← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 11 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Πράξεις 11Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στις Πράξεις κεφάλαιο 11 με τον Ιωάννη Καλβίνο ως οδηγό μας. Η προσεκτική του ερμηνεία αποκαλύπτει πώς η πρώιμη εκκλησία πάλεψε με την εκπληκτική εμβέλεια του ευαγγελίου πέρα από τα ιουδαϊκά σύνορα. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να δούμε το χέρι του Θεού να εργάζεται ακόμα και μέσα σε σύγχυση και συζήτηση. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του, αποκτούμε σαφήνεια για την ενότητα των πιστών και την αυθεντία της θείας καθοδήγησης. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του Καλβίνου βαθύτερα στο ζωντανό μήνυμα της Γραφής για την εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Παύστε τώρα και διαβάστε το κεφάλαιο 11 των Πράξεων ολόκληρο. Προσέξτε την ένταση που προκύπτει όταν φτάνουν στην Ιερουσαλήμ νέα ότι οι Εθνικοί δέχθηκαν τον λόγο. Παρατηρήστε την προσεκτική αφήγηση των γεγονότων από τον Πέτρο και την τελική απάντηση της εκκλησίας. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει το έδαφος για το σχόλιο του Καλβίνου που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την αρχική αντίδραση των αποστόλων και των αδελφών στην Ιουδαία. 1. Και οι απόστολοι. Ενώ ο Λουκάς δηλώνει ότι η φήμη ενός οίκου που μεταστράφηκε διαδόθηκε παντού μεταξύ των αδελφών, αυτό προέκυψε λόγω θαυμασμού· διότι οι Ιουδαίοι το θεωρούσαν τέρας ότι οι Εθνικοί συγκεντρώνονταν μαζί τους σαν να είχαν ακούσει ότι υπήρχαν άνθρωποι φτιαγμένοι από πέτρες. Επίσης, η υπερβολική αγάπη για το έθνος τους τους εμπόδιζε να αναγνωρίσουν το έργο του Θεού. Διότι βλέπουμε ότι μέσω αυτής της φιλοδοξίας και υπερηφάνειας η Εκκλησία ταράχθηκε· επειδή η ισότητα που μείωνε την αξιοπρέπειά τους δεν ήταν ανεκτή. Γι' αυτό αγωνίστηκαν σθεναρά για να υποτάξουν τους λαιμούς των Εθνικών στον ζυγό. Αλλά επειδή προφητεύτηκε από τόσες πολλές προφητείες των προφητών ότι η Εκκλησία θα συγκεντρωνόταν από όλους τους λαούς μετά την έλευση του Μεσσία, και επειδή ο Χριστός έδωσε εντολή στους αποστόλους του σχετικά με το κήρυγμα του ευαγγελίου σε όλο τον κόσμο, πώς είναι δυνατόν η μεταστροφή λίγων ανθρώπων να κινήσει μερικούς σαν κάτι παράξενο και να τρομάξει άλλους σαν κάποιο τέρας; Απαντώ ότι ό,τι προφητεύτηκε σχετικά με την κλήση των Εθνικών, ερμηνεύτηκε σαν οι Εθνικοί να γίνονταν υποτελείς στον νόμο του Μωυσή, ώστε να έχουν θέση στην Εκκλησία. Αλλά ο τρόπος της κλήσης, η αρχή του οποίου είδαν τότε, δεν ήταν μόνο άγνωστος αλλά φαινόταν εντελώς αντίθετος προς τον λόγο. Διότι ονειρεύονταν ότι ήταν αδύνατο οι Εθνικοί να αναμειχθούν με τους γιους του Αβραάμ και να γίνουν ένα σώμα μαζί τους (αφαιρουμένων των τελετουργιών), αλλά ότι θα γινόταν μεγάλη αδικία στη διαθήκη του Θεού· διότι για ποιο σκοπό χρησίμευε ο νόμος αν όχι για να είναι το μεσαίο τείχος που σημειώνει τη διαφωνία; Δεύτερον, επειδή ήταν συνηθισμένοι σε αυτή τη διαφορά καθ' όλη τη ζωή τους, η απρόσμενη καινοτομία του πράγματος τους διαπερνά τόσο πολύ που ξέχασαν όλα όσα έπρεπε να ησυχάσουν το μυαλό τους. Τέλος, δεν κατανοούν αμέσως το μυστήριο, το οποίο, όπως διδάσκει ο Παύλος, ήταν άγνωστο στους αγγέλους από τη δημιουργία του κόσμου. Προχωρά στη συζήτηση του αμφιλεγόμενου συλλογισμού εκείνων της περιτομής. 2. Συλλογίζονταν μαζί του. Η πείσμων συνοδεύει ως επί το πλείστον το λάθος. Αυτό ήταν ήδη ένα σφάλμα που περιείχε υπερβολική άγνοια, στο ότι δεν δέχονταν ήσυχα τους Εθνικούς στην αγκαλιά τους, ενωμένους μαζί τους από το ίδιο Πνεύμα της πίστης. Αλλά όχι μόνο οπισθοχωρούν, αλλά και αντιμάχονται τον Πέτρο με φιλονικία και τον κατηγορούν για την πράξη του, η οποία άξιζε μεγάλο έπαινο. Ακούν ότι οι Εθνικοί αγκάλιασαν τον Λόγο του Θεού· τι τους εμποδίζει τότε να τους αγκαλιάσουν, ώστε να ενωθούν μαζί [724] υπό την κυβέρνηση ενός Θεού; Διότι ποιος πιο ιερός δεσμός μπορεί να υπάρχει, από όταν όλοι οι άνθρωποι, με μία συναίνεση, ενώνονται και συνδέονται με τον Θεό; Και γιατί να μην αυξηθούν μαζί σε ένα σώμα όσοι κάνουν τον Μεσσία του Θεού κεφαλή τους; Αλλά επειδή είδαν την εξωτερική μορφή του νόμου να σπάει, νόμισαν ότι ο ουρανός και η γη ενώνονταν. [725] Ο Καλβίνος στη συνέχεια τονίζει τη μετριοπαθή προσέγγιση του Πέτρου στην απάντηση στις κατηγορίες. 3. Προς άνδρες απεριτμήτους. Αυτό δεν απαγορευόταν από τον νόμο του Θεού, αλλά ήταν παράδοση που προερχόταν από τους πατέρες. Και όμως, ο Πέτρος δεν αντιτείνει ότι του φέρθηκαν πολύ σκληρά [726] σε αυτό το σημείο και ότι δεν δεσμευόταν από την αναγκαιότητα του ανθρώπινου νόμου. Παραλείπει όλη αυτή την υπεράσπιση και απαντά μόνο ότι ήρθαν πρώτοι σε αυτόν και ότι του προσφέρθηκαν, σαν από το χέρι του Θεού. Και εδώ βλέπουμε τη σπάνια μετριοφροσύνη του Πέτρου, επειδή ενώ, εμπιστευόμενος την καλοσύνη της υπόθεσης, θα μπορούσε δικαίως να περιφρονήσει άπειρους άνδρες που τον ενοχλούσαν άδικα, όμως απολογείται ήπια όπως αρμόζει σε αδελφούς. Αυτή δεν ήταν μικρή δοκιμασία στο ότι κατηγορήθηκε ανάξια, επειδή υπάκουσε τον Θεό πιστά. Αλλά επειδή γνώριζε ότι αυτός ο νόμος επιβλήθηκε σε ολόκληρη την Εκκλησία, ότι κάθε άνθρωπος είναι έτοιμος να δώσει λογαριασμό για τη διδασκαλία και τη ζωή του όποτε το απαιτεί το ζήτημα, και θυμόταν ότι ήταν ένας από το ποίμνιο, δεν μόνο επιτρέπει στον εαυτό του να κυβερνάται, αλλά υποτάσσεται πρόθυμα στην κρίση της Εκκλησίας. Η διδασκαλία, πράγματι, αν είναι από τον Θεό, τοποθετείται πάνω από την τύχη και το ζάρι της κρίσης του ανθρώπου· αλλά επειδή ο Κύριος θέλει η προφητεία να κρίνεται, οι υπηρέτες του δεν πρέπει να αρνηθούν αυτή την προϋπόθεση, ότι αποδεικνύουν τον εαυτό τους ως τέτοιους που θέλουν να λογίζονται. Αλλά θα δούμε σύντομα μέχρι πού πρέπει να εκτείνεται η υπεράσπιση τόσο της διδασκαλίας όσο και των πράξεων.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αναστοχάζεται σχετικά με τους αδελφούς που ησύχασαν και δόξασαν τον Θεό μετά την αφήγηση του Πέτρου. 18. Όταν άκουσαν αυτά τα πράγματα ησύχασαν. Το τέλος δείχνει ότι εκείνοι δεν κινήθηκαν από κακία οι οποίοι διαφωνούσαν με τον Πέτρο· διότι αυτό είναι εμφανές σημείο ευσεβείας, στο ότι διδαχθέντες πλήρως σχετικά με το θέλημα του Θεού, παύουν αμέσως να διαφωνούν. Με το οποίο παράδειγμα διδασκόμαστε, ότι εκείνοι δεν πρέπει να περιφρονούνται οι οποίοι, προσβληθέντες μέσω απερίσκεπτου ζήλου, ελέγχουν οτιδήποτε εσφαλμένα· αλλά ότι οι συνειδήσεις τους πρέπει να ειρηνευθούν από τον Λόγο του Θεού, οι οποίες ταράσσονται από πλάνη, και ότι η ευπειθία τους δοκιμάζεται τουλάχιστον μέχρι το σημείο αυτό. Όσον αφορά εμάς, μαθαίνουμε με αυτόν τον τρόπο, παρομοίως, από τι πρέπει να εξαρτάται η κρίση μας, δηλαδή, από τη μόνη και απλή νεύση του Θεού. Διότι αυτή η τιμή οφείλεται σε Αυτόν, ότι το θέλημά Του να είναι για εμάς ο βέβαιος και κύριος κανόνας της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Τόσο συχνά όσο είναι αναγκαίο για εμάς να γνωρίζουμε την αιτία οποιουδήποτε πράγματος, ο Κύριος δεν το κρύβει από εμάς· αλλά για να συνηθίσει την πίστη μας σε δίκαιη υπακοή, μας λέγει μερικές φορές απλώς και σαφώς ότι αυτό ή εκείνο το πράγμα Του αρέσει. Εκείνος ο οποίος παρέχει στον εαυτό του ελευθερία να ερευνά περαιτέρω, και ευχαριστείται στην περιέργειά του, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά ρίχνει τον εαυτό του με διαβολική τόλμη. Και ο Λουκάς δεν δηλώνει μόνο ότι αυτοί οι άνδρες σιώπησαν, αλλά ότι έδωσαν δόξα επίσης στον Θεό. Μερικοί εξαναγκάζονται από ντροπή να σιωπήσουν, οι οποίοι, εντούτοις, κρατούν στο μυαλό τους εκείνο που δεν τολμούν να εκφράσουν. Αυτό είναι μάλλον προσποίηση μετριοφροσύνης παρά ευπειθία. Αλλά αυτοί οι άνδρες υποτάσσονται τόσο πλήρως στον Θεό, ώστε δεν φοβούνται ούτε ντρέπονται να ανακαλέσουν αμέσως, [αμέσως.]
Απαντήστε

Απάντηση

Πώς μπορεί η έμφαση του Καλβίνου στην αυθεντία του Θεού να αμφισβητήσει τις δικές σας υποθέσεις σχετικά με το ποιος ανήκει στην εκκλησία; Με ποιους τρόπους η προθυμία του Πέτρου να δώσει λογαριασμό ενθαρρύνει την ταπεινοφροσύνη στον περίπατό σας με τους άλλους; Πού αισθάνεστε ότι ο Θεός σας προσκαλεί να υποχωρήσετε στην καθοδήγησή του αντί για την ανθρώπινη παράδοση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Δεσπότα, ὁ διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἀνοίξας τὴν θύραν τῆς πίστεως τοῖς ἔθνεσι καὶ δωρησάμενος αὐτοῖς μετάνοιαν εἰς ζωήν, ὑπόταξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα δεχθῶμεν ἀνενδοιάστως τὸ πλάτος τοῦ ἐλέους τῆς διαθήκης σου ἐν Χριστῷ. Κατάπαυσον τὰς προκαταλήψεις ἡμῶν, ἕνωσον ἡμᾶς μετὰ πάντων οὓς ἐκάλεσας, καὶ κίνησον ἡμᾶς ἵνα χαίρωμεν ἐν τῇ ἐκπληρώσει τῶν ὑποσχέσεών σου ἕως περάτων τῆς γῆς. Σοὶ μόνῳ ἡ δόξα, Πατήρ, Υἱός, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →