← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς

Β' Βασιλέων 25 — με τον Brown

Β' Βασιλείς 25Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για την επεξεργασία του 25ου κεφαλαίου του Β' Βασιλέων. Οι σημειώσεις τους, στίχο προς στίχο, παρακολουθούν την τελική κατάρρευση της Ιερουσαλήμ υπό τη βαβυλωνιακή κρίση, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα το κυρίαρχο έλεος που εξακολουθεί να επιβλέπει τη γραμμή του Δαβίδ. Καθώς ακούμε την προσεκτική τους έκθεση, καλούμαστε να διαβάσουμε την ιερή ιστορία με νηφάλιο ρεαλισμό και σταθερή ελπίδα στον Θεό που τηρεί τη διαθήκη. Το έργο τους αποτελεί πρότυπο ευλαβικής, γεμάτης Γραφή μελέτης που έχει θρέψει τους Προτεστάντες πιστούς για γενιές.
Διαβάστε
Προετοιμάστε την καρδιά σας διαβάζοντας ολόκληρο το Β' Βασιλέων 25. Αφήστε την αφήγηση της πολιορκίας, της παραβίασης, της εξορίας και της απροσδόκητης βασιλικής εύνοιας να εισχωρήσει αργά. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο κινείται από την εθνική καταστροφή σε μια ενιαία πράξη επιείκειας. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σας τόσο στις προειδοποιήσεις όσο και στις ήσυχες υποσχέσεις που ενυπάρχουν σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεση σημειώνοντας τις ακριβείς ημερομηνίες και τις στρατιωτικές προετοιμασίες της τελικής πολιορκίας. Στίχος 1. 1. Ο Ναβουχοδονόσορ . . . ήλθε . . . κατά της Ιερουσαλήμ —Εξοργισμένος από την εξέγερση του Σεδεκία, ο Ασσύριος δεσπότης αποφάσισε να θέσει τέλος στην άπιστη και ασταθή μοναρχία της Ιουδαίας. Αυτό το κεφάλαιο αφηγείται την τρίτη και τελευταία εισβολή του, την οποία διεξήγαγε αυτοπροσώπως επικεφαλής ενός τεράστιου στρατού, που συγκεντρώθηκε από όλα τα υποτελή έθνη υπό την κυριαρχία του. Έχοντας καταλάβει τα βόρεια μέρη της χώρας και έχοντας καταλάβει σχεδόν όλες τις οχυρωμένες πόλεις (Ιερεμίας 34:7), βάδισε απευθείας στην Ιερουσαλήμ για να την πολιορκήσει. Η ημερομηνία της έναρξης καθώς και του τέλους της πολιορκίας σημειώνεται εδώ προσεκτικά (συγκρίνετε Ιεζεκιήλ 24:1· Ιερεμίας 39:1· Ιερεμίας 52:4-6)· από την οποία φαίνεται ότι, με μια σύντομη διακοπή που προκλήθηκε από την πορεία του Ναβουχοδονόσορα για να αντιμετωπίσει τους Αιγυπτίους που έρχονταν για να την ανακουφίσουν αλλά υποχώρησαν χωρίς μάχη, η πολιορκία διήρκεσε ενάμιση χρόνο. Μια τόσο μακρά αντίσταση οφειλόταν, όχι στην ανώτερη ικανότητα και ανδρεία των Ιουδαίων στρατιωτών, αλλά στην ισχύ των οχυρώσεων της πόλης, στις οποίες ο βασιλιάς βασιζόταν υπερβολικά (συγκρίνετε Ιερεμίας 21:1-14· Ιερεμίας 37:1-38). στρατοπέδευσε εναντίον της, και . . . έκτισε οχυρώματα —μάλλον, ίσως, έκανε γραμμές περιχαράκωσης, με τάφρο για να εμποδίσει οποιονδήποτε να βγει από την πόλη. Σε αυτό το ανάχωμα ανεγέρθηκαν οι στρατιωτικές του μηχανές για την εκτόξευση βλημάτων στην πόλη. Στη συνέχεια αφηγούνται την παραβίαση των τειχών και την απόπειρα διαφυγής του Σεδεκία. Στίχος 4. 4. η πόλη διαλύθηκε —δηλαδή, έγινε παραβίαση, όπως αλλού πληροφορούμαστε, σε ένα μέρος του τείχους που ανήκε στην κάτω πόλη (Β' Χρονικών 32:5· Β' Χρονικών 33:14). οι άνδρες του πολέμου έφυγαν τη νύχτα από την πύλη μεταξύ δύο τειχών, η οποία είναι κοντά στον κήπο του βασιλιά —Ο κήπος του βασιλιά ήταν (Β' Χρονικών 33:14) στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, δηλαδή, στο στόμιο του Τυροποιού. Ένα ίχνος του εξωτερικότερου αυτών των τειχών φαίνεται να υπάρχει ακόμα στο ακατέργαστο μονοπάτι που διασχίζει το στόμιο του Τυροποιού, σε ένα ανάχωμα κοντά στην παλιά μουριά, η οποία σηματοδοτεί το παραδοσιακό σημείο του μαρτυρίου του Ησαΐα [ROBINSON]. Είναι πιθανό ότι οι πολιορκητές είχαν παραβλέψει αυτό το πέρασμα. ο βασιλιάς πήγε . . . προς την πεδιάδα —δηλαδή, το Γχορ, ή την κοιλάδα του Ιορδάνη, που υπολογίζεται σε πέντε ώρες απόσταση από την Ιερουσαλήμ. Η πεδιάδα κοντά στην Ιεριχώ έχει πλάτος περίπου έντεκα ή δώδεκα μίλια. Ο σχολιασμός καταγράφει στη συνέχεια την κρίση που εκφωνήθηκε στον αιχμάλωτο βασιλιά στη Ριβλά. Στίχος 6. 6, 7. συνέλαβαν τον βασιλιά, και τον έφεραν . . . στη Ριβλά —Ο Ναβουχοδονόσορ, έχοντας φύγει από την πολιορκία για να αντιμετωπίσει τις βοηθητικές δυνάμεις του Φαραώ-Χοφρά, άφησε τους στρατηγούς του να συνεχίσουν την πολιορκία, ο ίδιος δεν επέστρεψε στο πεδίο της μάχης, αλλά εγκαταστάθηκε στη Ριβλά στη γη της Αμάθ (Β' Βασιλέων 23:33). τον καταδίκασαν —Αυτοί, δηλαδή, το συμβούλιο (Ιερεμίας 39:3· Ιερεμίας 39:13· Δανιήλ 6:7· Δανιήλ 6:8· Δανιήλ 6:12), θεωρώντας τον ως στασιαστή και επαναστάτη υποτελή, τον καταδίκασαν για παραβίαση του όρκου του και παραμέληση της ανακοίνωσης του θείου θελήματος όπως του γνωστοποιήθηκε από τον Ιερεμία (συγκρίνετε Ιερεμίας 32:5· Ιερεμίας 34:2· Ιερεμίας 38:17). Οι γιοι του και οι ευγενείς που είχαν ενωθεί στην φυγή του σκοτώθηκαν μπροστά στα μάτια του (Ιερεμίας 39:6· Ιερεμίας 52:10). Σύμφωνα με τις ανατολικές ιδέες, οι οποίες θεωρούν έναν τυφλό άνθρωπο ανίκανο να κυβερνήσει, τα μάτια του βγήκαν, και αφού τον έδεσαν με αλυσίδες, τον μετέφεραν σε αιώνια φυλάκιση στη Βαβυλώνα (Ιερεμίας 52:10), την οποία, αν και έφτασε σε αυτήν, όπως είχε προφητεύσει ο Ιεζεκιήλ, δεν την είδε (Ιερεμίας 32:5· Ιεζεκιήλ 12:13· Ιεζεκιήλ 17:16).
Σκεφτείτε
Κλείνουν το κεφάλαιο παρακολουθώντας την ευγενική αλλαγή στην κατάσταση του Ιωακείμ υπό τον Ευίλ-μεροδάχ. Στίχος 27. 27. το τριακοστό έβδομο έτος της αιχμαλωσίας του Ιωακείμ —αντιστοιχεί στο έτος του θανάτου του Ναβουχοδονόσορα, και της ανόδου του γιου του Ευίλ-μεροδάχ στον θρόνο. Ο Ευίλ-μεροδάχ . . . ύψωσε το κεφάλι του Ιωακείμ . . . και μίλησε ευγενικά —του έδωσε ελευθερία με όρους. Αυτό το ευγενικό συναίσθημα λέγεται ότι προήλθε από μια οικεία γνωριμία που δημιουργήθηκε στη φυλακή, στην οποία ο Ευίλ-μεροδάχ είχε παραμείνει μέχρι τον θάνατο του πατέρα του, λόγω κάποιας κακοδιαχείρισης ενώ ενεργούσε ως αντιβασιλέας κατά τη διάρκεια της επταετούς ασθένειας του Ναβουχοδονόσορα (Δανιήλ 4:32· Δανιήλ 4:33). Αλλά αναμφίβολα η βελτίωση της κατάστασης του Σεδεκία πρέπει να αποδοθεί στην κυρίαρχη πρόνοια και χάρη Εκείνου που εξακολουθούσε να τρέφει σκοπούς αγάπης προς τον οίκο του Δαβίδ (Β' Σαμουήλ 7:14· Β' Σαμουήλ 7:15). Τέλος, σημειώνουν τη συνεχιζόμενη βασιλική πρόνοια που παραχωρήθηκε στον εξόριστο βασιλιά. Στίχος 29. 29. Ο Ιωακείμ . . . έτρωγε . . . συνεχώς ενώπιόν του —Σύμφωνα με μια αρχαία συνήθεια στις ανατολικές αυλές, είχε θέση στο βασιλικό τραπέζι τις μεγάλες ημέρες, και του παραχωρήθηκε μια καθορισμένη πρόνοια για τη συντήρηση της εξόριστης αυλής του.
Απαντήστε
1. Πού βλέπετε τη δικαιοσύνη του Θεού να εκδηλώνεται πιο καθαρά σε αυτό το κεφάλαιο, και πώς σας οδηγεί σε μετάνοια; 2. Πώς η απροσδόκητη καλοσύνη που δείχθηκε στον Ιωακείμ ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού; 3. Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεστε να ξεχάσετε ότι ο Κύριος εξακολουθεί να θυμάται τις υποσχέσεις Του στον λαό Του;
Προσευχηθείτε
Κύριε ὁ Θεός, ἐν τῇ κρίσει τῇ καταλαβούσῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ βλέπομεν τὸ κόστος τοῦ ἀποστρέφεσθαι ἀπὸ τοῦ Λόγου Σου, ἀλλὰ Σὺ διετήρησας ὑπόλοιπον καὶ τὸν λύχνον τῆς γραμμῆς τοῦ Δαυίδ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ μὴ ἀναπαυόμεθα εἰς ἐξωτερικὰς ἀμύνας ἀλλ’ εἰς τὴν κυρίαρχον διαθήκην Σου, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διατήρησον ἡμᾶς ταπεινοὺς καὶ ἀγρύπνους ἕως οὗ ὁ ἀληθινὸς Υἱὸς τοῦ Δαυὶδ ἐπιστρέψῃ νὰ βασιλεύσῃ. Ἐν τῷ ὀνόματι Αὐτοῦ προσευχόμεθα, Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →