Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο
Α' Τιμοθέου 2 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από την Ειδικής Βαπτιστικής Εξήγησης της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ στο κεφάλαιο 2 της Α' Τιμοθέου. Η προσεκτική κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ τονίζει την προτεραιότητα της δημόσιας προσευχής, την πρόσκληση για μεσιτεία υπέρ κάθε τάξεως ανθρώπων και τη μοναδική μεσιτεία του Χριστού. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Γκιλ για αυτά τα θέματα, επιτρέποντας στην εξήγησή του να διαμορφώσει την κατανόησή μας για την τακτική, ευαγγελικά διαμορφωμένη προσευχή. Προετοιμάστε την καρδιά σας για να δεχθείτε τόσο διδασκαλία όσο και πρόσκληση καθώς προχωρούμε μαζί στο χωρίο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 2 της Α' Τιμοθέου και διαβάστε το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την αρχική προτροπή του αποστόλου για ικεσίες, προσευχές, μεσιτείες και ευχαριστίες υπέρ όλων των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σε εξουσία. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο νου σας προτού στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ, η οποία θα αναπτύξει το νόημα και τις συνέπειες αυτών των στίχων για τη ζωή προσευχής της Εκκλησίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ αρχίζει αντιμετωπίζοντας την ίδια την προτροπή προς την προσευχή.
Στίχος 1. Παρακαλώ λοιπόν πρώτον πάντων,.... Τα δύο κύρια μέρη της δημόσιας λατρείας είναι η διακονία του λόγου και η προσευχή· και ο απόστολος, αφού επέμεινε στο πρώτο στο προηγούμενο κεφάλαιο, στο οποίο διατάζει τον Τιμόθεο να παραγγείλει σε μερικούς να μη διδάσκουν άλλη διδασκαλία από εκείνη του Ευαγγελίου, δίνει λογαριασμό για τη δική του διακονία και την κλήση σε αυτήν, και για το ένδοξο Ευαγγέλιο του μακαρίου Θεού που του εμπιστεύθηκε, και παροτρύνει τον Τιμόθεο στην πιστή και επιμελή εκτέλεση του έργου και του αξιώματός του· τώρα προχωρεί στο δεύτερο, στην προσευχή, και προτρέπει προς αυτήν· είτε τον Τιμόθεο ιδιαιτέρως, διότι έτσι διαβάζουν οι συριακές, αραβικές και αιθιοπικές μεταφράσεις, «σε παρακαλώ», ή «σε επιθυμώ»· είτε την Εκκλησία γενικώς· εκτός αν πρέπει μάλλον να θεωρηθεί ως εντολή προς τον Τιμόθεο να προτρέψει, και έτσι το κλαρομοντανό αντίγραφο του Βέζα διαβάζει, «προτρέψατε λοιπόν»· αλλά συνήθως θεωρείται ως προτροπή του αποστόλου, στην οποία ήταν πολύ επίμονος· ήταν κάτι που βάραινε πολύ στο νου του, και επιθυμούσε πολύ να γίνει· διότι έτσι μπορούν να διαβαστούν τα λόγια, «παρακαλώ πρώτον πάντων», ή προ πάντων· από όλα όσα είχε να πει, αυτό ήταν το κυριότερο, ή ήταν αυτό που θα ήθελε να γίνει κυρίως και πρωτίστως από άλλους· διότι αυτό δεν αφορά τόσο πολύ τη σειρά του χρόνου, ότι η προσευχή πρέπει να γίνεται νωρίς το πρωί, πρώτον, προτού γίνει οτιδήποτε άλλο, και ιδιαιτέρως προ του κηρύγματος, που φαίνεται να ήταν το έθιμο των αρχαίων αγίων, Πράξεις 4:31, αλλά την υπεροχή και την ανώτερη αξία της· αν και τα λόγια μπορούν να αποδοθούν, «παρακαλώ, ότι πρώτον, οι ικεσίες όλων να γίνουν»· και έτσι μπορεί να αφορά τη δημόσια προσευχή, την προσευχή όλης της Εκκλησίας, σε διάκριση από την ιδιωτική προσευχή, ή την προσευχή ενός μόνο προσώπου· η οποία εκφράζεται με διαφορετικές λέξεις, ικεσίες, προσευχές, μεσιτείες και ευχαριστίες· η πρώτη από αυτές, «ικεσίες», σημαίνει τέτοιες αιτήσεις για πράγματα που χρειάζονται οι άνθρωποι, είτε από τους ίδιους είτε από άλλους· και αυτό είτε για τα σώματά τους είτε για τις ψυχές τους, όπως τροφή και ένδυμα για το ένα, και αποκαλύψεις συγχωρητικής αγάπης, χορηγίες χάριτος, πνευματική ειρήνη, παρηγοριά, κ.λπ.Ο Γκιλ εφαρμόζει στη συνέχεια την εντολή στους άρχοντες και σε εκείνους που βρίσκονται σε εξουσία.
Στίχος 2. Υπέρ βασιλέων και υπέρ πάντων των όντων εν εξουσία,.... Υπέρ των ανωτάτων κυβερνητών, όπως ο αυτοκράτορας της Ρώμης, και βασιλείς ιδιαίτερων εθνών· και υπέρ όλων των υποδιοικητών, ή κατώτερων αρχόντων, όπως των επιτρόπων ή διοικητών επαρχιών, και των ανθυπάτων, και των ομοίων· όλων όσοι βρίσκονταν σε υψηλές θέσεις, και ενεργούσαν υπό την εξουσία εκείνων που ήταν ανώτατοι· αυτοί αναφέρονται ιδιαιτέρως, οι τότε κυβερνήτες, είτε ανώτατοι είτε υποδεέστεροι, οι οποίοι ήταν ομολογημένοι εχθροί, και βίαιοι διώκτες των αγίων· και μπορεί να ήταν αμφιβολία σε μερικούς από αυτούς, αν έπρεπε να προσεύχονται υπέρ αυτών, και γι' αυτό ο απόστολος το διατάσσει· και αυτό σε αντίθεση προς τις αντιλήψεις και τις πρακτικές των Ιουδαίων, οι οποίοι συνήθιζαν να καταριώνται τους εθνικούς, και να προσεύχονται υπέρ ουδενός εκτός από τους εαυτούς τους και εκείνους του δικού τους έθνους· ώστε να διάγουμε ήσυχο και ειρηνικό βίο, εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι· το οποίο δεν σχεδιάζει απλώς τον σκοπό της πολιτικής διακυβέρνησης από βασιλείς και άρχοντες, που είναι να διατηρεί την ειρήνη και την ησυχία της πολιτείας· να προστατεύει τα πρόσωπα και τα περιουσιακά στοιχεία των ανθρώπων, ώστε να κατέχουν τα δικά τους αδιατάρακτα· και να εξασφαλίζει σε αυτούς τα πολιτικά και θρησκευτικά τους δικαιώματα και ελευθερίες, ώστε να έχουν την ελεύθερη χρήση και άσκηση της θρησκείας, που σημαίνεται από «πάσα ευσεβεία»· και να ενθαρρύνει την ηθικότητα και την αρετή, που εκφράζεται από «σεμνότητα»· και έτσι είναι επιχείρημα υπέρ της προσευχής, που λαμβάνεται από το πλεονέκτημα της πολιτικής διακυβέρνησης· ούτε αυτό το τμήμα δείχνει μόνο το καθήκον των αγίων να ζουν ειρηνικά υπό την κυβέρνηση στην οποία βρίσκονται, και να μην την διαταράσσουν· να φροντίζουν μόνο τις θρησκευτικές τους ασκήσεις μεταξύ τους, και να συμπεριφέρονται έντιμα και ηθικά μεταξύ των ανθρώπων, όπως γενικά μιλώντας είναι, οι ήσυχοι στη γη· αλλά εκφράζει επίσης το πράγμα για το οποίο πρέπει να προσευχόμαστε· και το νόημα είναι, ότι αφού οι καρδιές των βασιλέων είναι στα χέρια του Κυρίου, και αυτός μπορεί να τις στρέφει όπως ευαρεστείται, πρέπει να γίνεται προσευχή προς αυτόν υπέρ αυτών, ώστε είτε να τους μεταστρέψει, και να τους φέρει στη γνώση της αληθείας, την οποία τώρα διώκουν· ή τουλάχιστον να διαθέσει τις καρδιές και τους νόες τους, ώστε να σταματήσουν τον διωγμό, και έτσι οι άγιοι να ζουν ειρηνικά υπό αυτούς, να απολαμβάνουν τη θρησκευτική τους ελευθερία, και να ενθαρρύνονται στη ηθική τους συναναστροφή.Ο Γκιλ δείχνει στη συνέχεια γιατί τέτοια προσευχή είναι καλή και ευπρόσδεκτη.
Στίχος 3. Διότι τούτο είναι καλόν και ευπρόσδεκτον ενώπιον του Θεού του Σωτήρος ημών. Όχι μόνο να ζούμε ειρηνικά και ήσυχα υπό την κυβέρνηση στην οποία βρισκόμαστε, αφού αυτή είναι η διάταξη του Θεού, και να ζούμε σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς, την οποία η χάρις του διδάσκει· αλλά να προσευχόμαστε υπέρ παντός είδους ανθρώπων, και υπέρ εκείνων που είναι τοποθετημένοι στην υψηλότερη θέση διακυβέρνησης, ακόμη και αν είναι εχθροί και διώκτες· τούτο είναι καλόν καθ' εαυτό, και ενώπιον του παντογνώστου Θεού, ο οποίος δεν βλέπει όπως βλέπει ο άνθρωπος· και είναι ευπρόσδεκτον σε αυτόν δια του Ιησού Χριστού, δια του οποίου κάθε θυσία προσευχής ή αίνου είναι έτσι· διότι με τον Θεό τον Σωτήρα ημών εννοείται ο Θεός ο Πατήρ, ο οποίος είναι ο Σωτήρ όλων των ανθρώπων, κατά τρόπο προνοίας, και ο Σωτήρ όλων των εκλεκτών κατά τρόπο ιδιαίτερης χάριτος· :- . Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα παρουσιάζοντας τον ένα Μεσίτη.
Στίχος 5. Διότι είναι ένας Θεός,.... Τούτο δεν αφορά τόσο πολύ την ενότητα του Θεού, ως προς τον εαυτό του, ή τη θεία ουσία του, αν και αυτό είναι αλήθεια· αλλά δεν φέρει σε αυτό κανέναν προφανή και ισχυρό λόγο γιατί όλοι οι άνθρωποι πρέπει να προσεύχονται, για τον οποίο παράγεται· αλλά την ενότητα του Θεού ως προς τους ανθρώπους, ως ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός, ο οποίος είναι ο Δημιουργός όλων των ανθρώπων, και ο οποίος, κατά προνοιακό τρόπο, είναι ο Σωτήρ όλων των ανθρώπων· και κατά τρόπο ιδιαίτερης χάριτος είναι ο ένας Θεός, ο ένας Θεός της διαθήκης όλων των ειδών ανθρώπων, Ιουδαίων και Εθνικών· διότι έχει λάβει από τους τελευταίους στη διαθήκη της χάριτός του, όπως και από τους πρώτους, και τους έχει αγαπήσει με ιδιαίτερη και διακριτική αγάπη, τους έχει εκλέξει εν Χριστώ για σωτηρία, και έχει αποστείλει τον Υιό του για να τους λυτρώσει· και από αυτούς καλεί με τη χάρι του, αναγεννά, αγιάζει, υιοθετεί, συγχωρεί και δικαιώνει· βλέπε Ρωμαίους 3:29 και γι' αυτό όλα τα είδη ανθρώπων, Εθνικοί όπως και Ιουδαίοι, πρέπει να προσεύχονται υπέρ αυτών· ακολουθεί ένα άλλο επιχείρημα, και ένας Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων· ένας Μεσίτης είναι περισσότερων από ενός, και έχει να κάνει με δύο μέρη· και αυτά σε διαμάχη μεταξύ τους, μεταξύ των οποίων στέκεται ως μεσαίο πρόσωπο· η δουλειά του είναι να τους φέρει μαζί, και να κάνει ειρήνη μεταξύ τους· και ένας τέτοιος είναι ο Χριστός· τα δύο μέρη είναι ο Θεός και οι εκλεκτοί του, οι οποίοι στη φυσική τους κατάσταση είναι σε απόσταση από τον Θεό, και σε εχθρότητα προς αυτόν, και οι οποίοι έχουν παραβιάσει τον νόμο του, και έχουν προσβάλει τη δικαιοσύνη του· ο Χριστός στέκεται ως μεσαίο πρόσωπο, ως ημεροδρόμος μεταξύ τους, και βάζει τα χέρια του επάνω και στους δύο· έχει να κάνει με πράγματα που αφορούν τη δόξα του Θεού, και κάνει συμφιλίωση για τις αμαρτίες του λαού· φέρνει εκείνους που ήταν μακριά κοντά στον Θεό, και κάνει ειρήνη για αυτούς με το αίμα του σταυρού του, εκπληρώνοντας τον νόμο, και ικανοποιώντας τη δικαιοσύνη για αυτούς· ως συνέπεια αυτού εμφανίζεται για αυτούς στο δικαστήριο του ουρανού, μεσιτεύει και παρακαλεί για αυτούς, είναι ο συνήγορός τους, και βλέπει ότι όλες οι ευλογίες της διαθήκης, από τις οποίες είναι ο Μεσίτης, εφαρμόζονται σε αυτούς, και διαφυλάσσει τα πρόσωπά τους, τα οποία είναι εμπιστευμένα στη φροντίδα και τη φύλαξή του, ασφαλή μέχρι την αιώνια ευτυχία· και αυτός ο Μεσίτης είναι ο άνθρωπος Χριστός Ιησούς· όχι ότι είναι απλός άνθρωπος, διότι είναι αληθινά και κυρίως Θεός· ή ότι είναι Μεσίτης μόνο σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση· ήταν πράγματι κατάλληλο να είναι άνθρωπος, ώστε να έχει κάτι να προσφέρει, και ώστε να είναι ικανός να υπακούει, να πάσχει και να πεθαίνει, και έτσι να κάνει ικανοποίηση στη φύση που είχε αμαρτήσει· αλλά τότε, αν δεν ήταν Θεός, δεν θα μπορούσε να πλησιάσει τον Θεό εκ μέρους των ανθρώπων, και να αναλάβει για αυτούς, και πολύ λιγότερο να εκτελέσει· ούτε το αίμα του, η δικαιοσύνη του και η θυσία του θα ήταν διαθέσιμα για να καθαρίσουν από την αμαρτία, να εξασφαλίσουν τη συγχώρησή της, να δικαιώσουν από αυτήν, να κάνουν εξιλέωση για αυτήν, ή να κάνουν ειρήνη με τον Θεό· ο λόγος για τον οποίο αναφέρεται ιδιαιτέρως ως άνθρωπος, είναι, με σκοπό το επιχείρημα που είναι στο χέρι, την προσευχή υπέρ όλων των ανθρώπων· αφού αυτός που είναι ο Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου, έχει αναλάβει μια φύση που είναι κοινή σε όλους αυτούς· και αυτός ο Μεσίτης λέγεται ότι είναι ένας, όχι τόσο πολύ σε αντίθεση προς άλλους μεσίτες, αγγέλους ή αγίους που αναχώρησαν, αν και είναι αλήθεια, και στέκεται πλήρως εναντίον τους, αλλά ως προς τους ανθρώπους· υπάρχει μόνο ένας Μεσίτης μεταξύ Θεού και όλων των ειδών ανθρώπων, δια του οποίου και οι Ιουδαίοι και οι Εθνικοί έχουν πρόσβαση στον Θεό, και ειρήνη με αυτόν· και γι' αυτό η προσευχή δια του Μεσίτη αυτού πρέπει να γίνεται υπέρ όλων.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς η προτεραιότητα που αποδίδει ο Γκιλ στη δημόσια προσευχή προκαλεί τον τρόπο με τον οποίο τακτοποιείτε τώρα τη δική σας ζωή προσευχής; 2. Με ποιους τρόπους μπορεί η μεσιτεία υπέρ των πολιτικών αρχών να μεταμορφώσει τη στάση σας προς εκείνους που κυβερνούν; 3. Τι φρέσκια εμπιστοσύνη αποκτάτε από το να γνωρίζετε ότι όλη αυτή η προσευχή προσφέρεται δια του ενός Μεσίτη, του Χριστού Ιησού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν πρόσβαση ποὺ ἔχουμε στὸν θρόνο σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἑνὸς Μεσίτου, καὶ γιὰ τὴν κλήση νὰ φέρνουμε κάθε ψυχὴ ἐνώπιόν σου ἐν προσευχῇ. Δίδαξέ μας νὰ ὑψώνουμε ὁσίους χεῖρας χωρὶς ὀργὴ καὶ διαλογισμό, καὶ νὰ μεσιτεύουμε ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ἀπὸ καρδιὲς εἰρηνεύουσες μὲ σένα διὰ τοῦ εὐαγγελίου τῆς χάριτός σου. Εἴθε οἱ συνάξεις μας νὰ χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν εὐσέβεια καὶ τὴν τιμιότητα ποὺ τιμοῦν τὸ ὄνομά σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →