← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 10 — με τον Σίμεων

Πράξεις 10Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με την ήσυχη δύναμη της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στο Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που ανοίγει τις Γραφές με υπομονετική πιστότητα και ποιμαντική θέρμη. Στο δέκατο κεφάλαιο των Πράξεων ο Σίμεων μας καθοδηγεί μέσα από τη μεταστροφή του Κορνηλίου, δείχνοντας πώς το Ευαγγέλιο κηρύχθηκε στους εθνικούς και ποια διάθεση καρδιάς αρμόζει ακόμη σε εκείνους που συγκεντρώνονται για να ακούσουν τον λόγο του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο δέκατο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, προσέχοντας τη θεοσεβή σύναξη στην Καισάρεια και τον αποστολικό λόγο που άνοιξε την πόρτα της πίστεως σε όλα τα έθνη. Ο ίδιος Πνεύμα που προετοίμασε τον Κορνήλιο ας προετοιμάσει τις καρδιές μας για να δεχθούμε ό,τι ο Θεός έχει προστάξει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων πρώτα ελκύει τον νου προς την ευλαβική αίσθηση της θείας παρουσίας που χαρακτήριζε τον Κορνήλιο και το σπιτικό του. Μια ευλαβική αίσθηση της θείας παρουσίας— [«Τώρα», είπε ο Κορνήλιος, «είμαστε όλοι εδώ παρόντες ενώπιον του Θεού.» Και δεν πρέπει να είναι έτσι και με εμάς, κάθε φορά που ανεβαίνουμε στον οίκο του Θεού; Όσο για εκείνο το ανευλαβές πνεύμα που πολλοί προδίδουν στον οίκο του Θεού, ναι, και που πολλοί εκδηλώνουν επίσης όταν συνωστίζονται για να ακούσουν κάποιον δημοφιλή ιεροκήρυκα, δεν μπορούμε παρά να το αποδοκιμάσουμε μεγάλως, και να δώσουμε τη σαφή μαρτυρία μας εναντίον του. Πρέπει μάλλον να ομοιάζουμε με τους Ισραηλίτες, όταν συγκεντρώθηκαν για να ακούσουν τον ίδιο τον Ιεχωβά να τους απευθύνεται από το όρος Σινά. Βεβαίως «ο Θεός είναι πολύ φοβερός, και πρέπει να τον σέβονται όλοι όσοι είναι γύρω του.» Και τότε μόνο είναι πιθανό να ωφεληθούμε από όσα ακούμε, όταν αντιλαμβανόμαστε τον ίδιο τον Θεό να μας ομιλεί· και μπορούμε να υιοθετήσουμε τα λόγια του Σαμουήλ, «Λάλησε, Κύριε, διότι ο δούλος σου ακούει.»] 2. Στη συνέχεια περιγράφει την ετοιμότητα να δεχθούν τον λόγο χωρίς αντίρρηση που χαρακτήριζε εκείνη την εθνική συνάθροιση. Μια ετοιμότητα να δεχθούν τον λόγο χωρίς αντίρρηση— [Δεν μπορούμε να φανταστούμε ούτε ένα πρόσωπο σε εκείνη τη συνάθροιση διατεθειμένο να κρίνει τον λόγο του Πέτρου. Όλοι θα τον δέχονταν με τη μέγιστη ετοιμότητα νου. Και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να ακούγεται το Ευαγγέλιο από όλους. Πρέπει να «το δεχόμαστε με πραότητα, ως εγκεντρισμένο λόγο [Σημείωση: Ιακώβου 1:21 .].» Βλέπουμε πόσο υποτακτικό, ας πούμε, είναι το δέντρο σε εκείνον που εγκεντρίζει επάνω του ένα μόσχευμα οποιουδήποτε είδους· έτσι, με πλήρη υποταγή, πρέπει να επιτρέψουμε στον λόγο της αληθείας να εγκεντρισθεί στις καρδιές μας, ώστε να επιτευχθεί η τελειότερη ένωσή του με εμάς, και η μελλοντική παραγωγή του επιθυμητού καρπού. Η παράσταση του Αποστόλου Παύλου για τούτο το ζήτημα είναι ιδιαιτέρως διδακτική. Παριστάνει το Ευαγγέλιο ως ένα καλούπι στο οποίο πρέπει να χυθούμε, ώστε να λάβουμε ολόκληρο τον χαρακτήρα του επάνω στις ψυχές μας [Σημείωση: Ρωμαίους 6:17 .]. Ο Σίμεων έπειτα ξεδιπλώνει τι σημαίνει αληθινά η δήλωση του Πέτρου σχετικά με την αμερόληπτη αποδοχή από τον Θεό εκείνων που τον φοβούνται και εργάζονται δικαιοσύνη. Αλλά ο Θεός είχε τώρα δείξει στον Πέτρο ότι αυτό ήταν σφάλμα· είχε δείξει σε αυτόν ότι το μεσότοιχο μεταξύ Ιουδαίων και εθνικών είχε γκρεμισθεί· ότι κανένας άνθρωπος δεν έπρεπε πλέον να θεωρείται ακάθαρτος· ότι το Ευαγγέλιό του έπρεπε να κηρύττεται ελεύθερα σε όλους χωρίς καμία διάκριση· και ότι όλοι, οποιουδήποτε έθνους και αν ήταν, θα γίνονταν δεκτοί από αυτόν, εφόσον πραγματικά τον φοβούνταν και εργάζονταν δικαιοσύνη· δηλαδή ότι ο Θεός δεν θα λογάριαζε τίποτε στον άνθρωπο παρά τον ηθικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του· αν κάποιος άνθρωπος κατείχε όσες προνομίες και αν είχε, αυτές δεν θα ωφελούσαν τίποτε για την αιώνια ευημερία του, εκτός αν συνοδεύονταν από τέτοιες διαθέσεις και πράξεις που χαρακτηρίζουν τους εκλεκτούς του Θεού· αλλά, αν κάποιος άνθρωπος τον ζητούσε ταπεινά και τον υπηρετούσε πιστά, θα οδηγούνταν στη γνώση της σωτηρίας, και τα πόδια του θα καθοδηγούνταν στην οδό της ειρήνης. Ότι αυτή είναι η πραγματική έννοια του χωρίου, φαίνεται από όλο το συμφραζόμενο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σίμεων καταλήγει δείχνοντας ότι δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε από μυστικές αποφάσεις του Θεού. Ότι δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε από μυστικές αποφάσεις— [Ότι «ο Θεός εκλέγει ανθρώπους για σωτηρία μέσω αγιασμού του Πνεύματος και πίστεως της αληθείας», διακηρύσσεται από τον ίδιο τον Θεό· αλλά ότι αποδοκιμάζει κάποιους, και από την αιωνιότητα αποφάσισε να τους παραδώσει στην απώλεια χωρίς κανένα παράπτωμα ή σφάλμα δικό τους, δεν μπορούμε να το δεχθούμε· νομίζουμε ότι ο όρκος του Θεού, ότι «δεν ευαρεστείται στον θάνατο αμαρτωλού, αλλά μάλλον να αποστρέψει από την ανομία του και να ζήσει», είναι αποφασιστικός επί του σημείου· και όλοι οι συλλογισμοί των πεπερασμένων ανθρώπων είναι ελαφρότεροι από ματαιότητα, σε αντίθεση προς αυτόν. Αλλά, για να μην εισέλθουμε σε διαμάχη περί αυτών, ένα πράγμα είναι σαφές, ότι οποιουδήποτε δόγματος, ή κόμματος, ή έθνους και αν είμαστε, αν «φοβούμεθα τον Θεό και εργαζόμεθα δικαιοσύνη, θα γίνουμε δεκτοί.» Τι λοιπόν έχουμε να κάνουμε με τις θείες αποφάσεις; Ποιος λόγος έχει οποιοσδήποτε άνθρωπος να λέγει, «Είναι μάταιο για εμένα να ζητώ τον Θεό· διότι ο Θεός δεν με εξέλεξε;» Κλείνει ενθαρρύνοντας κάθε ειλικρινή ζητητή να βελτιώσει επιμελώς το φως που έχει ήδη λάβει. Μολονότι λοιπόν δεν θα παρότρυνα κανέναν να αναπαυθεί σε χαμηλή κατάσταση γνώσεως και χάριτος, θα ενθάρρυνα τον ασθενέστερο άνθρωπο, αν είναι ειλικρινής, να προσδοκά από τον Θεό πλουσιότερες ακόμη μεταδόσεις της χάριτός του, μαζί με την τελική κατοχή της δόξας του. Ο Θεός θα «εκπληρώσει την επιθυμία εκείνων που τον φοβούνται, και εκείνων που ελπίζουν στο έλεός του.» Μόνον ας ακούμε τον λόγο του Θεού με την ίδια διάθεση που τον άκουσαν ο Κορνήλιος και η οικογένειά του [Σημείωση: εδ. 33.], και ο Θεός θα εργασθεί μάλλον θαύματα για να μας σώσει, παρά να μας αφήσει να «απολεσθούμε λόγω ελλείψεως γνώσεως.» Δεν εννοώ ότι ο Θεός θα εργασθεί πραγματικά θαύματα για οποιονδήποτε· αλλά ότι είτε, μέσω της προνοίας του, θα φέρει σε εμάς κάποιον διδάσκαλο για περαιτέρω φωτισμό των νόων μας· είτε ότι, μέσω του Πνεύματός του, θα μας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια μέσω του μέσου του γραπτού λόγου· «Ποτέ δεν είπε σε κανέναν, “Ζητήσατε το πρόσωπό μου” μάταια.»
Απαντήστε

Απόκριση

Με ποιους τρόπους μια ευλαβική επίγνωση της παρουσίας του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τη δημόσια λατρεία; Πώς θα μπορούσατε να καλλιεργήσετε μια πιο παιδική ετοιμότητα να δεχθείτε τον λόγο χωρίς μυστική αντίσταση; Πού σας προσκαλεί ο Κύριος να προχωρήσετε μπροστά στο φως που ήδη κατέχετε, εμπιστευόμενοι αυτόν για πληρέστερη χάρη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που έστειλες τον λόγο σου στον Κορνήλιο και το σπιτικό του, χάρισε σε εμάς το ίδιο ευλαβικό και υπάκουο πνεύμα. Ας ερχόμαστε ενώπιόν σου όχι ως κριτές της αληθείας σου αλλά ως ταπεινοί δέκτες, έτοιμοι να υπακούσουμε σε οτιδήποτε προστάζεις. Φύλαξέ μας από την έπαρση που θα διεκδικούσε την εύνοιά σου με οποιαδήποτε εξωτερική διάκριση, και διατήρησέ μας από την απόγνωση που θα κρυβόταν πίσω από τις ανερεύνητες αποφάσεις σου. Αντιθέτως, δώσε μας χάρη ώστε να σε φοβούμεθα και να εργαζόμαστε δικαιοσύνη, ώστε να γίνουμε δεκτοί στον αγαπητό σου Υιό· και, καθώς βελτιώνουμε το φως που ήδη δόθηκε, οδήγησέ μας σε όλη την αλήθεια, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →