Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 27-28 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της Γουεσλεϊανής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην ισότητα της Γραφής, στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Η προσέγγισή του στους Αριθμούς 27-28 φωτίζει τόσο τη δικαιοσύνη που αποδόθηκε στις κόρες του Ισραήλ όσο και την τακτική λατρεία που συντήρησε τον λαό της διαθήκης καθώς ετοιμάζονταν να εισέλθουν στη Χαναάν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 27 και 28 των Αριθμών, προσέχοντας τα συμπληρωματικά καταστατικά περί κληρονομιάς, τη δημόσια καθιέρωση του Ιησού του Ναυή, και τις κωδικοποιημένες καθημερινές και εορταστικές προσφορές. Είθε το Πνεύμα που οδήγησε τον αρχαίο Ισραήλ να καθοδηγήσει την ακρόαση του λόγου μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εξετάζοντας την καταγεγραμμένη προσφυγή των θυγατέρων του Σαλπαάδ.
Στίχοι 1-2. 1, 2. Οι πέντε θυγατέρες του Σαλπαάδ, ανακαλύπτοντας το ελάττωμα στην εντολή για τη διαίρεση της Χαναάν που δόθηκε στο τελευταίο κεφάλαιο, με την οποία κληρονομήθηκαν, καθώς αναφέρονταν μόνο γιοι, (βλ. Γένεση 31:14), πεπεισμένες για τη δικαιοσύνη του αιτήματός τους, με αξιέπαινη πρωτοβουλία αποφάσισαν να προσφύγουν στο ανώτατο ανθρώπινο δικαστήριο. Η εμφάνισή τους στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου, ενώπιον του ανώτατου δικαστηρίου του έθνους τους, επικαλούμενες τα δικαιώματα του φύλου τους, παρουσιάζει μια σκηνή άξια του πινέλου του ιστορικού ζωγράφου. Είναι η πρώτη καταγεγραμμένη συνέλευση για τα δικαιώματα των γυναικών. Η επιτυχία τους δικαιολογεί τις προσπάθειες των διαδόχων τους στη σύγχρονη εποχή να εξασφαλίσουν την άρση όλων των αναπηριών που καταπιέζουν το φύλο τους, και απεικονίζει την ευγένεια του νομοθετικού φύλου, το οποίο αρκεί να του αποδειχθεί σαφώς η αδικία οποιουδήποτε από τα καταστατικά του για να κινηθεί προς την αποκατάσταση του λάθους.Στη συνέχεια υπογραμμίζει την ευλαβική υποβολή της υπόθεσης από τον Μωυσή στην θεία καθοδήγηση.
Στίχος 5. 5. Ο Μωυσής έφερε την υπόθεσή τους ενώπιον του Κυρίου. Αυτό δείχνει την αίσθηση της δικαιοσύνης που ενυπήρχε στον Μωυσή, και την υπεροχή του έναντι των προκαταλήψεων της εποχής και του έθνους του. Σε αυτό το σημείο προμηνύει τον Προφήτη όμοιο με αυτόν, τον Ιησού Χριστό, ο οποίος αντιμετώπισε τη γυναίκα με τον μέγιστο σεβασμό. Ιωάννης 4:6, σημείωση. Αυτή η πράξη του Μωυσή δείχνει επίσης όμορφα την δυσπιστία στις δικές του ηθικές κρίσεις που κάθε καλός άνθρωπος αισθάνεται μπροστά σε μια τόσο αλάθητη αυθεντία όπως ο λόγος του Θεού.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει την καθιέρωση του Ιησού του Ναυή υπό το χρίσμα του Πνεύματος.
Στίχος 18. 18. Ιησούς του Ναυή Αριθμοί 11:28, σημείωση. Εν τω οποίω εστί το πνεύμα. Όχι απλώς 'διορατικότητα και σοφία', (Knobel,) αλλά η χάρη του θείου Πνεύματος που απαιτείται για το υψηλό αξίωμα στο οποίο κλήθηκε. Η διαφορά μεταξύ των ενεργειών του Αγίου Πνεύματος στην ανθρώπινη ψυχή πριν και μετά την ημέρα της Πεντηκοστής είναι ένα ζήτημα ζωτικού ενδιαφέροντος. (1.) Στην Παλαιά Διαθήκη η δράση του Πνεύματος στον εξωτερικό κόσμο αναγνωρίζεται πληρέστερα από ό,τι στην Καινή Διαθήκη. Γένεση 1:2. Γένεση 2:7. Ιώβ 27:3. Ιώβ 33:4. (2.) Η πληρότητα και η παραμονή του Πνεύματος στην ψυχή του πιστού, αγιάζοντάς την, διαβεβαιώνοντάς την και στολίζοντάς την με τον αστερισμό των χριστιανικών χαρίτων, είναι ιδιαιτερότητα της Καινής Διαθήκης, ειδικά μετά την Πεντηκοστιανή έκχυση.
Σκεφτείτε
Ο Whedon τονίζει τη θεμελιώδη θέση της καθημερινής λατρείας κάτω από κάθε ειδική τήρηση.
Στίχος 3. 3. Άμωμος. Τέλειος και άψογος. Αυτό δεν περιλάμβανε κηλίδες ή διάφορα χρώματα στο μαλλί ή στο δέρμα. Η Μισνά περιγράφει πενήντα ελαττώματα: πέντε στο αυτί, τρία στο βλέφαρο, οκτώ στο μάτι, τρία στη μύτη, έξι στο στόμα, δώδεκα στα γεννητικά όργανα, έξι στα πόδια, τέσσερα σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος ως ψώρα και κονδυλώματα και τρία επιπλέον σε όλο το σώμα ως τρόμος από τα γηρατειά, ασθένεια ή βρώμικος από περιττώματα. Ήταν παράνομο να προσφερθεί αρνί μικρότερο των οκτώ ημερών, υβρίδιο, τέρας, αν είχε σκοτώσει άνθρωπο, ή ήταν το τίμημα σκύλου ή πόρνης, ή είχε αφιερωθεί στην ειδωλολατρία, ή ήταν μία ώρα πάνω από ενός έτους όταν ο νόμος απαιτούσε να είναι του πρώτου έτους. Καθημερινά. Η καθημερινή ολοκαύτωση ήταν μια διαρκώς επαναλαμβανόμενη επίδειξη του καθήκοντος της αφιέρωσης σώματος, ψυχής και πνεύματος στον Θεό. Ήταν ένα επαναλαμβανόμενο μάθημα-αντικείμενο, που δίδασκε την ανθρώπινη πλευρά της πλήρους αγιότητας, της πλήρους αυτοπαράδοσης στον Ιεχωβά. Λευιτικό 1:3, σημείωση. Μια διαρκής ολοκαύτωση. Για να αφιερωθεί ολόκληρη η καθημερινή ζωή του Ισραήλ στον Κύριο, έπρεπε να προσφέρεται κάθε πρωί και βράδυ, για όλο το μέλλον, στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου, όπου ο Ιεχωβά συναντούσε τον λαό του και επικοινωνούσε μαζί τους. Η καθημερινή θυσία έπαυσε με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Δεν θα ανανεωθεί μέχρι οι Εβραίοι να ανακτήσουν την κατοχή του Όρους Μοριά, του τελευταίου τόπου που επέλεξε ο Κύριος για την προσφορά θυσιών. Λευιτικό 17:2-5, σημειώσεις. πρβλ. Δευτερονόμιο 12:11-14, και 1 Βασιλέων 8:29.Ολοκληρώνει ανιχνεύοντας την τελειοποιημένη τάξη της κληρονομιάς που διασφαλίζει τόσο το όνομα όσο και το μερίδιο.
Στίχοι 1-11. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΘΥΓΑΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΣΑΛΠΑΑΔ, Αριθμοί 27:1-11. Ο εβραϊκός νόμος της κληρονομιάς, κοινός με τη συνήθεια των περισσότερων ανατολικών εθνών, προίκιζε μόνο τους γιους, με τον πρωτότοκο να έχει διπλό μερίδιο, ενώ οι κόρες υποτίθεται ότι ήταν όλες παντρεμένες και φροντίζονταν από τους συζύγους τους. Μέχρι τότε δεν είχε προβλεφθεί καμία διάταξη για τις κόρες σε περίπτωση έλλειψης αρσενικού απογόνου, ούτε για τη διαιώνιση του ονόματος του πατέρα. Η συμπληρωματική νομοθεσία σε αυτό το κεφάλαιο και στο xxxvi, με εντυπωσιακή ομοιότητα με τους αθηναϊκούς νόμους, προίκιζε την αδελφή χωρίς αδελφό μέχρι να παντρευτεί στενό συγγενή και να γεννήσει γιο, ο οποίος φέρει το όνομα, όχι του πατέρα του, αλλά του μητρικού του παππού, και κληρονομεί το μερίδιο της μητέρας του. Αυτές οι κληρονόμοι παντρεύτηκαν τους 'γιους του αδελφού του πατέρα τους', και η κληρονομιά τους παρέμεινε στη φυλή του πατέρα τους. Αριθμοί 36:11-12. Ιησούς του Ναυή 17:4. Για την ανάμειξη της νομοθεσίας με την αφήγηση, βλ. Εισαγωγή, (1.)
Απαντήστε
Πώς η δικαιοσύνη που επιδείχθηκε στις κόρες του Σαλπαάδ μας καλεί να προσευχηθούμε για δικαιοσύνη στις δικές μας κοινότητες; Με ποιους τρόπους η καθημερινή ολοκαύτωση διαμορφώνει την κατανόησή μας για τη συνεχή αφιέρωση; Πού βλέπουμε το προ-Πεντηκοστιανό έργο του Πνεύματος να προετοιμάζει ηγέτες για την εκκλησία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Θεέ όλων των πνευμάτων, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του λόγου Σου μέσω της πιστής ερμηνείας του Daniel Whedon. Χάρισέ μας καρδιές που, όπως ο Μωυσής, φέρνουν κάθε δυσκολία στον θρόνο Σου. Γέμισε την εκκλησία Σου με το ίδιο Πνεύμα που αναπαύθηκε στον Ιησού του Ναυή, ώστε να μπορούμε να ηγούμαστε και να υπηρετούμε χωρίς φόβο. Ας μην παραλείπεται ποτέ η καθημερινή προσφορά του εαυτού μας, και κάθε εορτή λατρείας ας βασίζεται σε αυτή τη συνεχή παράδοση. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →