Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ
Ωσηέ 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στους πρώτους δύο κεφαλαίους του Ωσηέ ανοίγει ένα παράθυρο στα προφητικά σημεία που αποκαλύπτουν τις συναλλαγές του Θεού με τον λαό της διαθήκης Του. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία ο Χένρι δείχνει πώς η ίδια η ζωή του προφήτη γίνεται ζωντανό μήνυμα τόσο κρίσεως όσο και ελέους. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τη σοβαρότητα της πνευματικής απιστίας και το εκπληκτικό βάθος της θείας ευσπλαχνίας. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι ανακαλύπτουμε πώς αυτά τα αρχαία λόγια εξακολουθούν να μιλούν στην καρδιά σήμερα, καλώντας μας σε ανανεωμένη πιστότητα και ελπίδα στον Κύριο που αποκαθιστά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει τα εναρκτήρια κεφάλαια του Ωσηέ. Διάβασε αργά τα κεφάλαια 1 και 2, παρατηρώντας τις συμβολικές πράξεις που διατάσσεται να εκτελέσει ο προφήτης και τις υποσχέσεις που λάμπουν μέσα στις προειδοποιήσεις. Άφησε το κείμενο να μιλήσει πρώτα· έπειτα επέστρεψε στις γνώσεις του Ματθαίου Χένρι για περαιτέρω φωτισμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και τον σκοπό του πρώτου κεφαλαίου.
Ο νους του Θεού αποκαλύπτεται σε αυτόν τον προφήτη, και δι’ αυτού στον λαό, στα πρώτα τρία κεφάλαια, με σημεία και τύπους, αλλά αργότερα μόνο με λόγο. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Τον γενικό τίτλο όλου του βιβλίου, εδ. 1. ΙΙ. Μερικές ιδιαίτερες οδηγίες που διατάχθηκε να δώσει στον λαό του Θεού. 1. Πρέπει να τους πείσει για την αμαρτία τους να πορνεύουν από τον Θεό, παντρευόμενος σύζυγο πορνείας, εδ. 2, 3. 2. Πρέπει να προφητεύσει την επερχόμενη καταστροφή επάνω τους για την αμαρτία τους, στα ονόματα των γιων του, που σήμαιναν ότι ο Θεός τους αρνείται και τους εγκαταλείπει, εδ. 4-6, 8, 9. 3. Πρέπει να μιλήσει παρηγορητικά στη βασιλεία του Ιούδα, που ακόμη διατηρούσε την καθαρή λατρεία του Θεού, και να τους διαβεβαιώσει για τη σωτηρία του Κυρίου, εδ. 7. 4. Πρέπει να δώσει ένδειξη του μεγάλου ελέους που ο Θεός είχε αποθηκεύσει τόσο για τον Ισραήλ όσο και για τον Ιούδα, στις έσχατες ημέρες (εδ. 10, 11), διότι σε αυτή την προφητεία πολλές πολύτιμες υποσχέσεις ελέους αναμιγνύονται με τις απειλές οργής.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει το όνομα του προφήτη, την εξουσία του και το ιστορικό πλαίσιο.
1. Εδώ είναι το όνομα και το επώνυμο του προφήτη· το οποίο ο ίδιος, όπως και άλλοι προφήτες, προτάσσει στην προφητεία του, για την ικανοποίηση όλων ότι είναι έτοιμος να βεβαιώσει ότι ό,τι γράφει είναι από τον Θεό· θέτει την υπογραφή του σε αυτό, ως κάτι για το οποίο θα σταθεί. Το όνομά του, Ωσηέ, ή Ωσηέ (διότι είναι ακριβώς το ίδιο με το αρχικό όνομα του Ιησού του Ναυή), σημαίνει σωτήρας· διότι οι προφήτες ήταν όργανα σωτηρίας για τον λαό του Θεού, έτσι είναι και οι πιστοί λειτουργοί· βοηθούν να σωθούν πολλές ψυχές από τον θάνατο, σώζοντάς τις από την αμαρτία. Το επώνυμό του ήταν Βενβεηρεί, ή γιος του Βεηρεί. Όπως και σε εμάς τώρα, έτσι και σε αυτούς τότε, μερικοί είχαν το επώνυμό τους από τον τόπο τους, όπως ο Μιχαίας ο Μωρασθίτης, ο Ναούμ ο Ελκωσίτης· άλλοι από τους γονείς τους, όπως ο Ιωήλ γιος του Βεθουήλ, και εδώ ο Ωσηέ γιος του Βεηρεί. Και ίσως χρησιμοποιούσαν αυτή τη διάκριση όταν η εξοχότητα των γονέων τους ήταν τέτοια που θα τους έφερνε τιμή· αλλά είναι αβάσιμη σύλληψη των Ιουδαίων ότι όπου ο πατέρας ενός προφήτη ονομάζεται, αυτός επίσης ήταν προφήτης. Ο Βεηρεί σημαίνει πηγάδι, το οποίο μπορεί να μας θυμίσει την πηγή της ζωής και των ζώντων υδάτων από τα οποία αντλούνται οι προφήτες και πρέπει να αντλούν συνεχώς. 2. Εδώ είναι η εξουσία και η αποστολή του: Ο λόγος του Κυρίου ήλθε σε αυτόν. Ήταν σε αυτόν· ήλθε με δύναμη και αποτελεσματικότητα σε αυτόν· του αποκαλύφθηκε ως πραγματικό πράγμα, και όχι φαντασία ή φαντασιοπληξία δική του, με κάποιον τέτοιο τρόπο που ο Θεός τότε αποκάλυπτε τον εαυτό Του στους δούλους Του τους προφήτες. Ό,τι είπε και έγραψε ήταν με θεία έμπνευση· ήταν με τον λόγο του Κυρίου, όπως ο Απόστολος Παύλος μιλά για αυτό που είχε καθαρά με αποκάλυψη, Α΄ Θεσ. δ΄ 15. Γι’ αυτό το βιβλίο αυτό πάντοτε δεχόταν μεταξύ των κανονικών βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, το οποίο επιβεβαιώνεται από ό,τι παρατίθεται από αυτό στην Καινή Διαθήκη, Ματθ. β΄ 15· θ΄ 13· ιβ΄ 7· Ρωμ. θ΄ 25, 26· Α΄ Πέτρ. β΄ 10. Διότι ο λόγος του Κυρίου μένει εις τον αιώνα. 3. Εδώ είναι μια ιδιαίτερη περιγραφή των καιρών στους οποίους προφήτευσε—στις ημέρες του Οζία, του Ιωάθαμ, του Άχαζ και του Εζεκία, βασιλέων του Ιούδα, και στις ημέρες του Ιεροβοάμ γιου του Ιωάς, βασιλέα του Ισραήλ. Έχουμε μόνο αυτή τη γενική χρονολογία της προφητείας του· και όχι τη χρονολογία οποιουδήποτε ιδιαίτερου μέρους αυτής, όπως προηγουμένως, στον Ησαΐα, τον Ιερεμία, τον Ιεζεκιήλ και τον Δανιήλ, και, αργότερα, στον Αγγαίο και τον Ζαχαρία. Εδώ ονομάζεται μόνο ένας βασιλιάς του Ισραήλ, αν και υπήρχαν πολλοί περισσότεροι μέσα σε αυτόν τον χρόνο, διότι, έχοντας αναφέρει τους βασιλείς του Ιούδα, δεν υπήρχε ανάγκη να ονομαστούν οι άλλοι· και, επειδή όλοι ήταν πονηροί, δεν έπαιρνε ευχαρίστηση να τους ονομάζει, ούτε θα τους έκανε την τιμή. Τώρα με αυτή την περιγραφή που δίνεται εδώ για τις διάφορες βασιλείες στις οποίες προφήτευσε ο Ωσηέ (και φαίνεται ότι ο λόγος του Κυρίου εξακολουθούσε να έρχεται σε αυτόν, περισσότερο ή λιγότερο, κατά καιρούς, σε όλες αυτές τις βασιλείες) φαίνεται, (1.) Ότι προφήτευσε για πολύ χρόνο, ότι άρχισε όταν ήταν πολύ νέος, το οποίο του έδωσε το πλεονέκτημα της δύναμης και της ζωηρότητας, και ότι συνέχισε στο έργο του μέχρι που ήταν πολύ γέρος, το οποίο του έδωσε το πλεονέκτημα της πείρας και της αυθεντίας. Ήταν μεγάλη τιμή για αυτόν να απασχολείται έτσι για πολύ καιρό σε τέτοιο καλό έργο, και μεγάλο έλεος για τον λαό να έχει έναν λειτουργό τόσο πολύ καιρό ανάμεσά τους που γνώριζε τόσο καλά την κατάστασή τους, και φυσικά ενδιαφερόταν γι’ αυτήν, έναν στον οποίο είχαν συνηθίσει για πολύ καιρό και ο οποίος επομένως ήταν πιο πιθανό να είναι χρήσιμος σε αυτούς. Και όμως, για ό,τι φαίνεται, έκανε λίγο καλό ανάμεσά τους· όσο περισσότερο τον απολάμβαναν τόσο λιγότερο τον λογάριαζαν· περιφρόνησαν πρώτα τη νεότητά του, και αργότερα το γήρας του. (2.) Ότι πέρασε από ποικιλία καταστάσεων. Μερικοί από αυτούς τους βασιλείς ήταν πολύ καλοί, και, είναι πιθανό, τον υποστήριξαν και τον ενθάρρυναν· άλλοι ήταν πολύ κακοί, οι οποίοι (μπορούμε να υποθέσουμε) συνοφρυώθηκαν επάνω του και τον αποθάρρυναν· και όμως αυτός ήταν πάντοτε ο ίδιος. Οι λειτουργοί του Θεού πρέπει να περιμένουν να περάσουν από τιμή και ατιμία, κακή φήμη και καλή φήμη, και πρέπει να αποφασίσουν και στα δύο να κρατήσουν σταθερά την ακεραιότητά τους και να μείνουν κοντά στο έργο τους. (3.) Ότι άρχισε να προφητεύει σε μια εποχή που οι κρίσεις του Θεού ήταν έξω, όταν ο Θεός ο ίδιος διαγωνιζόταν με πιο άμεσο τρόπο με αυτόν τον αμαρτωλό λαό, που έπεσαν στα χέρια του Κυρίου, πριν μεταφερθούν στα χέρια του ανθρώπου· διότι στις ημέρες του Οζία, και του Ιεροβοάμ του συγχρόνου του, έγινε ο φοβερός σεισμός, που αναφέρεται Ζαχ. ιδ΄ 5 και Αμώς α΄ 1. Και τότε ήταν η πληγή των ακρίδων, Ιωήλ α΄ 2-4· Αμώς ζ΄ 1· Ωσηέ δ΄ 3. Η ράβδος του Θεού στέλνεται για να επιβάλει τον λόγο και ο λόγος του Θεού στέλνεται για να εξηγήσει την ράβδο, όμως ούτε το ένα ούτε το άλλο επικρατεί μέχρις ότου ο Θεός με το Πνεύμα Του ανοίξει το αυτί στην διδασκαλία και την πειθαρχία. (4.) Ότι άρχισε να προφητεύει στον Ισραήλ σε μια εποχή που η βασιλεία τους ήταν σε ακμάζουσα ευημερούσα κατάσταση, διότι έτσι ήταν κατά τη βασιλεία του Ιεροβοάμ του δευτέρου, όπως βρίσκουμε Β΄ Βασ. ιδ΄ 25, Αποκατέστησε τα σύνορα του Ισραήλ, και ο Θεός τους έσωσε με το χέρι του· όμως τότε ο Ωσηέ τολμηρά τους λέει για τις αμαρτίες τους και προφητεύει την καταστροφή τους. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να κολακεύονται στους αμαρτωλούς τρόπους τους επειδή ευημερούν στον κόσμο, αλλά ακόμη και τότε πρέπει να ελέγχονται πιστά, και να τους λέγεται καθαρά ότι η ευημερία τους δεν θα είναι η ασφάλειά τους, ούτε θα διαρκέσει πολύ αν συνεχίσουν ακόμη στις παραβάσεις τους.Στη συνέχεια ο Χένρι εξηγεί την εντολή να παντρευτεί σύζυγο πορνείας και το νόημά της.
Ι. Ο προφήτης πρέπει, σαν σε καθρέφτη, να τους δείξει την αμαρτία τους, και να τη δείξει ως υπερβολικά αμαρτωλή, υπερβολικά μισητή. Ο προφήτης διατάσσεται να πάρει σύζυγο πορνείας και τέκνα πορνείας, εδ. 2. Και το έκανε, εδ. 3. Παντρεύτηκε γυναίκα κακής φήμης, την Γόμερ θυγατέρα του Διβλαΐμ, όχι μία που είχε παντρευτεί και είχε διαπράξει μοιχεία, διότι τότε έπρεπε να θανατωθεί, αλλά μία που είχε ζήσει σκανδαλωδώς στην άγαμη κατάσταση. Το να παντρευτεί τέτοια ήταν όχι κακό καθ’ εαυτό, αλλά μόνο κακό κατά συμβεβηκός, όχι συνετό, ευπρεπές ή συμφέρον, και επομένως απαγορευμένο στους ιερείς, και το οποίο, αν γινόταν πραγματικά, θα ήταν θλίψη για τον προφήτη (απειλείται ως κατάρα στον Αμασία ότι η σύζυγός του θα είναι πόρνη, Αμώς ζ΄ 17), αλλά όχι αμαρτία όταν ο Θεός το πρόσταξε για άγιο σκοπό· μάλιστα, αν προστάχθηκε, ήταν καθήκον του, και έπρεπε να εμπιστευθεί τον Θεό με τη φήμη του. Αλλά οι περισσότεροι σχολιαστές νομίζουν ότι έγινε σε όραμα, ή ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από παραβολή· και αυτός ήταν τρόπος διδασκαλίας συνήθως χρησιμοποιούμενος μεταξύ των αρχαίων, ιδιαίτερα των προφητών· ό,τι εννοούσαν για άλλους το μετέφεραν στον εαυτό τους σε σχήμα, όπως ο Απόστολος Παύλος λέγει, Α΄ Κορ. δ΄ 6. Πρέπει να πάρει σύζυγο πορνείας, και να έχει τέτοια τέκνα από αυτήν που ο καθένας θα υποπτευόταν, αν και γεννημένα εν γάμω, ότι είναι τέκνα πορνείας, γεννημένα εν μοιχεία, διότι είναι πολύ συνηθισμένο για εκείνους που έζησαν ασελγώς στην άγαμη κατάσταση να μην ζουν καλύτερα στην έγγαμη κατάσταση. «Τώρα» (λέγει ο Θεός) «Ωσηέ, αυτός ο λαός είναι για εμένα τέτοια ατιμία, και τέτοια λύπη και ενόχληση, όσο μια σύζυγος πορνείας και τέκνα πορνείας θα ήταν για σένα. Διότι η γη διέπραξε μεγάλες πορνείες.» Σε όλα τα παραδείγματα πονηρίας είχαν απομακρυνθεί από τον Κύριο· αλλά η ειδωλολατρία ιδιαίτερα είναι η πορνεία με την οποία κατηγορούνται εδώ. Το να δίνουν σε οποιοδήποτε κτίσμα εκείνη τη δόξα που οφείλεται μόνο στον Θεό είναι τέτοια βλάβη και προσβολή στον Θεό όσο για μια σύζυγο να αγκαλιάζει τον κόλπο ενός ξένου είναι για τον σύζυγό της. Είναι ιδιαίτερα έτσι σε εκείνους που έχουν κάνει ομολογία θρησκείας, και έχουν εισαχθεί σε διαθήκη με τον Θεό· είναι σπάσιμο του δεσμού του γάμου· είναι βαρύ μισητό αμάρτημα, και, όσο οτιδήποτε άλλο, αποβλακώνει τον νου και αφαιρεί την καρδιά. Η ειδωλολατρία είναι μεγάλη πορνεία, χειρότερη από οποιαδήποτε άλλη· είναι απομάκρυνση από τον Κύριο, στον οποίο υποκείμεθα σε μεγαλύτερες υποχρεώσεις από ό,τι οποιαδήποτε σύζυγος κάνει ή μπορεί να κάνει στον σύζυγό της. Η γη διέπραξε πορνεία· δεν είναι εδώ και εκεί ένα ιδιαίτερο πρόσωπο που είναι ένοχο ειδωλολατρίας, αλλά ολόκληρη η γη είναι μολυσμένη με αυτήν· η αμαρτία έχει γίνει εθνική, η ασθένεια επιδημική. Τι μισητό πράγμα θα ήταν για τον προφήτη, έναν άγιο άνθρωπο, να έχει πόρνη σύζυγο, και τέκνα πόρνους σαν αυτήν! Τι άσκηση θα ήταν της υπομονής του, και, αν επέμενε σε αυτό, τι θα μπορούσε να αναμένεται παρά ότι θα της έδινε γράμμα αποστάσεως! Και δεν είναι τότε πολύ περισσότερο προσβλητικό για τον άγιο Θεό να έχει τέτοιον λαό όπως αυτός που καλείται με το όνομά Του και έχει θέση στον οίκο Του; Πόσο μεγάλη είναι η υπομονή Του με αυτούς! Και πόσο δικαίως μπορεί να τους αποβάλει! Ήταν σαν να είχε παντρευτεί την Γόμερ θυγατέρα του Διβλαΐμ, η οποία πιθανώς ήταν εκείνη την εποχή μια σημειωμένη πόρνη. Η γη του Ισραήλ ήταν σαν την Γόμερ θυγατέρα του Διβλαΐμ. Η Γόμερ σημαίνει διαφθορά· ο Διβλαΐμ σημαίνει δύο πίτες, ή κομμάτια σύκων· αυτό δηλώνει ότι ο Ισραήλ ήταν κοντά στην καταστροφή, και ότι η πολυτέλεια και η αισθησιακότητά τους ήταν η αιτία αυτής. Ήταν σαν τα πονηρά σύκα που δεν μπορούσαν να φαγωθούν, ήταν τόσο πονηρά. Υπαινίσσεται ότι η αμαρτία είναι θυγατέρα της αφθονίας και η καταστροφή θυγατέρα της κατάχρησης της αφθονίας. Μερικοί δίνουν αυτή την έννοια της εντολής που δόθηκε εδώ στον προφήτη: «Πήγαινε, πάρε σύζυγο πορνείας, διότι, αν πήγαινες να ζητήσεις τίμια σεμνή γυναίκα, δεν θα έβρισκες καμία τέτοια, διότι ολόκληρη η γη, και όλος ο λαός της, είναι δοσμένοι στην πορνεία, τη συνήθη συνοδεία της ειδωλολατρίας.»Ο Χένρι προχωρεί στην ερμηνεία της ονομασίας του πρώτου παιδιού ως Ιεζραέλ.
1. Προφητεύει την πτώση της βασιλικής οικογένειας στο όνομα που διορίζεται να δώσει στο πρώτο του παιδί, το οποίο ήταν γιος: Κάλεσε το όνομά του Ιεζραέλ, εδ. 4. Βρίσκουμε ότι ο προφήτης Ησαΐας έδωσε προφητικά ονόματα στα παιδιά του (Ησ. ζ΄ 3· η΄ 3), έτσι και αυτός ο προφήτης εδώ. Το Ιεζραέλ σημαίνει σπέρμα του Θεού (έτσι έπρεπε να είναι)· αλλά σημαίνει επίσης τους διασκορπισμένους του Θεού· θα είναι σαν πρόβατα στα βουνά που δεν έχουν ποιμένες. Μην τους καλείτε Ισραήλ, το οποίο σημαίνει κυριαρχία, έχουν χάσει όλη την τιμή αυτού του ονόματος· αλλά καλέστε τους Ιεζραέλ, το οποίο σημαίνει διασπορά, διότι εκείνοι που έχουν απομακρυνθεί από τον Κύριο θα περιπλανώνται ατέλειωτα. Μέχρι τώρα έχουν διασκορπιστεί ως σπόροι· ας διασκορπιστούν τώρα ως άχυρο. Το Ιεζραέλ ήταν το όνομα μιας από τις βασιλικές κατοικίες των βασιλέων του Ισραήλ· ήταν μια όμορφη πόλη, καθισμένη σε μια ευχάριστη κοιλάδα, και είναι με αναφορά σε αυτή την πόλη που αυτό το παιδί καλείται Ιεζραέλ, διότι ακόμη λίγο και θα εκδικήσω το αίμα του Ιεζραέλ επάνω στον οίκο του Ιηού, από τον οποίο ο παρών βασιλιάς, ο Ιεροβοάμ, κατήγετο γραμμικά. Ο οίκος του Ιηού υπέφερε για τις αμαρτίες του Ιηού, διότι ο Θεός συχνά αποθηκεύει την ανομία των ανθρώπων για τα παιδιά τους και την επισκέπτεται επάνω τους. Είναι η βασιλεία του οίκου του Ισραήλ, η οποία μπορεί να εννοείται είτε της παρούσας βασιλικής οικογένειας, εκείνης του Ιηού, την οποία ο Θεός έκανε γρήγορα να παύσει (διότι ο γιος αυτού του Ιεροβοάμ, ο Ζαχαρίας, βασίλευσε μόνο έξι μήνες, και αυτός ήταν ο τελευταίος της φυλής του Ιηού), είτε ολόκληρης της βασιλείας γενικά, η οποία συνέχισε διεφθαρμένη και πονηρή, και η οποία έγινε να παύσει κατά τη βασιλεία του Ωσηέ, περίπου εβδομήντα χρόνια αργότερα· και με τον Θεό αυτό είναι μόνο λίγος χρόνος. Σημείωσε, Σημείωσε, Ούτε η πομπή των βασιλέων ούτε η δύναμη των βασιλειών μπορεί να τις ασφαλίσει από τις καταστροφικές κρίσεις του Θεού, αν συνεχίζουν να επαναστατούν εναντίον Του. (2.) Ποια είναι η βάση αυτής της διαμάχης: Θα εκδικήσω το αίμα του Ιεζραέλ επάνω στον οίκο του Ιηού, το αίμα το οποίο ο Ιηού έχυσε στο Ιεζραέλ, όταν με εντολή από τον Θεό και σε υπακοή στην εντολή Του, κατέστρεψε εντελώς τον οίκο του Αχαάβ, και όλους όσους ήταν σε συμμαχία με αυτόν, με όλους τους προσκυνητές του Βάαλ. Ο Θεός ενέκρινε ό,τι έκανε (Β΄ Βασ. ι΄ 30): Έκανες καλά εκτελώντας αυτό που είναι ορθό στα μάτια μου· και όμως εδώ ο Θεός θα εκδικήσει εκείνο το αίμα επάνω στον οίκο του Ιηού, όταν ο χρόνος έχει λήξει κατά τον οποίο υποσχέθηκε ότι η οικογένειά του θα βασιλεύει, ακόμη μέχρι την τέταρτη γενιά. Αλλά πώς έρχεται η ίδια πράξη να είναι και ανταμειφθείσα και τιμωρηθείσα; Πολύ δικαίως· η ύλη αυτής ήταν καλή· ήταν η εκτέλεση μιας δικαίας ποινής που πέρασε επάνω στον οίκο του Αχαάβ, και, ως τέτοια, ανταμείφθηκε· αλλά ο Ιηού δεν το έκανε με ορθό τρόπο· στόχευε στην δική του ανύψωση, όχι στη δόξα του Θεού, και ανάμειξε τις δικές του αγανακτήσεις με την εκτέλεση της δικαιοσύνης του Θεού. Το έκανε με κακία εναντίον των αμαρτωλών, αλλά όχι με οποιαδήποτε απέχθεια προς την αμαρτία· διότι διατήρησε τη λατρεία των χρυσών μοσχαριών, και δεν πρόσεξε να περπατήσει στον νόμο του Θεού, Β΄ Βασ. ι΄ 31. Και επομένως όταν το μέτρο της ανομίας του οίκου του ήταν πλήρες, και ο Θεός ήλθε να λογαριαστεί με αυτούς, το πρώτο άρθρο στον λογαριασμό είναι (και, όντας πρώτο, τίθεται για όλα τα υπόλοιπα) για το αίμα του οίκου του Αχαάβ, εδώ καλούμενο το αίμα του Ιεζραέλ. Έτσι όταν ο οίκος του Βαασά ριζώθηκε έξω ήταν επειδή έκανε όπως ο οίκος του Ιεροβοάμ, και επειδή τον σκότωσε, Α΄ Βασ. ιστ΄ 7. Σημείωσε, Εκείνοι που είναι εμπιστευμένοι με τη διοίκηση της δικαιοσύνης ενδιαφέρονται να δουν ότι το κάνουν από ορθή αρχή και με ορθή πρόθεση, και ότι δεν ζουν οι ίδιοι σε εκείνες τις αμαρτίες τις οποίες τιμωρούν σε άλλους, μήπως ακόμη και οι δίκαιες εκτελέσεις τους λογιστούν για, μια άλλη ημέρα, ως λίγο λιγότερο από φόνους. (3.) Πόσο μακριά θα προχωρήσει η διαμάχη· δεν θα είναι διόρθωση, αλλά καταστροφή. Μερικοί κάνουν εκείνα τα λόγια, Θα επισκεφθώ, ή διορίσω, το αίμα του Ιεζραέλ επάνω στον οίκο του Ιηού, να σημαίνουν, όχι όπως το διαβάζουμε την εκδίκηση εκείνης της αιματοχυσίας, αλλά την επανάληψη εκείνης της αιματοχυσίας: «Θα τιμωρήσω τον οίκο του Ιηού, όπως τιμώρησα τον οίκο του Αχαάβ, επειδή ο Ιηού δεν πήρε προειδοποίηση από την τιμωρία των προκατόχων του, αλλά βάδισε στα βήματα της ειδωλολατρίας τους. Και αφού ο οίκος του Ιηού καταστραφεί θα κάνω να παύσει η βασιλεία του οίκου του Ισραήλ· θα αρχίσω να την κατεβάζω, αν και τώρα ακμάζει.» Μετά τον θάνατο του Ζαχαρία, του τελευταίου του οίκου του Ιηού, η βασιλεία των δέκα φυλών άρχισε να παρακμάζει, και μειώθηκε αισθητά. Και, για να γίνει η καταστροφή της, απειλείται (εδ. 5), Θα συντρίψω το τόξο του Ισραήλ στην κοιλάδα του Ιεζραέλ· τη δύναμη των πολεμιστών του Ισραήλ, έτσι η Χαλδαϊκή. Ο Θεός θα τους αδυνατίσει είτε να υπερασπιστούν τον εαυτό τους είτε να αντισταθούν στους εχθρούς τους. Και το τόξο που μένει σε δύναμη, και ανανεώνεται στο χέρι, υπαινίσσεται μια αυξανόμενη δύναμη, έτσι η συντριβή του τόξου υπαινίσσεται μια βυθιζόμενη κατεστραμμένη δύναμη. Το τόξο θα συντριβεί στην κοιλάδα του Ιεζραέλ, όπου, πιθανώς, ήταν το οπλοστάσιο· ή, μπορεί να είναι, σε εκείνη την κοιλάδα έγινε κάποια μάχη, στην οποία η βασιλεία του Ισραήλ αποδυναμώθηκε πολύ. Σημείωσε, Δεν υπάρχει φράγμα εναντίον της διαμάχης του Θεού· όταν έρχεται εναντίον ενός λαού τα ισχυρά τόξα τους συντρίβονται σύντομα και τα οχυρά τους καταρρίπτονται. Στην κοιλάδα του Ιεζραέλ έχυσαν εκείνο το αίμα το οποίο ο δίκαιος Θεός θα εκδικούσε σε εκείνο ακριβώς το μέρος επάνω τους· όπως μερικοί διαβόητοι κακοποιοί κρεμιούνται σε αλυσίδες ακριβώς όπου διαπράχθηκε η κακουργία για την οποία υποφέρουν, ώστε η τιμωρία να αντιστοιχεί στην αμαρτία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα κατευθύνοντας την προσοχή στη μεγαλύτερη σωτηρία που πραγματοποιήθηκε εν Χριστώ.
3. Μερικοί κάνουν αυτή την υπόσχεση να κοιτάζει μπροστά στη μεγάλη σωτηρία η οποία, στο πλήρωμα του χρόνου, επρόκειτο να πραγματοποιηθεί από τον Κύριο τον Θεό μας, Ιησού Χριστό, ο οποίος ήλθε στον κόσμο για να σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες τους.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου έχω πειραχθεί να μεταχειριστώ την υπομονή του Θεού ως άδεια να συνεχίσω στην απιστία;
2. Πώς η υπόσχεση ελέους στον Ιούδα με ενθαρρύνει όταν βλέπω κρίση να προφέρεται σε άλλους;
3. Με ποιους τρόπους προσκαλούμαι να εμπιστευθώ ότι η τελική σωτηρία του Θεού έρχεται μόνο μέσω του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἀναγνωρίζομεν τὴν πνευματικὴν μοιχείαν ποὺ λυπεῖ τὴν καρδίαν Σου, ὅπως περιγράφεται στὸν Ὠσηέ, ἐντούτοις προσκολλώμεθα στὸ ἔλεος καὶ τὴν ὑποσχεθεῖσαν ἀποκατάστασιν ποὺ παρέχεις στὸν ἄπιστον λαόν Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκμεταλλευώμεθα τὴν μακροθυμίαν Σου καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς εἰς ὁλοκάρδιον ἀφοσίωσιν πρὸς τὸν Ἰησοῦν, τὸν πιστὸν Λυτρωτήν μας. Διαμόρφωσον ἡμᾶς εἰς λαὸν ποὺ φέρει τὸ ὄνομά Σου μὲ ἀκεραιότητα καὶ χαρὰν μέχρι ἐκείνης τῆς ἡμέρας τῆς πλήρους ἀνακαινίσεως. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →