Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 115-116 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μας κληρονομιάς στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ειλικρινή Αρμινιανή εμπιστοσύνη ανιχνεύουμε πώς αυτοί οι ψαλμοί μεγαλύνουν το κυρίαρχο έλεος του Θεού πάνω από κάθε είδωλο και κάθε θλίψη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon καλεί όλο τον λαό του Θεού να ανανεώσει την εμπιστοσύνη και τους όρκους του. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τις Λευιτικές χορωδίες να καθοδηγήσει τις καρδιές μας καθώς μελετούμε, σκεφτόμαστε και ανταποκρινόμαστε με ζωντανή πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε δυνατά τους Ψαλμούς 115 και 116, ακούγοντας τον αντιφωνικό έπαινο του Ισραήλ και την προσωπική μαρτυρία κάποιου που σώθηκε από τον θάνατο. Ακούστε την πρόκληση των εθνών να απαντάται από τον ζωντανό Θεό, και τους όρκους ευγνωμοσύνης να αναδύονται από τις αυλές του οίκου του Κυρίου. Διαβάστε αργά, ώστε κάθε λέξη να ανάψει ανανεωμένη αγάπη και σταθερή εμπιστοσύνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει καθορίζοντας την ατομικότητα και την περίσταση του ψαλμού.
Εισαγωγή. Αυτός, τον οποίο η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, η Βουλγάτα, η Συριακή και άλλες μεταφράσεις ενώνουν με τον προηγούμενο ψαλμό ως έναν, είναι τόσο διακριτού ύφους και θέματος ώστε να καθορίζει την ατομικότητά του και να προσδιορίζει την ξεχωριστή του περίσταση. 'Είναι ένα ικετήριο άσμα, με μια ελπιδοφόρα προοπτική μπροστά του.' Delitzsch. Ένα έντονο ζήτημα είχε προκύψει μεταξύ του Θεού και των ειδώλων των εθνών (Ψαλμός 115:2), το οποίο, ενώ στην αρχή του φαινόταν να θέτει σε κίνδυνο το εβραϊκό έθνος, στο αποτέλεσμά του αποκάλυψε το κενό και την αδυναμία της ειδωλολατρίας. Μια μεγάλη και πρόσφατη απελευθέρωση είχε συντελεστεί (Ψαλμός 115:12), εντελώς χωρίς ανθρώπινη αιτία ή αξία, αποκλειστικά από την παρέμβαση του Θεού. Ψαλμός 115:1. Ωστόσο, είχε χρησιμοποιηθεί κάποιο είδος μέσου, στο οποίο η ιεροσύνη είχε αποκτήσει ιδιαίτερη προβολή, όπως φαίνεται από τις ειδικές αναφορές σε αυτούς, Ψαλμός 115:10· Ψαλμός 115:12.Στη συνέχεια αναπτύσσει την καλλιτεχνική αντιφωνική δομή του Λευιτικού άσματος.
Σε αυτό το ζήτημα τέθηκε σαφώς μεταξύ του Θεού και των ειδωλολατρών εισβολέων· η νίκη επιτεύχθηκε χωρίς μάχη, μέσω προσευχής και της θρησκευτικής παρουσίασης του λαού με επικεφαλής τους ιερείς και τους Λευίτες χορωδούς. Β' Χρονικών 20:19· Β' Χρονικών 20:21. Ο ψαλμός έχει την καλλιτεχνική δομή μιας αντιφωνίας. Όλη η ομάδα των Λευιτών ψαλτωδών υποτίθεται ότι έψαλλε τους Ψαλμούς 115:1-8. Στη συνέχεια ένα σόλο από τον πρωτοψάλτη, ο οποίος ψάλλει την πρώτη γραμμή των Ψαλμών 115:9-11 ξεχωριστά, με τη χορωδία να ανταποκρίνεται στη δεύτερη γραμμή, ως εξής: Πρωτοψάλτης 'Ω Ισραήλ, εμπιστεύσου στον Κύριο.' Χορωδία 'Αυτός είναι η βοήθειά τους και η ασπίδα τους', κ.λπ. Στη συνέχεια ακολουθούν οι Ψαλμοί 115:12-13, που ψάλλονται από τους λαϊκούς, στους οποίους απαντά η πλήρης χορωδία των Λευιτών στους Ψαλμούς 115:14-18. Ο αναγνώστης θα συγκρίνει τον ψαλμό, με αυτή την αναφορά στην ιεροσύνη, με το Β' Χρονικών 20:18-22.Ο Whedon στη συνέχεια ανιχνεύει τις πέντε στροφικές διαιρέσεις που διαμορφώνουν ολόκληρο τον ψαλμό.
Ο Delitzsch λέει: 'Είναι μια προσευχή του Ισραήλ για τη βοήθεια του Θεού, πιθανώς ενόψει μιας εκστρατείας εναντίον ειδωλολατρικών εχθρών'· αλλά είναι μια προτροπή να εμπιστευτούν τον Ιεχωβά καθώς και να ενισχυθούν σε αυτόν σαν η νίκη να εκκρεμούσε ακόμα, αν και υποσχόμενη και βέβαιη. Οι στροφικές διαιρέσεις είναι πέντε. Οι Ψαλμοί 115:1-2, είναι μια έκκληση στον Ιεχωβά να παρέμβει για χάρη του ονόματός του, και να τους βοηθήσει εναντίον των εχθρών τους· οι Ψαλμοί 115:3-8 παρουσιάζουν μια περιφρονητική περιγραφή της ματαιότητας των ειδώλων· οι Ψαλμοί 115:9-11 είναι μια προτροπή να εμπιστευτούν τον Ιεχωβά· οι Ψαλμοί 115:12-14 περιέχουν μια έκφραση εμπιστοσύνης και μια ομολογία βοήθειας που έχει ήδη δοθεί· οι Ψαλμοί 115:15-18 είναι μια διπλή ευλογία που εκφωνείται στον Ισραήλ, και στο όνομα του Ιεχωβά για την υπέρτατη μεγαλοπρέπειά του και την συγκαταβατική του παρέμβαση για να τους σώσει από τον θάνατο. Όλο κλείνει με ένα αλληλούια.Στρεφόμενος στον επόμενο ψαλμό, εκθέτει την μεταεξορική του χρονολόγηση και την προσωπική αλλά εθνική του φωνή.
Εισαγωγή. Οι Χαλδαϊσμοί των Ψαλμών 116:7· Ψαλμών 116:12· Ψαλμών 116:19 (De Wette), με άλλες έντονες Αραμαϊκές γλωσσικές αποχρώσεις (Delitzsch), καθορίζουν τη μεταεξορική χρονολόγηση αυτού του ψαλμού. Σε αυτό οι κριτικοί γενικά συμφωνούν. Είναι γραμμένος ως ατομική εμπειρία, αλλά το άτομο αντιπροσώπευε το έθνος. Από μεγάλο κίνδυνο και πόνο ο συγγραφέας, σε απάντηση προσευχής, αποκαθίσταται. Γι' αυτό η αγάπη του διεγείρεται και τα χείλη του εκχύνουν έπαινο. Οι αναγνωρίσεις του είναι ενώπιον όλου του λαού, σε ημέρα θυσίας, στην Ιερουσαλήμ. Η ανέγερση του μεγάλου βωμού ήταν η πρώτη αξιοσημείωτη περίσταση εθνικής ευχαριστίας μετά την επιστροφή των εξόριστων (Έσδρας 3:1-7), η οποία, ως χρονολόγηση του ψαλμού, ταιριάζει καλά με τη φρεσκάδα της χαράς της απελευθέρωσης και των αναμνηστικών παθών της αιχμαλωσίας. Όπως η απελευθέρωση ήταν μεγάλη, έτσι και η χαρά και η αγάπη και οι όρκοι πίστης είναι απεριόριστοι.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Whedon πιέζει την ηθική συνέπεια ότι οι προσκυνητές γίνονται σαν τα είδωλα που υπηρετούν.
Στίχος 8. 8. Όσοι τα φτιάχνουν είναι σαν αυτά. Ο προσκυνητής και το προσκυνούμενο είναι εξίσου μάταια, ανίσχυρα, διεφθαρμένα. Ησαΐας 44:9-11· Ιερεμίας 10:5· Αββακούμ 2:18. Η ηθική του προσκυνητή δεν μπορεί ποτέ να υπερβεί τις αντιλήψεις του για το αντικείμενο που προσκυνάται. Οι ειδωλολατρικές θεότητες θεωρούνταν ένοχες για όλα τα σφάλματα και τις αμαρτίες των ανθρώπων, όπως μαρτυρεί σοκαριστικά η μυθολογία τους, και η λατρεία τους δεν μπορούσε ποτέ να ανυψώσει τους ανθρώπους σε υψηλότερο επίπεδο αγνότητας. Η ειδωλολατρική θρησκεία στο σύνολό της είναι η εφεύρεση ανθρώπων που 'δεν ήθελαν να διατηρήσουν τον Θεό στη γνώση τους', και επομένως, όπως όλες οι ανθρωπογενείς θρησκείες, προσαρμόστηκε στις διεφθαρμένες κλίσεις της ανθρώπινης φύσης.Για τον θάνατο των αγίων επιβεβαιώνει τη βέβαιη ελπίδα μελλοντικής τιμής και ανταμοιβής.
Στίχος 15. 15. Πολύτιμος… ο θάνατος των αγίων του. Η λέξη yahkar, που εφαρμόζεται σε πράγματα, δηλώνει αυτό που είναι σπάνιας αξίας, ακριβό, 'πολύτιμο'· εφαρμόζεται σε πρόσωπα, σημαίνει ιδιαίτερη τιμή, υπεροχή, φήμη. Ο 'θάνατος των' 'αγίων' του Θεού διακρίνεται από τον θάνατο ως το κοινό πεπρωμένο του ανθρώπου, στα μάτια του Θεού, από σπάνια υπεροχή και τιμή, όχι φυσικά, αλλά ηθικά, θεωρούμενος. Αν υπάρχει κάποιο νόημα στη γλώσσα, εδώ είναι απόδειξη μιας μελλοντικής ζωής, και μελλοντικών ανταμοιβών και τιμωριών.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού επιτρέψαμε στα είδωλα του κόσμου να διαμορφώσουν τις αγάπες μας, και πώς θα επιστρέψουμε μόνο στον ζωντανό Θεό; Σε ποια πρόσφατη απελευθέρωση αναγνωρίζουμε ότι ο Κύριος μας θυμήθηκε, και ποιον όρκο δημόσιας ευχαριστίας θα ανανεώσουμε τώρα; Πώς η πολυτιμότητα του θανάτου των αγίων ενισχύει την καθημερινή μας εμπιστοσύνη ότι ο Θεός θα τελειοποιήσει την καλή του θέληση προς εμάς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, βοήθεια και ασπίδα μας, σε ευλογούμε για το έλεος και την αλήθεια σου που προηγήθηκαν από εμάς. Άκουσες την κραυγή του λαού σου και μας ανέβασες από τα δεσμά του θανάτου. Χάρισέ μας χάρη να σε αγαπάμε με αδιαίρετη καρδιά και να επικαλούμαστε το όνομά σου όσο ζούμε. Κράτησέ μας από κάθε ματαιότητα ειδώλων και κάνε την λατρεία μας αγνή. Είθε ο θάνατος των αγίων σου να είναι πολύτιμος στα μάτια μας, και οι όρκοι μας να εκτελούνται ανοιχτά στις αυλές του οίκου σου. Μέσω του Χριστού του Λυτρωτή μας προσφέρουμε αυτή την προσευχή. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →