Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 127-128 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε ξανά στην έμπιστη φωνή του Ματθαίου Χένρι, του οποίου οι στοχασμοί στους Ψαλμούς 127 και 128 συνεχίζουν να καθοδηγούν τις οικογένειες προς την ταπεινή εξάρτηση από τον Θεό. Ο Χένρι μας υπενθυμίζει ότι κάθε νοικοκυριό, πόλη και γενιά αναπαύεται υπό την άγρυπνη φροντίδα της θείας πρόνοιας και όχι μόνο της ανθρώπινης προσπάθειας. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να αφήσουμε κατά μέρος την ανήσυχη προσπάθεια και να δεχθούμε τα ήσυχα δώρα του ύπνου, των παιδιών και του καθημερινού ψωμιού ως σημεία της εύνοιας του Θεού. Ο ποιμαντικός τόνος του Χένρι μας βοηθά να δούμε τις συνηθισμένες ρουτίνες ως τόπους όπου η πίστη ζει. Είθε τα λόγια του να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας και να αναδιατάξουν τις προτεραιότητές μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμάστε την καρδιά σας για να ακούσετε τις Γραφές που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των σχολίων του Χένρι. Διαβάστε τους Ψαλμούς 127 και 128 αργά, επιτρέποντας στις υποσχέσεις της ευλογίας του Θεού στα σπίτια και στους κόπους να εγκατασταθούν βαθιά. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να φοβηθείτε τον Κύριο και τις ζωντανές εικόνες των καρποφόρων αμπέλων και των ελαιόδεντρων. Αφήστε το κείμενο να αφυπνίσει ευγνωμοσύνη για ό,τι ο Θεός έχει εμπιστευθεί στη φροντίδα σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει κατευθύνοντας τους γονείς να προσαρμόσουν τη διδασκαλία τους στα πραγματικά καθήκοντα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους.
Εδώ διδασκόμαστε να έχουμε συνεχή σεβασμό στη θεία Πρόνοια σε όλες τις υποθέσεις αυτής της ζωής. Ο Σολομών επαινέθηκε ως σοφός άνθρωπος και θα ήταν έτοιμος να στηριχθεί στη δική του κατανόηση και πρόβλεψη, και γι' αυτό ο πατέρας του τον διδάσκει να κοιτάζει ψηλότερα και να παίρνει τον Θεό μαζί του στις επιχειρήσεις του. Έπρεπε να είναι άνθρωπος των υποθέσεων, και γι' αυτό ο Δαβίδ τον καθοδήγησε πώς να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του υπό την καθοδήγηση της θρησκείας του. Οι γονείς, διδάσκοντας τα παιδιά τους, πρέπει να προσαρμόζουν τις παραινέσεις τους στην κατάσταση και τις περιστάσεις τους. Πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας στον Θεό,Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει το πρώτο τμήμα για τις οικογενειακές υποθέσεις και την οικοδόμηση ενός νοικοκυριού.
Ι. Σε όλες τις υποθέσεις και τις εργασίες της οικογένειας, ακόμη και της βασιλικής οικογένειας, γιατί τα σπίτια των βασιλέων δεν είναι ασφαλή παρά μόνο όσο ο Θεός τα προστατεύει. Πρέπει να εξαρτώμαστε από την ευλογία του Θεού και όχι από τη δική μας επινόηση, 1. Για την ανέγερση μιας οικογένειας: Εκτός αν ο Κύριος οικοδομήσει τον οίκο, με την πρόνοια και την ευλογία Του, εκείνοι που εργάζονται μάταια, όσο και αν είναι ευφυείς, που τον οικοδομούν. Μπορούμε να το κατανοήσουμε για τον υλικό οίκο: εκτός αν ο Κύριος ευλογήσει την οικοδόμηση, είναι άσκοπο για τους ανθρώπους να οικοδομούν, περισσότερο από τους οικοδόμους της Βαβέλ, που επιχείρησαν σε πείσμα του ουρανού, ή τον Χιήλ, που οικοδόμησε την Ιεριχώ υπό κατάρα. Αν το πρότυπο και το σχέδιο τεθούν με υπερηφάνεια και ματαιότητα, ή αν τα θεμέλια τεθούν με καταπίεση και αδικία (Αβ. β΄ 11, 12), ο Θεός σίγουρα δεν οικοδομεί εκεί· μάλιστα, αν ο Θεός δεν αναγνωρίζεται, δεν έχουμε λόγο να περιμένουμε την ευλογία Του, και χωρίς την ευλογία Του όλα είναι τίποτα. Ή, μάλλον, πρέπει να κατανοηθεί για την καθιστοποίηση μιας οικογένειας που ήταν ταπεινή· οι άνθρωποι εργάζονται για να το κάνουν αυτό με συμφέρουσες συμμαχίες, αξιώματα, απασχολήσεις, αγορές· αλλά όλα μάταια, εκτός αν ο Θεός οικοδομήσει την οικογένεια και αναστήσει τον πτωχό από τη σκόνη. Το καλύτερα σχεδιασμένο σχέδιο αποτυγχάνει εκτός αν ο Θεός το στεφανώσει με επιτυχία. Βλέπε Μαλαχ. α΄ 4. 2. Για την ασφάλεια μιας οικογένειας ή μιας πόλης (γιατί αυτό αναφέρει ιδιαίτερα ο ψαλμωδός): αν οι φρουροί της πόλης δεν μπορούν να την ασφαλίσουν χωρίς τον Θεό, πολύ λιγότερο μπορεί ο καλός άνθρωπος του οίκου να σώσει τον οίκο του από το να διαρρηχθεί. Εκτός αν ο Κύριος φυλάξει την πόλη από πυρκαγιά, από εχθρούς, οι φρουροί, που περιφέρονται στην πόλη ή περιπολούν στα τείχη της, αν και ούτε νυστάζουν ούτε κοιμούνται, αγρυπνούν μάταια, γιατί μια μανιασμένη πυρκαγιά μπορεί να ξεσπάσει, της οποίας η ζημιά οι πιο έγκαιρες ανακαλύψεις μπορεί να μην μπορούν να αποτρέψουν. Οι φρουροί μπορεί να σφαγιαστούν, ή η πόλη να προδοθεί και να χαθεί, από χίλια ατυχήματα, τα οποία ο πιο άγρυπνος φρουρός ή ο πιο προσεκτικός κυβερνήτης δεν μπορούσε να αποφύγει. 3. Για τον πλουτισμό μιας οικογένειας· αυτό είναι έργο χρόνου και σκέψης, αλλά δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την εύνοια της Πρόνοιας περισσότερο από αυτό που είναι προϊόν μιας ευτυχούς στροφής: «Μάταιο είναι για σας να σηκώνεστε νωρίς και να καθίζετε αργά, και έτσι να στερείτε τον εαυτό σας από τις σωματικές ανακουφίσεις, στην έντονη επιδίωξη του πλούτου του κόσμου.» Συνήθως, εκείνοι που σηκώνονται νωρίς δεν θέλουν να καθίσουν αργά, ούτε μπορούν εκείνοι που καθίζουν αργά εύκολα να πείσουν τον εαυτό τους να σηκωθούν νωρίς· αλλά υπάρχουν μερικοί τόσο θερμοί για τον κόσμο που θα κάνουν και τα δύο, θα ληστέψουν τον ύπνο τους για να πληρώσουν τις φροντίδες τους. Και έχουν τόσο λίγη παρηγοριά στα γεύματά τους όσο και στην ανάπαυσή τους· τρώνε τον άρτο των θλίψεων. Είναι μέρος της ποινής μας ότι τρώμε τον άρτο μας στον ιδρώτα του προσώπου μας· αλλά εκείνοι προχωρούν περισσότερο: όλες τις ημέρες τους τρώνε στο σκοτάδι, Εκκλ. ε΄ 17. Είναι συνεχώς γεμάτοι φροντίδα, η οποία πικραίνει τις παρηγορίες τους και κάνει τη ζωή τους βάρος γι' αυτούς. Όλα αυτά είναι για να αποκτήσουν χρήματα, και όλα μάταια εκτός αν ο Θεός τους ευοδώσει, γιατί οι πλούτοι δεν είναι πάντα για ανθρώπους συνετούς, Εκκλ. θ΄ 11. Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό και αγαπιούνται από Αυτόν, έχουν τον νου τους ήρεμο και ζουν πολύ άνετα χωρίς αυτή την ταραχή. Ο Σολομών ονομάστηκε Ιεδιδίας—Αγαπημένος του Κυρίου (Β΄ Βασ. ιβ΄ 25)· σε αυτόν υποσχέθηκε η βασιλεία, και τότε ήταν μάταιο για τον Αβεσσαλώμ να σηκώνεται νωρίς, για να κολακεύει τον λαό, και για τον Αδωνία να κάνει τέτοια ταραχή, και να λέει, Εγώ θα γίνω βασιλιάς. Ο Σολομών κάθεται ήσυχος, και, όντας αγαπημένος του Κυρίου, σε αυτόν δίνει ύπνο και τη βασιλεία επίσης. Σημείωσε, (1.) Η υπερβολική υπερβολική φροντίδα για τα πράγματα αυτού του κόσμου είναι μάταιο και άκαρπο πράγμα. Κουραζόμαστε για ματαιότητα αν το έχουμε, και συχνά κουραζόμαστε μάταια γι' αυτό, Αγγαί. α΄ 6, 9. (2.) Ο σωματικός ύπνος είναι δώρο του Θεού στους αγαπημένους Του. Τον οφείλουμε στην καλοσύνη Του ότι ο ύπνος μας είναι ασφαλής (Ψαλμ. δ΄ 8), ότι είναι γλυκός, Ιερ. λα΄ 25, 26. Ο Θεός μας δίνει ύπνο όπως τον δίνει στους αγαπημένους Του όταν μαζί του μας δίνει χάρη να ξαπλώσουμε στον φόβο Του (οι ψυχές μας επιστρέφουν σε Αυτόν και αναπαύονται σε Αυτόν ως ανάπαυσή μας), και όταν ξυπνάμε να είμαστε ακόμη μαζί Του και να χρησιμοποιήσουμε την ανακούφιση που έχουμε από τον ύπνο στην υπηρεσία Του. Δίνει στους αγαπημένους Του ύπνο, δηλαδή ησυχία και αυτάρκεια του νου, και άνετη απόλαυση αυτού που είναι παρόν και άνετη προσδοκία αυτού που έρχεται. Η φροντίδα μας πρέπει να είναι να κρατήσουμε τον εαυτό μας στην αγάπη του Θεού, και τότε μπορούμε να είμαστε ήρεμοι είτε έχουμε λίγο είτε πολύ από αυτόν τον κόσμο.Ο Χένρι συνεχίζει δείχνοντας πώς τα παιδιά λειτουργούν ως κληρονομιά που χορηγείται από τον Κύριο.
ΙΙ. Στην αύξηση της οικογένειας. Δείχνει, 1. Ότι τα παιδιά είναι δώρο του Θεού, εδ. 3. Αν τα παιδιά στερούνται, είναι ο Θεός που τα στερεί (Γεν. λ΄ 2)· αν δίνονται, είναι ο Θεός που τα δίνει (Γεν. λγ΄ 5)· και είναι για μας ό,τι τα κάνει Αυτός, παρηγορίες ή σταυροί. Ο Σολομών πολλαπλασίασε τις γυναίκες, αντίθετα προς τον νόμο, αλλά ποτέ δεν διαβάζουμε για περισσότερους από έναν γιο που είχε· γιατί εκείνοι που επιθυμούν παιδιά ως κληρονομιά από τον Κύριο πρέπει να τα λαμβάνουν με τον τρόπο που ευαρεστείται να τα δίνει, με νόμιμο γάμο με μία σύζυγο. Μαλαχ. β΄ 15, επομένως ένας, για να ζητήσει σπέρμα Θεού. Αλλά θα διαπράξουν πορνεία και δεν θα αυξηθούν. Τα παιδιά είναι κληρονομιά και ανταμοιβή, και πρέπει να λογίζονται έτσι, ευλογίες και όχι βάρη· γιατί αυτός που στέλνει στόματα θα στείλει τροφή αν εμπιστευόμαστε σε Αυτόν. Ο Οβήδ-Εδώμ είχε οκτώ γιους, γιατί ο Κύριος τον ευλόγησε επειδή είχε φιλοξενήσει την κιβωτό, Α΄ Χρον. κς΄ 5. Τα παιδιά είναι κληρονομιά για τον Κύριο, καθώς και από Αυτόν· είναι τα παιδιά μου (λέει ο Θεός) που γέννησες σε εμένα (Ιεζ. ις΄ 20)· και είναι περισσότερο η τιμή και η παρηγορία μας όταν λογίζονται σε Αυτόν για γενιά. 2. Ότι είναι καλό δώρο, και μεγάλη υποστήριξη και άμυνα για μια οικογένεια: Όπως τα βέλη είναι στο χέρι ισχυρού άνδρα, που ξέρει πώς να τα χρησιμοποιήσει για τη δική του ασφάλεια και πλεονέκτημα, έτσι είναι τα παιδιά της νεότητας, δηλαδή παιδιά γεννημένα στους γονείς τους όταν είναι νέοι, που είναι τα πιο δυνατά και υγιέστερα παιδιά, και έχουν μεγαλώσει για να τους υπηρετούν όταν χρειάζονται την υπηρεσία τους· ή, μάλλον, παιδιά που είναι οι ίδιοι νέοι· είναι όργανα πολλού καλού για τους γονείς και τις οικογένειές τους, που μπορεί να οχυρώσουν τον εαυτό τους με αυτά ενάντια στους εχθρούς τους. Η οικογένεια που έχει μεγάλο απόθεμα παιδιών είναι σαν φαρέτρα γεμάτη βέλη, διαφορετικών μεγεθών μπορούμε να υποθέσουμε, αλλά όλα χρήσιμα κάποτε ή άλλοτε· παιδιά διαφορετικών ικανοτήτων και κλίσεων μπορεί να είναι με διάφορους τρόπους χρήσιμα στην οικογένεια. Αυτός που έχει πολυάριθμους απογόνους μπορεί με θάρρος να μιλήσει με τον εχθρό του στην πύλη σε κρίση· στη μάχη δεν χρειάζεται να φοβάται, έχοντας τόσους καλούς δευτερεύοντες, τόσο ζηλωτές, τόσο πιστούς, και στη δύναμη της νεότητας, Α΄ Βασ. β΄ 4, 5. Παρατηρήστε εδώ, Τα παιδιά της νεότητας είναι βέλη στο χέρι, που, με φρόνηση, μπορεί να κατευθυνθούν σωστά στον στόχο, τη δόξα του Θεού και την υπηρεσία της γενιάς τους· αλλά αργότερα, όταν έχουν βγει στον κόσμο, είναι βέλη έξω από το χέρι· είναι πολύ αργά για να τα λυγίσουν τότε. Αλλά αυτά τα βέλη στο χέρι πολύ συχνά αποδεικνύονται βέλη στην καρδιά, μια συνεχής λύπη για τους ευσεβείς γονείς τους, των οποίων τις γκρίζες τρίχες φέρνουν με λύπη στον τάφο.Ο Χένρι στρέφεται στον συνοδευτικό ψαλμό και επαναδιατυπώνει τον θεμελιώδη σύνδεσμο μεταξύ του ιερού φόβου και της αληθινής ευτυχίας.
Ι. Εδώ ξανά και ξανά τίθεται ως αναμφισβήτητη αλήθεια ότι εκείνοι που είναι αληθινά άγιοι είναι αληθινά ευτυχείς. Εκείνοι των οποίων την ευλογημένη κατάσταση μας διαβεβαιώνουν εδώ είναι τέτοιοι που φοβούνται τον Κύριο και περπατούν στους δρόμους Του, τέτοιοι που έχουν βαθύ σεβασμό για τον Θεό στα πνεύματά τους και το αποδεικνύουν με τακτική και σταθερή συμμόρφωση στο θέλημά Του. Όπου ο φόβος του Θεού είναι κυρίαρχη αρχή στην καρδιά, ο τόνος της συναναστροφής θα είναι ανάλογος· και μάταια προσποιούμαστε ότι είμαστε από εκείνους που φοβούνται τον Θεό αν δεν κάνουμε συνείδηση τόσο να τηρούμε τους δρόμους Του όσο και να μην αστειευόμαστε σε αυτούς ή να υποχωρούμε. Τέτοιοι είναι ευλογημένοι (εδ. 1), και θα είναι ευλογημένοι, εδ. 4. Ο Θεός τους ευλογεί, και η διακήρυξή Του ότι είναι ευλογημένοι τους κάνει έτσι. Είναι ευλογημένοι τώρα, θα είναι ευλογημένοι ακόμη, και για πάντα. Αυτή η ευλογία, που προκύπτει από αυτή την ευλογία, εξασφαλίζεται εδώ, 1. Σε όλους τους αγίους καθολικά: Ευλογημένος είναι καθένας που φοβάται τον Κύριο, όποιος και αν είναι· σε κάθε έθνος αυτός που φοβάται τον Θεό και εργάζεται δικαιοσύνη γίνεται δεκτός από Αυτόν, και επομένως είναι ευλογημένος είτε είναι υψηλός είτε χαμηλός, πλούσιος είτε πτωχός, στον κόσμο· αν η θρησκεία τον κυβερνά, θα τον προστατεύσει και θα τον πλουτίσει. 2. Σε έναν τέτοιο άγιο ιδιαίτερα: Έτσι θα ευλογηθεί ο άνθρωπος, όχι μόνο το έθνος, η εκκλησία στη δημόσια ικανότητά της, αλλά το ιδιαίτερο πρόσωπο στα ιδιωτικά του συμφέροντα. 3. Ενθαρρυνόμαστε να το εφαρμόσουμε στον εαυτό μας (εδ. 2): «Ευτυχής θα είσαι· μπορείς να πάρεις την παρηγοριά της υπόσχεσης και να περιμένεις το όφελος της, σαν να απευθυνόταν σε εσένα ονομαστικά, αν φοβάσαι τον Θεό και περπατάς στους δρόμους Του. Ευτυχής θα είσαι, δηλαδή, Θα είναι καλά με εσένα· ό,τι και αν σου συμβεί, καλό θα βγει από αυτό· θα είναι καλά με εσένα όσο ζεις, καλύτερα όταν πεθάνεις, και καλύτερα από όλα στην αιωνιότητα.» Διαβεβαιώνεται (εδ. 4) με μια νότα που απαιτεί προσοχή: Ιδού, έτσι θα ευλογηθεί ο άνθρωπος· ιδού το με πίστη στην υπόσχεση· ιδού το με παρατήρηση στην εκπλήρωση της υπόσχεσης· ιδού το με βεβαιότητα ότι θα είναι έτσι, γιατί ο Θεός είναι πιστός, και με θαυμασμό ότι θα έπρεπε να είναι έτσι, γιατί δεν αξίζουμε καμία εύνοια, καμία ευλογία, από Αυτόν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι παρουσιάζει πρώτα τον συνολικό σκοπό και των δύο ψαλμών ως οικογενειακά τραγούδια επικεντρωμένα στην ευλογία του Θεού.
Αυτός είναι ένας οικογενειακός ψαλμός, όπως και διάφοροι προηγούμενοι ήταν κρατικά ποιήματα και εκκλησιαστικά ποιήματα. Επιγράφεται (όπως τον διαβάζουμε) «για τον Σολομώντα», αφιερωμένος σε αυτόν από τον πατέρα του. Έχοντας έναν οίκο να οικοδομήσει, μια πόλη να φυλάξει, και σπέρμα να αναστήσει στον πατέρα του, ο Δαβίδ τον κατευθύνει να κοιτάξει προς τον Θεό, και να εξαρτηθεί από την πρόνοιά Του, χωρίς την οποία όλη η σοφία, η φροντίδα και η επιμέλειά του δεν θα εξυπηρετούσαν. Μερικοί το παίρνουν ότι γράφτηκε από τον ίδιο τον Σολομώντα, και μπορεί εξίσου καλά να διαβαστεί, «τραγούδι του Σολομώντα», που έγραψε πολλά· και το συγκρίνουν με τον Εκκλησιαστή, ο σκοπός και των δύο είναι ο ίδιος, να δείξει τη ματαιότητα της κοσμικής φροντίδας και πόσο απαραίτητο είναι να κρατηθούμε σε εύνοια με τον Θεό. Σε Αυτόν πρέπει να εξαρτηθούμε, Ι. Για πλούτο, εδ. 1, 2. ΙΙ. Για κληρονόμους να τον αφήσουμε, εδ. 3-5. Ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας προς τον Θεό για επιτυχία σε όλες τις επιχειρήσεις μας και ευλογία σε όλες τις παρηγορίες και απολαύσεις μας, γιατί κάθε πλάσμα είναι για μας ό,τι το κάνει Αυτός να είναι και όχι περισσότερο.Ο Χένρι κλείνει το ζεύγος συνοψίζοντας τις ιδιαίτερες υποσχέσεις που δίνονται σε εκείνους που περπατούν στον φόβο του Κυρίου.
Αυτός, όπως ο προηγούμενος, είναι ψαλμός για οικογένειες. Σε εκείνον διδαχθήκαμε ότι η ευημερία των οικογενειών μας εξαρτάται από την ευλογία του Θεού· σε αυτόν διδασκόμαστε ότι ο μόνος τρόπος να αποκτήσουμε αυτή την ευλογία που θα κάνει τις οικογένειές μας άνετες είναι να ζούμε στον φόβο του Θεού και σε υπακοή σε Αυτόν. Εκείνοι που το κάνουν, γενικά, θα είναι ευλογημένοι (εδ. 1, 2, 4), Ιδιαίτερα, Ι. Θα είναι ευημερούντες και επιτυχείς στις απασχολήσεις τους, εδ. 2. ΙΙ. Οι σχέσεις τους θα είναι ευχάριστες, εδ. 3. ΙΙΙ. Θα ζήσουν για να δουν τις οικογένειές τους να μεγαλώνουν, εδ. 6. ΙV. Θα έχουν την ικανοποίηση να βλέπουν την εκκλησία του Θεού σε ακμάζουσα κατάσταση, εδ. 5, 6. Πρέπει να ψάλλουμε αυτόν τον ψαλμό με την ακράδαντη πίστη αυτής της αλήθειας, Ότι η θρησκεία και η ευσέβεια είναι οι καλύτεροι φίλοι της εξωτερικής ευημερίας, δίνοντας στον Θεό τον έπαινο ότι είναι έτσι και ότι το βρήκαμε έτσι, και ενθαρρύνοντας τον εαυτό μας και τους άλλους με αυτό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή σας εργασία ή στην οικιακή ζωή σας πειράζεστε περισσότερο να βασιστείτε στη δική σας προσπάθεια παρά στην οικοδόμηση του Θεού; Πώς μπορεί η λήψη των παιδιών ή του καθημερινού ψωμιού ως δώρων από τον Κύριο να αλλάξει τον τρόπο που προσεύχεστε για το νοικοκυριό σας; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να καλλιεργήσετε τον φόβο του Κυρίου που λέει ο Χένρι ότι φέρνει διαρκή ευλογία στις οικογένειες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, στερέωσον τὰς οἰκίας ἡμῶν καὶ φύλαξον τὰς πόλεις ἡμῶν, διότι ἐὰν μὴ Σὺ οἰκοδομῇς καὶ φυλάσσῃς, πᾶσα ἡ προσπάθειά μας εἶναι μάταια. Δώρησαι εἰς τοὺς ἀγαπητούς Σου ἀνάπαυσιν γαληνήν, ἐργασίαν καρποφόρον, καὶ κληρονομίαν τέκνων πορευομένων ἐν τῷ φόβῳ Σου, πληροῦντα τὰς τραπέζας ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ποίησον πᾶσαν οἰκογένειαν μαρτυρίαν τῆς εὐλογίας Σου καὶ τῆς ἀγάπης Σου τῆς ἀμεταβλήτου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →