← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Η Πτώση της Υπερηφάνειας του Κόσμου και η Απελευθέρωση των Αιχμαλώτων

Ιερεμίας 49-50Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τώρα ο προφήτης στρέφεται προς τα έξω, και ο ίδιος Θεός που τιμώρησε τον λαό Του εκφέρει κρίση κατά των υπερήφανων εθνών γύρω τους — Αμμών, Ιδουμαία, Δαμασκός, οι αραβικές φυλές, Ελάμ — και τέλος κατά της Βαβυλώνας η ίδια, η μεγάλη μητρόπολη της αλαζονείας του κόσμου. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, ένας νηφάλιος Πατέρας της Χριστιανικής Ανατολής και φωνή της Αντιοχειανής σχολής, διαβάζει αυτούς τους χρησμούς όχι ως κακία ενός φυλετικού θεού αλλά ως τη δίκαιη διακυβέρνηση του ενός Θεού πάνω σε όλη τη γη. Τα είδωλα των εθνών σύρονται σε αιχμαλωσία με τους προσκυνητές τους, αποδεικνύοντας την ανυπαρξία τους· ο Βαβυλώνιος, που υποτίθεται ότι είχε κυριαρχήσει στον Θεό του Ισραήλ, είναι ο ίδιος το σφυρί που ο Θεός θα πετάξει τελικά μακριά. Ωστόσο, ακόμη και στον κρότο της κρίσης, ο Θεοδώρητος ακούει τη βαθύτερη νότα που διατρέχει όλο το βιβλίο: την υπόσχεση της επιστροφής. Και δεν θα αφήσει αυτή την επιστροφή να είναι μόνο μια πορεία πίσω από τη Βαβυλώνα. Ο καλός Δεσπότης, λέει, υπόσχεται ελευθερία 'όχι μόνο από αισθητή αιχμαλωσία, αλλά και από νοητή' — την ανατροπή του διαβόλου, την παύση της ασεβείας, την απελευθέρωση ανθρώπων που είχαν γίνει αιχμάλωτοι της αμαρτίας. Η πτώση της υπερηφάνειας του κόσμου και η απελευθέρωση του αιχμάλωτου λαού: εδώ, σε σχήμα, είναι η ψυχή που λυτρώθηκε και η Εκκλησία που συγκεντρώθηκε από την εξορία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Ιερεμίας 49 — ο λόγος για τους Αμμωνίτες, 'Μήπως δεν έχει ο Ισραήλ γιους; μήπως δεν έχει κληρονόμο;'; ο θρήνος της Εσεβών και των θυγατέρων της Ραββά, 'διότι ο Μαλχάμ θα πάει στην αιχμαλωσία, οι ιερείς του και οι άρχοντές του μαζί'; ο χρησμός κατά της Εδώμ, 'Μήπως δεν υπάρχει πλέον σοφία στην Θαιμάν;'; 'Εγώ έκανα τον Ησαύ γυμνό, αποκάλυψα τους κρυφούς τόπους του'; 'αν και υψωθείς ως αετός, και αν και στήσεις τη φωλιά σου ανάμεσα στα άστρα, από εκεί θα σε κατεβάσω'; ο λόγος κατά της Δαμασκού, κατά του Κηδάρ και των βασιλείων της Ασώρ που ο Ναβουχοδονόσορ κατέστρεψε· και ο χρησμός κατά του Ελάμ, 'Ιδού, θα σπάσω το τόξο του Ελάμ… θα στήσω τον θρόνο μου στον Ελάμ', κλείνοντας με την υπόσχεση, 'Αλλά θα συμβεί στις έσχατες ημέρες, ότι θα επαναφέρω πάλι την αιχμαλωσία του Ελάμ, λέγει ο Κύριος.' Συνέχισε ανάγνωση στον Ιερεμία 50 — ο λόγος κατά της Βαβυλώνας: 'Η Βαβυλών αιχμαλωτίστηκε, ο Βηλ καταισχύνθηκε, ο Μερωδάχ συντρίφθηκε σε κομμάτια'; το έθνος από τον βορρά που θα κάνει τη γη της έρημη· 'Σε εκείνες τις ημέρες, και σε εκείνο τον καιρό… τα τέκνα του Ισραήλ θα έρθουν, αυτοί και τα τέκνα του Ιούδα μαζί… ζητώντας τον Κύριο τον Θεό τους'; 'Ο λαός μου έγινε χαμένο πρόβατο: οι ποιμένες τους τους έκαναν να πλανηθούν'; 'Απομακρύνσου από το μέσο της Βαβυλώνας… και γίνε ως οι τράγοι μπροστά από τα κοπάδια'; 'Ο Ισραήλ είναι σκορπισμένο πρόβατο· οι λέοντες τον έδιωξαν μακριά'; η μάχαιρα κατά των Χαλδαίων, το σφυρί όλης της γης κομμένο και συντριμμένο· και 'Θα επαναφέρω τον Ισραήλ πάλι στην κατοικία του.'
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος διαβάζει τους χρησμούς κατά των εθνών ως ένα συνεχές μάθημα στην αδυναμία των ειδώλων και στην κυριαρχία του ζωντανού Θεού. Όταν η υπερήφανη πόλη ελέγχεται, η κατηγορία είναι η εμπιστοσύνη της στον πλούτο και η τύφλωσή της προς τον Θεό που δεν μπορούσε να δει: Ελέγχει την αναισχυντία της και την τόλμη της εξαιτίας του πλούτου της. Και για να μην φανταστεί κανένα έθνος ότι η συμφορά του είναι απλή τύχη, ο Θεοδώρητος επιμένει στο θείο χέρι πίσω από αυτό, ένα χέρι που χτύπησε μόνο μετά από μακρά υπομονή: Και διδάσκει ότι ο Ίδιος φέρνει την τιμωρία επάνω τους, μολονότι στον προηγούμενο χρόνο τους έδειξε μακροθυμία. Καμία δύναμη, ανθρώπινη ή δαιμονική, δεν μπορεί να σταθεί ενάντια σε αυτό το χέρι όταν κινείται: Ούτε βασιλείς ούτε τα είδωλά τους θα μπορέσουν να αντισταθούν, όταν εγώ διατάζω. Η ίδια κυριαρχία διέπει τον χρησμό κατά της Βαβυλώνας. Ο κατακτητής που ανέτρεψε κάθε άλλο βασίλειο είναι ο ίδιος όργανο, που λαμβάνεται και θα τεθεί κάτω· ο Θεοδώρητος ονομάζει τον στρατό που ο Θεός εγείρει εναντίον της σαφώς: Με το έθνος από τον βορρά που έκανε πόλεμο κατά της Βαβυλώνας εννοεί τους Μήδους. Και την ίδια την καταστροφή του Ισραήλ την αποδίδει όχι στη δύναμη της Βαβυλώνας αλλά στην απιστία των ποιμένων της: Ρίχνει την ευθύνη για την απώλεια των προβάτων στους ποιμένες· και με ποιμένες εννοεί όχι μόνο τους βασιλείς αλλά και τους ιερείς.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αλλά ο βαθύτερος λόγος σε αυτά τα κεφάλαια δεν είναι η κρίση· είναι το νόημα που ο Θεοδώρητος βρίσκει κρυμμένο στην υπόσχεση της επιστροφής. Όταν ο Θεός λέει ότι θα ανακαλέσει τον αιχμάλωτο Ελάμ 'στις έσχατες ημέρες', ο Θεοδώρητος αρνείται να το περιορίσει σε μια πορεία εξορίστων πίσω από μια χώρα σε άλλη. Ο καλός Δεσπότης, διδάσκει, εννοεί μια πολύ μεγαλύτερη απελευθέρωση, της οποίας η ιστορική επιστροφή είναι μόνο το σχήμα: Υποθέτω ότι τόσο σε αυτό όσο και στις άλλες περιπτώσεις στις οποίες υποσχέθηκε την ανάκληση, ο καλός Δεσπότης υποσχέθηκε ελευθερία, όχι μόνο από αισθητή αιχμαλωσία, αλλά και από νοητή· διότι φροντίζει περισσότερο τις ψυχές· γι' αυτόν τον λόγο επίσης φέρνει τιμωρίες στα σώματα. Και ονομάζει τι είναι αυτή η νοητή ελευθερία — το ίδιο το έργο του Χριστού: Προφητεύει λοιπόν την ανατροπή του διαβόλου, και την παύση της ασεβείας, και την ελευθερία ανθρώπων που είχαν γίνει αιχμάλωτοι της αμαρτίας. Έτσι η πτώση της Βαβυλώνας είναι η πτώση της υπερηφάνειας του κόσμου, και η επιστροφή των αιχμαλώτων είναι η ψυχή που λυτρώθηκε και η Εκκλησία που συγκεντρώθηκε από την εξορία. Η ίδια ελπίδα λάμπει στον χρησμό κατά της Βαβυλώνας, όπου τα σκορπισμένα πρόβατα δεν εγκαταλείπονται αλλά ανακτώνται από τον Θεό που επέλεξε τους πατέρες τους: Αυτό λέει επίσης εδώ: ότι ήταν βοσκή δικαιοσύνης για τον Κύριο, ο οποίος επέλεξε τους πατέρες τους. Το τέλος της κρίσης, λοιπόν, δεν είναι ερήμωση αλλά αποκατάσταση — ένας λαός που επαναφέρεται, και ένα σκοτάδι που αφήνεται πίσω: Προφητεύει επίσης την αλλαγή προς το καλύτερο, και την απελευθέρωση από το προηγούμενο πλάνημα.
Απαντήστε

Απόκριση

Μην διαβάζεις αυτούς τους χρησμούς κατά των εθνών ως τη βία μιας μακρινής εποχής που δεν έχει τίποτα να σου πει. Αυτοί διακηρύττουν ότι υπάρχει ένας Θεός πάνω σε όλη τη γη, ότι κανένα είδωλο και καμία αυτοκρατορία δεν μπορεί να σταθεί ενάντια Του, και ότι οι υπερήφανοι που εμπιστεύονται τον πλούτο τους και δεν μπορούν να δουν τον αόρατο Θεό θα έρθουν τελικά στο τίποτα. Πού εμπιστεύτηκες τους δικούς σου θησαυρούς, προσέχοντας τα ορατά πράγματα και ξεχνώντας τον Ένα που υπάρχει αιωνίως; Αλλά άκουσε, πάνω απ' όλα, την υπόσχεση κρυμμένη στην επιστροφή. Οι τιμωρίες του Θεού πέφτουν στο σώμα ακριβώς επειδή φροντίζει περισσότερο την ψυχή· πίσω από κάθε αιχμαλωσία που επιτρέπει υπάρχει μια ελευθερία που σκοπεύει — όχι απλώς μια διαφυγή από τις περιστάσεις, αλλά απελευθέρωση από τον βαθύτερο δεσμό, την ανατροπή του διαβόλου και την απελευθέρωση ανθρώπων που είχαν γίνει αιχμάλωτοι της αμαρτίας. Αυτή είναι η αιχμαλωσία από την οποία χρειάζεσαι περισσότερο να γυρίσεις σπίτι. Η πτώση της Βαβυλώνας είναι το σχήμα της υπερηφάνειας του κόσμου που καταρρίπτεται· η συγκέντρωση των σκορπισμένων προβάτων είναι το σχήμα της Εκκλησίας, που καλείται από την εξορία και πίσω στη βοσκή του Θεού που την επέλεξε. Άσε τον Ένα που ανακτά τα χαμένα πρόβατά Του να σε ανακτήσει, και περπάτα ελεύθερος.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, ο ένας Θεός πάνω σε όλη τη γη, ενώπιον του οποίου κανένα είδωλο δεν στέκεται και καμία αυτοκρατορία δεν υπερισχύει: ελευθέρωσέ με από το να εμπιστεύομαι στους δικούς μου θησαυρούς και από το να προσέχω μόνο τα πράγματα που μπορώ να δω, ενώ είμαι τυφλός σε Σένα, τον αιωνίως υπάρχοντα Θεό. Ομολογώ ότι περιπλανήθηκα ως χαμένο πρόβατο, σκορπισμένο από ποιμένες που με οδήγησαν σε πλάνη και από την ίδια μου την αγάπη για τον ορατό κόσμο. Τιμωρείς το σώμα επειδή φροντίζεις περισσότερο την ψυχή· άσε με να διαβάζω κάθε αιχμαλωσία που επιτρέπεις ως τον δρόμο προς μια βαθύτερη ελευθερία. Φέρε με σπίτι — όχι μόνο από μια μακρινή χώρα, αλλά από την νοητή αιχμαλωσία, τον δεσμό της αμαρτίας· ανατρέψε μέσα μου την τυραννία του διαβόλου, τελείωσε την ασεβειά μου, και συγκέντρωσέ με πίσω στη βοσκή της δικαιοσύνης, όπου ποιμαίνεις το ποίμνιο που επέλεξες. Εργάσου μέσα μου την αλλαγή προς το καλύτερο, και την απελευθέρωση από το προηγούμενο πλάνημά μου· δια του Χριστού του Θεού μας, της ελευθερίας των αιχμαλώτων, με τον οποίο, και το Άγιο Πνεύμα, ας είναι δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →