Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 23 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς το κεφάλαιο 23 των Πράξεων και ακούμε τη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς μας καθοδηγεί μέσα από την τεταμένη εμφάνιση του Παύλου ενώπιον του Συνεδρίου. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει τόσο το θάρρος του αποστόλου όσο και την αταξία των θρησκευτικών ηγετών. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να δούμε πώς η συνείδηση, η εξουσία και η αλήθεια διασταυρώνονται υπό πίεση. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του Καλβίνου στίχο προς στίχο, καλούμαστε να εξετάσουμε πώς οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται στη μαρτυρία της πίστης σήμερα. Ας οξύνουν τα λόγια του την κατανόησή μας για την Αγία Γραφή και ας ενισχύσουν την απόφασή μας να σταθούμε υπέρ του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αρχίζουμε διαβάζοντας ολόκληρο το κεφάλαιο 23 των Πράξεων δυνατά. Ακούστε τη σύγκρουση μεταξύ του Παύλου και του αρχιερέα, τη διαίρεση μεταξύ Φαρισαίων και Σαδδουκαίων, και την ενθάρρυνση του Κυρίου προς τον Παύλο. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη ώστε τα σχόλια του Καλβίνου να προσγειωθούν με μεγαλύτερη σαφήνεια και δύναμη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξερευνώντας την αρχική μαρτυρία του Παύλου ενώπιον του συμβουλίου.
1. Κοιτάζοντας προσεκτικά. Ο Παύλος αρχίζει με τη μαρτυρία μιας καλής συνείδησης, ώστε όλο το πλήθος να καταλάβει ότι κατηγορείται άδικα για τόσο σοβαρό αδίκημα, σαν να είχε επιχειρήσει να ανατρέψει τη λατρεία του Θεού. Είναι δυνατόν πράγματι ένας άνθρωπος να αμαρτήσει από άγνοια, χωρίς να είναι διαφορετικά περιφρονητής του Θεού ή της θρησκείας· αλλά ο Παύλος σκόπευε αρχικά μόνο με αυτή την απολογία να μαλακώσει τα εξοργισμένα μυαλά τους, ώστε να ακουστεί καλύτερα· διότι θα ήταν μάταιο να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όσο εκείνη η γνώμη παρέμενε στο μυαλό των ιερέων, ότι ήταν κακός αποστάτης. Επομένως, πριν εισέλθει στην υπόθεση, απολογείται για εκείνο το έγκλημα, όχι μόνο για να κερδίσει εύνοια με εκείνη την επιθυμία που είχε να ζήσει ευσεβώς, αλλά και για να προλάβει ψευδείς κατηγορίες, ή τουλάχιστον για να αντικρούσει άδικες προκαταλήψεις που θα μπορούσαν να στραφούν εναντίον του, με τις οποίες είδε όλο το πλήθος μολυσμένο και διεφθαρμένο. Δεν γνωρίζουμε τι σκόπευε να πει επιπλέον. Παρ' όλα αυτα, αυτό το προοίμιο διδάσκει ότι κανείς δεν μπορεί να χειριστεί ορθά τη διδασκαλία της ευσέβειας, εκτός αν ο φόβος του Θεού βασιλεύει και κατέχει την πρώτη θέση σε αυτόν. Και τώρα, αν και δεν δίνει στους ιερείς τόσο τιμητικό τίτλο εδώ όσο έκανε λίγο πριν, όταν στεκόταν στα σκαλιά του φρουρίου, εντούτοις τους αποκαλεί αδελφούς, δίνοντάς τους αυτή την τιμή, όχι επειδή την αξίζουν, αλλά για να μαρτυρήσει ότι δεν είναι αυτός η αιτία της ρήξης της φιλίας.Στη συνέχεια, ο Καλβίνος αναφέρεται στην εντολή του αρχιερέα να χτυπήσει τον Παύλο.
Διέταξε να τον χτυπήσουν. Βλέπουμε ότι σε αυτή τη συνέλευση υπήρχε μεγάλη αταξία. Διότι ενώ ο αρχιερέας ήταν σε τέτοια οργή, που διέταξε να χτυπηθεί ο Παύλος χωρίς λόγο, το έκανε αναμφίβολα με τη συναίνεση όλων των υπολοίπων· ναι, για να κερδίσει την εύνοια των τρελών. Ο Κύριος επιτρέπει στους πονηρούς να παρασυρθούν τόσο από τον Σατανά, ώστε να απομακρυνθούν από κάθε επίδειξη δικαιοσύνης και εγκράτειας. Διότι οι υποκριτές θα ήθελαν να διατηρήσουν κάποια επίδειξη μετριοπάθειας· και αναμφίβολα αυτός ο αρχιερέας προσπάθησε να προσποιηθεί τέτοια σοβαρότητα που άρμοζε στο πρόσωπό του. Αλλά ο Κύριος αφαίρεσε αυτή τη μάσκα από το πρόσωπό του, ώστε δεν βρέθηκε σε αυτόν ούτε η μετριοπάθεια ενός μέτριου ανθρώπου, αλλά ξεχύθηκε η μανιώδης δύναμή του σαν θηρίο.Στον στίχο 3, ο Καλβίνος αναλύει την απάντηση του Παύλου στον αρχιερέα.
3. Ο Θεός θα σε χτυπήσει. Ο Παύλος δεν μπορεί να ανεχθεί αυτή την αδικία, αλλά πρέπει, τουλάχιστον, με οξείς λόγους να ελέγξει τον αρχιερέα, και να του αναγγείλει την εκδίκηση του Θεού. Διότι δεν είναι κατάρα, όπως φαίνεται επαρκώς από το ελληνικό κείμενο, αλλά μάλλον έλεγχος, συνδυασμένος με την αναγγελία τιμωρίας. Αν κάποιος αντιτείνει ότι ο Παύλος δεν χρησιμοποίησε εκείνη τη μετριοπάθεια που ο Χριστός προστάζει στους δικούς του να χρησιμοποιούν, όταν τους προστάζει αφού δεχθούν χτύπημα στο αριστερό μάγουλο να στρέψουν και το δεξί μάγουλο, (Ματθαίος 5:39) μπορούμε εύκολα να απαντήσουμε ότι ο Χριστός δεν απαιτεί με αυτά τα λόγια σιωπή, με την οποία να τρέφεται η πονηρία και η αυθάδεια των πονηρών· αλλά μόνο χαλιναγωγεί τα μυαλά τους, ώστε να μην υπομένουν εκείνη την αδικία που έχουν ήδη δεχθεί με ανυπομονησία. Ο Χριστός θέλει εκείνους που είναι δικοί του να είναι έτοιμοι να υπομείνουν άλλη αδικία αφού έχουν ήδη δεχθεί μία· και με αυτόν τον τρόπο καταστέλλει κάθε επιθυμία εκδίκησης. Αυτή είναι μια σύντομη και αληθινή ορισμός της υπομονής που αρμόζει σε όλους τους πιστούς, ότι δεν ξεσπούν σε οργή, ότι δεν κάνουν ένα κακό για άλλο· αλλά ότι νικούν το κακό με το καλό. Αλλά αυτό δεν εμποδίζει να παραπονιούνται για εκείνες τις αδικίες που έχουν υποστεί, αλλά να ελέγχουν τους πονηρούς, και να τους παραπέμπουν στο δικαστήριο του Θεού· αρκεί να το κάνουν αυτό με ήρεμα και γαλήνια μυαλά· και, δεύτερον, χωρίς κακή θέληση και μίσος· όπως ο Παύλος επικαλείται, σε αυτό το μέρος, το δικαστήριο του Θεού, ώστε ο αρχιερέας να μην κολακεύεται στην τυραννία του. Επομένως τον κατηγορεί, επειδή παραβαίνει τον νόμο, από τον οποίο (όπως προσποιείται) έχει την εξουσία του· από όπου συμπεραίνει ότι δεν θα διαφύγει ατιμώρητος.Ο Καλβίνος ερμηνεύει στη συνέχεια τη δήλωση του Παύλου ότι δεν γνώριζε τον αρχιερέα.
Επομένως, συμφωνώντας με τον Αυγουστίνο, δεν αμφιβάλλω ότι αυτό είναι μια ειρωνική απολογία. Ούτε εμποδίζει καθόλου το γεγονός ότι η απλή ομιλία αρμόζει στους διακόνους του λόγου. Διότι αφού υπάρχουν δύο είδη ειρωνειών, μία που καλύπτεται με πονηριά και σκοπεύει να εξαπατήσει, άλλη που σημειώνει τόσο παραστατικά το πράγμα που είναι υπό συζήτηση, ώστε να τσιμπάει πιο δυνατά· σε αυτή τη δεύτερη, δεν υπάρχει τίποτα που να μην αρμόζει καλά στους υπηρέτες του Χριστού. Επομένως, αυτό είναι το νόημα των λόγων, Αδελφοί, δεν αναγνωρίζω τίποτα σε αυτόν τον άνθρωπο που να ανήκει στον ιερέα. Επίσης, πρόσθεσε μια μαρτυρία από το 22ο κεφάλαιο της Εξόδου, (Έξοδος 22:28) όπου, αν και ο Μωυσής μιλά για κριτές, εντούτοις η πρόταση επεκτείνεται κατάλληλα σε κάθε νόμιμη τάξη. Επομένως κάθε αξιοπρέπεια, που έχει οριστεί για τη διατήρηση της πολιτικής διακυβέρνησης, πρέπει να γίνεται σεβαστή και να έχει τιμή. Διότι όποιος κι αν είναι αυτός που επαναστατεί ή αντιστέκεται στον άρχοντα, ή σε εκείνους που έχουν οριστεί να κυβερνούν, και έχουν προαχθεί σε τιμή, δεν θα ήθελε καμία διακυβέρνηση. Και τέτοια επιθυμία τείνει στην διατάραξη της τάξης. Ναι, κλονίζει και ανατρέπει όλη την ανθρωπότητα. Επομένως ο Παύλος καθαρίζει τον εαυτό του από αυτό το έγκλημα· όμως έτσι, που αρνείται ότι ο Ανανίας πρέπει να θεωρείται ιερέας του Θεού, ο οποίος έχει διαφθείρει και διαστρέψει όλη την τάξη της Εκκλησίας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος επεκτείνει τη συζήτηση στο ζήτημα της υπακοής σε τυραννικούς άρχοντες.
Αλλά εδώ ανακύπτει ένα ερώτημα, αν δεν πρέπει να υπακούμε σε έναν άρχοντα, ακόμα κι αν ασκεί τυραννία; Διότι αν εκείνος ο άνθρωπος δεν πρέπει να στερηθεί την τιμή που εκτελεί το αξίωμά του εσφαλμένα, ο Παύλος αμάρτησε στερώντας την τιμή από τον αρχιερέα. Επομένως απαντώ, ότι υπάρχει κάποια διαφορά μεταξύ των πολιτικών αρχόντων και των προκαθημένων της Εκκλησίας. Διότι αν και η διοίκηση της επίγειας ή πολιτικής εξουσίας είναι συγκεχυμένη ή διεστραμμένη, εντούτοις ο Κύριος θέλει οι άνθρωποι να παραμένουν ακόμα σε υποταγή. Αλλά όταν η πνευματική διακυβέρνηση εκφυλίζεται, οι συνειδήσεις των ευσεβών είναι ελεύθερες, και απαλλαγμένες από την υπακοή σε άδικη εξουσία· ιδιαίτερα αν οι πονηροί και βέβηλοι εχθροί της αγιότητας προσποιούνται ψευδώς τον τίτλο της ιερωσύνης για να ανατρέψουν τη διδασκαλία της σωτηρίας, και διεκδικούν για τον εαυτό τους τέτοια εξουσία, ώστε να γίνουν έτσι ίσοι με τον Θεό. Έτσι δεν είναι μόνο νόμιμο για τους πιστούς σήμερα να αποτινάξουν από τους ώμους τους τον ζυγό του Πάπα, αλλά πρέπει να το κάνουν από ανάγκη, αφού δεν μπορούν να υπακούσουν στους νόμους του εκτός αν εγκαταλείψουν τον Θεό.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού στη ζωή σας δοκιμάζεται περισσότερο μια καθαρή συνείδηση αυτή τη στιγμή; Πώς διακρίνετε μεταξύ αναγκαίου ελέγχου και αμαρτωλής οργής όταν αντιμετωπίζετε το κακό; Με ποιους τρόπους μπορεί να κληθείτε να αντισταθείτε σε άδικη πνευματική εξουσία ενώ ταυτόχρονα τιμάτε την τάξη που δόθηκε από τον Θεό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ διατάσσων τὰ πάντα διὰ τῆς ἀνεξαντλήτου σου βουλῆς καὶ στηρίζων τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ, χάρισον ἡμῖν συνειδήσεις καθαρὰς ἐνώπιόν σου, καθὼς ἱστάμεθα ἐνώπιον ἐκείνων οἱ ἀντιτιθέμενοι τῇ ἀληθείᾳ σου. Διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, διατήρησον ἡμᾶς ἀπὸ ἀμφότερα, τῆς δειλῆς σιωπῆς καὶ τῆς ἀπερίσκεπτης ὀργῆς· δίδαξον ἡμᾶς πότε νὰ λαλοῦμεν καὶ πότε νὰ ὑπομένωμεν, ἵνα τιμῶμεν τὰς ἐξουσίας τὰς ὁποίας σὺ διέταξας, ἀναπαυόμενοι μόνον ἐν τῇ χάριτί σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →