Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Δ' Βασιλειών 25 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 25 του Δ' Βασιλειών, ο Μακλάρεν ιχνηλατεί την τελική κατάρρευση της Ιερουσαλήμ και το τέλος της μοναρχίας του Ιούδα, αφήνοντας την ήρεμη βιβλική αφήγηση να μιλήσει για την κρίση του Θεού ενώ δείχνει προς διαρκείς πνευματικές αλήθειες για κάθε γενιά πιστών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το Δ' Βασιλειών 25. Αφήστε την σταθερή, ακαλλώπιστη αφήγηση της πολιορκίας, της ρήξης, της αιχμαλωσίας και της εξορίας να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Παρατηρήστε πώς η αφήγηση προχωρεί χωρίς σχόλια, προσκαλώντας σας να ακούσετε τη βαθύτερη φωνή της θείας πρόνοιας πίσω από κάθε γεγονός.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει θέτοντας τη σκηνή του μακρού αποκλεισμού και τον απαθή τόνο της αφήγησης.
Δεκαοκτώ μήνες παρατεταμένης δυστυχίας και καθημερινά αυξανόμενου λιμού προηγήθηκαν της πτώσης της καταδικασμένης πόλης. Η πολιορκία ήταν αποκλεισμός. Δεν αφηγούνται ούτε επιθέσεις του εχθρού ούτε εξορμήσεις των κατοίκων, αλλά οι πρώτοι σφίγγουν σιωπηλά και άγρυπνα το δίκτυό τους, ενώ οι δεύτεροι κάθονται ακίνητοι στην απόγνωσή τους. Ο απαθής τόνος της αφήγησης εδώ είναι πολύ αξιοσημείωτος. Ούτε μία λέξη δεν ξεφεύγει από τον συγγραφέα για να δείξει τα συναισθήματά του, μολονότι διηγείται την πτώση της χώρας του. Πρέπει να στραφούμε στους Θρήνους για στεναγμούς και βογκητά. Εκεί έχουμε τα συναισθήματα ευσεβών καρδιών· εδώ έχουμε την ήρεμη καταγραφή της κρίσης του Θεού. Είναι μία μακρά πρόταση, διότι στα εβραϊκά κάθε στίχος αρχίζει με «και», φράση επάνω σε φράση, σαν κάθε μία να είναι βήμα του αγγέλου της καταστροφής στην αργή, ακατανίκητη πορεία του.Στη συνέχεια στρέφεται στη μοίρα του βασιλιά και της πόλης υπό τους άρχοντες της Βαβυλώνας.
Η αφήγηση χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη — τη μοίρα του βασιλιά και εκείνη της πόλης. Δεν είναι αναγκαίο να επεκταθούμε στις λεπτομέρειες. Η σύγχυση των συμβουλίων, η κομματική διαμάχη, το άγριο μίσος κατά του προφήτη του Θεού, η αγωνία του λιμού, όλα καταστέλλονται εδώ, αλλά ζωγραφίζονται με τρομερή ζωντάνια στο Βιβλίο του Ιερεμία. Τελικά ήρθε η μοιραία ημέρα. Στη βόρεια πλευρά έγινε ρήγμα στο τείχος, και μέσα από αυτό ξεχύθηκαν οι άγριοι πολιορκητές — οι «άρχοντες του βασιλιά της Βαβυλώνας», με τα ειδωλολατρικά και βάρβαρα ονόματά τους, «εισήλθαν και κάθισαν στην πύλη του μέσου». Ήταν νύχτα. Η ξαφνική εμφάνιση των κατακτητών στην καρδιά της πόλης προκάλεσε πανικό στον αδύναμο βασιλιά και στους «άνδρες του πολέμου» του που δεν είχαν ρίξει ούτε ένα χτύπημα για απελευθέρωση· και έφυγαν κάτω από την κάλυψη του σκότους, κρυμμένοι ανάμεσα σε δύο τείχη, κάτω από τη χαράδρα προς τον κήπο του βασιλιά, που κάποτε ήταν τόπος απόλαυσης αλλά τώρα ήταν έρημος, και από εκεί, όσο καλύτερα μπορούσαν, γύρω ή πάνω από το Όρος των Ελαιών προς τον δρόμο της Ιεριχώ. Η φυγή του βασιλιά τη νύχτα είχε προφητευθεί από τον Ιεζεκιήλ μακριά στην αιχμαλωσία· και ο ίδιος προφήτης έλαβε εκείνη ακριβώς την ημέρα θεϊκό μήνυμα που ανήγγειλε την πτώση της πόλης και τον πρόσταξε «γράψε το όνομα της ημέρας, ακόμη και αυτής της ίδιας της ημέρας», ως εκείνης κατά την οποία ο βασιλιάς της Βαβυλώνας «πλησίασε την Ιερουσαλήμ».Ο Μακλάρεν ακολουθεί τη φυγή κάτω από τον δρόμο της Ιεριχώ μέχρι τον τόπο της τελικής αιχμαλωσίας.
Κάτω από τον βραχώδη δρόμο προχωρούσε ο φεύγων στρατός, με τα «άσφαιρα, σπασμένα τόξα» τους, στενά ακολουθούμενος από τον εκδικητικό εχθρό με το «κόκκινο καταδιωκτικό δόρυ». Εκεί όπου ο Ισραήλ πάτησε πρώτα το πόδι του στην κληρονομιά του, ο τελευταίος βασιλιάς της γραμμής του Δαβίδ αιχμαλωτίστηκε και η μοναρχία του συντρίφθηκε. Ο τόπος της πρώτης νίκης, όταν η Ιεριχώ έπεσε μπροστά σε άοπλους άνδρες που εμπιστεύονταν τον Θεό, έγινε ο τόπος της τελευταίας ήττας. Το σημείο όπου ανανεώθηκε η διαθήκη και απομακρύνθηκε το όνειδος του Ισραήλ ήταν το σημείο όπου η σπασμένη διαθήκη τελικά εκδικήθηκε και καταργήθηκε. Το τέλος επέστρεψε στην αρχή, και η κούνια έγινε το φέρετρο.Στη συνέχεια ιχνηλατεί το ταξίδι του βασιλιά στη Ριβλά και τα τελευταία θεάματα πριν τυφλωθούν τα μάτια του.
Μακριά πάνω στη Ριβλά, στον μακρινό βορρά, υπό τη σκιά του Λιβάνου, ο αιχμάλωτος σύρθηκε για να συναντήσει τον κατακτητή. Το όνομα του καθενός είναι ομολογία πίστης. Το ένα σημαίνει «Ο Ιεχωβά είναι δικαιοσύνη»· το άλλο, «Νεβώ, προστάτευε το στέμμα». Το είδωλο φαινόταν να έχει νικήσει, αλλά η ήττα του άπιστου ομολογητή του αληθινού Θεού στα χέρια του ειδωλολάτρη είναι στην πραγματικότητα η νίκη της δικαιοσύνης που το όνομα εορτάζει και ο φορέας του ονόματος προσέβαλε. Οι δολοφονημένοι γιοι του ήταν το τελευταίο θέαμα που είδε πριν τυφλωθεί, σύμφωνα με την άγρια πρακτική της Ανατολής. Ήταν εφευρετικότητα σκληρότητας να τον αφήσει να δει για τόσο καιρό, και έπειτα να του δώσει αυτό ως το τελευταίο πράγμα που είδε, και επομένως συχνά θυμόταν. Σημειώστε πώς το αίνιγμα της προφητείας του Ιεζεκιήλ και η φαινομενική αντίφασή της με εκείνη του Ιερεμία συμφιλιώνονται, και μάθετε πώς εύκολα το γεγονός, όταν έρχεται, διαλευκαίνει τα αινίγματα της προφητείας, και πώς εύκολα, πιθανώς, τα ολόκληρα γεγονότα, αν τα γνωρίζαμε, θα διαλεύκαιναν τις δυσκολίες της ιστορίας της Γραφής. Ο τυφλωμένος βασιλιάς ήταν ακίνδυνος, αλλά σύμφωνα με την ιουδαϊκή παράδοση, τέθηκε να εργάζεται σε μύλο, αν και αυτό είναι πιθανώς μόνο εφαρμογή της ιστορίας του Σαμψών, και σύμφωνα με τον Ιερεμία, κρατήθηκε στη φυλακή μέχρι τον θάνατό του. Έτσι τελείωσε η μοναρχία του Ιούδα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν αντλεί την εφαρμογή αυτών των γεγονότων στη ζωή του ατομικού πιστού.
Αλλά αυτά τα μαθήματα έχουν άμεση εφαρμογή στο άτομο και στη Χριστιανική Εκκλησία. Κάθε απομάκρυνση από τον Θεό είναι καταστροφή. Σκοτώνουμε τον εαυτό μας απομακρυνόμενοι από Αυτόν, και κάθε αμαρτωλός είναι αυτοκτόνος. Ζούμε υπό ηθική διακυβέρνηση, και σε ένα σύστημα πραγμάτων τόσο στενά συνδεδεμένο ώστε ακόμη και εδώ κάθε παράβαση λαμβάνει τη δίκαιη ανταπόδοσή της — αν όχι ορατά και απτά στις εξωτερικές συνθήκες, όμως πραγματικά και ακριβώς σε αποτελέσματα στον νου και την καρδιά, που είναι πιο σοβαρά και φοβερά. «Ιδού, ο δίκαιος θα ανταποδοθεί στη γη· πολύ περισσότερο ο ασεβής και ο αμαρτωλός.» Η αμαρτία και η θλίψη είναι ρίζα και καρπός.Επεκτείνει την προειδοποίηση στην παρούσα κατάσταση της Χριστιανικής Εκκλησίας.
Ιδιαίτερα η κατάρρευση της Ιερουσαλήμ βροντά το μάθημα σε όλες τις εκκλησίες ότι η ζωή και η ευημερία τους είναι αδιαχώριστα συνδεδεμένες με την πιστή υπακοή και την απομάκρυνση από κάθε κοσμικότητα, η οποία είναι ειδωλολατρία. Στέκονται στη θέση που άδειασε από την μεταγενέστερη πτώση του Ισραήλ. Τα ίδια τα προνόμιά μας μας καλούν να προσέχουμε. «Εξαιτίας απιστίας αποκόπηκαν, και εσύ στέκεσαι δια της πίστεως.» Εκείνος ο μεγάλος επτακλάδος λυχνοστάτης απομακρύνθηκε από τη θέση του, και ό,τι απομένει από αυτόν είναι η γλυπτή εικόνα του ανάμεσα στα λάφυρα στην αψίδα θριάμβου του κατακτητή του. Άλλοι μικρότεροι λυχνοστάτες έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους, και η τουρκική καταπίεση φέρνει νύχτα όπου η Σάρδεις και η Λαοδίκεια κάποτε έδιναν αδύναμο φως. Η προειδοποίηση χρειάζεται σήμερα· διότι η κοσμικότητα μαίνεται στην Εκκλησία. «Αν ο Θεός δεν εφείσθη των φυσικών κλάδων, πρόσεχε μήπως δεν εφεισθεί ούτε εσένα.» Η πτώση της Ιερουσαλήμ δεν είναι απλώς μια τραγική ιστορία του παρελθόντος. Είναι αποκάλυψη, για το παρόν, της αιώνιας αλήθειας, ότι ο ομολογούμενος λαός του Θεού αξίζει και λαμβάνει τη βαρύτερη τιμωρία, αν επιστρέψει πάλι στην αφροσύνη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην προσωπική σας ιστορία αισθάνεστε την αργή, σταθερή προσέγγιση συνεπειών που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με προηγούμενη υπακοή; Πώς η παρούσα άνεση της Εκκλησίας με την κοσμικότητα αντηχεί τις προειδοποιήσεις που τονίζει ο Μακλάρεν από την πτώση της Ιερουσαλήμ; Ποια μοναδική πράξη μετάνοιας ή ανανεωμένης πιστότητας σας προτρέπει σήμερα το Πνεύμα να αγκαλιάσετε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε όλης της ιστορίας, υποκλινόμαστε ενώπιον της σοβαροποιού αφήγησης της πτώσης της Ιερουσαλήμ και ζητούμε η ίδια δίκαιη ζήλεια για αγιότητα να φυλάξει τις καρδιές μας. Φύλαξέ μας από την αργή ολίσθηση που μετατρέπει το προνόμιο σε αυθάδεια. Ξύπνα την Εκκλησία Σου να περπατήσει σε πιστή υπακοή αντί για κοσμικό συμβιβασμό. Όπου η κρίση έχει ήδη αρχίσει στον οίκο του Θεού, χάρισε ταχεία μετάνοια και φρέσκο έλεος. Ας διαμορφώσουν τα μαθήματα της αρχαίας καταστροφής εμάς σε λαό που θησαυρίζει την παρουσία Σου πάνω από κάθε μικρότερο θησαυρό, δια του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →