← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης

Α' Ιωάννου 1 — με τον Κόουκ

Α' Ιωάννης 1Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο έργο του Thomas Coke, Commentary on the Holy Bible, αυτόν τον πλούσιο Μεθοδιστικό θησαυρό που γράφτηκε από τον έμπιστο φίλο του Wesley και τον πρώτο Μεθοδιστή επίσκοπο. Η προσεκτική έκθεση του Κόουκ για το Α' Ιωάννου κεφάλαιο 1 μας προσκαλεί να εμβαθύνουμε στη μαρτυρία του αποστόλου για τον Λόγο της ζωής. Με ευλαβική προσοχή προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχτούν τόσο τη δογματική σαφήνεια όσο και τη θερμή πνευματική συμβουλή που πηγάζουν από αυτές τις σελίδες, ζητώντας από το Πνεύμα να κάνει την αρχαία μαρτυρία ζωντανή και προσωπική για εμάς σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής του Ιωάννη, ακούγοντας τη φωνή του αγαπημένου μαθητή που είδε, άκουσε και άγγιξε τον Κύριο της ζωής. Καθώς διαβάζονται οι λέξεις δυνατά, είθε το ίδιο Πνεύμα που τις ενέπνευσε να ανοίξει τα αυτιά και τις καρδιές μας, ώστε να λάβουμε το μήνυμα του φωτός, της κοινωνίας και του καθαρισμού με νέα ευγνωμοσύνη και άγιο πόθο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινά εξετάζοντας την αιώνια πραγματικότητα που δηλώνεται στο εδάφιο 1. Εδάφιο 1. Α' Ιωάννου 1:1 . Εκείνο που ήταν απ' αρχής, κ.λπ.— Αν και το απ' αρχής (απ' αρχής), και εν αρχή (εν αρχή), όπως το έχουμε, Ιωάν. 1:1 είναι κάπως διαφορετικές εκφράσεις· ωστόσο, καθώς ο Χριστός εδώ ονομάζεται στο επόμενο εδάφιο αιώνια Ζωή, είναι φυσικό να συμπεριλάβουμε την αιώνια ύπαρξή του, που αντιστοιχεί στη διαβεβαίωση αυτού του αποστόλου, Ιωάν. 1:1 . Η φράση 'Έχετε γνωρίσει αυτόν που είναι απ' αρχής' (απ' αρχής), κεφ. Α' Ιωάν. 2:13-14 , είτε εφαρμόζεται στον Πατέρα είτε στον Υιό, αναφέρεται προφανώς στην αιώνια ύπαρξή του. Αντιστοίχως, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η φράση 'εκείνο που ήταν απ' αρχής' αναφέρεται στην αιώνια Θεότητα του Χριστού, παρά στην αρχή της ευαγγελικής διακονίας, αν και μπορεί να φέρει την τελευταία από αυτές τις έννοιες σε άλλα μέρη αυτής της επιστολής. Το ουδέτερο γένος χρησιμοποιείται μερικές φορές για ένα πρόσωπο, τόσο στην Καινή Διαθήκη όσο και σε ορισμένους από τους Έλληνες κλασικούς. Ο Άγιος Ιωάννης, καθώς και οι άλλοι έντεκα απόστολοι, είχαν ακούσει τον Χριστό να κηρύττει, και είχαν ακούσει τον Πατέρα να του μαρτυρεί με ακουστή φωνή από τον ουρανό: τον είχαν δει με τα ίδια τους τα μάτια· τον είχαν παρατηρήσει προσεκτικά και μεθοδικά. Μάλιστα, ο Άγιος Ιωάννης εδώ δηλώνει ότι όχι μόνο είχε δει και ακούσει τον Χριστό εν σαρκί, αλλά είχε αισθανθεί και αγγίξει το σώμα του, και είχε κάθε δυνατή απόδειξη ότι ήρθε εν σαρκί, ή είχε ένα πραγματικό σώμα: με αυτές τις εκφράσεις ο Άγιος Ιωάννης φαίνεται να αναφέρεται ιδιαίτερα στην αίρεση των δοκητών. Βλέπε την εισαγωγή σε αυτό το κεφάλαιο. Στη συνέχεια αναπτύσσει την έννοια του να περπατάμε στο φως σύμφωνα με το εδάφιο 7. Εδάφιο 7. Α' Ιωάννου 1:7 . Αλλά αν περπατάμε στο φως, κ.λπ.— 'Αλλά αν, από την άλλη πλευρά, περπατάμε στο φως της αγιότητας, όπως και αυτός είναι πάντα στο φως της, και περιβάλλεται από αυτό ως την λαμπρότερη δόξα του, τότε έχουμε κοινωνία μαζί του, και ο ένας με τον άλλον εν αυτώ· και αν και πράγματι έχουμε επίγνωση πολλών παρελθόντων αμαρτημάτων, για τα οποία ένας τόσο άγιος Θεός θα μπορούσε να μας εξορίσει για πάντα από την παρουσία του, και πολλών εναπομεινάντων ατελειών που θα μπορούσαν να αποθαρρύνουν τις προσεγγίσεις μας προς αυτόν, έχουμε αυτή τη μεγάλη παρηγοριά, ότι το Αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού του μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία.' Βλέπε Ησαΐας 2:5 . Ο Κόουκ στη συνέχεια εξετάζει προσεκτικά τη συνεχή ανάγκη του πιστού για καθαρισμό στο εδάφιο 8. Εδάφιο 8. Α' Ιωάννου 1:8 . Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, κ.λπ.— Αρκετοί αξιόλογοι σχολιαστές κρίνουν ότι αυτό το κείμενο αναφέρεται ιδιαίτερα στους Γνωστικούς: άλλοι του δίνουν μια πιο γενική έννοια, αλλά πάντα αναφερόμενο αποκλειστικά στους μη αφυπνισμένους ή μη μεταστραφέντες, και χωρίς καμία αναφορά στα παιδιά του Θεού: άλλοι, ότι η πρώτη πρόταση σημαίνει 'Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτήσει', με τον ενεστώτα να εισάγεται αντί του αορίστου. Οι οπαδοί του Δρ. Ιωάννη Καλβίνου δίνουν ιδιαίτερη έμφαση σε αυτά τα λόγια, καθώς ευνοούν το δόγμα που υποστηρίζει την αδυναμία σωτηρίας από κάθε αμαρτία στην παρούσα ζωή. Ο κ. Ιωάννης Wesley υποθέτει ότι οι λέξεις 'πριν το Αίμα του μας έχει καθαρίσει' πρέπει να νοηθούν— 'Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία πριν το Αίμα του μας έχει καθαρίσει'. Και όταν συγκρίνω τα ακόλουθα χωρία αυτής της επιστολής, δηλαδή κεφ. Α' Ιωάννου 1:9 , Α' Ιωάννου 2:5 , Α' Ιωάννου 3:3 , Α' Ιωάννου 4:12 , Α' Ιωάννου 4:16-18 , Α' Ιωάννου 5:18 με το παρόν, αναγκάζομαι να αναγνωρίσω ότι πιστεύω ότι το σχόλιο του κ. Wesley για το χωρίο είναι απολύτως δίκαιο. Ταυτόχρονα υποθέτω ότι κανείς δεν θα αρνηθεί ότι κάθε ανθρώπινο ον από αυτή την πλευρά του τάφου μπορεί να πει με αλήθεια, 'Πάτερ, συγχώρησέ μας τις αμαρτίες μας, όπως συγχωρούμε κι εμείς αυτούς που μας αμαρτάνουν'. Κάθε στιγμή χρειαζόμαστε το εξιλεωτικό Αίμα, την εξιλεωτική Θυσία ως τέτοια, όποια κι αν είναι η κατάστασή μας ή η εμπειρία μας στην εκκλησία του Θεού.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Κόουκ αντλεί τα κεντρικά συμπεράσματα του κεφαλαίου για την καθημερινή χριστιανική ζωή. Τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο σημαντικό από το να σχηματίζουμε σωστές και άξιες αντιλήψεις για τον Θεό· και για να το κάνουμε αυτό, ας τον σκεφτούμε ως το καθαρότερο και μάλιστα αμιγές Φως, χωρίς την παραμικρή σκιά σκοταδιού· ως την Τελειότητα της Αλήθειας, χωρίς κανένα μείγμα ψεύδους ή κακού. Και ας ενδιαφερθούμε ιδιαίτερα, ώστε, καθώς επιθυμούμε να έχουμε κοινωνία μαζί του, να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας να περπατά σε οποιοδήποτε είδος σκοταδιού, αλλά να αποβάλλουμε όλα τα έργα του, ώστε να φορέσουμε την πλήρη πανοπλία του φωτός, και να περπατάμε στο φως όπως αυτός είναι στο φως. Κάθε πράξη της ζωής μας, κάθε σκέψη της καρδιάς μας, ας φέρεται στο φως του ευαγγελίου, και ας δοκιμάζεται και ας αποδεικνύεται σύμφωνα με αυτό. Και, καθώς θα ήταν πολύ μάταιο και εγκληματικό εκ μέρους μας να αρνηθούμε ότι είμαστε αμαρτωλοί, καθώς θα ήταν αυτοαπάτη να το φανταστούμε, και αυτοσύγχυση να το επιβεβαιώσουμε, ας προσφύγουμε, με ταπεινή ευγνωμοσύνη, σε εκείνο το Αίμα, το οποίο είναι ικανό να μας καθαρίσει από κάθε αδικία. Κλείνει πιέζοντας την υπόσχεση που συνδέεται με την ταπεινή ομολογία. Αν ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας, και ταπεινά, μέσω πίστης στον Ιησού Χριστό, ζητήσουμε το υποσχεμένο έλεος του Θεού, αυτός είναι πιστός και δίκαιος να μας συγχωρέσει τις αμαρτίες μας· πιστός στη διαθήκη της χάριτος, και στην υπόσχεσή του που έγινε σε αυτήν, να συγχωρέσει όλους εκείνους που έρχονται σε αυτόν μετανοητικά μέσω πίστης στον αιώνιο Υιό του· και δίκαιος, επειδή έχοντας λάβει το λύτρο του εξιλεωτικού Αίματος, έχει γίνει πράξη δικαιοσύνης να συγχωρέσει εκείνους που το επικαλούνται, και, αν το επικαλούνται επίμονα, να τους καθαρίσει από κάθε αδικία. Σημείωση· Η αποδοχή από τον Θεό των επίμονων πιστών, δεν βασίζεται μόνο στο έλεος, αλλά τους διασφαλίζεται από την ίδια την τελειότητα της αγιότητας που φαινόταν να αντιμάχεται εντονότερα την ελπίδα τους.
Απαντήστε

Απάντησε

Σε ποιον τομέα της ζωής μου είμαι πιο πολύ πειρασμένος να περπατώ στο σκοτάδι ενώ ισχυρίζομαι κοινωνία με τον Θεό; Πώς με ενθαρρύνει η υπόσχεση του καθαρισμού μέσω του αίματος του Χριστού να φέρω κάθε κρυφό πράγμα στο φως σήμερα; Πού μπορεί να χρειαστεί να εξασκήσω πιο ειλικρινή ομολογία ώστε η χαρά να είναι πλήρης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία που διατηρείται στο Commentary on the Holy Bible του Thomas Coke. Χάρισέ μας χάρη να περπατάμε στο φως όπως εσύ είσαι στο φως, ώστε να απολαμβάνουμε αληθινή κοινωνία μαζί σου και μεταξύ μας. Καθάρισέ μας συνεχώς με το αίμα του Υιού σου, και φύλαξέ μας από κάθε υπερήφανη άρνηση της ανάγκης μας. Είθε η χαρά μας να είναι πλήρης καθώς παραμένουμε σε αυτή την αγία κοινωνία, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →