δειχθεί καμία εύνοια. Εκείνοι δεν ξέρουν τι κάνουν που δίνουν την πρόκληση στη θεία δικαιοσύνη, ή στα εξουσιοδοτημένα όργανά της. Είμαστε ισχυρότεροι από τον Θεό; Παρατήρησε εδώ, ότι η σκληρότητα καρδιάς είναι η καταστροφή των αμαρτωλών. Εκείνοι που είναι ανόητοι και ασφαλείς, και αδιάφοροι για τις θεϊκές προειδοποιήσεις, είναι ήδη σημαδεμένοι για καταστροφή. Τι ελπίδα υπάρχει για εκείνους για τους οποίους ο Θεός έχει πει, Πήγαινε, κάνε τις καρδιές τους παχιές; 2. Η σταθερότητα των Ισραηλιτών στην προώθηση αυτού του πολέμου (εδ. 18): Ο Ιησούς του Ναυή έκανε πόλεμο για πολύ καιρό· μερικοί υπολογίζουν πέντε χρόνια, άλλοι επτά, που ξοδεύτηκαν στην υποταγή αυτής της γης: τόσο καιρό ο Θεός θα εκπαίδευε τον Ισραήλ στον πόλεμο, και θα τους έδινε επαναλαμβανόμενα παραδείγματα της δύναμης και της καλοσύνης του σε κάθε νέα νίκη που τους έδινε. 3. Η κατάκτηση των Ανακείμ στο τέλος, εδ. 21, 22. Είτε αυτό έγινε καθώς τους συναντούσαν όπου ήταν διασκορπισμένοι, όπως νομίζουν μερικοί, είτε μάλλον φαίνεται ότι οι Ανακείμ είχαν αποσυρθεί στα οχυρά τους, και έτσι κυνηγήθηκαν και εξοντώθηκαν στο τέλος, μετά από όλους τους άλλους εχθρούς του Ισραήλ. Τα βουνά του Ιούδα και του Ισραήλ ήταν οι κατοικίες αυτών των βουνών ανθρώπων· αλλά ούτε το ύψος τους, ούτε η δύναμη των σπηλαίων τους, ούτε η δυσκολία των περασμάτων προς αυτούς, μπορούσε να εξασφαλίσει, όχι, ούτε αυτούς τους δυνατούς άνδρες, από το ξίφος του Ιησού του Ναυή. Η εξόντωση των γιων του Ανακ αναφέρεται ιδιαίτερα επειδή αυτοί είχαν αποτελέσει τέτοιο τρόμο για τους κατασκόπους σαράντα χρόνια πριν, και το μέγεθος και η δύναμή τους είχαν θεωρηθεί ανυπέρβλητη δυσκολία στον δρόμο της υποταγής της Χαναάν, Αρ. ιγ΄ 28, 33. Ακόμη και αυτή η αντίθεση που φαινόταν ανίκητη ξεπεράστηκε. Ποτέ ας μην είναι οι γιοι του Ανακ τρόμος για τον Ισραήλ του Θεού, γιατί ακόμη και η ημέρα τους θα έρθει να πέσουν. Οι γίγαντες είναι νάνοι μπροστά στην Παντοδυναμία· όμως αυτή η πάλη με τους Ανακείμ διαφυλάχθηκε για το τέλος του πολέμου, όταν οι Ισραηλίτες είχαν γίνει πιο έμπειροι στις τέχνες του πολέμου, και είχαν περισσότερη εμπειρία της δύναμης και της καλοσύνης του Θεού. Σημείωσε, ο Θεός μερικές φορές διαφυλάσσει τις πιο οξείες δοκιμασίες του λαού του από θλίψη και πειρασμό για το τέλος των ημερών τους. Επομένως ας μην καυχηθεί εκείνος που ζώνει την πανοπλία όπως εκείνος που την βγάζει. Ο θάνατος, αυτός ο τρομερός γιος του Ανακ, είναι ο τελευταίος εχθρός που πρέπει να αντιμετωπιστεί· αλλά πρόκειται να καταστραφεί, Α΄ Κορ. ιε΄ 26. Ευχαριστώ τον Θεό, που θα μας δώσει τη νίκη. 4. Το τέλος και η έκβαση αυτού του μακρού πολέμου. Οι Χαναναίοι εξαλείφθηκαν, όχι τέλεια (όπως θα βρούμε αργότερα στο βιβλίο των Κριτών), αλλά σε μεγάλο βαθμό· δεν ήταν σε θέση να κάνουν κανένα κεφάλι ούτε, (1.) Έτσι ώστε να κρατήσουν τους Ισραηλίτες έξω από την κατοχή της γης: Ο Ιησούς του Ναυή πήρε όλη αυτή τη γη, εδ. 16, 17. Και μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο λαός διασκορπίστηκε και τις οικογένειές τους στις χώρες που είχαν κατακτήσει, τουλάχιστον εκείνες που βρίσκονταν πιο κοντά στο στρατηγείο στη Γαλγάλ, μέχρι να γίνει μια τακτική διανομή με κλήρο, ώστε κάθε άνθρωπος να γνωρίζει το δικό του. Ή, (2.) Έτσι ώστε να τους κρατήσουν σε δράση, ή να τους δώσουν οποιαδήποτε ενόχληση (εδ. 23): Η γη αναπαύθηκε από τον πόλεμο. Δεν τελείωσε σε ειρήνη με τους Χαναναίους (αυτό απαγορεύτηκε), αλλά σε ειρήνη από αυτούς. Υπάρχει μια ανάπαυση, ανάπαυση από τον πόλεμο, που παραμένει για τον λαό του Θεού, στην οποία θα εισέλθουν όταν ο πόλεμός τους ολοκληρωθεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι συγκρίνει την ολοκληρωμένη κατάκτηση με προηγούμενες υποσχέσεις προς τον Μωυσή.
ΙΙ. Αυτό που έγινε τώρα συγκρίνεται εδώ με αυτό που είχε ειπωθεί στον Μωυσή. Ο λόγος του Θεού και τα έργα του, αν εξεταστούν και θεωρηθούν μαζί, θα αλληλοφωτίζονται αμοιβαία. Παρατηρείται εδώ στο τέλος, 1. Ότι όλες οι εντολές που είχε δώσει ο Θεός στον Μωυσή σχετικά με την κατάκτηση της Χαναάν τηρήθηκαν από την πλευρά του λαού, τουλάχιστον όσο ζούσε ο Ιησούς του Ναυή. Δες πόσο επίσημα σημειώνεται αυτό (εδ. 15): Όπως πρόσταξε ο Κύριος τον Μωυσή τον δούλο του, από το χέρι του οποίου δόθηκε ο νόμος, έτσι πρόσταξε ο Μωυσής τον Ιησού του Ναυή, γιατί ο Μωυσής ήταν πιστός, ως νομοθέτης, σε αυτόν που τον διόρισε· έκανε το μέρος του, και τότε πέθανε· αλλά τηρήθηκαν οι εντολές του Μωυσή όταν ήταν στον τάφο του; Ναι, τηρήθηκαν: Έτσι έκανε ο Ιησούς του Ναυή, που ήταν, στη θέση του, τόσο πιστός όσο ο Μωυσής στη δική του. Δεν άφησε τίποτε ατελείωτο (Εβρ. δεν αφαίρεσε τίποτε) από όλα όσα πρόσταξε ο Κύριος στον Μωυσή. Εκείνοι που αφήνουν το καθήκον τους ατελείωτο κάνουν ό,τι μπορούν για να αφαιρέσουν ή να ακυρώσουν την εντολή του Θεού, με την οποία είναι δεσμευμένοι να την κάνουν· αλλά ο Ιησούς του Ναυή, εκτελώντας την εντολή, την επιβεβαίωσε, όπως λέγεται η έκφραση, Δευτ. κζ΄ 26. Ο Ιησούς του Ναυή ήταν ο ίδιος μεγάλος διοικητής, και όμως τίποτε δεν ήταν περισσότερο έπαινός του από την υπακοή του. Εκείνοι που κυβερνούν άλλους κατά τη θέλησή τους πρέπει οι ίδιοι να κυβερνώνται από τη θεία θέληση· τότε η δύναμή τους είναι πράγματι τιμή τους, και όχι διαφορετικά. Η ευσεβής υπακοή για την οποία επαινείται εδώ ο Ιησούς του Ναυή αφορά ιδιαίτερα την εντολή να καταστρέψουν τους Χαναναίους, και να γκρεμίσουν τους βωμούς τους και να κάψουν τα είδωλά τους, Δευτ. ζ΄ 2-5· Έξ. κγ΄ 24· λδ΄ 13. Ο Ιησούς του Ναυή, στον ζήλο του για τον Κύριο των δυνάμεων, δεν λυπήθηκε ούτε τα είδωλα ούτε τους ειδωλολάτρες. Η ανυπακοή του Σαούλ, ή μάλλον η μερική υπακοή του, στην εντολή του Θεού, για την ολοκληρωτική καταστροφή των Αμαληκιτών, του κόστισε τη βασιλεία του. Φαίνεται ότι ο ίδιος ο Ιησούς του Ναυή δίνει αυτή την αφήγηση της πιο προσεκτικής και ακριβούς τήρησης των διαταγών του στην εκτέλεση της αποστολής του, ότι σε όλες τις πτυχές είχε κάνει όπως τον πρόσταξε ο Μωυσής· και τότε υπονοεί ότι είχε περισσότερη ευχαρίστηση και ικανοποίηση στο να αναλογίζεται την υπακοή του στις εντολές του Θεού σε όλο αυτό τον πόλεμο, και εκτιμούσε τον εαυτό του περισσότερο σε αυτό, παρά σε όλα τα κέρδη και τους θριάμβους με τους οποίους πλουτίστηκε και προόδευσε. 2. Ότι όλες οι υποσχέσεις που είχε δώσει ο Θεός στον Μωυσή σχετικά με αυτή την κατάκτηση εκπληρώθηκαν από το μέρος του, εδ. 23. Ο Ιησούς του Ναυή πήρε όλη τη γη, την κατέκτησε, και την κατέλαβε, σύμφωνα με όλα όσα είπε ο Κύριος στον Μωυσή. Ο Θεός είχε υποσχεθεί να διώξει τα έθνη μπροστά τους (Έξ. λγ΄ 2· λδ΄ 11), και να τους καταβάλει, Δευτ. θ΄ 3. Και τώρα έγινε. Δεν απέτυχε ούτε μία λέξη της υπόσχεσης. Οι επιτυχίες και οι απολαύσεις μας είναι τότε διπλά γλυκές και παρήγορες για εμάς όταν τις βλέπουμε να ρέουν σε εμάς από την υπόσχεση (αυτό είναι σύμφωνα με ό,τι είπε ο Κύριος), όπως η υπακοή μας είναι τότε αποδεκτή στον Θεό όταν έχει μάτι στην εντολή. Και, αν κάνουμε συνείδηση το καθήκον μας, δεν χρειάζεται να αμφισβητήσουμε την εκπλήρωση της υπόσχεσης.Ο Χένρι αναλογίζεται τις προηγούμενες νίκες υπό τον Μωυσή ως πρότυπο για τον Ιησού του Ναυή.
Ο Ιησούς του Ναυή, ή όποιος άλλος είναι ο ιστορικός πριν έρθει να συνοψίσει τις νέες κατακτήσεις που είχε κάνει ο Ισραήλ, σε αυτούς τους στίχους δέχεται τις προηγούμενες κατακτήσεις του στην εποχή του Μωυσή, υπό τον οποίο έγιναν κύριοι των μεγάλων και ισχυρών βασιλειών του Σηών και του Ωγ. Σημείωσε, οι νέοι έλεοι δεν πρέπει να πνίγουν τη μνήμη των προηγούμενων ελέων, ούτε πρέπει η δόξα των παρόντων οργάνων καλού για την εκκλησία να επισκιάζει και να μειώνει την δίκαιη τιμή εκείνων που έχουν προηγηθεί, και που ήταν οι ευλογίες και τα στολίδια της εποχής τους. Οι υπηρεσίες και τα επιτεύγματα του Ιησού του Ναυή είναι ομολογουμένως μεγάλα, αλλά ας μην παραβλεφθούν και ξεχαστούν εκείνα υπό τον Μωυσή, αφού ο Θεός ήταν ο ίδιος που εργάστηκε και τα δύο, και και τα δύο μαζί διακηρύττουν αυτόν ως το Άλφα και το Ωμέγα της μεγάλης σωτηρίας του Ισραήλ. Εδώ είναι, 1. Μια περιγραφή αυτής της κατακτημένης χώρας, το μέτρο και τα όριά της γενικά (εδ. 1): Από τον ποταμό Αρνών στον νότο, μέχρι το όρος Ερμών στον βορρά. Συγκεκριμένα, εδώ είναι μια περιγραφή του βασιλείου του Σηών (εδ. 2, 3), και εκείνου του Ωγ, εδ. 4, 5. Ο Μωυσής είχε περιγράψει αυτή τη χώρα πολύ λεπτομερώς (Δευτ. β΄ 36· γ΄ 4, κ.λπ.), και αυτή η περιγραφή εδώ συμφωνεί με τη δική του. Λέγεται ότι ο βασιλιάς Ωγ κατοικούσε στην Ασταρώθ και την Εδραείν (εδ. 4), πιθανώς επειδή ήταν και οι δύο βασιλικές του πόλεις· είχε παλάτια και στις δύο, και διέμενε μερικές φορές στην μία και μερικές φορές στην άλλη· η μία ίσως ήταν η θερινή του κατοικία και η άλλη η χειμερινή του. Αλλά ο Ισραήλ πήρε και τις δύο από αυτόν, και έκανε έναν τάφο για να υπηρετήσει αυτόν που δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με ένα παλάτι. 2. Η διανομή αυτής της χώρας. Ο Μωυσής την απέδωσε στις δύο φυλές και μισή, κατ' αίτησή τους, και τη μοίρασε μεταξύ τους (εδ. 6), για την οποία είχαμε την ιστορία εκτενώς, Αρ. λβ΄. Η διαίρεσή της όταν κατακτήθηκε από τον Μωυσή αναφέρεται εδώ ως παράδειγμα για τον Ιησού του Ναυή τι πρέπει να κάνει τώρα που είχε κατακτήσει τη χώρα σε αυτή την πλευρά του Ιορδάνη. Ο Μωυσής, στην εποχή του, έδωσε σε ένα μέρος του Ισραήλ μια πολύ πλούσια και εύφορη χώρα, αλλά ήταν στην εξωτερική πλευρά του Ιορδάνη· αλλά ο Ιησούς του Ναυή έδωσε σε όλο τον Ισραήλ την αγία γη, το όρος του αγιαστηρίου του Θεού, μέσα στον Ιορδάνη: έτσι ο νόμος χορήγησε σε μερικούς λίγους από τον πνευματικό Ισραήλ του Θεού εξωτερικές πρόσκαιρες ευλογίες, που ήταν αρραβώνες καλών πραγμάτων που έρχονται· αλλά ο Κύριός μας Ιησούς, ο αληθινός Ιησούς του Ναυή, έχει προνοήσει για όλα τα παιδιά της υπόσχεσης πνευματικές ευλογίες—τα προνόμια του αγιαστηρίου, και την ουράνια Χαναάν. Οι θρίαμβοι και οι χορηγίες του νόμου ήταν ένδοξοι, αλλά εκείνοι του ευαγγελίου υπερβαίνουν κατά πολύ σε δόξα.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στις τρέχουσες μάχες σου χρειάζεσαι την ίδια διαβεβαίωση που έδωσε ο Θεός στον Ιησού του Ναυή ότι η νίκη είναι ήδη εξασφαλισμένη; Πώς η καταγραφή της μακράς υπακοής του Ισραήλ αμφισβητεί οποιαδήποτε τάση προς μερική πιστότητα στον δικό σου δρόμο; Με ποιους τρόπους μπορείς να καλλιεργήσεις μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ότι ο Κύριος που εκπλήρωσε κάθε υπόσχεση στον Ισραήλ θα τηρήσει τον λόγο του σε εσένα σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων, σὺ ἐπέδειξας τὴν κυρίαρχον δύναμίν σου ἐν ταῖς νίκαις τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, καταστρέφων βασιλεῖς καὶ ἐκπληρῶν πᾶσαν ὑπόσχεσιν νὰ δώσῃς ἀνάπαυσιν εἰς τὸν λαόν σου ἐν τῇ γῇ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ὑπακούωμεν εἰς τὸν λόγον σου ἀφόβως, πιστεύοντες ὅτι οὐδεμία συμμαχία ἐχθρῶν δύναται νὰ σταθῇ ἐναντίον τοῦ σκοποῦ σου. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῆς τετελεσμένης νίκης τοῦ Χριστοῦ, ἵνα ὑπομείνωμεν μετὰ ὑπομονετικῆς πίστεως μέχρις οὗ πᾶσα ὑπόσχεσις γίνῃ ἡμετέρα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →