Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Κατά Ιωάννην 20 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το κατά Ιωάννην κεφάλαιο 20, όπου ο αγαπημένος μαθητής καταγράφει τις πρώτες μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων για τον κενό τάφο. Η ερμηνεία του Καλβίνου τονίζει τόσο τις ιστορικές λεπτομέρειες όσο και την πνευματική σημασία της αναστάσεως του Χριστού, οδηγώντας τους αναγνώστες από τη σύγχυση στην πίστη. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του, ανακαλύπτουμε πώς οι μαρτυρίες των Ευαγγελιστών συγκλίνουν και πώς η αργή πίστη των μαθητών μας δείχνει την αναγκαιότητα της Γραφής. Οι γνώσεις του Καλβίνου παραμένουν αξιοσημείωτα φρέσκες, προσκαλώντας μας να εξετάσουμε τη δική μας απόκριση στον αναστάντα Κύριο. Ας διαμορφώσουν τα λόγια του τον στοχασμό μας για αυτό το κρίσιμο κεφάλαιο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε ολόκληρο το κατά Ιωάννην κεφάλαιο 20. Προσέξτε την ακολουθία της ανακάλυψης στον τάφο, τις αντιδράσεις της Μαρίας Μαγδαληνής και των δύο μαθητών, και την πρώτη εμφάνιση του αναστάντος Ιησού. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις στιγμές αμφιβολίας, θαυμασμού και αναγνώρισης. Μετά την ανάγνωση, σταθείτε για να σκεφθείτε πώς το κείμενο μετακινείται από το σκοτάδι στη μαρτυρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει υπογραμμίζοντας την κεντρικότητα της αναστάσεως για την πίστη.
1. Τώρα, την πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Καθώς η ανάσταση του Χριστού είναι το σημαντικότερο άρθρο της πίστεώς μας, και χωρίς αυτήν η ελπίδα της αιωνίου ζωής σβήνει, γι' αυτόν τον λόγο οι Ευαγγελιστές είναι περισσότερο προσεκτικοί να την αποδείξουν, καθώς ο Ιωάννης εδώ συλλέγει πολλές αποδείξεις, για να μας βεβαιώσει ότι ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών. Μπορεί να φανεί παράξενο, ωστόσο, ότι δεν παρουσιάζει πιο αρμόδιους μάρτυρες· γιατί αρχίζει με μια γυναίκα· αλλά έτσι εκπληρώνεται η ρήση ότιΣτη συνέχεια συμφιλιώνει τις διαφορετικές αφηγήσεις των Ευαγγελιστών για τις γυναίκες στον τάφο.
Πριν προχωρήσουμε περαιτέρω, όμως, είναι απαραίτητο να δείξουμε πώς συμφωνούν οι Ευαγγελιστές μεταξύ τους· γιατί, με την πρώτη ματιά, φαίνεται να υπάρχει κάποια αντίφαση στα λόγια τους. Ο Ιωάννης αναφέρει μόνο μία γυναίκα, τη Μαρία Μαγδαληνή· ο Ματθαίος 28:1 αναφέρει δύο, τη Μαρία Μαγδαληνή και την άλλη Μαρία· ο Μάρκος 16:1 αναφέρει τρεις, τη Μαρία Μαγδαληνή, και τη Μαρία (τη μητέρα) του Ιακώβου, και τη Σαλώμη· ο Λουκάς 24:10, 22 δεν καθορίζει τον αριθμό, αλλά μόνο αναφέρει ότι ήρθαν γυναίκες, που είχαν ακολουθήσει τον Χριστό από τη Γαλιλαία. Αλλά η δυσκολία λύνεται εύκολα με αυτόν τον τρόπο. Καθώς ο Ματθαίος εισάγει τα ονόματα δύο γυναικών που ήταν πιο γνωστές, και είχαν την υψηλότερη φήμη μεταξύ των μαθητών, έτσι ο Ιωάννης ικανοποιείται με το να αναφέρει μόνο το όνομα της Μαρίας Μαγδαληνής, αλλά όμως δεν αποκλείει τις άλλες· και, πράγματι, είναι προφανές, από την εξέταση των λόγων του στη σύνδεσή τους, ότι δεν ήταν μόνη, γιατί, λίγο αργότερα, η Μαρία Μαγδαληνή λέει, στον πληθυντικό αριθμό, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ πού την έχουν θέσει. Αν και, επομένως, ο Ιωάννης δεν λέει τίποτα για τις συντρόφους της, όμως οι άλλοι Ευαγγελιστές, που αναφέρουν ότι υπήρχαν πολλές μαζί της, δεν λένε τίποτα που να έρχεται σε αντίθεση με την αφήγηση του Ιωάννη.Ο Καλβίνος στη συνέχεια στοχάζεται για τον εκπληκτικό ζήλο των μαθητών παρά την περιορισμένη πίστη τους.
3. Ο Πέτρος λοιπόν εξήλθε. Υπάρχοντας τόσο λίγη πίστη, ή μάλλον σχεδόν καμία πίστη, τόσο στους μαθητές όσο και στις γυναίκες, είναι εκπληκτικό ότι είχαν τόσο μεγάλο ζήλο· και, πράγματι, δεν είναι δυνατόν θρησκευτικά συναισθήματα να τους οδήγησαν να ζητήσουν τον Χριστό. Κάποιος σπόρος πίστεως, επομένως, παρέμεινε στις καρδιές τους, αλλά σβησμένος για ένα διάστημα, ώστε δεν γνώριζαν ότι είχαν αυτό που είχαν. Έτσι το Πνεύμα του Θεού συχνά εργάζεται στους εκλεκτούς με μυστικό τρόπο. Εν συντομία, πρέπει να πιστέψουμε ότι υπήρχε κάποια κρυμμένη ρίζα, από την οποία βλέπουμε να παράγεται καρπός. Αν και αυτό το συναίσθημα ευσέβειας, που κατείχαν, ήταν συγκεχυμένο, και συνοδευόταν από πολλή δεισιδαιμονία, ακόμη του δίνω — αν και ανακριβώς — το όνομα της πίστεως, επειδή μόνο από τη διδασκαλία του Ευαγγελίου παρήχθη, και δεν είχε τάση παρά προς τον Χριστό. Από αυτόν τον σπόρο αναδύθηκε τελικά μια αληθινή και ειλικρινής πίστη, η οποία, αφήνοντας τον τάφο, ανέβηκε στη ουράνια δόξα του Χριστού.Στον στίχο 8 εξετάζει τι πίστεψε ο αγαπημένος μαθητής.
8. Και είδε και πίστεψε. Είναι μια φτωχή ερμηνεία που δίνουν κάποιοι σε αυτά τα λόγια, ότι ο Ιωάννης πίστεψε αυτό που είχε ακούσει να λέει η Μαρία, δηλαδή ότι το σώμα του Χριστού είχε μεταφερθεί· γιατί δεν υπάρχει κανένα χωρίο όπου η λέξη πιστεύω φέρει αυτήν την έννοια, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται απλά και χωρίς καμία προσθήκη. Ούτε αυτό έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός, ότι ο Πέτρος και ο Ιωάννης επιστρέφουν στο σπίτι, ενώ είναι ακόμη σε αμφιβολία και σύγχυση· γιατί σε κάποια χωρία ο Ιωάννης είχε χρησιμοποιήσει αυτήν τη φρασεολογία, όταν σκόπευε να περιγράψει την αύξηση της πίστεως. Επιπλέον, ο Λουκάς 24:12 αναφέρει ότι ο Πέτρος θαύμασε βλέποντας τον τάφο σε τόσο καλή τάξη· εννοώντας με αυτό, ότι ο Πέτρος σκέφτηκε κάτι μεγαλύτερο και υψηλότερο από αυτό που του είχε πει η Μαρία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει την αρχική άγνοια των μαθητών με τη συνεχιζόμενη ανάγκη μας για τη Γραφή.
Επιπλέον, αντιπροσωπεύει πιο έντονα τη δική του ενοχή και αυτή των αδελφών του, προσθέτοντας, ότι όχι μόνο είχαν ξεχάσει τα λόγια του Χριστού, αλλά ότι δεν πίστευαν τις Γραφές· γιατί σε αυτήν την άγνοια αποδίδει την έλλειψη της πίστεώς τους. Εξ αυτού, επίσης, μπορούμε να αντλήσουμε μια χρήσιμη διδασκαλία, ότι πρέπει, να το αποδώσουμε στην απροσεξία μας, όταν αγνοούμε αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε για τον Χριστό, επειδή δεν ωφεληθήκαμε όπως έπρεπε από τις Γραφές, οι οποίες αποκαλύπτουν σαφώς την εξοχότητα του Χριστού.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού βλέπετε την ίδια σας την πίστη να μοιάζει με τον πρώιμο συνδυασμό ζήλου και σύγχυσης των μαθητών;
2. Πώς η έμφαση του Καλβίνου στη Γραφή προκαλεί τον τρόπο με τον οποίο αναζητάτε επί του παρόντος βεβαιότητα για την ανάσταση του Χριστού;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής σας προσκαλεί το Πνεύμα να μετακινηθείτε από την απόδειξη του τάφου στην ζωντανή ελπίδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ὁ ἀναστήσας τὸν Υἱόν σου ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς, χάρισαι ἡμῖν διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος τὴν σταθερὰν πίστιν, ἥτις πιστεύει τὸν λόγον σου καὶ ἀτενίζει τὸν ἀναστάντα Χριστόν. Καθὼς κυριαρχικῶς ἤνοιξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν πρώτων μαθητῶν ἵνα μεταβῶσιν ἀπὸ τῆς συγχύσεως εἰς τὴν χαρμόσυνον βεβαιότητα, οὕτως ἀνακαίνιζε τὰς καρδίας ἡμῶν καθ' ἑκάστην ἐν τῇ διαθηκικῇ ὑποσχέσει τῆς νίκης αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θανάτου. Διαμόρφωσον τὰς ἀγάπας ἡμῶν διὰ ταύτης τῆς ἀναστάσεως πραγματικότητος, ἵνα περιπατῶμεν ἐν ζώσῃ ἐλπίδι μέχρις οὗ ἴδωμεν αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →