← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 19-20 — με τον Clarke

Ιερεμίας 19-20Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Σε αυτές τις σελίδες ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Γραφής με θερμή ευαγγελική σαφήνεια, δείχνοντας πώς ο προφητικός λόγος καλεί κάθε πιστό σε πρακτική αγιότητα και σταθερή εμπιστοσύνη στη χάρη του Θεού. Καθώς στρεφόμαστε στα κεφάλαια δεκαεννέα και είκοσι του Ιερεμία, ακούμε για το ίδιο Πνεύμα που στήριξε τον προφήτη εν μέσω δοκιμασίας και άναψε άγια αποφασιστικότητα στην καρδιά του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας διαβάζοντας τα κεφάλαια δεκαεννέα και είκοσι του Ιερεμία με ήσυχη προσοχή. Αφήστε τις συμβολικές πράξεις και τις ειλικρινείς κραυγές του προφήτη να μιλήσουν στη δική σας πορεία. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την κατανόησή σας, ώστε οι αρχαίες προειδοποιήσεις να διεγείρουν την παρούσα πιστότητα και να εμβαθύνουν την εμπιστοσύνη σας στον Θεό που τηρεί τον λόγο του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά εκθέτοντας τον συμβολικό τύπο του αγγείου του κεραμέα στο κεφάλαιο δεκαεννέα. Στίχος 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΘ' Με τον σημαντικό τύπο του σπασίματος ενός αγγείου κεραμέα, ο Ιερεμίας κατευθύνεται να προφητεύσει την απόλυτη ερήμωση του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ, 1-15. Οι προφήτες δίδασκαν συχνά με συμβολικές πράξεις καθώς και με λόγια. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΘ' Στίχος Ιερεμίας 19:1. Πήγαινε και πάρε ένα πήλινο μπουκάλι κεραμέα — Αυτή η ομιλία εκφωνήθηκε επίσης κάποια στιγμή κατά τη βασιλεία του Ιωακείμ. Υπό τον τύπο του σπασίματος ενός πήλινου μπουκαλιού ή κανάτας κεραμέα, ο Ιερεμίας δείχνει στους εχθρούς του ότι ο λόγος του Κυρίου θα σταθεί, ότι η Ιερουσαλήμ θα καταληφθεί και θα λεηλατηθεί, και όλοι θα οδηγηθούν σε αιχμαλωσία. Πρεσβύτεροι των ιερέων — Οι αρχηγοί των είκοσι τεσσάρων τάξεων που είχε ιδρύσει ο Δαβίδ. Βλέπε Α' Χρονικών 24:4. Ο Clarke στη συνέχεια εισάγει την αφήγηση της αντίστασης του Πασχώρ στο κεφάλαιο είκοσι. Στίχος 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Κ' Ο Ιερεμίας, λόγω της προφητείας του κακού για τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ, ξυλοκοπείται και φυλακίζεται από τον Πασχώρ, τον αρχηγό του ναού, 1, 2. Την επόμενη μέρα ο προφήτης απελευθερώνεται, ο οποίος καταγγέλλει τις τρομερές κρίσεις του Θεού που θα πέσουν στον κυβερνήτη και σε όλο του το σπίτι, καθώς και σε ολόκληρη τη γη του Ιούδα, στην επερχόμενη βαβυλωνιακή αιχμαλωσία, 3-6. Ο Ιερεμίας τότε παραπονιέται πικρά για τις μομφές που του επιρρίπτονται συνεχώς από τους εχθρούς του· και, βιαστικά, αποφασίζει να μην μιλήσει πλέον στο όνομα του Ιεχωβά· αλλά ο λόγος του Κυρίου είναι στην καρδιά του σαν φλεγόμενη φλόγα, έτσι ώστε να μην μπορεί να συγκρατηθεί, 7-10. Ο προφήτης εκφράζει την εμπιστοσύνη του στον Θεό, τον οποίο επαινεί για την πρόσφατη απελευθέρωσή του, 11-13. Οι υπόλοιποι στίχοι, οι οποίοι φαίνεται να είναι εκτός θέσης, περιέχουν τη λύπη του Ιερεμία που γεννήθηκε ποτέ σε μια ζωή τόσης θλίψης και προβλημάτων, 14-18. Αυτή η διαμαρτυρία μοιάζει με αυτή του Ιώβ· μόνο που είναι πιο ήπια και πιο οδυνηρή. Αυτό προκαλεί τον οίκτο μας, εκείνο τον τρόμο μας. Και τα δύο είναι άκρως ποιητικά, και στολισμένα με κάθε περίσταση που μπορεί να ενισχύσει το χρώμα. Αλλά τέτοιες περιστάσεις δεν πρέπει πάντα να ερμηνεύονται ή να εξηγούνται πολύ κυριολεκτικά. Πρέπει συχνά να κάνουμε παραχωρήσεις για τις ισχυρές μορφές της ανατολικής ποίησης. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. Κ' Στίχος Ιερεμίας 20:1. Πασχώρ - αρχηγός κυβερνήτης — Ο Πασχώρ ήταν πιθανώς ένας από τους αρχιερείς των είκοσι τεσσάρων τάξεων. Ο Clarke εξερευνά την καίρια φωτιά του προφητικού λόγου που ο Ιερεμίας δεν μπορούσε να συγκρατήσει. Στίχος 9. Στίχος Ιερεμίας 20:9. Δεν θα τον αναφέρω — Θα αποκηρύξω το προφητικό αξίωμα και θα επιστρέψω στο σπίτι μου. Ως φλεγόμενη φωτιά κλεισμένη στα οστά μου — Ένιωσε τσιμπήματα συνείδησης για την βιαστική και ανυπάκουη απόφαση που είχε λάβει· ένιωσε ντροπή για τη δική του αδυναμία, που δεν εμπιστεύτηκε την υπόσχεση και τη δύναμη του Θεού· και ο λόγος του Θεού ήταν μέσα του σαν μια έντονα μανιασμένη φωτιά, και ήταν υποχρεωμένος να τον παραδώσει, προκειμένου να απαλλαγεί από τα βασανιστήρια που ένιωθε από την καταστολή του επίσημου μηνύματος που του είχε δώσει ο Θεός. Είναι εξίσου επικίνδυνο να αρνηθεί κανείς να πάει όταν καλείται, όσο και να τρέξει χωρίς κλήση. Για το θέμα αυτό, Ιερεμίας 1:6.
Σκεφτείτε
Ο Clarke ολοκληρώνει τις παρατηρήσεις του για το αγγείο επισημαίνοντας την τελική του εκπλήρωση. Στίχος 11. Στίχος Ιερεμίας 19:11. Έτσι θα συντρίψω αυτόν τον λαό και αυτή την πόλη — Το σπάσιμο του μπουκαλιού ήταν η συμβολική αναπαράσταση της καταστροφής της πόλης και του κράτους. Που δεν μπορεί να γίνει ξανά ολόκληρο — Αυτό φαίνεται να αναφέρεται μάλλον στην τελική καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους, παρά σε αυτό που έγινε από τους Χαλδαίους. Η Ιερουσαλήμ θεραπεύτηκε μετά από 70 χρόνια: αλλά σχεδόν 1800 χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Ιερουσαλήμ καταλήφθηκε και καταστράφηκε από τους Ρωμαίους· και τότε ήταν τόσο σπασμένη, που δεν μπορούσε να γίνει ξανά ολόκληρη. Σχετικά με τον θρήνο του προφήτη, ο Clarke αναλογίζεται την τοποθέτησή του και την ποιητική του δύναμη. Στίχος 14. Στίχος Ιερεμίας 20:14. Καταραμένη να είναι η ημέρα που γεννήθηκα — Αν πάρουμε αυτά τα λόγια κυριολεκτικά, και υποθέσουμε ότι βρίσκονται στη σωστή τους θέση, είναι εντελώς ασυμβίβαστα με την κατάσταση εμπιστοσύνης στην οποία θριαμβολογούσε λίγα λεπτά πριν. Αν είναι η γλώσσα του Ιερεμία, πρέπει να έχουν ειπωθεί σε προηγούμενη περίσταση, όταν πιθανώς είχε υποχωρήσει σε μια παθιασμένη βιασύνη. Θα μπορούσαν κάλλιστα να συμβαδίζουν με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Ιερεμίας 20:9. Πραγματικά πιστεύω ότι αυτοί οι στίχοι έχουν βγει από τη σωστή τους θέση, την οποία υποθέτω ότι είναι μεταξύ του όγδοου και του ένατου στίχου. Εκεί θα έρθουν πολύ σωστά· και θα μπορούσαν να ήταν μέρος της διαμαρτυρίας του σε εκείνες τις στιγμές που είχε σκοπό να φύγει από τον Θεό όπως ο Ιωνάς, και να μην προφητεύσει πλέον στο όνομά του. Οι μεταθέσεις σε αυτόν τον προφήτη είναι συχνές· επομένως τοποθετήστε αυτούς τους πέντε στίχους μετά τον όγδοο, και αφήστε το κεφάλαιο να τελειώσει με τον δέκατο τρίτο, και το σύνολο θα αποτελέσει ένα κομμάτι εξαιρετικής ποίησης, όπου η κατάσταση της απελπισίας, και οι βιαστικές αποφάσεις που είχε λάβει ενώ βρισκόταν υπό την επίδρασή της, και η κατάσταση εμπιστοσύνης στην οποία ανυψώθηκε από την υποστηρικτική επίδραση του Θεού, θα φανούν να αλληλοεπεξηγούνται, και αγγίζονται με μια λεπτότητα και θέρμη που ακόμη και μια ψυχρή καρδιά πρέπει να θαυμάσει. Βλέπε Ιώβ 3:3, και τις σημειώσεις εκεί. Τα δύο αποσπάσματα είναι πολύ παρόμοια.
Απαντήστε
Πού μπορεί ο Κύριος να σας ζητά να δεχτείτε τον λόγο του, ακόμη και όταν αυτό φαίνεται δαπανηρό; Πώς η διαβεβαίωση της παρουσίας του Θεού σας ενισχύει να μιλάτε την αλήθεια με χάρη; Σε ποιον τομέα της ζωής σας σας καλεί το Πνεύμα να μετακινηθείτε από τον φόβο στην άγια εμπιστοσύνη;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Ιερεμία και για το φως που έριξε η προσεκτική έκθεση του Adam Clarke. Χάρισέ μας το ίδιο σταθερό πνεύμα που αρνείται να σιωπήσει τον λόγο σου. Είθε η φωτιά της αλήθειας σου να καίει μέσα μας, διώχνοντας τον φόβο και γεμίζοντάς μας με θάρρος να περπατάμε σε πρακτική αγιότητα. Κράτησέ μας κοντά στον σταυρό, ώστε να εμπιστευόμαστε τις υποσχέσεις σου και να δίνουμε πιστή μαρτυρία σε κάθε περίσταση, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →