← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 10 — με τον Whedon

Ιωάννης 10Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε σήμερα υπό το σταθερό φως της Γραφής για να ακούσουμε το Σχολιασμό του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη να ξεδιπλώνει το δέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη. Με το ειλικρινές πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας και τη θερμή διαβεβαίωση της Αρμινιανής αλήθειας, ο Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τη φωνή του αληθινού Ποιμένα που καλεί τους δικούς του. Η προσεκτική του έκθεση ανοίγει την πόρτα της πίστης και δείχνει πώς τα πρόβατα διακρίνουν τον Κύριό τους ανάμεσα σε κάθε ανταγωνιστική διεκδίκηση. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον σχολιαστή να ζωογονήσει τώρα τις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά ολόκληρο το δέκατο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Ακούστε για τη σαφή διάκριση μεταξύ του αληθινού Ποιμένα και κάθε ξένου, μεταξύ της πόρτας της πίστης και κάθε ψεύτικου δρόμου. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί στην καρδιά, ώστε η φωνή του Ιησού να αναγνωριστεί εκ νέου από τα πρόβατά του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει εξηγώντας τον εναρκτήριο στίχο του κεφαλαίου. Στίχος 1. 1. Αληθώς Οι Φαρισαίοι που τον είχαν ενεδρεύσει (Ιωάννης 9:39) ήταν αναμφίβολα έτοιμοι να αναχωρήσουν στο 41· αλλά ο Ιησούς τώρα καθηλώνει την προσοχή τους ανοίγοντας αυτόν τον νέο αλληγορικό λόγο με αυτή την εμφατική εισαγωγή. Στην πρώτη παράγραφο, 1-5, απεικονίζει, σε αντίθεση με τον εισβολέα, τον αληθινό ποιμένα, και το πνευματικό ένστικτο με το οποίο τα πρόβατά του γνωρίζουν τη φωνή του και ακολουθούν την καθοδήγησή του. Όταν, 6, αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν την εφαρμογή, αυτός προσδιορίζει ρητά τις διάφορες περιπτώσεις, 7-13. Από εκεί, σταδιακά αναδυόμενος από την εικόνα, περιγράφει την αυτοθυσία του με τη θέληση του Πατέρα για τη σωτηρία των ανθρώπων, 14-18. Αυτή είναι λοιπόν μια πολύ όμορφη ανάπτυξη και επέκταση της πρώτης ποιμαντικής εικόνας. Η πόρτα Πίστη στον, και θεία εντολή από, τον Χριστό. Η μάνδρα Το επίγειο Εκκλησία των δικαιωμένων, τόσο πριν όσο και μετά την έλευση του Χριστού. Κάποιος άλλος τρόπος Με κακά κίνητρα ή μεθόδους, ή με ψευδείς διδασκαλίες. Στην περίπτωση αυτών των ηγετών ήταν με έναν ψευδή Μωσαϊσμό στη διδασκαλία, και με την κατοχή ψευδούς εξουσίας στο Ιουδαϊκό Κράτος και την Εκκλησία. Κλέφτης Που θα αποπλανήσει τα πρόβατα με κρυφή κλοπή. Ληστής Που θα τα σύρει με βία. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το νόημα της παραβολής που οι ακροατές δεν κατάλαβαν. Στίχος 6. 6. Παραβολή Ο Κύριός μας εδώ χρησιμοποιεί την κοινή ελληνική λέξη όχι για παραβολή, αλλά για οποιαδήποτε αλληγορική σύνθεση. Βλέπε παρατηρήσεις στη σελίδα 227. Το παρόν χωρίο θα μπορούσε εύκολα να γίνει παραβολή αν τοποθετούνταν σε αφηγηματική μορφή. Δεν κατάλαβαν Η παρομοίωση του ποιμένα ήταν κοινή στην Παλαιά Διαθήκη· αλλά ο Κύριός μας είχε θέσει την περίπτωση τόσο αόριστα ώστε να μπορέσουν να παραβλέψουν την καταλληλότητά της στα δικά τους πρόσωπα. Ο Ιησούς προχωράει στην εφαρμογή δηλώνοντας ότι είναι η πόρτα· αλλά εξακολουθεί να τους αφήνει να συμπεράνουν ποιοι είναι οι κλέφτες και οι ληστές. Ο Whedon στη συνέχεια κάνει την έντονη αντίθεση μεταξύ κλέφτη, μισθωτού και αληθινού Ποιμένα. Στίχος 10. 10. Οι τρεις χαρακτήρες εδώ δεν πρέπει να συγχέονται. Ο κλέφτης είναι ο θρησκευτικός απατεώνας, ο αιρετικός, ο σχισματικός και ο διώκτης. Ο μισθωτός είναι ο κοσμικός ποιμένας που δεν έχει καμία κακή πρόθεση, ειδικά, αλλά ενδιαφέρεται μόνο για το δικό του συμφέρον. Ο λύκος είναι ο διάβολος· που παρουσιάζεται σε όλες τις εξωτερικές μορφές πειρασμού, αμαρτίας και καταστροφής. Αντίθετος σε όλους αυτούς είναι ο Καλός Ποιμένας, με το ευλογημένο του ποίμνιο αληθινών ποιμένων, οι οποίοι, ως πρόβατα επίσης, παίρνουν θέσεις στο ποίμνιο και τη μάνδρα μέσω και υπό αυτόν. Σκοτώνει… ζωή Ο εχθρός φέρνει θάνατο· ο αληθινός Ποιμένας ζωή. Περισσότερο άφθονα Όχι απλώς μια συνεχιζόμενη ζωντανή ύπαρξη, αλλά η πληρότητα της αθάνατης, ουράνιας, δοξασμένης ζωής.
Σκεφτείτε
Στο δώρο ζωής του Ποιμένα, ο Whedon τονίζει την πρόθυμη θυσία του Υιού. Στίχος 15. 15. Ζωή για τα πρόβατα Σε αυτόν τον στίχο ο Σωτήρας αναδύεται από το μεταφορικό, εκτός από το ότι αφορά τον όρο πρόβατα, και μιλάει με βαθιά, επίσημα, κυριολεκτικά λόγια. Ενώ ο κλέφτης και ο ληστής θα σκότωναν, αυτός θα πέθαινε για τα πρόβατα. Πεθαίνει γι' αυτά ως ποιμένας, σκοτωμένος από τον λύκο κατά τη διάσωση των προβάτων, θα πέθαινε για τα πρόβατα. Καμία υποκαταστατική θυσία δεν εκφράζεται εδώ· σίγουρα καμία δικαστική υποκατάσταση, με την οποία ο Σωτήρας υφίσταται ένα πάθος που αντικαθιστά την ποινή στον αμαρτωλό. Και όμως υπάρχει μια εναλλακτική υποκατάσταση· τα πρόβατα θα πέθαιναν αν αυτός δεν πέθαινε, και αυτός πεθαίνει αντί αυτών. Ο ευλογημένος Σωτήρας τώρα μιλάει με επίσημη προφητεία ίσως στους ίδιους τους ανθρώπους μέσω των οποίων θα γινόταν η τελική θυσία — η σφαγή του αληθινού Ποιμένα από τους λύκους. Ένας από τους Χριστιανούς Πατέρες, ο οποίος γεννήθηκε πριν πεθάνουν οι απόστολοι, μαρτυρεί έτσι τη διδασκαλία της εξιλέωσης: 'Ο Χριστός ο Κύριός μας έδωσε το αίμα του για εμάς με τη θέληση του Θεού· και σάρκα για τη σάρκα μας, και ζωή για τη ζωή μας.' (Κλήμης Ρώμης, 1η Επιστολή προς Κορινθίους.) Για τα πρόβατα Αυτό δεν είναι αποδεικτικό κείμενο υπέρ μιας περιορισμένης εξιλέωσης. Δεν είναι επειδή ο Χριστός πέθανε μόνο για τα πρόβατα που αναφέρονται μόνο τα πρόβατα· αλλά, επειδή τα πρόβατα είναι το θέμα του λόγου, ο θάνατός του μόνο γι' αυτά χρειάζεται να αναφερθεί. Το να επιβεβαιώνουμε ότι ο Χριστός πέθανε για τα πρόβατα δεν σημαίνει ότι αρνούμαστε ότι πέθανε και για άλλους εκτός από τα πρόβατα. Τέλος, δείχνει πώς τα πρόβατα παραμένουν ασφαλή στο χέρι του Πατέρα. Στίχος 27. 27. Τα πρόβατά μου ακούουν τη φωνή μου Όπως έκανε ο εκ γενετής τυφλός. Αυτοί που είναι αποφασισμένοι για αγιότητα και σωτηρία το δείχνουν ακούγοντας τον Χριστό και το Ευαγγέλιό του. Είναι πολύ παράλογο να συμπεράνουμε από όλα αυτά τη διδασκαλία ότι κανείς δεν θα χάσει ή θα εγκαταλείψει τον χαρακτήρα ενός προβάτου του Χριστού, δηλαδή, ενός αληθινού πιστού. Οι ιδιότητες ή η συμπεριφορά που αποδίδονται σε πρόσωπα ως κάτοχοι ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα, δεν σημαίνουν ότι ο ίδιος ο χαρακτήρας δεν μπορεί να αλλάξει. Ένας μισθωτός φεύγει επειδή είναι μισθωτός· αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να πάψει να είναι μισθωτός. Ένας κλέφτης και ληστής θα σκοτώσει και θα καταστρέψει· αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι ένας κλέφτης ή ληστής δεν μπορεί, όπως ο Σαύλος της Ταρσού, να πάψει να είναι κλέφτης και ληστής. Έτσι ένα πρόβατο θα ακολουθήσει τον Χριστό· αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να πάψει να είναι πρόβατο και ακόμη και να γίνει τράγος. Διότι ένας άνθρωπος μπορεί εξίσου αληθινά από πρόβατο να γίνει τράγος, όπως από τράγο να γίνει πρόβατο.
Απαντήστε
1. Πώς η φωνή του αληθινού Ποιμένα σας καλεί ακόμα σήμερα μέσα σε ανταγωνιστικές διεκδικήσεις; 2. Με ποιους τρόπους εισέρχεστε στην μάνδρα από την πόρτα της πίστης και όχι από άλλο δρόμο; 3. Ποια διαβεβαίωση βρίσκετε ότι κανείς δεν μπορεί να σας αρπάξει από το χέρι του Πατέρα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Daniel D. Whedon και για την καθαρή φωνή του Υιού σου, του καλού Ποιμένα. Δώσε μας αυτιά να τον ακούσουμε και καρδιές να τον ακολουθήσουμε όπου κι αν μας οδηγήσει. Κράτησέ μας από κάθε μισθωτό πνεύμα και από τους λύκους που επιδιώκουν να διασκορπίσουν το ποίμνιό σου. Δέσμευσέ μας όλο και πιο στενά στην πόρτα της πίστης, ώστε να εισέλθουμε και να βρούμε βοσκή. Ενίσχυσε την εμπιστοσύνη μας ότι κανείς δεν μπορεί να μας αρπάξει από το χέρι σου, και κάνε μας αληθινούς υπο-ποιμένες που αγαπούν τα πρόβατα για χάρη σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →