Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 37-38 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον μετρημένο ρυθμό της via media, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική μελέτη του ιερού κειμένου. Σε αυτούς τους λόγους ο Συμεών ανιχνεύει τα πάθη που κυβερνούν την ανθρώπινη καρδιά, προσκαλώντας μας να εξετάσουμε τον εαυτό μας υπό το φως της Αγίας Γραφής και του παραδείγματος των πατριαρχών. Καθώς παρακολουθούμε την πραγματεία του για τη Γένεση 37–38, εισερχόμαστε σε μια ήσυχη σχολή αυτογνωσίας και χάριτος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνωσθεί αργά και προσευχητικά η αφήγηση του Ιωσήφ και των αδελφών του, επιτρέποντας στην αρχαία ιστορία να αποκαλύψει τόσο την αδυναμία της φύσεώς μας όσο και τους κυρίαρχους σκοπούς του Θεού. Προσέξτε τα εξελισσόμενα γεγονότα χωρίς βιασύνη, ώστε το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά για τους στοχασμούς που ακολουθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας ενώπιόν μας την ιστορία του Ιωσήφ ως καθρέφτη των ανθρώπινων παθών.
Στίχος 4. ΛΟΓΟΣ: 50 Ο ΙΩΣΗΦ ΦΘΟΝΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ Γένεσις 37:4 . Όταν οι αδελφοί του είδαν ότι ο πατέρας του τον αγαπούσε περισσότερο από όλους τους αδελφούς του, τον μίσησαν και δεν μπορούσαν να του μιλήσουν ειρηνικά. Δεν μας λέγεται ρητώς στην Γραφή ότι τα γεγονότα της ζωής του Ιωσήφ προορίζονταν να προτυπώσουν εκείνα που επρόκειτο να εκπληρωθούν αργότερα στον Μεσσία: αλλά η ταπείνωση και η εξύψωση του καθενός, μαζί με τα μέσα με τα οποία επιτεύχθηκαν και τα δύο, είναι τόσο όμοια, ώστε δύσκολα μπορούμε να τα δούμε υπό άλλο φως παρά ως τυπική προφητεία που εκπληρώθηκε στον Αντίτυπο. Δεν είναι όμως πρόθεσή μας να επεξεργασθούμε την ιστορία του Ιωσήφ υπό αυτή την οπτική: θα παρατηρήσουμε μάλλον μερικές από τις πιο εντυπωσιακές λεπτομέρειες ως τείνουσες να διαφωτίσουν τα πάθη με τα οποία γενικά ενεργεί η ανθρωπότητα και τις αλλαγές στις οποίες εκτίθεται.Στη συνέχεια αναπτύσσει το παράλογο του φθόνου υπό το φως της θείας προνοίας.
Το κακό της αρχής με την οποία ενεργούσαν — Ο φθόνος είναι ένα από τα πιο μισητά πάθη στην ανθρώπινη καρδιά: 1. Είναι εντελώς παράλογος από μόνος του — [Προκαλείται από την τιμή ή τα πλεονεκτήματα που απολαμβάνει κάποιος άλλος πάνω από εμάς. Αν αυτά τα πλεονεκτήματα είναι άξια, γιατί να φθονήσουμε το πρόσωπο που τα κατέχει; Αν δεν αποκτήθηκαν με αξία, παρ' όλα αυτά δίδονται σε αυτόν από την αλάνθαστη πρόνοια του Θεού, ο οποίος 'έχει το δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει με τα δικά του. Είναι λοιπόν το μάτι μας κακό επειδή αυτός είναι αγαθός [Σημείωση: Ματθαίος 20:15 .] ;' Επιπλέον, τα πράγματα που φθονούμε σε κάποιον την κατοχή τους είναι συχνά παγίδες, τις οποίες θα έπρεπε μάλλον να φοβόμαστε παρά να επιθυμούμε: και, στην καλύτερη περίπτωση, είναι μόνο τάλαντα, για τα οποία θα πρέπει σύντομα να δώσει φοβερή λογοδοσία στον Θεό.Στη συνέχεια ανιχνεύει την καταστροφική δύναμη αυτού του πάθους στην ψυχή και τις σχέσεις της.
Αν λοιπόν αντιλαμβανόμαστε πόσο λίγη βελτίωση έχουμε κάνει στα τάλαντα που μας έχουν ήδη εμπιστευθεί, θα δούμε αμέσως πόσο λίγο λόγο έχουμε να φθονούμε τους άλλους για την αυξημένη ευθύνη τους.] 2. Είναι εξαιρετικά βλαβερός τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους άλλους — [Τίποτε δεν μπορεί να είναι πιο καταστροφικό για την ευτυχία ενός προσώπου από το να υποκύψει σε αυτό το μισητό πάθος. Τον κάνει να αντλεί πόνο από εκείνα τα πράγματα που θα έπρεπε να του προσφέρουν ευχαρίστηση· και να έχει την έχθρα του αυξημένη από εκείνες ακριβώς τις ιδιότητες που θα έπρεπε μάλλον να κερδίσουν την εύνοιά του. Δικαίως δηλώνεται ότι είναι 'η σαπίλα των οστών [Σημείωση: Παροιμίες 14:30 .].' Διαβρώνει τις ενδότατες ψυχές μας, ώστε να μην μπορούμε να απολαύσουμε καμία παρηγοριά όσο βρισκόμαστε υπό την κακοήθη επιρροή του. Και δεν υπάρχει τίποτε τόσο κακόβουλο, τίποτε τόσο φονικό, που να μην σχεδιάσουμε και εκτελέσουμε, όταν υποκείμεθα στη δύναμή του [Σημείωση: Ιακώβου 3:16 .].Αντιπαραβάλλει περαιτέρω τον φθόνο με τον ίδιο τον χαρακτήρα του Θεού.
Ιδού ο Κάιν, όταν φθονούσε τον Άβελ για τις μαρτυρίες της εγκρίσεως του Θεού: ιδού ο Σαούλ, όταν άκουσε τον Δαβίδ να εξυμνείται ως μεγαλύτερος πολεμιστής από τον ίδιο: πόσο σκυθρωποί ήταν οι βλέμματά τους! τι οργισμένους και εκδικητικούς σκοπούς σχημάτισαν! πώς μεταβλήθηκαν σε ενσαρκωμένους δαίμονες! Έτσι έγινε και με τους αδελφούς του Ιωσήφ, οι οποίοι δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν με τίποτε άλλο παρά με την ολοκληρωτική καταστροφή του φθονημένου αντικειμένου.] 3. Μας καθιστά όσο το δυνατόν πιο ανόμοιους με τον Θεό — [Δείτε πώς ενήργησε ο Θεός και Σωτήρας μας απέναντί μας στην πεσμένη μας κατάσταση: αντί να χαίρεται για την αθλιότητά μας, ζήτησε να μας λυτρώσει από αυτήν, και θυσίασε τη δική του ευτυχία και δόξα για να μας αποκαταστήσει στην κατάσταση από την οποία είχαμε πέσει. Τι αντίθεση προς αυτό παρουσιάζει ο φθονερός άνθρωπος!
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών ολοκληρώνει θέτοντας ενώπιόν μας τα μέσα με τα οποία μπορεί να υποταχθεί αυτό το πάθος.
Αρκούμαστε όμως να αναφέρουμε μόνο δύο. Πρώτον, ας προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε γνώση της δικής μας αθλιότητας. Όταν μάθουμε καλά ότι αξίζουμε την οργή και την αγανάκτηση του Θεού, θα θεωρήσουμε έλεος το ότι βρισκόμαστε έξω από την κόλαση. Δεν θα λυπηθούμε τότε για οποιαδήποτε προτίμηση δείχνεται σε άλλους. Θα δούμε ότι έχουμε ήδη πολύ περισσότερα από όσα αξίζουμε· και θα είμαστε πρόθυμοι να απολαύσουν οι άλλοι ό,τι τους έχει δώσει ο Θεός, όταν δούμε πόσο ελεήμων υπήρξε απέναντί μας. Δεύτερον, ας γεμίσουμε τις καρδιές μας με αγάπη προς τους συνανθρώπους μας. Δεν φθονούμε εκείνους που αγαπάμε: όσο περισσότερο αγαπάμε κάποιο πρόσωπο, τόσο περισσότερο χαιρόμαστε για την πρόοδό του. Ο Απόστολος λέγει δικαίως: 'Η αγάπη δεν φθονεί.' Ας παρακαλέσουμε λοιπόν τον Θεό να εμφυτεύσει αυτή την καλύτερη αρχή στις καρδιές μας. Τότε τα εγωιστικά μας πάθη θα νεκρωθούν και θα υποταχθούν· και θα γίνουμε όμοιοι με Εκείνον, του οποίου το όνομα είναι Αγάπη [Σημείωση: Α' Ιωάννου 4:8 .].Μας πιέζει σχετικά με την ομοιότητα του φθόνου με το πνεύμα του πονηρού.
Λυπάται για την ευτυχία των άλλων, ενώ ο Θεός λυπάται για την αθλιότητά τους: ζητά την καταστροφή των άλλων, ενώ ο Θεός εργάζεται για την ευημερία τους: παραβιάζει κάθε περιορισμό για να επιτύχει την καταστροφή τους, έστω και με την απώλεια της δικής του ψυχής· ενώ ο Θεός αναλαμβάνει όλους τους πόνους της κολάσεως, για να μας ανυψώσει στην μακαριότητα του ουρανού. Είναι έτσι εχθρικός προς εκείνους που δεν τον αδίκησαν ποτέ, ενώ ο Θεός φορτώνει με τις ευεργεσίες Του εκείνους που έζησαν σε διαρκή σκηνή επαναστάσεως εναντίον Του. Τι μπορεί να θέσει το πάθος του φθόνου σε πιο μισητό φως από αυτό;] 4. Μας μεταμορφώνει στην ίδια την εικόνα του διαβόλου — [Ο Σατανάς ήταν κάποτε άγγελος φωτός, τόσο ευτυχής όσο οποιοσδήποτε βρίσκεται τώρα ενώπιον του θρόνου: αλλά δεν διατήρησε την πρώτη του κατάσταση: αμάρτησε· και έτσι επέφερε στον εαυτό του την οργή του Παντοδύναμου Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις καθημερινές μου συναλλαγές ανιχνεύω τις πρώτες κινήσεις φθόνου προς εκείνους που ο Θεός ευνόησε; Πώς θα μπορούσε μια βαθύτερη γνώση της δικής μου αναξιότητας ενώπιον του Θεού να μαλακώσει την αγανάκτηση για την πρόοδο κάποιου άλλου; Σε ποια συγκεκριμένη πρακτική αυτή την εβδομάδα θα επιδιώξω να αντικαταστήσω τον φθόνο με γνήσια αγάπη προς έναν αντίπαλο ή ανταγωνιστή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, ὁ βλέψας τὸν φθόνον τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ μετατρέψας τὴν κακίαν αὐτῶν εἰς σωτηρίαν τοῦ λαοῦ σου, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης ῥίζης ζηλοτυπίας καὶ πλήρωσον ἡμᾶς ἐκείνης τῆς ἀγάπης τῆς μὴ φθονούσης. Δὸς ἡμῖν χάριν, δεόμεθα, ἵνα χαιρώμεν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς οἷς δίδως εἰς ἄλλους καὶ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ σοφίᾳ τῆς κυριαρχικῆς σου ἀγάπης, ἵνα περιπατῶμεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθινῇ μετανοίᾳ καὶ φιλαδελφίᾳ· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →