Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 11-12 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο λόγος στα κεφάλαια έντεκα και δώδεκα του Ιώβ προωθεί τη συμβουλή των φίλων ενώ αποκαλύπτει τα όριά της υπό το διάταγμα του Θεού. Ο Σωφάρ επιμένει στον ισχυρισμό ότι η θεία σοφία μετρά κάθε παράβαση και ότι η μετάνοια θα αποκαταστήσει την εξωτερική ευλογία. Ο Ιώβ απαντά ομολογώντας την ίδια κυριαρχία αλλά αρνούμενος το συμπέρασμα ότι η παρούσα θλίψη αποδεικνύει ιδιαίτερη ενοχή. Η ανταλλαγή κρατά τον αναγνώστη ενώπιον της αλήθειας ότι η κυριαρχία του Θεού είναι απόλυτη, ότι η γνώση του διεισδύει σε κάθε μυστικό και ότι η διάταξη της ευημερίας και της δυστυχίας ανήκει στη κρυφή βουλή του και όχι σε κάποιον απλό υπολογισμό της ανθρώπινης αξίας. Σε αυτό το τμήμα το κείμενο επομένως κατευθύνει την προσοχή στη σωστή στάση ευλάβειας του πλάσματος ενώπιον του Κυρίου που δίνει και αφαιρεί σύμφωνα με τον δικό του σκοπό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια έντεκα και δώδεκα του Ιώβ με προσοχή στην κίνηση του επιχειρήματος. Παρατηρήστε πώς ο Σωφάρ θεμελιώνει την επίπληξή του στην τελειότητα της θείας γνώσης και καλεί τον Ιώβ σε αυτοεξέταση. Σημειώστε την απάντηση του Ιώβ, η οποία παραδέχεται το μέγεθος της δύναμης του Θεού επί της δημιουργίας και των εθνών αλλά αρνείται να δεχθεί ότι η θλίψη είναι πάντα ο άμεσος δείκτης της αμαρτίας. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι η σοφία και η δύναμη κατοικούν στον Κύριο μόνο και σκεφθείτε πώς και οι δύο ομιλητές, αν και διαφέρουν στην εφαρμογή, τοποθετούν τον θλιμμένο άνθρωπο υπό την ίδια ανεξερεύνητη πρόνοια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σωφάρ ανοίγει κατηγορώντας τον Ιώβ ότι πολλαπλασιάζει λόγια χωρίς γνώση και ισχυρίζεται ότι ο Θεός απαιτεί λιγότερα από όσα αξίζει η ανομία. Παρουσιάζει τη θεία κατανόηση ως βαθύτερη από τα βάθη και υψηλότερη από τους ουρανούς, ώστε καμία ανθρώπινη καρδιά δεν μπορεί να κρυφτεί. Από αυτό συμπεραίνει ότι αν ο Ιώβ κατεύθυνε σωστά την καρδιά του και απομάκρυνε την ανομία, η σταθερότητα και η ασφάλεια θα επέστρεφαν. Το επιχείρημα στηρίζεται στην πεποίθηση ότι η ηθική διακυβέρνηση του Θεού είναι ακριβής και ότι η εξωτερική κατάσταση αντιστοιχεί στην εσωτερική κατάσταση. Ο Ιώβ δέχεται την προϋπόθεση της θείας παντογνωσίας αλλά στρέφει την ίδια αλήθεια κατά του συμπεράσματος που εξάγεται από αυτήν. Αναγνωρίζει ότι ο Θεός είναι σοφός στην καρδιά και ισχυρός στη δύναμη, ότι αφαιρεί βουνά, ανατρέπει τη γη και συγκρατεί τα νερά. Κανένας σκοπός του δεν μπορεί να εμποδιστεί. Ο Ιώβ παρατηρεί περαιτέρω ότι ο Θεός οδηγεί μακριά τους συμβούλους λεηλατημένους και κάνει τους κριτές μωρούς, ότι χαλαρώνει τον δεσμό των βασιλέων και δένει τους άρχοντες με αλυσίδες. Σε αυτές τις πράξεις η ίδια κυριαρχία που επικαλέστηκε ο Σωφάρ φαίνεται να λειτουργεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη την ορατή δικαιοσύνη ή αδικία των ανθρώπων. Ο Ιώβ προσθέτει ότι ο απατημένος και ο απατεώνας είναι δικοί του και ότι αποκαλύπτει βαθιά πράγματα από το σκοτάδι. Έτσι το κείμενο διατηρεί τόσο την πραγματικότητα της ηθικής διακυβέρνησης του Θεού όσο και την ελευθερία της πρόνοιάς του να διαθέτει τα γεγονότα σύμφωνα με τη δική του βουλή και όχι σύμφωνα με κάποιο σχήμα που θα καθιστούσε τη θλίψη αλάνθαστη απόδειξη ενοχής. Το κεφάλαιο κλείνει με την επιβεβαίωση του Ιώβ ότι η σοφία και η δύναμη ανήκουν στον Θεό, μαζί με τη βουλή και την κατανόηση, ώστε όσοι θα τον διδάξουν πρέπει οι ίδιοι να υποταχθούν σε αυτόν που ερευνά τα πάντα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η ίδια κυριαρχία που δηλώνεται εδώ εμφανίζεται σε όλη την Αγία Γραφή ως το θεμέλιο των διαθηκικών σχέσεων. Ο ψαλμωδός ομολογεί ότι η βουλή του Κυρίου μένει για πάντα και ότι αυτός ενεργεί σύμφωνα με το θέλημά του στον στρατό του ουρανού και μεταξύ των κατοίκων της γης. Ο Παύλος επίσης θεμελιώνει την εκλογή και την άδεια της σκλήρυνσης στις ίδιες ανεξερεύνητες κρίσεις και ακατανόητους τρόπους. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης αυτό το απόσπασμα έχει διαβαστεί ως επιβεβαίωση ότι το διάταγμα του Θεού περιλαμβάνει τόσο την ευημερία των ασεβών όσο και τις δοκιμασίες των δικαίων χωρίς να τον καθιστά δημιουργό της αμαρτίας. Το λάθος των φίλων έγκειται όχι στην απόδοση μεγαλείου στον Θεό αλλά στη δέσμευση της πρόνοιάς του σε ένα άκαμπτο σχήμα άμεσης ανταπόδοσης. Η απάντηση του Ιώβ διατηρεί το μυστήριο του διατάγματος ενώ αρνείται να εγκαταλείψει την προσωπική ακεραιότητα. Η μεταγενέστερη σοφιολογική γραμματεία και τα αποστολικά γραπτά συνεχίζουν αυτή την ένταση, προτρέποντας τους πιστούς να εμπιστεύονται τον Κύριο του οποίου οι σκέψεις δεν είναι οι σκέψεις μας και οι οδοί του δεν είναι οι οδοί μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεστε να μετράτε την εύνοια του Θεού από ορατά αποτελέσματα αντί από τον λόγο της διαθήκης του; Πώς η ομολογία της θείας κυριαρχίας ταπεινώνει την ανθρώπινη κρίση και σταθεροποιεί την ψυχή υπό ανεξήγητη θλίψη; Πού μπορεί να κληθείτε να παύσετε να διδάσκετε τον Κύριο και αντίθετα να υποτάξετε την κατανόησή σας στη ανεξερεύνητη βουλή του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε Θεέ, του οποίου η σοφία είναι ανεξερεύνητη και η βουλή του στέκεται από αιωνιότητα, χάρισε μας να δεχθούμε τον λόγο σου με ευλάβεια και να υποτάξουμε τις σκέψεις μας στο διάταγμά σου. Ομολογούμε ότι είσαι σοφός στην καρδιά και ισχυρός στη δύναμη, ότι κανένας σκοπός σου δεν μπορεί να εμποδιστεί. Φύλαξέ μας από το να μετρούμε την εύνοιά σου από την εξωτερική κατάσταση των ανθρώπων ή από το μήκος των δικών μας δοκιμασιών. Δίδαξέ μας μάλλον να αναπαυόμαστε στη δικαιοσύνη του κρυφού σου θελήματος και να πορευόμαστε ενώπιόν σου με την ακεραιότητα που μόνο εσύ μπορείς να δώσεις. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από κάθε ψευδή εφαρμογή της αλήθειας σου και στήριξέ μας στα ελέη της διαθήκης που εξασφαλίστηκαν από τον Χριστό, στο όνομα του οποίου το ζητούμε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.