← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 27-28 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανόνια)

Ησαΐας 27-28Eterniseed Original — Φωνή Καθολική20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στον ιερό ρυθμό του λειτουργικού αναγνώσματος της Εκκλησίας, η φωνή του Ησαΐα υψώνεται σαν θυμίαμα από το θυσιαστήριο, εισάγοντας τους πιστούς στο μυστήριο της θείας κρίσεως και της τρυφερής αποκαταστάσεως. Τα κεφάλαια είκοσι επτά και είκοσι οκτώ αποκαλύπτουν τον αμπελώνα του Κυρίου, κάποτε ερειπωμένο αλλά προορισμένο να καρποφορήσει πάλι, και τα υπερήφανα στεφάνια του Εφραίμ που μαραίνονται κάτω από το βάρος της υπερβολής τους. Εδώ ο αρχαίος όφις, η στρεφόμενη δύναμη του χάους, συναντά το καθορισμένο τέλος του, ενώ ένας ακλόνητος λίθος θεμελίου τίθεται στη Σιών για όσους πιστεύουν. Η λειτουργία αντηχεί αυτά τα θέματα κάθε χρόνο όταν οι αναγνώσεις στρέφονται προς τους έσχατους καιρούς και την έλευση του Βασιλέως, υπενθυμίζοντας στους βαπτισμένους ότι ο ίδιος Κύριος που κάποτε πλήττει τον θαλάσσιο δράκοντα προσφέρει τώρα το ίδιο το Σώμα και το Αίμα Του ως τον αληθινό ακρογωνιαίο λίθο του νέου Ισραήλ. Υπό αυτό το φως τα λόγια του προφήτη γίνονται μυστηριακό σημείο, προσκαλώντας την Εκκλησία να πιει βαθιά από το ποτήρι της σοφίας αντί για τον οίνο της αυταπάτης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθώς ανοίγεις το κείμενο, πρόσεξε την αντίθεση ανάμεσα στον καρποφόρο αμπελώνα που φυλάσσεται από τον Κύριο και τα μαραμένα στεφάνια των μεθυσμένων του Εφραίμ. Παρατήρησε πώς η σφαγή του αρχαίου όφεως ανοίγει τον δρόμο για έναν ανανεωμένο λαό, ενώ ο πολύτιμος λίθος που τίθεται στη Σιών γίνεται η δοκιμασία κάθε καρδιάς. Πρόσεξε ιδιαίτερα τις εικόνες του αλωνίσματος, του κοσκινίσματος και της οικοδομής, διότι προετοιμάζουν την ψυχή για το ευχαριστιακό μυστήριο στο οποίο η ίδια η Εκκλησία αλωνίζεται και γίνεται ζωντανοί λίθοι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ησαΐας είκοσι επτά ανοίγει με το ξίφος του Κυρίου που τιμωρεί τον Λεβιάθαν, τον φεύγοντα και στρεφόμενο όφι του βυθού. Η εικόνα συγκεντρώνει κάθε δύναμη που αντιτίθεται στον λαό της διαθήκης, όμως το ίδιο κεφάλαιο σύντομα στρέφεται στον αμπελώνα του Κυρίου. Άλλοτε αφημένος στα αγκάθια, ο αμπελώνας τώρα φυλάσσεται και ποτίζεται, ο καρπός του συλλέγεται με τρυφερότητα. Ο Κύριος αλωνίζει το σιτάρι όχι για να καταστρέψει αλλά για να χωρίσει το σιτάρι από το άχυρο, αποκαλύπτοντας ένα έλεος που μετρά την κρίση με την ελπίδα της αποκαταστάσεως. Το κεφάλαιο κλείνει με τον ήχο μιας μεγάλης σάλπιγγος που συγκαλεί τα διεσκορπισμένα τέκνα του Ισραήλ από την Ασσυρία και την Αίγυπτο, προγεύση της παγκόσμιας συγκέντρωσης που πραγματοποιείται στην Εκκλησία. Το κεφάλαιο είκοσι οκτώ μετατοπίζεται στο βόρειο βασίλειο, όπου το υπερήφανο στεφάνι του Εφραίμ ποδοπατείται. Ο προφήτης αντιμετωπίζει τους άρχοντες που παραπαίουν από το ισχυρό ποτό και χλευάζουν την απλότητα του λόγου του Θεού. Η διαθήκη τους με τον θάνατο αποκαλύπτεται ως ψέμα· η υπερβολική μάστιγα που εμπιστεύθηκαν θα τους παρασύρει αντίθετα. Μέσα σε αυτή την επίπληξη ο Κύριος διακηρύττει ότι ο ίδιος θέτει έναν λίθο στη Σιών, έναν δοκιμασμένο ακρογωνιαίο λίθο, πολύτιμο και ακλόνητο. Όποιος πιστεύει δεν θα κλονισθεί. Οι οικοδόμοι που απορρίπτουν αυτόν τον λίθο ανακαλύπτουν ότι η ίδια η σοφία τους έγινε παγίδα, ενώ οι μικροί που εμπιστεύονται λαμβάνουν το θεμέλιο που δεν μπορεί να μετακινηθεί. Η παράδοση ερμηνεύει αυτόν τον λίθο ως τον ενσαρκωμένο Λόγο, τον ίδιο Κύριο που γίνεται το θυσιαστήριο, η θυσία και ο ναός στον οποίο εορτάζεται η νέα διαθήκη. Τα μυστήρια επομένως στέκονται στο κέντρο του χωρίου: ο αμπελώνας αποδίδει τον οίνο της Ευχαριστίας, ο ακρογωνιαίος λίθος γίνεται ο βράχος πάνω στον οποίο στηρίζεται η ομολογία του Πέτρου, και η σάλπιγγα συγκαλεί τους βαπτισμένους σε ένα σώμα. Η προειδοποίηση του προφήτη κατά της μέθης βρίσκει το μυστηριακό της αντίθετο στη νηφάλια μέθη του Πνεύματος που λαμβάνεται στο ποτήρι του Δείπνου του Κυρίου. Έτσι τα δύο κεφάλαια μαζί ιχνηλατούν την κίνηση από το χάος στην τάξη, από την μαραμένη υπερηφάνεια στην ζωντανή πίστη, όλα πραγματοποιούμενα μέσω του μυστηρίου που η Εκκλησία δέχεται καθημερινά στα θυσιαστήριά της.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο ίδιος ακρογωνιαίος λίθος που αναγγέλλεται από τον Ησαΐα εμφανίζεται πάλι στα αποστολικά συγγράμματα ως ο λίθος που απορρίφθηκε από τους οικοδόμους και έγινε κεφαλή γωνίας. Το άσμα του αμπελώνα του πέμπτου κεφαλαίου απαντάται εδώ από την υπόσχεση νέας καρποφορίας, ένα θέμα που η Εκκλησία ψάλλει κάθε χρόνο στην εορτή των Εγκαινίων και στις αναγνώσεις της Μεγάλης Εβδομάδος. Η σάλπιγγα που συγκαλεί τους εξόριστους αντηχεί με τη σάλπιγγα των αγγέλων κατά την έσχατη κρίση και με την πρόσκληση του διακόνου κατά την Αγία Αγρυπνία του Πάσχα. Στη λειτουργία των ωρών οι πιστοί προσεύχονται καθημερινά το άσμα του Ησαΐα είκοσι επτά, ενώνοντας τις φωνές τους με την αρχαία ικεσία ότι ο Κύριος θα φυλάξει τον αμπελώνα Του και θα θανατώσει τον όφι μια για πάντα. Η μαριανή ευλάβεια βρίσκει επίσης ήσυχη θέση: η γυναίκα ενδεδυμένη τον ήλιο στην Αποκάλυψη στέκεται ως η νέα Εύα της οποίας το σπέρμα συνθλίβει την κεφαλή του όφεως, εκπληρώνοντας την υπόσχεση που ακούστηκε πρώτα σε αυτά τα κεφάλαια. Η παράδοση επομένως ακούει τον Ησαΐα όχι ως μεμονωμένο χρησμό αλλά ως ζωντανό νήμα υφασμένο στον όλο ιστό της Γραφής και της μυστηριακής ζωής.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σου ζωή αισθάνεσαι τον αρχαίο όφι να επιζητεί ακόμη να πνίξει τον αμπελώνα της ψυχής σου, και πώς μπορεί να σε ενισχύσουν τα μυστήρια για να αντισταθείς; Όταν ο Κύριος θέτει τον ακρογωνιαίο λίθο Του μέσα στα σχέδιά σου, είσαι πρόθυμος να οικοδομήσεις τα πάντα γύρω Του, ή ακόμη απλώνεις το χέρι για τα μαραμένα στεφάνια των μικρότερων ασφαλειών; Πώς μπορεί η σάλπιγγα του Ησαΐα να αφυπνίσει μέσα σου βαθύτερο πόθο για την ημέρα κατά την οποία τα διεσκορπισμένα τέκνα του Θεού θα συγκεντρωθούν στο αιώνιο δείπνο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε του αμπελώνα και θανατωτά του όφεως, που έθεσες στη Σιών τον ακρογωνιαίο λίθο που δεν μπορεί να μετακινηθεί, επίβλεψε με έλεος την Εκκλησία Σου. Φύλαξε τους τρυφερούς βλαστούς που εφύτευσες, πότισέ τους με τη δρόσο του Πνεύματός Σου, και σύναξε τον καρπό τους στο ποτήρι της σωτηρίας. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, καθέδρας της σοφίας, και όλων των αγίων που οικοδόμησαν τη ζωή τους επί του Υιού Σου, χάρισέ μας νηφάλιες καρδιές και ακλόνητη πίστη. Ας αφυπνίσει η σάλπιγγα του λόγου Σου από κάθε μέθη, και ας γίνει ο λίθος που απορρίφθηκε από τους οικοδόμους μέσα μας το ακλόνητο θεμέλιο της αιωνίου ζωής. Διά του αυτού Χριστού του Κυρίου ημών, ο οποίος ζει και βασιλεύει μετά Σου εν τη ενότητι του Αγίου Πνεύματος, εις Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.