← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 7 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ματθαίος 7Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη σοφία του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει το έβδομο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ματθαίου. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας προσκαλεί να εξετάσουμε τις καρδιές μας ενώπιον του Κυρίου, ιδιαίτερα όπου η κρίση και το έλεος συναντώνται. Τα λόγια του μας οδηγούν στη Γραφή με σαφήνεια και ευλάβεια, βοηθώντας μας να ακούσουμε την κλήση του Χριστού εκ νέου. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να μας προετοιμάσει να δεχθούμε την αλήθεια που και καταδικάζει και παρηγορεί. Οι αιώνες παλιές γνώσεις του Καλβίνου παραμένουν ζωντανή συμβουλή για τους μαθητές σήμερα που επιθυμούν να περπατούν ταπεινά με τον Θεό τους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο Ματθαίος 7 αργά και προσευχητικά. Αφήστε τα λόγια του Ιησού να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν ακούσουμε την ερμηνεία του Καλβίνου. Προσέξτε ιδιαίτερα την αρχική πρόσκληση να εξετάσουμε τις δικές μας ζωές αντί να σπεύσουμε να κρίνουμε τους άλλους. Διαβάστε το κεφάλαιο στο σύνολό του, κάνοντας παύση όπου το Πνεύμα τραβά την προσοχή σας. Επιστρέψτε στο κείμενο μετά τη μελέτη μας για να αφήσετε η ίδια η Γραφή να έχει τον τελευταίο λόγο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει απευθυνόμενος στα λόγια του Χριστού στο Ματθαίος 7:1. Ματθαίος 7:1. Μη κρίνετε Αυτά τα λόγια του Χριστού δεν περιέχουν απόλυτη απαγόρευση της κρίσης, αλλά αποσκοπούν να θεραπεύσουν μια ασθένεια που φαίνεται φυσική σε όλους μας. Βλέπουμε πώς όλοι κολακεύουν τον εαυτό τους και κάθε άνθρωπος ασκεί αυστηρή κριτική στους άλλους. Αυτή η κακία συνοδεύεται από κάποια παράξενη απόλαυση: γιατί δύσκολα υπάρχει πρόσωπο που δεν γαργαλιέται από την επιθυμία να ερευνά τα σφάλματα των άλλων ανθρώπων. Όλοι παραδέχονται πράγματι ότι είναι ανυπόφορο κακό το ότι όσοι παραβλέπουν τις δικές τους κακίες είναι τόσο πεισματικοί εναντίον των αδελφών τους. Οι εθνικοί επίσης στην αρχαιότητα το κατέκριναν σε πολλές παροιμίες. Ωστόσο υπήρξε σε όλες τις εποχές και υπάρχει και σήμερα. Μάλιστα συνοδεύεται από άλλη χειρότερη μάστιγα: γιατί το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων νομίζει ότι όταν κατακρίνει τους άλλους αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία να αμαρτάνει. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί τον περιορισμό που θέτει ο Χριστός σε αυτή τη φυσική κακία. Αυτή η διεφθαρμένη προθυμία για δάγκωμα, επίπληξη και συκοφαντία περιορίζεται από τον Χριστό όταν λέει Μη κρίνετε. Δεν είναι απαραίτητο οι πιστοί να γίνουν τυφλοί και να μη βλέπουν τίποτα, αλλά μόνο να απέχουν από υπερβολική προθυμία να κρίνουν: γιατί αλλιώς τα σωστά όρια της αυστηρότητας θα ξεπεραστούν από κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να εκδώσει απόφαση για τους αδελφούς του. Υπάρχει παρόμοια έκφραση στον Απόστολο Ιάκωβο, Μη γίνεστε πολλοί διδάσκαλοι, (Ιάκωβος 3:1.) γιατί δεν αποθαρρύνει ούτε αποσύρει τους πιστούς από την άσκηση του έργου των διδασκάλων, αλλά τους απαγορεύει να επιθυμούν την τιμή από κίνητρα φιλοδοξίας. Να κρίνει λοιπόν σημαίνει εδώ να επηρεάζεται κανείς από περιέργεια ερευνώντας τις πράξεις των άλλων. Αυτή η ασθένεια πρώτα απ' όλα συνεπάγεται συνεχώς την αδικία της καταδίκης οποιουδήποτε ασήμαντου σφάλματος σαν να ήταν πολύ σοβαρό έγκλημα· και έπειτα ξεσπά στην υπεροπτική αυθαιρεσία να βλέπει με περιφρόνηση κάθε πράξη και να εκφέρει δυσμενή κρίση γι' αυτήν, ακόμη και όταν θα μπορούσε να ιδωθεί με καλό φως. Στο επόμενο τμήμα ο Καλβίνος διευκρινίζει την ορθή άσκηση της κρίσης. Βλέπουμε τώρα ότι ο σκοπός του Χριστού ήταν να μας φυλάξει από υπερβολική προθυμία ή οξυθυμία ή κακεντρέχεια ή ακόμη και περιέργεια στην κρίση των πλησίον μας. Εκείνος που κρίνει σύμφωνα με τον λόγο και τον νόμο του Κυρίου και διαμορφώνει την κρίση του με τον κανόνα της αγάπης πάντα αρχίζει υποβάλλοντας τον εαυτό του σε εξέταση και διατηρεί το κατάλληλο μέτρο και τάξη στις κρίσεις του. Εξ αυτού είναι φανερό ότι αυτό το χωρίο εφαρμόζεται εντελώς εσφαλμένα από εκείνους που θα ήθελαν να κάνουν αυτή τη μετριοπάθεια που συνιστά ο Χριστός πρόφαση για να καταργήσουν κάθε διάκριση μεταξύ καλού και κακού. Δεν μόνο επιτρέπεται αλλά και είμαστε υποχρεωμένοι να κατακρίνουμε όλες τις αμαρτίες· εκτός αν επιλέξουμε να επαναστατήσουμε εναντίον του ίδιου του Θεού — μάλιστα να καταργήσουμε τους νόμους του, να ανατρέψουμε τις αποφάσεις του και να ανατρέψουμε το δικαστήριό του. Είναι θέλημά του να διακηρύττουμε την απόφαση που αυτός εκφέρει για τις πράξεις των ανθρώπων: μόνο πρέπει να διατηρούμε τέτοια μετριοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον ώστε να καθίσταται φανερό ότι αυτός είναι ο μόνος Νομοθέτης και Κριτής, (Ησαΐας 33:22.)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξετάζει την τιμωρία που αναγγέλλεται εναντίον των αυστηρών κριτών. Για να μη κριθείτε Καταγγέλλει τιμωρία εναντίον εκείνων των αυστηρών κριτών που βρίσκουν τόση ευχαρίστηση στο να κοσκινίζουν τα σφάλματα των άλλων. Δεν θα αντιμετωπιστούν από τους άλλους με μεγαλύτερη καλοσύνη, αλλά θα βιώσουν με τη σειρά τους την ίδια αυστηρότητα που είχαν ασκήσει προς τους άλλους. Καθώς τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό ή πιο πολύτιμο για εμάς από τη φήμη μας, έτσι τίποτα δεν είναι πιο πικρό από το να καταδικαζόμαστε ή να εκτιθέμεθα στις μομφές και την ατιμία των ανθρώπων. Και όμως είναι με δική μας ευθύνη που προκαλούμε στον εαυτό μας αυτό ακριβώς που η φύση μας αποστρέφεται τόσο έντονα, γιατί ποιος από εμάς δεν εξετάζει υπερβολικά αυστηρά τις πράξεις των άλλων· ποιος δεν εκδηλώνει υπερβολική οργή για μικρά παραπτώματα· ή ποιος δεν επικρίνει με κακεντρέχεια ό,τι ήταν από μόνο του αδιάφορο; Και τι είναι αυτό παρά να προκαλούμε σκόπιμα τον Θεό, ως εκδικητή μας, να μας μεταχειριστεί με τον ίδιο τρόπο. Τώρα, αν και είναι δίκαιη κρίση του Θεού το ότι όσοι έχουν κρίνει άλλους θα τιμωρηθούν με τη σειρά τους, εντούτοις ο Κύριος εκτελεί αυτή την τιμωρία μέσω των ανθρώπων. Ο Χρυσόστομος και άλλοι περιορίζουν αυτή τη δήλωση στην παρούσα ζωή: αλλά αυτή είναι βεβιασμένη ερμηνεία. Ο Ησαΐας απειλεί (33:1) ότι όσοι έχουν λεηλατήσει άλλους θα λεηλατηθούν. Παρομοίως ο Κύριός μας εννοεί ότι δεν θα λείψουν εκτελεστές για να τιμωρήσουν την αδικία και τη συκοφαντία των ανθρώπων με ίση πικρία ή αυστηρότητα. Και αν οι άνθρωποι αποτύχουν να λάβουν τιμωρία σε αυτόν τον κόσμο, όσοι έδειξαν υπερβολική προθυμία να κατακρίνουν τους αδελφούς τους δεν θα διαφύγουν την κρίση του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού υπήρξα γρήγορος να παρατηρήσω τα σφάλματα των άλλων ενώ παραβλέπω τα δικά μου; Πώς διαμορφώνει η προειδοποίηση του Καλβίνου για την πρόκληση της κρίσης του Θεού τον τρόπο που μιλώ για τους συμπιστούς; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορώ να ασκήσω τη μετριοφροσύνη που συνιστά ο Καλβίνος όταν αξιολογώ τις πράξεις των άλλων;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλεύσπλαγχνε, ὁ ἐρευνῶν καρδίας καὶ σταθμίζων πᾶν κίνητρον, δὸς ἡμῖν χάριν πρῶτον ἐκβαλεῖν τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ἰδίου ὀφθαλμοῦ ἡμῶν, πρὶν ἢ θεωρήσωμεν τὸ κάρφος ἐν τῷ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν. Διὰ τοῦ ἐλέους τοῦ ἀσφαλισθέντος ἡμῖν ἐν Χριστῷ, μόρφωσον ἐν ἡμῖν πνεῦμα ταπεινὸν, τὸ μὴ κρῖνον κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ μετὰ τῆς δικαίας κρίσεως τῆς ρεούσης ἐκ τῆς διαθηκικῆς σου ἀγάπης. Κράτησον τὰς γλώσσας ἡμῶν ἀπὸ βιαστικῶν λόγων καὶ τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ κρυφίας ὑπερηφανίας, ἵνα περιπατῶμεν τὴν στενὴν ὁδὸν τὴν φέρουσαν εἰς ζωὴν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →