Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 35-36 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στον Ιερεμία 35-36 μας εισάγει σε μια εντυπωσιακή αντίθεση μεταξύ πεισματικής ανταρσίας και σταθερής υπακοής. Μέσα από την αρχαία ιστορία των Ρηχαβιτών, ο Καλβίνος δείχνει πώς ο Θεός χρησιμοποιεί ένα ζωντανό παράδειγμα για να αποκαλύψει την σκληρότητα του λαού Του. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, καλούμαστε να εξετάσουμε την δική μας ανταπόκριση στις σαφείς εντολές του Κυρίου. Η προσεκτική προσοχή του Καλβίνου στο ιστορικό πλαίσιο και στον προφητικό σκοπό μας βοηθά να κατανοήσουμε γιατί αυτή η αφήγηση διατηρήθηκε. Ας ανακινήσουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας προς ταπεινή υποταγή σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 35 και 36 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την πιστή υπακοή των Ρηχαβιτών στις οδηγίες του προγόνου τους και την έντονη αντίθεση με την επίμονη άρνηση του Ιούδα να ακούσει τον ζωντανό Θεό. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε την έκθεση του Καλβίνου σε αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει διευκρινίζοντας τη μη χρονολογική διάταξη των προφητειών.
Πρέπει πρώτα να παρατηρηθεί ότι η χρονική σειρά κατά την οποία γράφτηκαν οι προφητείες δεν έχει διατηρηθεί. Στην ιστορία πρέπει να διατηρείται η κανονική διαδοχή ημερών και ετών, αλλά στα προφητικά γραπτά αυτό δεν είναι τόσο απαραίτητο, όπως σας υπενθύμισα ήδη. Οι Προφήτες, αφού κήρυξαν, συνόψισαν όσα είχαν πει· ένα αντίγραφο αυτού συνήθως τοποθετούνταν στις πόρτες του Ναού, ώστε όποιος επιθυμούσε να γνωρίζει την ουράνια διδασκαλία να μπορεί να διαβάσει το αντίγραφο· και αργότερα φυλασσόταν στα αρχεία. Από αυτά σχηματίστηκαν τα βιβλία που υπάρχουν τώρα. Και όσα λέω μπορούν να συναχθούν από ορισμένα και γνωστά γεγονότα. Αλλά για να μην πολλαπλασιάζουμε τώρα λόγια, αυτό το χωρίο δείχνει ότι η προφητεία του Ιερεμία που εισάγεται εδώ δεν ακολούθησε τον τελευταίο λόγο, διότι αφηγείται όσα είχε διαταχθεί να πει και να κάνει στον καιρό του Ιωακείμ, δηλαδή δεκαπέντε χρόνια πριν από την καταστροφή της πόλης. Εξ ου και είναι φανερό όσα είπα, ότι ο Ιερεμίας δεν έγραψε το βιβλίο όπως υπάρχει τώρα, αλλά ότι οι λόγοι του συλλέχθηκαν και σχηματίστηκαν σε τόμο, χωρίς να ληφθεί υπόψη η χρονική σειρά. Το ίδιο μπορεί επίσης να συναχθεί από τις προφητείες που θα δούμε αργότερα, από το τεσσαρακοστό πέμπτο μέχρι το τέλος του πεντηκοστού κεφαλαίου.Ο Καλβίνος στη συνέχεια εκθέτει τον σκοπό του ορατού σημείου που αφορά τους Ρηχαβίτες.
Η δύναμη του βασιλείου του Ιούδα δεν είχε εξασθενήσει τόσο πολύ υπό τον βασιλιά Ιωακείμ, ώστε να μην είναι ακόμη φουσκωμένοι από υπερηφάνεια. Καθώς, λοιπόν, η ασφάλειά τους τους εμπόδιζε να προσέχουν τα λόγια του Προφήτη, ήταν απαραίτητο να τεθεί μπροστά τους ένα ορατό σημείο, για να τους κάνει να ντραπούν. Ήταν, λοιπόν, σκοπός του Θεού να δείξει πόσο ασυγχώρητη ήταν η διαστροφή τους. Αυτός ήταν ο σχεδιασμός αυτής της προφητείας. Και ο Προφήτης διατάχθηκε ρητά να καλέσει τους Ρηχαβίτες και να τους προσφέρει κρασί, ώστε η πείσμωνα των ανθρώπων να φανεί πιο ατιμωτική, καθώς δεν μπορούσαν να παρακινηθούν να υπακούσουν στον Θεό, ενώ οι Ρηχαβίτες ήταν τόσο υπάκουοι στον πατέρα τους, έναν θνητό άνθρωπο, ο οποίος ήταν νεκρός για σχεδόν τρεις αιώνες. Οι Ρηχαβίτες κατάγονταν από τον Ωβάδ και από τον Ιοθόρ, τον πεθερό του Μωυσή. Υπάρχουν εκείνοι που νομίζουν ότι ο Ωβάδ και ο Ιοθόρ ήταν ο ίδιος· αλλά αυτή η υπόθεση δεν μου φαίνεται πιθανή. Όπως και αν έχει, οι ερμηνευτές νομίζουν ότι οι Ρηχαβίτες ήταν απόγονοι του Ωβάδ, ο οποίος ακολούθησε τον Μωυσή και τους Ισραηλίτες. Και η γνώμη τους φαίνεται να επιβεβαιώνεται, επειδή λέγεται εδώ ότι διατάχθηκαν από τον Ιωναδάβ να ζουν ως πάροικοι στη γη. Πράγματι τους υποσχέθηκε κληρονομιά, αλλά όπως φαίνεται από πολλά μέρη της Γραφής, τους φέρθηκαν άδικα, διότι διασκορπίστηκαν εδώ και εκεί ανάμεσα στις φυλές. Δεν απολάμβαναν λοιπόν κληρονομιά όπως ήταν δίκαιο και όπως άξιζαν. Και βλέπουμε επίσης ότι ζούσαν ανάμεσα σε άλλα έθνη.Σχετικά με την εντολή να προσφερθεί κρασί, ο Καλβίνος γράφει:
Ο Προφήτης διατάσσεται τώρα να φέρει αυτούς στον Ναό και να τους προσφέρει κρασί να πιουν. Έχω εξηγήσει σύντομα τον σκοπό του Θεού σε αυτό το ζήτημα, ότι δηλαδή σκόπευε να παρουσιάσει στους Ιουδαίους το παράδειγμα των Ρηχαβιτών, για να τους κάνει να ντραπούν· διότι εκείνη η οικογένεια υπάκουσε στον πατέρα της αφού πέθανε, αλλά οι Ιουδαίοι δεν μπορούσαν να παρακινηθούν να υποταχθούν στην εντολή του ζωντανού Θεού, ο οποίος ήταν επίσης ο μόνος Πατέρας όλων. Ο Προφήτης λοιπόν διατάχθηκε να τους φέρει στον Ναό και να τους παρουσιάσει ποτήρια γεμάτα κρασί, ώστε να πιουν. Λέει ότι αρνήθηκαν να πιουν και πρόβαλαν ως λόγο ότι ο Ιωναδάβ ο πατέρας τους τους απαγόρευσε να το κάνουν. Θα δούμε αργότερα πώς εφαρμόστηκε αυτό το παράδειγμα· διότι το σύνολο δεν μπορεί να εξηγηθεί ταυτόχρονα.Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί γιατί ο Θεός κάλεσε τους Ρηχαβίτες μετά από πολλά χρόνια προφητικής εργασίας.
Ας εξετάσουμε τα λόγια του Προφήτη· λέει ότι ο λόγος ήρθε σε αυτόν στις ημέρες του Ιωακείμ, δηλαδή αφού είχε διαπιστώσει με τη δοκιμασία πολλών ετών πόσο αδάμαστοι ήταν οι Ιουδαίοι και πόσο μεγάλη ήταν η αγριότητά τους. Πολλή εργασία λοιπόν είχε αναλάβει ο Προφήτης, και όμως δεν είχαν υποταχθεί τόσο ώστε να υποβάλουν τον ζυγό του Θεού. Όταν, λοιπόν, είχαν δώσει για πολλά χρόνια πολλές αποδείξεις της σκληρότητάς τους, ο Θεός κάλεσε τους Ρηχαβίτες ως μάρτυρες, οι οποίοι με το παράδειγμά τους απέδειξαν ότι οι Ιουδαίοι ήταν ασυγχώρητοι επειδή ήταν τόσο επαναστατικοί και ανυπάκουοι στις εντολές του Προφήτη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος κάνει μια τριπλή σύγκριση μεταξύ της υπακοής των Ρηχαβιτών και της ανταπόκρισης του Ιούδα.
Η συμβουλή του δεν επαινείται, αλλά η υπακοή που απέδωσαν οι γιοι του· και αυτό προτείνεται εδώ ως παράδειγμα, για να κάνει τους Ιουδαίους να ντραπούν, επειδή απέρριψαν τόσο πεισματικά τον Νόμο του Θεού και τη διδασκαλία των Προφητών· και είναι επιχείρημα από το μικρότερο προς το μεγαλύτερο· διότι αν η αυθεντία ενός θνητού ανθρώπου επικράτησε τόσο πολύ στους απογόνους του ώστε να τους κάνει να απέχουν από το κρασί, και όχι μόνο να ζουν λιτά, αλλά και να υπομένουν το κρύο και την ένδεια και άλλα σκληρά πράγματα, πόσο περισσότερο έπρεπε οι Ιουδαίοι να κάνουν ό,τι ήταν σωστό και εύκολο, όταν ο Θεός τους πρόσταξε· Αυτό είναι ένα πράγμα, ακόμη και μια σύγκριση μεταξύ του Θεού και θνητού ανθρώπου. Και έπειτα υπάρχει ένα άλλο, -- ότι αυτή η εντολή παρέμεινε σε ισχύ για τριακόσια χρόνια και απέτρεψε τους απογόνους από την αμέλεια· αλλά ο Νόμος του Θεού, που αντηχούσε συνεχώς στα αυτιά του λαού, δεν είχε δύναμη να τους επηρεάσει. Εδώ είναι μια άλλη σύγκριση. Η τρίτη είναι ότι ο Θεός ενήργησε δίκαια και δεν πίεσε υπερβολικά τους Ιουδαίους, ώστε να κάνει την αυστηρότητα του νόμου απεχθή και κουραστική· καθώς λοιπόν ο Θεός χρησιμοποίησε μετριοπάθεια στον Νόμο του, ώστε να απαιτεί από τον λαό τίποτε άλλο παρά ό,τι ήταν εύκολο να υποφερθεί, λέει ότι ο Ιωναδάβ ήταν αυστηρός και σκληρός, διότι απαγόρευσε τη χρήση κρασιού και δεν επέτρεψε στους απογόνους του να καλλιεργούν χωράφια ούτε να κατοικούν σε σπίτια.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σας έχει χρησιμοποιήσει ο Θεός ένα ορατό παράδειγμα για να αναδείξει την δική σας αντίσταση στον λόγο Του; Πώς η μακροχρόνια πιστότητα των Ρηχαβιτών προκαλεί την προθυμία σας να υπακούσετε ακόμη και όταν κοστίζει άνεση; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Κύριος να παραδοθείτε πιο πλήρως στη ζωντανή φωνή Του σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῇ κυριαρχικῇ σου σοφίᾳ ἔθεσας ἔμπροσθεν ἡμῶν τὴν ὑπακοὴν τῶν Ρηχαβιτῶν ὡς ἔλεγχον τῆς ἰδικῆς ἡμῶν σκληρᾶς ἀρνήσεως τῶν ἐντολῶν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Υἱοῦ σου, μαλάκυνα τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ χάρισαι ἡμῖν χάριν νὰ ἀκούωμεν καὶ νὰ τηρῶμεν τὸν λόγον σου ἀπροφασίστως καὶ ἀμελλητί, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῇ πιστότητι τῆς διαθήκης ἣν ἔστησας. Ὑπὲρ πᾶσαν ἀνθρωπίνην συνήθειαν ἢ ἄνεσιν, ποίησον ἡμᾶς νὰ τιμῶμεν τὴν ἐξουσίαν τοῦ ζῶντος Θεοῦ, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν ἐπιδεικνύωσι τὴν ἀκλόνητον εὐλάβειαν τὴν εὐάρεστον εἰς Σέ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →