← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Το Αμπέλι που Πυρπολήθηκε και η Δόξα που Λάμπει: Από τους Ποιμένες που Αδίκησαν στο Λείμμα που Αγιάστηκε

Ησαΐας 3-4Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η κρίση βαθαίνει. Στο τρίτο κεφάλαιο ο Ησαΐας προλέγει ότι ο Κύριος θα αφαιρέσει από την Ιερουσαλήμ κάθε στήριγμα και υποστήριξη — και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, αρνούμενος να ερμηνεύσει την απώλεια μόνο υλικά, ακούει τον προφήτη να μιλά για πνευματική δύναμη: τη δύναμη του άρτου και τη δύναμη του ύδατος αφαιρεθείσες από λαό που κρατά το γράμμα του Μωυσέως αλλά, στερούμενος πίστεως, δεν αντλεί ζωή από αυτό. Ο αληθινός άρτος είναι ο Χριστός· το αληθινό ύδωρ είναι η χάρις του βαπτίσματος — και η συναγωγή, αφού ατίμασε Εκείνον που τα δίδει, μένει με το περίβλημα. Ο Κύριλλος στρέφεται έπειτα προς τους ηγέτες, τους ποιμένες που όφειλαν να φροντίζουν το αμπέλι του Κυρίου αλλά αντίθετα θέρισαν και αδίκησαν τους πτωχούς και πυρπόλησαν το αμπέλι με την ιδία απληστία και την άρνησή τους να οδηγήσουν τον λαό στον Χριστό. Ωστόσο, όπως πάντα, η αυστηρότητα ανοίγεται στο έλεος. Το τέταρτο κεφάλαιο υψώνει το βλέμμα προς «εκείνη την ημέρα» όταν ο Θεός θα λάμψει με βουλή εν δόξῃ για να υψώσει και να δοξάσει το λείμμα του Ισραήλ — και ο Κύριλλος βλέπει την προφητεία εκπληρωμένη στους πρώτους καρπούς των σωζομένων, τους αγίους αποστόλους, γραμμένους στο βιβλίο της ζωής. Η ακαθαρσία της Σιών ξεπλένεται από το πνεύμα της κρίσεως και το πνεύμα του πυρός — τη χάρι του βαπτίσματος και το καθαρτήριο πυρ — και ο ίδιος ο Χριστός επισκιάζει τη πνευματική Σιών, την Εκκλησία, όπως η αρχαία νεφέλη επισκίαζε τον Ισραήλ, καταφύγιο από κάθε καύσωνα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Ησαΐα 3–4 — «Ιδού, ο Κύριος, ο Κύριος των δυνάμεων, θα αφαιρέσει από την Ιερουσαλήμ και από τον Ιούδα… τη δύναμη του άρτου και τη δύναμη του ύδατος, τον γίγαντα και τον ισχυρό άνδρα… τον προφήτη και τον συνετό άνδρα»· ο λαός έπεσε σε αταξία, το παιδί ορμά στον πρεσβύτερο· «Λαέ μου, οι εισπράκτορές σου σε θερίζουν… εκείνοι που σε ευλογούν σε παραπλανούν και συγχέουν τα μονοπάτια των ποδιών σου.» Έπειτα η μεγάλη κατηγορία κατά των ηγετών: «Ο ίδιος ο Κύριος θα έλθει για κρίση με τους πρεσβυτέρους του λαού και με τους άρχοντές τους. Αλλά εσείς, γιατί πυρπολήσατε το αμπέλι μου; Και η λεία των πτωχών είναι στους οίκους σας.» Και οι θυγατέρες της Σιών ταπεινωμένες στην πολυτέλειά τους. Έπειτα το τέταρτο κεφάλαιο: «επτά γυναίκες θα πιάσουν έναν άνδρα, λέγοντας… μόνο ας κληθεί το όνομά σου επάνω μας, άφαιρε τον ονειδισμό μας»· «Εκείνη την ημέρα ο Θεός θα λάμψει με βουλή εν δόξῃ επί της γης, για να υψώσει και να δοξάσει το λείμμα του Ισραήλ… όλους όσοι είναι γραμμένοι εις ζωήν εν Ιερουσαλήμ»· «Διότι ο Κύριος θα ξεπλύνει την ακαθαρσία των υιών και θυγατέρων της Σιών… με το πνεύμα της κρίσεως και με το πνεύμα του πυρός»· και η νεφέλη και το καταφύγιο, «νεφέλη θα επισκιάζει ημέρα… με όλη τη δόξα θα καλυφθεί.»
Μελετήστε

Μελέτη

Τι είναι η «δύναμη του άρτου» που αφαιρείται από τους Ιουδαίους; Ο Κύριλλος δεν θα την ερμηνεύσει ως συνηθισμένους άρτους. Ο άρτος είναι ο Χριστός, το ίδιο το σώμα Του, και η δύναμή του είναι να δίδει ζωή: Αλλά αν ρωτήσει κανείς ποια είναι η δύναμή του, λέμε ότι είναι ζωοποιός. Διότι δίδει ζωή στον κόσμο. Και η δύναμη του ύδατος είναι η χάρις του βαπτίσματος, με την οποία αφαιρείται η αμαρτία και η ψυχή αναγεννάται: Προσερχόμαστε ομοίως στη χάρι δια του αγίου βαπτίσματος, το οποίο αγιάζει εμάς, λέγοντας ότι η δύναμη του ύδατος είναι η αφαίρεση των αμαρτιών, η πνευματική αναγέννηση, προς συμμόρφωση με τον ίδιο τον Χριστό. Έτσι η απογύμνωση της Ιερουσαλήμ είναι η αυτοεπιβαλλόμενη πείνα λαού που, ατιμάζοντας τον Χριστό, αποκόπτεται από τον Άρτο Του και το καθαρτήριο ύδωρ Του: Διότι δεν υπάρχει μεταξύ αυτών η δύναμη του άρτου, δηλαδή η ζωοποιός εν Χριστώ. Έπειτα ο Κύριλλος στρέφεται στην καρδιά του τρίτου κεφαλαίου — την ενοχή των ηγετών. Τάχθηκαν ως γεωργοί επί της κυριακής αμπέλου, του Ισραήλ, και αντί να τη φυλάξουν την κατέστρεψαν ολοσχερώς, ώστε φαίνεται να έχει πυρποληθεί: αλλά τόσο αδίκησαν την κυριακή άμπελο ώστε τώρα φαίνεται να έχει πυρποληθεί ολοσχερώς. Το πυρ δεν προήλθε μόνο από εχθρούς αλλά από την ίδια την αποτυχία των ποιμένων να οδηγήσουν το ποίμνιο στον Χριστό.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Μετά την πυρπόληση του αμπελιού, «εκείνη η ημέρα» ανατέλλει. Ο Κύριλλος ερμηνεύει το «ο Θεός θα λάμψει με βουλή εν δόξῃ» για τον Λόγο που, ίσος με τον Πατέρα, βουλεύτηκε για τη σωτηρία μας εν μυστηρίῳ βαθύ και ανεκλάλητο, γενόμενος όπως εμείς χωρίς να παύσει να είναι Θεός: Διότι αν και ήταν εν μορφῇ και ισότητι του Θεού Πατρός, έγινε όπως εμείς και εφάνη σε εκείνους επί της γης, αλλά όχι χωρίς δόξα, αν και έγινε σάρξ. Το λείμμα που υψώθηκε και δοξάστηκε ο Κύριλλος το βλέπει σαφέστατα στους αποστόλους, τους πρώτους καρπούς των σωζομένων, εγγεγραμμένους στον ουρανό: Μπορεί κανείς να δει τον αληθινό λόγο της προφητείας εκπληρωμένο ως προς τους πρώτους καρπούς εκείνων που σώθηκαν, δηλαδή τους αγίους αποστόλους, οι οποίοι αληθώς υψώθηκαν. Και το πλύσιμο της ακαθαρσίας της Σιών «με το πνεύμα της κρίσεως και με το πνεύμα του πυρός» ο Κύριλλος το ερμηνεύει ως το καθαρτήριο πυρ του βαπτίσματος, το οποίο δεν είναι απλό ύδωρ αλλά το ίδιο το Πνεύμα που καταναλίσκει την αμαρτία: αλλά εν Αγίῳ Πνεύματι και εν τῷ θείῳ και πνευματικῷ πυρί που καταναλίσκει την ακαθαρσία της πονηρίας που είναι εν ημίν και λιώνει μακριά τον μολυσμό που προέρχεται από την αμαρτία. Και η νεφέλη που επισκιάζει τη Σιών ο Κύριλλος την ερμηνεύει για τον ίδιο τον Χριστό, το καταφύγιο της Εκκλησίας: Ο Χριστός, λέγει, επισκιάζων αυτούς κατά τον τρόπο νεφέλης, θα είναι το καταφύγιό τους. Έτσι το αμπέλι που οι άνθρωποι πυρπόλησαν, ο Θεός το ξαναφυτεύει και το ποτίζει και το επισκιάζει — την Εκκλησία, καταφυγιασμένη από τον Χριστό όπως ο Ισραήλ καταφυγιαζόταν από τη νεφέλη.
Απαντήστε

Απόκριση

Ρώτα τον εαυτό σου από τι ζεις. Ο Κύριλλος προειδοποιεί ότι μπορεί κανείς να κρατά το γράμμα — να διαβάζει τις Γραφές, να τηρεί τους τύπους — και όμως να πεινά, στερούμενος τη δύναμη του άρτου, που είναι ο ζωοποιός Χριστός, και τη δύναμη του ύδατος, που είναι η αναγέννηση του βαπτίσματος. Μην αρκείσαι στο περίβλημα· πλησίασε Εκείνον του οποίου το σώμα δίδει ζωή στον κόσμο, και ας γίνει η χάρις του βαπτίσματός σου ζωντανό πράγμα, όχι ξεχασμένη τελετή. Άκου επίσης την προειδοποίηση προς τους διδασκάλους και το καθήκον που τίθεται στους διδασκομένους. Αν ο Θεός κατηγόρησε τους ποιμένες του Ισραήλ ότι πυρπόλησαν το αμπέλι Του — θερίζοντας και αδικωντας τους πτωχούς, αρνούμενοι να οδηγήσουν το ποίμνιο στον Χριστό — τότε όσοι οδηγούν ψυχές σήμερα φέρουν το ίδιο βάρος· και όσοι οδηγούνται πρέπει να προσέχουν ποιον ακολουθούν. Και ύψωσε τα μάτια σου πέρα από την πυρπόληση προς τη δόξα που λάμπει. Ο Λόγος βουλεύτηκε για τη σωτηρία σου και έγινε όπως εσύ χωρίς να παύσει να είναι Θεός· Έχει γράψει τους ιδικούς Του στο βιβλίο της ζωής και ξέπλυνε την ακαθαρσία τους με το πνεύμα της κρίσεως και το πνεύμα του πυρός. Στάσου, λοιπόν, υπό τη νεφέλη — ας σε επισκιάσει ο Χριστός ως καταφύγιο της Εκκλησίας από κάθε καύσωνα, και φέρε επιτέλους τον καρπό για τον οποίο φυτεύθηκε το αμπέλι.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ Θεέ μας, ο αληθινός άρτος που κατέβηκε από τον ουρανό, του οποίου η δύναμη είναι να δίδει ζωή στον κόσμο: τρέφε με όχι με το γυμνό γράμμα αλλά με τον Εαυτό Σου, και ας γίνει το ύδωρ του βαπτίσματός μου εν εμοί ζωντανή αναγέννηση προς συμμόρφωση με Σένα. Συγχώρησε τους ποιμένες που πυρπόλησαν το αμπέλι Σου, και συγχώρησέ με όταν και εγώ αδίκησα τις ψυχές που μου εμπιστεύθηκαν· κάμε με πιστό φύλακα όσων είναι Σά· και οδήγησέ με πάντοτε σε Σένα, που είσαι το τέλος του νόμου. Σε ευλογώ ότι εκείνη την ημέρα έλαμψες με βουλή εν δόξῃ, γενόμενος όπως εμείς αλλά όχι χωρίς τη δόξα Σου, και ύψωσες το λείμμα και έγραψες τους αγίους αποστόλους στο βιβλίο της ζωής. Ξέπλυνε την ακαθαρσία μου, Κύριε, με το πνεύμα της κρίσεως και το πνεύμα του πυρός, εκείνο το θείο και πνευματικό πυρ που καταναλίσκει τον μολυσμό της αμαρτίας· και επισκίασέ με ως νεφέλη και καταφύγιο, ώστε υπό τη σκέπη Σου να διαφύγω τον καύσωνα του πειρασμού και να φέρω τον καρπό της δικαιοσύνης. Σε Σένα, Χριστέ Θεέ μας, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →