Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 18 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που προέρχεται από το Σχόλιο του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Σε αυτές τις σελίδες, το απλό νόημα της Γραφής ανοίγεται με θερμή ευαγγελική σαφήνεια, προσκαλώντας κάθε πιστό σε βαθύτερη εμπιστοσύνη και πρακτική αγιότητα. Οι σημειώσεις του Clarke για τον Λουκά 18 μας καθοδηγούν στην κλήση για επίμονη προσευχή, στην αντίθεση μεταξύ αυτοδικαίωσης και μετανοητικής πίστης, και στο μόνο έδαφος αποδοχής από τον Θεό. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε το κείμενο να κάνει αυτές τις σκέψεις καρποφόρες για ανάπτυξη σε χάρη και αγάπη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Λουκά. Καθώς διαβάζετε, ακούστε τη φωνή του Σωτήρα να καλεί τους μαθητές να προσεύχονται χωρίς να λιποψυχούν, να πλησιάζουν τον Θεό με την ταπεινοφροσύνη του τελώνη, και να τον ακολουθούν με αδιαίρετη καρδιά. Δεχθείτε το απόσπασμα με πνεύμα ήσυχης προσδοκίας, ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να εφαρμόσει την αλήθεια του στην καθημερινή σας πορεία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ανοίγει τις σημειώσεις στρέφοντας την προσοχή στην κλήση για αδιάλειπτη προσευχή.
Εδάφιο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΗ'. Η παραβολή της επίμονης χήρας, 1-8. Του Φαρισαίου και του τελώνη, 9-14. Βρέφη φέρνονται στον Χριστό, 15-17. Ο άρχοντας που ήθελε να μάθει πώς θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή, 18-23. Οι σκέψεις του Κυρίου μας για την περίπτωσή του, 24-27. Τι θα λάβουν όσοι ακολουθούν τον Χριστό, 28-30. Προλέγει το επερχόμενο πάθος και τον θάνατό του, 31-34. Αποκαθιστά την όραση σε έναν τυφλό στην Ιεριχώ, 35-43. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΗ'. Εδάφιο Λουκάς 18:1. Έπρεπε πάντοτε να προσεύχονται — Επομένως, το απλό νόημα και το ηθικό δίδαγμα της παραβολής είναι εμφανές· δηλαδή, ότι καθώς επρόκειτο να έρθουν θλίψεις και ερημώσεις στη γη, και θα είχαν ανάγκη από πολλή υπομονή και συνεχή αντοχή, και τη συνεχή επίδραση και προστασία του Παντοδύναμου, επομένως έπρεπε να είναι επίμονοι στην προσευχή. Δηλώνει, επιπλέον, ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει ποτέ να σταματούν να προσεύχονται για αυτό που ο Θεός τους έχει δώσει να αισθανθούν την ανάγκη, μέχρι να λάβουν πλήρη απάντηση στις προσευχές τους. Κανένα άλλο νόημα δεν χρειάζεται να αναζητηθεί σε αυτή την παραβολή: Ο Άγιος Λουκάς, ο οποίος γνώριζε τέλεια το νόημα του Διδασκάλου του, το εξήγησε όπως παραπάνω.Συνεχίζει να αποκαλύπτει τη διαβεβαίωση που δίνεται στους εκλεκτούς που κράζουν μέρα και νύχτα.
Εδάφιο 7. Εδάφιο Λουκάς 18:7. Και ο Θεός δεν θα εκδικηθεί τους εκλεκτούς του — Και ο Θεός ο δίκαιος Κριτής δεν θα αποδώσει δικαιοσύνη για τους εκλεκτούς του; Πιθανώς αυτό μπορεί να αναφέρεται στην σκληρή μεταχείριση που είχαν υποστεί, και εξακολουθούσαν να υφίστανται, οι μαθητές του από τους ανυπάκουους και άπιστους Ιουδαίους· και η οποία τελικά θα τους επισκεπτόταν στην καταστροφή της πόλης τους, και στις συμφορές που θα ακολουθούσαν. Αλλά μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το κείμενο έχει ένα ευρύτερο νόημα. Καθώς ο Θεός έχει ευγενικά υποσχεθεί να δώσει σωτηρία σε κάθε ψυχή που έρχεται σε αυτόν μέσω του Υιού του, και έχει βάλει το Πνεύμα του στις καρδιές τους, ωθώντας τους να κράζουν σε αυτόν αδιάκοπα γι' αυτό· η αγαθότητα της φύσης του και η υπόσχεση της χάρης του τον δεσμεύουν να ακούει τις προσευχές που του προσφέρουν, και να τους χορηγεί όλη εκείνη τη σωτηρία που τους οδήγησε με την υπόσχεση και το Πνεύμα του να ζητήσουν. Οι οποίοι κράζουν μέρα και νύχτα σε αυτόν, κ.λπ.Ο Clarke στη συνέχεια τονίζει την έκκληση του τελώνη στην εξιλεωτική θυσία.
Θυσιῃσι μεγαλῃσι τον εν Δελφοισι θεον ἹΛΑΣΚΕΤΟ, ο Κροίσος κατεύνασε, ή έκανε εξιλέωση στον Δελφικό θεό με τεράστιες θυσίες. Βλέπουμε λοιπόν, αμέσως, τον λόγο για τον οποίο ο ευλογημένος Κύριός μας είπε ότι ο τελώνης κατέβηκε στο σπίτι του δικαιωμένος μάλλον παρά ο άλλος: —ζήτησε έλεος μέσω εξιλέωσης για την αμαρτία, που ήταν ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο Θεός από την αρχή είχε σκοπό να σώσει τους αμαρτωλούς. Καθώς ο Φαρισαίος βασιζόταν στο ότι δεν έκανε κακό, και τηρούσε τις θρησκευτικές διατάξεις για την αποδοχή του από τον Θεό, σύμφωνα με την οικονομία της χάρης και της δικαιοσύνης, έπρεπε να απορριφθεί: διότι καθώς όλοι είχαν αμαρτήσει και υστερούσαν της δόξας του Θεού, και κανείς δεν μπορούσε να κάνει εξιλέωση για τις αμαρτίες του, έτσι αυτός που δεν κατέφυγε σε αυτό που η ευσπλαχνία του Θεού είχε παράσχει, έπρεπε να αποκλειστεί από τη βασιλεία των ουρανών. Αυτό δεν ήταν νέα διδασκαλία: ήταν η διδασκαλία που κηρύχθηκε δημόσια και επίσημα από κάθε θυσία που προσφέρθηκε υπό τον Ιουδαϊκό νόμο.
Σκεφτείτε
Ο Clarke καταλήγει στο συμπέρασμα σχετικά με τον τελώνη που κατέβηκε δικαιωμένος.
Εδάφιο 14. Εδάφιο Λουκάς 18:14. Κατέβηκε στο σπίτι του δικαιωμένος — Η αμαρτία του εξαλείφθηκε· και ο ίδιος έγινε δεκτός. Μάλλον παρά ο άλλος — Η εκεινος: δηλαδή, ο άλλος δεν έγινε δεκτός, επειδή ύψωσε τον εαυτό του — χρησιμοποίησε τα ελέη που αναγνώριζε ότι όφειλε στον Θεό, για να διεκδικήσει τη θεία έγκριση, και να μονοπωλήσει τη σωτηρία του Υψίστου! Ταπεινώθηκε, επειδή μάταια εμπιστεύτηκε ότι ήταν δίκαιος, και βασίστηκε σε όσα είχε μπορέσει να κάνει, και δεν αναζήτησε αλλαγή καρδιάς, ούτε συμφιλίωση με τον Θεό. Είναι μια παράξενη διαστροφή του ανθρώπινου νου, να προσπαθεί να κάνει τον Θεό οφειλέτη μας με τις ίδιες τις ευλογίες που η απλή ευσπλαχνία του μας έχει χαρίσει! Ήταν ένα αξίωμα μεταξύ των Ιουδαίων, ότι όποιος έφερνε θυσία στον ναό επέστρεφε δικαιωμένος. Αλλά ο Κύριός μας δείχνει ότι αυτό εξαρτιόταν από την κατάσταση του νου — αν δεν ήταν ταπεινωμένοι υπό την αίσθηση της αμαρτίας, δεν δικαιώνονταν, παρόλο που είχαν προσφέρει θυσία.Κλείνοντας, πιέζει το αποφασιστικό ερώτημα του πώς θα δικαιωθεί κανείς.
ΓΙΑ πρακτική χρήση των κυριότερων θεμάτων αυτού του κεφαλαίου, δείτε τα παράλληλα σημεία στον Ματθαίο και τον Μάρκο. Πώς θα δικαιωθώ; είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό ερώτημα, στο οποίο η παραβολή του Φαρισαίου και του τελώνη απαντά με τον πιο σαφή τρόπο. Μια βαθιά συνείδηση της αμαρτίας, ταπείνωση της καρδιάς, και καταφυγή με πίστη στη μεγάλη εξιλέωση, είναι ο τρόπος, και ο μόνος τρόπος. Ακόμη και οι χειρότεροι παραβάτες, ερχόμενοι έτσι στον Θεό, γίνονται δεκτοί. Ευλογημένα νέα για τους μετανοούντες αμαρτωλούς! — διότι αν και δεν μπορούν να καυχηθούν για μια δικαιοσύνη ίση με αυτή των γραμματέων και των Φαρισαίων, εντούτοις βρίσκουν ότι μπορούν, ερχόμενοι όπως ο τελώνης, να δικαιωθούν ελεύθερα, μέσω του αίματος του σταυρού, από όλα τα πράγματα, από τα οποία δεν μπορούσαν να δικαιωθούν από τον νόμο του Μωυσή. Αν αυτό είναι αλήθεια, πώς θα διαφύγουν αυτοί που παραμελούν μια ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΣΩΤΗΡΙΑ!
Απαντήστε
1. Πού στις παρούσες σας περιστάσεις σας καλεί το Πνεύμα να επιμείνετε στην προσευχή αντί να αποθαρρυνθείτε;
2. Πώς θα μπορούσε η αντίθεση μεταξύ του Φαρισαίου και του τελώνη να μιλήσει σε οποιαδήποτε λεπτή υπερηφάνεια που εξακολουθεί να παραμένει στην καρδιά σας;
3. Ποιο βήμα ταπεινής εμπιστοσύνης στην εξιλέωση θα κάνετε σήμερα, ώστε να πάτε στο σπίτι σας δικαιωμένοι;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως του λόγου σου που μας αποκαλύφθηκε μέσω πιστών υπηρετών. Χάρισέ μας τη χάρη της επίμονης προσευχής, ώστε να σου κράζουμε μέρα και νύχτα χωρίς να λιποψυχούμε. Ταπείνωσε τις καρδιές μας όπως του τελώνη, ώστε να αναπαυόμαστε μόνο στο αίμα του σταυρού. Απάλλαξέ μας από κάθε μορφή αυτοπεποίθησης και ένδυσέ μας με τη δικαιοσύνη που είναι διά πίστεως. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Υιό σου στην Ιερουσαλήμ να μας ενισχύσει να τον ακολουθήσουμε στην καθημερινή υπακοή. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →