Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 117-118 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για τη Βίβλο για νέα ενόραση στους Ψαλμούς 117 και 118. Αυτά τα σύντομα αλλά βαθυστόχαστα άσματα παγκόσμιας αίνεσης και προσωπικής απελευθέρωσης έχουν θρέψει από καιρό τη λατρεία και την εμπιστοσύνη της εκκλησίας. Ο Μπαρνς μας καθοδηγεί μέσα από το πλαίσιο τους, τη γλώσσα της ευχαριστίας τους και τη διαρκή μαρτυρία τους για το έλεος του Θεού. Καθώς ακούμε, ας ανοίξει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε την ίδια κλήση προς αίνεση που κίνησε τον ψαλμωδό και που ο Μπαρνς ξεδιπλώνει με προσεκτική προσοχή στο κείμενο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 117 και 118 δυνατά. Ας ξεπλύνουν την ψυχή σας τα λόγια της παγκόσμιας αίνεσης στον πρώτο ψαλμό και η μαρτυρία της απελευθέρωσης στον δεύτερο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχεί την ακλόνητη αγάπη και την αιώνια αλήθεια του Κυρίου που σώζει τον λαό του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ξεκινά εξετάζοντας το πλαίσιο του Ψαλμού 117.
Εισαγωγή. Η περίσταση και ο συγγραφέας αυτού του ψαλμού είναι άγνωστοι. Ο ΝτεΒέττε τον θεωρεί ψαλμό ναού και συμφωνεί με τον Ρόζενμυλλερ στην υπόθεση ότι ψαλλόταν είτε στην αρχή είτε στο τέλος της λατρείας στον ναό. Ο Κναπ υποθέτει ότι χρησιμοποιούνταν ως ενδιάμεση λατρεία, ψαλλόμενος κατά την πρόοδο της γενικής λατρείας για να ποικίλλει την ευλάβεια και να αφυπνίζει νέο ενδιαφέρον στη λατρεία, είτε από χορό είτε από όλο τον λαό. Σε πολλά χειρόγραφα του Κέννικοτ και του Ντε Ρόσσι, και σε αρκετές εκδόσεις των Γραφών, αυτός ο ψαλμός ενώεται με τον επόμενο. Ο ψαλμός δεν έχει ανεξάρτητο χαρακτήρα ή νόημα από μόνος του και φαίνεται να σχεδιάστηκε, όπως οι «Δοξολογίες» στα Βιβλία μας των Ψαλμών και Ύμνων, για να προσαρτάται σε άλλους ψαλμούς όπως απαιτούσε η περίσταση. Δεν υπάρχει ψαλμός σχεδιασμένος για δημόσια λατρεία στον οποίο δεν θα μπορούσε έτσι να προσαρτηθεί καταλλήλως.Στη συνέχεια στρέφεται στη συγγραφή και την περίσταση του επόμενου ψαλμού.
Εισαγωγή. Για τη συγγραφή αυτού του ψαλμού και την περίσταση κατά την οποία συντέθηκε, τίποτα δεν μπορεί τώρα να εξακριβωθεί με βεβαιότητα. Η κοινή γνώμη ήταν ότι είναι ψαλμός του Δαβίδ και ότι συντέθηκε όταν έπαυσαν οι θλίψεις του με τον Σαούλ και όταν αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς. Κάποιοι όμως τον απέδωσαν στον Εζεκία με την ευκαιρία της αποκατάστασής του από ασθένεια· άλλοι στον χρόνο της επιστροφής από τη βαβυλώνια εξορία· και άλλοι στον χρόνο των Μακκαβαίων. Θα ήταν άχρηστο να εξετάσουμε αυτές τις γνώμες, καθώς όλες είναι απλή εικασία και δεν μπορεί να φθάσουμε σε βεβαιότητα τώρα.Ο Μπαρνς εξερευνά στη συνέχεια τις εφαρμογές του ψαλμού στην Καινή Διαθήκη.
(5) τον κατευθύνουν να φέρει την προσφορά του και να τη δέσει στα κέρατα του θυσιαστηρίου προπαρασκευαστικά για θυσία. Του επιτρέπεται να έρθει ελεύθερα. Η προσφορά του αναγνωρίζεται ως κατάλληλη, ώστε να μπορεί να πλησιάσει με βεβαιότητα αποδοχής, Ψαλμοί 118:27. ΙΙΙ. Ο συγγραφέας του ψαλμού μιλάει πάλι, Ψαλμοί 118:28-29. Αναγνωρίζει τον Θεό ως Θεό του και καλεί όλους να τον αινέσουν. Τμήματα του ψαλμού εφαρμόζονται στην Καινή Διαθήκη στον Χριστό· και έχει τεθεί το ερώτημα αν είχε ή όχι αρχική αναφορά σε αυτόν. Έτσι, στο Ματθαίος 21:42· Μάρκος 12:11· Λουκάς 20:17, παρατίθεται από τον Σωτήρα ως απεικόνιση αλήθειας σχετικά με τον εαυτό του. Στις Πράξεις 4:11, ο εικοστός δεύτερος στίχος του ψαλμού εφαρμόζεται από τον Πέτρο στον Σωτήρα, ως εκπληρωμένος σε αυτόν — ή ως έννοια ότι η γλώσσα του ψαλμού θα περιέγραφε καταλλήλως το γεγονός που συνέβη στη μεταχείριση του Ιησού από τη Ναζαρέτ.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπαρνς καταλήγει επιβεβαιώνοντας την ευρύτερη εφαρμογή του ψαλμού στον Λυτρωτή.
Είναι σαφές, λοιπόν, νομίζω, ότι ο ψαλμός δεν είχε αρχική αναφορά στον Μεσσία. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά σε αυτόν που εφαρμόζονται σε αυτόν και που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως εκφραστικά αυτού που συνέβη σε αυτόν. Περιέχει επίσης αρχές που μπορεί να εφαρμόζονται σε αυτόν όπως εφαρμόζονταν στον ψαλμωδό· και γι' αυτό χρησιμοποιείται από τον Σωτήρα για να ενισχύσει το ηθικό δίδαγμα της δικής του παραβολής σε σχέση με τον εαυτό του, ως έχον αντίστοιχο στην ιστορία τους, σε περίπτωση που πρέπει να ήταν οικεία σε όλους. Ως τέτοιος, είναι ορθό να χρησιμοποιείται τώρα, ως απεικόνιση αυτού που συνέβη στη μεταχείριση του Λυτρωτή.Τονίζει την υπεροχή της εμπιστοσύνης στον Κύριο έναντι της ανθρώπινης πεποίθησης.
Στίχος 8. Είναι καλύτερο να εμπιστεύεσαι στον Κύριο παρά να βάζεις την πεποίθησή σου στον άνθρωπο — Αυτό δηλώνεται προφανώς ως αποτέλεσμα της δικής του πείρας. Είχε βρει τους ανθρώπους αδύναμους και άπιστους· δεν είχε βρει έτσι τον Θεό. Συγκρίνετε Ψαλμούς 40:4· Ψαλμούς 62:8-9. Κυριολεκτικά, «Καλό είναι να εμπιστεύεσαι στον Γιαχβέ περισσότερο παρά να εμπιστεύεσαι στον άνθρωπο». Αυτή είναι η εβραϊκή μορφή σύγκρισης και ισοδυναμεί με αυτό που δηλώνεται στην απόδοσή μας, «Είναι καλύτερο», κ.λπ. Είναι καλύτερο, (1) επειδή ο άνθρωπος είναι αδύναμος — αλλά ο Θεός είναι Παντοδύναμος· (2) επειδή ο άνθρωπος είναι εγωιστής — αλλά ο Θεός είναι αγαθός· (3) επειδή ο άνθρωπος είναι συχνά άπιστος και δόλιος — ο Θεός ποτέ· (4) επειδή υπάρχουν έκτακτες ανάγκες, όπως ο θάνατος, στις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να μας βοηθήσει, όσο πιστός, ευγενής και φιλικός κι αν είναι — αλλά δεν υπάρχουν περιστάσεις σε αυτή τη ζωή, και καμία στον θάνατο, όπου ο Θεός δεν μπορεί να μας βοηθήσει· και (5) επειδή η ικανότητα του ανθρώπου να μας βοηθήσει αφορά το πολύ μόνο αυτή την παρούσα ζωή — η δύναμη του Θεού θα είναι ανάλογη με την αιωνιότητα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διευρύνει η κλήση προς παγκόσμια αίνεση σε αυτούς τους ψαλμούς τη δική σας λατρεία; Σε ποια παρούσα θλίψη καλείστε να εμπιστευθείτε τον Κύριο παρά στον άνθρωπο; Πού βλέπετε την απορριφθείσα πέτρα να γίνεται ακρογωνιαίος λίθος στη δική σας ιστορία απελευθέρωσης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀμετάβλητον ἀγάπην σου καὶ τὴν πίστιν σου, ἡ ὁποία διαμένει εἰς τοὺς αἰῶνας, προσκαλώντας πάντα τὰ ἔθνη νὰ ὑμνοῦν τὸ ὄνομά σου. Ἐνδυνάμωσε τὰς καρδίας μας νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς σὲ μόνον, ὅταν πιεσώμεθα ἀπὸ παντοῦ, διότι σὺ τοποθετεῖς τὸν λαόν σου εἰς εὐρύχωρον τόπον καὶ ἔκαμες τὴν λίθον τὴν ἀπορριφθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων τὴν βεβαίαν ἀκρογωνιαίαν λίθον τῆς σωτηρίας μας. Πλήρωσέ μας μὲ τὸ Πνεῦμά σου, ὥστε αἱ ζωαί μας νὰ διακηρύττουν τὰ θαυμαστὰ ἔργα σου διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →