Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 5-6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στη Γένεση μας προσκαλεί στην μακρά ιστορία της πιστότητας του Θεού μέσα από τις γενεές. Σε αυτά τα κεφάλαια οι πατριάρχες στέκονται ως ζωντανοί μάρτυρες τόσο της ανθρώπινης αδυναμίας όσο και της θείας διατήρησης. Ο Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από τον κατάλογο ονομάτων, την διαρκή εικόνα του Θεού, και την σπάνια πιστότητα του Ενώχ εν μέσω της εξαπλούμενης διαφθοράς. Το σχόλιό του εφιστά την προσοχή μας στο μικρό υπόλοιπο που ο Θεός διατηρεί ζωντανό με χάρη. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος Θεός που στήριξε τη γενιά του Σηθ στηρίζει τον λαό του σήμερα. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του Καλβίνου βαθύτερα στη μαρτυρία της Γραφής για έλεος και κρίση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρεφόμαστε τώρα στα κεφάλαια 5 και 6 της Γενέσεως. Αυτοί οι στίχοι ανιχνεύουν τις γενεές από τον Αδάμ έως τον Νώε ενώ αποκαλύπτουν το αυξανόμενο σκότος που προηγείται του κατακλυσμού. Διαβάστε αργά, παρατηρώντας το επαναλαμβανόμενο εφύμνιο της ζωής και του θανάτου, την αναφορά στον Ενώχ που περπάτησε με τον Θεό, και τις πρώτες νύξεις ευρείας διαφθοράς. Αφήστε το κείμενο να στήσει τη σκηνή για τους στοχασμούς του Καλβίνου σχετικά με τη διατηρητική χάρη του Θεού και την πραγματικότητα της ανθρώπινης πτώσης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει εξετάζοντας το βιβλίο των γενεών του Αδάμ.
1. Αυτό είναι το βιβλίο των γενεών του Αδάμ. Σε αυτό το κεφάλαιο ο Μωυσής απαριθμεί σύντομα το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της δημιουργίας του κόσμου και του κατακλυσμού· και επίσης αγγίζει ελαφρώς κάποιο μέρος της ιστορίας εκείνης της περιόδου. Και μολονότι δεν κατανοούμε τον σκοπό του Πνεύματος, αφήνοντας ανέκφραστα μεγάλα και αξιομνημόνευτα γεγονότα, εντούτοις είναι δική μας υπόθεση να στοχαστούμε σε πολλά πράγματα που παραλείπονται σιωπηλά. Αποδοκιμάζω εντελώς εκείνες τις εικασίες που ο καθένας πλάθει για τον εαυτό του από ελαφρές υποθέσεις· ούτε θα παράσχω στους αναγνώστες την αφορμή να επιδοθούν σε αυτό· όμως μπορεί, σε κάποιο βαθμό, να συναχθεί από μια γυμνή και φαινομενικά ξηρή αφήγηση, ποια ήταν η κατάσταση εκείνων των καιρών, όπως θα δούμε στους κατάλληλους τόπους. Το βιβλίο, σύμφωνα με την εβραϊκή φράση, λαμβάνεται ως κατάλογος. Οι γενεές σημαίνουν μια συνεχή διαδοχή μιας φυλής, ή μια συνεχής απογόνων. Περαιτέρω, ο σκοπός με τον οποίο έγινε αυτός ο κατάλογος ήταν να μας πληροφορήσει ότι στο μεγάλο, ή μάλλον, θα μπορούσαμε να πούμε, τεράστιο πλήθος ανθρώπων, υπήρχε πάντοτε ένας αριθμός, αν και μικρός, που λάτρευε τον Θεό· και ότι αυτός ο αριθμός διατηρήθηκε θαυμαστά από ουράνια φύλαξη, μήπως το όνομα του Θεού αφανιστεί εντελώς, και ο σπόρος της Εκκλησίας αποτύχει.Σχετικά με τη δημιουργία του ανθρώπου κατ' εικόνα Θεού, ο Καλβίνος γράφει:
Την ημέρα που ο Θεός δημιούργησε. Δεν περιορίζει αυτές τις «γενεές» στην ημέρα της δημιουργίας, αλλά μόνο δείχνει την αρχή τους· και, ταυτόχρονα, διακρίνει μεταξύ των πρώτων γονέων μας και του υπολοίπου της ανθρωπότητας, επειδή ο Θεός τους έφερε στη ζωή με μια μοναδική μέθοδο, ενώ οι άλλοι είχαν προέλθει από προηγούμενο στέλεχος, και είχαν γεννηθεί από γονείς. [253] Επιπλέον, ο Μωυσής επαναλαμβάνει ξανά αυτό που είχε δηλώσει προηγουμένως ότι ο Αδάμ πλάστηκε σύμφωνα με την εικόνα του Θεού, επειδή η εξοχότητα και η αξιοπρέπεια αυτής της χάριτος δεν μπορούσε να εορταστεί επαρκώς. Ήταν ήδη μεγάλο πράγμα, ότι η κύρια θέση μεταξύ των κτισμάτων δόθηκε στον άνθρωπο· αλλά είναι μια ευγένεια πολύ πιο υψηλή, ότι θα έπρεπε να φέρει ομοιότητα με τον Δημιουργό του, όπως ένας γιος με τον πατέρα του. Δεν ήταν πράγματι δυνατό για τον Θεό να ενεργήσει πιο γενναιόδωρα προς τον άνθρωπο, παρά αποτυπώνοντας τη δική του δόξα επάνω του, καθιστώντας τον, κατά κάποιον τρόπο, ζωντανή εικόνα της Θείας σοφίας και δικαιοσύνης. Αυτό επίσης ισχύει για την απόκρουση των συκοφαντιών των ασεβών που θα μετέφεραν ευχαρίστως την ευθύνη της πονηρίας τους στον Πλάστη τους, αν δεν είχε δηλωθεί ρητά, ότι ο άνθρωπος πλάστηκε από τη φύση διαφορετικό ον από αυτό που έχει γίνει τώρα, μέσω του σφάλματος της δικής του αποστασίας από τον Θεό.Στρεφόμενος στον Ενώχ, ο Καλβίνος τονίζει το περπάτημά του με τον Θεό.
22. Και ο Ενώχ περπάτησε με τον Θεό. Αναμφίβολα ο Ενώχ τιμάται με ιδιαίτερο έπαινο μεταξύ των ανθρώπων της δικής του εποχής, όταν λέγεται ότι περπάτησε με τον Θεό. Ωστόσο και ο Σηθ και ο Ενώχ, και ο Καϊνάν, και ο Μαλελεήλ, και ο Ιάρεδ, ζούσαν τότε, των οποίων η ευσέβεια εορταζόταν στο πρώτο μέρος του κεφαλαίου. [254] Καθώς εκείνη η εποχή δεν μπορούσε να είναι πιο άξεστη ή βάρβαρη, που είχε τόσους εξαιρετικούς διδασκάλους· συμπεραίνουμε εξ αυτού, ότι η ακεραιότητα αυτού του αγίου ανθρώπου, τον οποίο το Άγιο Πνεύμα εξαίρεσε από την κοινή τάξη, ήταν σπάνια και σχεδόν μοναδική. Εν τω μεταξύ, υποδεικνύεται εδώ μια μέθοδος για να φυλαγόμαστε από το να παρασυρθούμε από τα διεστραμμένα ήθη εκείνων με τους οποίους συναναστρεφόμαστε. Διότι το δημόσιο έθιμο είναι σαν βίαιη θύελλα· και επειδή εύκολα αφήνουμε τον εαυτό μας να οδηγηθεί εδώ κι εκεί από το πλήθος, και επειδή ο καθένας θεωρεί ότι αυτό που συνήθως γίνεται δεκτό πρέπει να είναι σωστό και νόμιμο· όπως τα γουρούνια κολλούν φαγούρα το ένα από το άλλο· ούτε υπάρχει χειρότερη και πιο αηδιαστική μόλυνση από αυτή των κακών παραδειγμάτων. Γι' αυτό οφείλουμε να παρατηρήσουμε πιο επιμελώς την σύντομη περιγραφή μιας αγίας ζωής, που περιέχεται στα λόγια, «ο Ενώχ περπάτησε με τον Θεό». Ας δοξάζουν λοιπόν όσοι θέλουν, ζώντας σύμφωνα με το έθιμο των άλλων· όμως το Πνεύμα του Θεού έχει καθιερώσει έναν κανόνα για να ζει κανείς καλά και ορθά, με τον οποίο απομακρυνόμαστε από τα παραδείγματα ανθρώπων που δεν διαμορφώνουν τη ζωή και τα ήθη τους σύμφωνα με τον νόμο του Θεού. Διότι αυτός που, περιφρονώντας τον λόγο του Θεού, παραδίδεται στην μίμηση του κόσμου, πρέπει να θεωρείται ότι ζει για τον διάβολο. Επιπλέον, (όπως μόλις υπαινίχθηκα,) όλοι οι υπόλοιποι πατριάρχες δεν στερούνται τον έπαινο της δικαιοσύνης· αλλά ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα τίθεται ενώπιόν μας στο πρόσωπο ενός ανθρώπου, ο οποίος στάθηκε σταθερά στην εποχή της πιο τρομερής διάλυσης· ώστε, αν θέλουμε να ζήσουμε ορθά και τακτικά, να μάθουμε να θεωρούμε τον Θεό περισσότερο από τους ανθρώπους. Διότι η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Μωυσής είναι της ίδιας δύναμης σαν να είχε πει, ότι ο Ενώχ, για να μην παρασυρθεί από τις διαφθορές των ανθρώπων, είχε σεβασμό μόνο προς τον Θεό· ώστε με καθαρή συνείδηση, σαν υπό τα μάτια του, να καλλιεργεί την ευθύτητα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια στοχάζεται στην ομοιότητα του Σηθ με τον Αδάμ και στη μετάδοση της αμαρτίας.
3. Και γέννησε έναν γιο κατά την ομοίωσή του. Έχουμε πει πρόσφατα ότι ο Μωυσής ανιχνεύει την απογόνους του Αδάμ μόνο μέσω της γραμμής του Σηθ, για να προτείνει προς εξέτασή μας τη διαδοχή της Εκκλησίας. Λέγοντας ότι ο Σηθ γέννησε έναν γιο κατ' εικόνα του, αναφέρεται εν μέρει στην πρώτη προέλευση της φύσεώς μας: ταυτόχρονα πρέπει να σημειωθεί η διαφθορά και η μόλυνσή της, η οποία έχοντας συλληφθεί από τον Αδάμ μέσω της πτώσης, έχει ρέει σε όλους τους απογόνους του. Αν είχε παραμείνει όρθιος, θα είχε μεταδώσει σε όλα τα παιδιά του αυτό που είχε λάβει: αλλά τώρα διαβάζουμε ότι ο Σηθ, όπως και οι υπόλοιποι, ήταν μολυσμένος· επειδή ο Αδάμ, που είχε πέσει από την αρχική του κατάσταση, δεν μπορούσε να γεννήσει παρά μόνο όμοιους με τον εαυτό του. Αν κάποιος αντιτείνει ότι ο Σηθ με την οικογένειά του είχε εκλεγεί από την ειδική χάρη του Θεού: η απάντηση είναι εύκολη και προφανής· δηλαδή, ότι ένα υπερφυσικό φάρμακο δεν εμποδίζει την σαρκική γέννηση να συμμετέχει στη διαφθορά της αμαρτίας. Επομένως, κατά σάρκα, ο Σηθ γεννήθηκε αμαρτωλός· αλλά αργότερα ανανεώθηκε από τη χάρη του Πνεύματος. Αυτό το θλιβερό παράδειγμα του αγίου πατριάρχη μας παρέχει άφθονη αφορμή να θρηνήσουμε τη δική μας δυστυχία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού βλέπετε το διατηρητικό χέρι του Θεού να εργάζεται στη δική σας οικογενειακή γραμμή ή κοινότητα; Πώς διαμορφώνει η πραγματικότητα της κληρονομικής αμαρτωλότητας τον τρόπο που βλέπετε την ανάγκη σας για χάρη; Σε ποια περιοχή της ζωής σας καλεί ο Θεός να περπατήσετε μαζί του όπως ο Ενώχ, ανεξάρτητα από την περιβάλλουσα κουλτούρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη πιστή μαρτυρία εκείνων που προηγήθηκαν. Σε ευχαριστούμε που διατήρησες ένα υπόλοιπο σε κάθε εποχή και για τη χάρη που φθάνει σε εμάς σήμερα. Βοήθησέ μας να θυμόμαστε ότι φέρουμε την εικόνα σου αλλά στεκόμαστε σε ανάγκη ανανέωσης. Δίδαξέ μας να περπατούμε μαζί σου όπως περπάτησε ο Ενώχ, στερεώνοντας τα μάτια μας μόνο σε σένα. Φύλαξέ μας από τη διαφθορά που μας περιβάλλει και κράτα την ελπίδα μας αγκυροβολημένη στην υπόσχεση της ζωής της αναστάσεως. Ας ανανεώνει το Πνεύμα σου την ομοίωσή σου σε εμάς κάθε ημέρα. Προσευχόμαστε στο όνομα του Ιησού, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →