← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 4 — με αλ.)

Εβραίους 4Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Στην απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης παρουσίασαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις στην προς Εβραίους 4, καθοδηγώντας την εκκλησία να ακούσει τη ζωντανή φωνή του Χριστού στον κηρυγμένο λόγο και να προχωρήσει προς την ανάπαυση που απομένει για τον λαό του Θεού. Ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους εργάζονται για να δείξουν πώς το επιχείρημα του αποστόλου κινείται από την προειδοποίηση στην υπόσχεση και από τη σκιά στην ουσία μόνο στον Χριστό.
Διαβάστε
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο τέταρτο κεφάλαιο της επιστολής προς Εβραίους, ακούγοντας το κάλεσμα του Πνεύματος να εισέλθουμε στην ανάπαυση που απομένει. Διαβάστε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στις προειδοποιήσεις και τις υποσχέσεις να ερευνήσουν την καρδιά και να τραβήξουν την ψυχή στον Ιησού, τον μεγάλο Αρχιερέα που έχει περάσει στους ουρανούς.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές ξεκινούν εξετάζοντας τα λόγια του αποστόλου για την ανάπαυση στο εδάφιο 3. Εδάφιο 3. 4:3 {2} Διότι εμείς που πιστέψαμε εισερχόμαστε στην ανάπαυση, όπως είπε, 'Όπως ορκίστηκα στην οργή μου, αν εισέλθουν στην ανάπαυσή μου': αν και τα έργα είχαν τελειώσει από τη θεμελίωση του κόσμου. (2) Για να μην αντιτείνει κανείς ότι αυτά τα λόγια αναφέρονται στη γη Χαναάν και στη διδασκαλία του Μωυσή, και επομένως δεν μπορούν να εφαρμοστούν στον Χριστό και στην αιώνια ζωή, ο απόστολος δείχνει ότι υπάρχουν δύο τύποι ανάπαυσης που αναφέρονται στις γραφές: η μία είναι η έβδομη ημέρα, στην οποία ο Θεός λέγεται ότι αναπαύθηκε από όλα τα έργα του, η άλλη λέγεται ότι είναι η ανάπαυση στην οποία ο Ιησούς οδήγησε τον λαό. Αυτή η ανάπαυση δεν είναι η τελευταία ανάπαυση στην οποία καλούμαστε, αποδεικνύεται μέσω δύο λόγων. Ο Δαβίδ πολύ αργότερα, μιλώντας στον λαό που τότε βρισκόταν στη γη Χαναάν, χρησιμοποιεί αυτά τα λόγια 'Σήμερα' και τους απειλεί ακόμα ότι δεν θα εισέλθουν στην ανάπαυση του Θεού αν αρνηθούν τη φωνή του Θεού που ακούστηκε στα αυτιά τους. Πρέπει να πούμε ότι εννοούσε άλλο χρόνο από αυτόν του Μωυσή, και άλλη ανάπαυση από τη γη Χαναάν. Αυτή η ανάπαυση είναι η αιώνια ανάπαυση, στην οποία αρχίζουμε να ζούμε για τον Θεό, αφού σταματήσει ο αγώνας αυτής της ζωής. Ο Θεός αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα από τα έργα του, δηλαδή, από τη δημιουργία του κόσμου. Επιπλέον, ο απόστολος σημαίνει ότι ο δρόμος προς αυτή την ανάπαυση, την οποία προεικόνιζαν ο Μωυσής και η γη Χαναάν, και όλη η τάξη του Νόμου, αποκαλύπτεται μόνο στο Ευαγγέλιο. Στη συνέχεια εξηγούν την παύση από τα έργα που αναφέρεται στο εδάφιο 10. Εδάφιο 10. 4:10 {γ} Διότι αυτός που έχει εισέλθει στην ανάπαυσή του, έχει επίσης παύσει από τα δικά του έργα, όπως ο Θεός [έκανε] από τα δικά του. (γ) Όπως ο Θεός αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα, έτσι πρέπει κι εμείς να αναπαυθούμε από τα έργα μας, δηλαδή, από αυτά που προέρχονται από την διεφθαρμένη φύση μας. Οι σχολιαστές στη συνέχεια τονίζουν τη φύση του λόγου του Θεού στο εδάφιο 12. Εδάφιο 12. 4:12 {4} Διότι ο {ε} λόγος του Θεού [είναι] {στ} ζωντανός και ενεργός και κοφτερότερος από κάθε δίκοπο σπαθί, που διαπερνά μέχρι τη διαίρεση {ζ} ψυχής και {η} πνεύματος, και των αρθρώσεων και του μυελού, και [είναι] κριτής των σκέψεων και των προθέσεων της καρδιάς. (4) Μια επέκταση που προέρχεται από τη φύση του λόγου του Θεού, τόσο ισχυρός που εισέρχεται ακόμη και στα βαθύτερα και πιο εσωτερικά και μυστικά μέρη της καρδιάς, τραυματίζοντας θανάσιμα τους επίμονους, και αναζωογονώντας ανοιχτά τους πιστούς. (ε) Η διδασκαλία του Θεού που κηρύσσεται τόσο στο νόμο όσο και στο ευαγγέλιο. (στ) Ονομάζει το λόγο του Θεού ζωντανό, λόγω της επίδρασης που έχει σε αυτούς στους οποίους κηρύσσεται. (ζ) Ονομάζει την έδρα των συναισθημάτων 'ψυχή'. (η) Με 'πνεύμα' εννοεί το νου.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές καταλήγουν παρουσιάζοντας την υπεροχή της ιεροσύνης του Χριστού στο εδάφιο 14. Εδάφιο 14. 4:14 {5} Έχοντας λοιπόν έναν μεγάλο αρχιερέα, που έχει περάσει στους ουρανούς, τον Ιησού τον Υιό του Θεού, ας {ια} κρατήσουμε σταθερά την ομολογία μας. (5) Τώρα συγκρίνει την ιεροσύνη του Χριστού με αυτή του Ααρών, και δηλώνει ήδη από την αρχή την θαυμαστή υπεροχή αυτής της ιεροσύνης, αποκαλώντας τον Υιό του Θεού, και τοποθετώντας τον στην έδρα του Θεού στον ουρανό, αντιπαραβάλλοντάς τον σαφώς και ανοιχτά με τους ιερείς του Ααρών, και την παροδική σκηνή. Επεκτείνεται σε αυτές τις συγκρίσεις σε μεταγενέστερα χωρία. (ια) Και ας μην την αφήσουμε να φύγει από τα χέρια μας. Κλείνουν την ενότητα δείχνοντας τη συμπάθεια του Αρχιερέα μας στο εδάφιο 15. Εδάφιο 15. 4:15 {6} Διότι δεν έχουμε αρχιερέα που να μην μπορεί να συγκινηθεί από το συναίσθημα των αδυναμιών μας· αλλά πειράστηκε σε όλα όπως [κι εμείς, όμως] χωρίς αμαρτία. (6) Για να μην φανεί, λόγω της μεγάλης δόξας του Αρχιερέα μας, ότι μας εμποδίζει να πάμε σε αυτόν, προσθέτει μετά, ότι είναι παρόλα αυτά αδελφός μας πράγματι, (όπως απέδειξε προηγουμένως) και ότι θεωρεί όλες τις δυστυχίες μας δικές του, για να μας καλέσει με θάρρος σε αυτόν.
Απαντήστε
Πού άκουσα το ευαγγέλιο αλλά αρνήθηκα να το αναμίξω με πίστη; Με ποιους τρόπους εξακολουθώ να αγωνίζομαι να εισέλθω στην ανάπαυση που απομένει; Πώς η συμπάθεια του Χριστού του Υιού του Θεού με ωθεί να κρατήσω σταθερά την ομολογία μου;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου στην εκκλησία σου. Δώσε να ερευνήσει το ίδιο Πνεύμα που ερεύνησε τις καρδιές εκείνων που άκουσαν πρώτοι, τις δικές μας σήμερα. Κράτησέ μας από την κακή καρδιά της απιστίας. Φέρε μας σε εκείνη την ανάπαυση που εξασφάλισε ο Χριστός ο Αρχιερέας μας, και κάνε μας τολμηρούς να πλησιάσουμε τον θρόνο της χάριτος, μέσω του ίδιου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →