← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 7-8 — με τον Μακλάρεν

Ιώβ 7-8Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 7 και 8 του Ιώβ, ο Μακλάρεν αντιπαραβάλλει τις εύθραυστες ελπίδες της γης με την αλάνθαστη ελπίδα που τίθεται στον Θεό. Η έκθεσή του μετακινείται από ζωντανές βιβλικές εικόνες σε πρακτική εφαρμογή σε όλη τη ζωή, τον θάνατο και την αιωνιότητα. Μέσα από προσεκτική προσοχή τόσο στα λόγια του Βιλδάδ όσο και στη διαβεβαίωση του αποστόλου Παύλου, ο Μακλάρεν προσκαλεί τους αναγνώστες να αγκυρώσουν τις προσδοκίες τους εκεί όπου η απογοήτευση δεν μπορεί να φτάσει. Αυτή η συνεδρία μας καθοδηγεί να εξετάσουμε το αντικείμενο της ελπίδας μας και να αναπαυθούμε στη βεβαιότητα που ανήκει σε εκείνους που εμπιστεύονται τον Κύριο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας καθώς ακούμε τα κεφάλαια 7 και 8 του Ιώβ. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν την αγωνιώδη κραυγή του Ιώβ και την απάντηση του Βιλδάδ σχετικά με την τύχη του ασεβούς. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας την ένταση μεταξύ του παρόντος πόνου και της δυνατότητας διαρκούς ελπίδας. Αφήστε τα λόγια να αναδείξουν τις δικές σας ερωτήσεις σχετικά με την απογοήτευση και την υπομονή. Καθώς τελειώνετε, κρατήστε ενώπιον του Κυρίου την απλή επιλογή μεταξύ ελπίδων που καταρρέουν και της ελπίδας που δεν ντροπιάζει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει αντιπαραβάλλοντας δύο κείμενα για την ελπίδα από τον Βιλδάδ και τον απόστολο Παύλο. Αυτά τα δύο κείμενα παίρνουν αντίθετες πλευρές. Ο Βιλδάδ δεν ήταν ο σοφότερος από τους φίλους του Ιώβ, και δίνει έκφραση σε σοβαρές κοινοτοπίες με μερική αλήθεια σε αυτές. Σε γενικές γραμμές είναι αλήθεια ότι η ελπίδα του ασεβούς χάνεται, και τα όρια της αλήθειας κρύβονται από τη λαμπρότητα της εικόνας και την τελειότητα της καλλιτεχνικής μορφής με την οποία είναι ντυμένη η φθαρμένη κοινοτοπία. Ο ιστός της αράχνης που απλώνεται λαμπερός το δροσερό πρωί στα φυτά, κουνώντας τα νηματώδη δάκρυά του στον άνεμο, η σημαία στην ξερή κοίτη ενός χειμάρρου που μαραίνεται ενώ ακόμα πράσινη, ο τοίχος στον οποίο ακουμπώντας ένας άνθρωπος θα πέσει, είναι ζωντανές απεικονίσεις ελπίδων που καταρρέουν και αποτυγχάνουν. Αλλά το άλλο μου κείμενο έχει να κάνει με ελπίδες που δεν αποτυγχάνουν. Ο Παύλος νομίζει ότι γνωρίζει ελπίδα που δεν ντροπιάζει, δηλαδή που ποτέ δεν απογοητεύει. Ο Βιλδάδ είχε δίκιο αν σκεφτόταν, όπως έκανε, ελπίδες στερεωμένες στη γη. Ο Απόστολος είχε δίκιο, γιατί σκεφτόταν ελπίδες που τίθενται στον Θεό. Είναι κοινοτοπία ότι 'η ελπίδα αναβλύζει αθάνατη στο ανθρώπινο στήθος'. Είναι εξίσου κοινοτοπία ότι οι ελπίδες απογοητεύονται. Ποιο είναι το συμπέρασμα από αυτές τις δύο καθολικές εμπειρίες; Είναι το κυνικό ότι όλα είναι ψευδαίσθηση, ή ότι κάπου πρέπει να υπάρχει ένα αντικείμενο στο οποίο η ελπίδα μπορεί να τυλίξει τα πλοκάμια της χωρίς φόβο; Ο Θεός έχει δώσει τη ικανότητα, και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι δεν δίνεται για να απογοητεύεται για πάντα. Πρέπει να ελπίζουμε. Η ελπίδα μας μπορεί να είναι ο χειρότερος εχθρός μας. Μπορεί και πρέπει να είναι η πιο αγνή χαρά μας. Στη συνέχεια εξετάζει την επίγεια και την ουράνια ελπίδα στα τρία μεγάλα βασίλεια της ζωής, του θανάτου και της αιωνιότητας. Ας εξετάσουμε λοιπόν απλά αυτά τα δύο είδη ελπίδας, την επίγεια και την ουράνια, στη λειτουργία τους στα τρία μεγάλα βασίλεια της ζωής, του θανάτου και της αιωνιότητας. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια κατευθύνει την προσοχή στην αληθινή σφαίρα της ελπίδας στο αόρατο μέλλον στο δεξί χέρι του Θεού. Αλλά για τι έλαβε αυτό το μεγάλο δώρο; Κυρίως για να μπορέσει να περάσει πέρα από το χρονικό και να συνομιλήσει με τους ουρανούς. Η αληθινή σφαίρα της είναι το αόρατο μέλλον που βρίσκεται στο δεξί χέρι του Θεού. Επιβεβαιώνει τη σταθερή βεβαιότητα της ουράνιας ελπίδας που βασίζεται στην ιστορία και τη θεία υπόσχεση. Η ουράνια ελπίδα είναι σταθερή και σίγουρη. Είναι τόσο βέβαιη όσο η ιστορία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν στοχάζεται την αντοχή της ελπίδας μέσα από την τελευταία ώρα του θανάτου. Εκείνη η τελευταία ώρα τελειώνει για όλους μας εξίσου τις επίγειες χαρές και σχέσεις μας. Τα αργά χρόνια γλιστρούν μακριά, και το καθένα φέρει μαζί του ελπίδες που έχουν ξεπεραστεί, είτε εκπληρωμένες είτε απογοητευμένες. Μία προς μία οι λάμπες που ανάβουμε στην αίθουσά μας σβήνουν, και ο θάνατος σβήνει την τελευταία από αυτές. Αλλά υπάρχει ένα φως που καίει καθαρό μέσα από το άρθρο του θανάτου, όπως η λάμπα στον τάφο του μάγου. 'Ο δίκαιος έχει ελπίδα στον θάνατό του.' Μπορούμε ο καθένας να αποφασίσουμε για τον εαυτό μας αν θα μεταφέρουμε εκείνον τον ακτινοβόλο άγγελο με τα λευκά φτερά του στο μεγάλο σκοτάδι, ή αν θα αποχωριστούμε λυπημένα από αυτόν πριν αποχωριστούμε από τη ζωή. Στην επίγεια ψυχή εκείνη η τελευταία επίγεια ώρα είναι ένας μαύρος τοίχος πέρα από τον οποίο δεν μπορεί να κοιτάξει. Στην ψυχή που εμπιστεύεται τον Θεό το σκοτάδι κατοικείται από ελπίδες με φωτεινά πρόσωπα. Καταλήγει περιγράφοντας τη συνεχιζόμενη διακονία της ελπίδας στη μέλλουσα ζωή. Αλλά ας στραφούμε στο πιο φωτεινό από αυτά τα κείμενα. 'Η ελπίδα δεν ντροπιάζει.' Θα υπάρξει εσωτερική αύξηση μακαριότητας, δύναμης, καθαρότητας σε εκείνο το μέλλον, πληρέστερη κατοχή του Θεού, μια έκταση προς πληρέστερη ομοίωση με Αυτόν. Έτσι αν μπορούμε να σκεφτούμε ημέρες σε εκείνη την ήρεμη κατάσταση όπου ο χρόνος δεν θα υπάρχει πια, 'αύριο θα είναι όπως αυτή η ημέρα και πολύ πιο άφθονο', και ο άγγελος Ελπίδα, που μας κράτησε συντροφιά μέσα από όλες τις κουραστικές πορείες της γης, θα μας συνοδεύει ακόμα, μόνο που θα έχει αποθέσει την αβεβαιότητα που κάποτε σκέπαζε τα χαμόγελά της, αλλά διατηρώντας όλη την ευθυμία και την προσμονή για τα πάντα ξεδιπλούμενα θαύματα που μας έδωσαν θάρρος και παρηγοριά στις ημέρες της σάρκας μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού ανακαλύψατε πρόσφατα ότι μια επίγεια ελπίδα κατέρρευσε ή σας απογοήτευσε; Σε ποια περιοχή της ζωής, του θανάτου ή της αιωνιότητας είστε πιο πειρασμένος να τοποθετήσετε την εμπιστοσύνη σας σε κάτι άλλο εκτός από τον Θεό; Πώς μπορεί η βεβαιότητα της ουράνιας ελπίδας να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε την ερχόμενη ημέρα ή την ερχόμενη νύχτα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για το δώρο της ελπίδας που τοποθέτησες μέσα μας. Δίδαξέ μας να θέσουμε αυτή την ελπίδα πλήρως σε Εσένα και όχι στα φευγαλέα πράγματα της γης. Όταν οι επίγειες προσδοκίες μαραίνονται όπως η σημαία στην ξερή κοίτη του ποταμού, αγκύρωσε τις ψυχές μας στις αμετάβλητες υποσχέσεις Σου. Ενίσχυσέ μας να μεταφέρουμε την ακτινοβόλο ελπίδα του δικαίου ακόμα και στην κοιλάδα του θανάτου. Ας περπατήσει ο άγγελος της ελπίδας μαζί μας μέσα από κάθε αύριο μέχρι να Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →