Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 17-18 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Κύριος απευθύνεται στον Μωυσή με διατάξεις που δεσμεύουν τον λαό της διαθήκης στον μοναδικό τόπο αποδεκτής λατρείας και στην αγιότητα του αίματος ως φορέα της ζωής. Τα κεφάλαια αυτά εκθέτουν τους όρους με τους οποίους ο Ισραήλ πρέπει να προσεγγίζει την θεία παρουσία και να ρυθμίζει την κοινή του ζωή, μήπως η αγιότητα της διαθήκης συμβιβαστεί από μη εγκεκριμένους βωμούς ή από πρακτικές δανεισμένες από τα γύρω έθνη. Ο κυρίαρχος ορισμός ενός ιερού και η απαγόρευση κατανάλωσης αίματος υπογραμμίζουν από κοινού ότι η εξιλέωση παραμένει αποκλειστικό δικαίωμα του Θεού. Ομοίως οι επόμενες διατάξεις που διέπουν τον γάμο και την σεξουαλική συμπεριφορά σημειώνουν το όριο μεταξύ του σπέρματος του Αβραάμ και των μολυσμών της Χαναάν. Και στα δύο τμήματα διέπει η ίδια αρχή: ο Θεός που εκλέγει έναν λαό ορίζει επίσης τον τρόπο της προσέγγισής του και το σχήμα του χωρισμού του. Οι διατάξεις αυτές επομένως δεν υπηρετούν απλώς ως αρχαίοι κανονισμοί αλλά ως διαρκής μαρτυρία για την αναγκαιότητα ενός θεϊκά ορισμένου Μεσίτη και για την επιμονή των αγίων εντός της διαθήκης της χάριτος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Λευιτικόν 17 και 18 σε μία συνεδρία. Προσέξτε πρώτα την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι κάθε θυσία πρέπει να προσάγεται στην θύρα της σκηνής και ότι το ίδιο το αίμα δεν επιτρέπεται να τρώγεται. Σημειώστε τον ρητό λόγο που δίνεται για την απαγόρευση του αίματος και την προειδοποίηση ότι η παράβαση επιφέρει αποκοπή από τον λαό. Έπειτα παρατηρήστε πώς οι διατάξεις του κεφαλαίου 18 διακρίνουν τον Ισραήλ από τα έθιμα της Αιγύπτου και της Χαναάν, απαριθμώντας απαγορευμένους βαθμούς συγγενείας και άλλα βδελύγματα. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη φράση «Εγώ είμαι ο Κύριος» ως θεμέλιο κάθε εντολής. Σκεφθείτε πώς τα δύο αυτά κεφάλαια μαζί παρουσιάζουν τόσο την θετική απαίτηση κεντρικής λατρείας όσο και την αρνητική απαγόρευση παγανιστικής μολύνσεως.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο 17 ανοίγει με την θεία απαίτηση κάθε βόδι, αρνί ή κατσίκι που προσφέρεται σε θυσία να προσάγεται στην σκηνή αντί να σφάζεται στον ανοικτό αγρό. Αυτή η συγκέντρωση αποτρέπει τον πολλαπλασιασμό βωμών που θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ειδωλολατρική λατρεία. Το κείμενο δηλώνει περαιτέρω ότι κάθε άνθρωπος που σφάζει τέτοιο ζώο έξω από τον ορισμένο τόπο θα αποκοπεί από τον λαό του, υπογραμμίζοντας έτσι ότι η νόμιμη προσέγγιση του Θεού γίνεται μόνο μέσω των ορισμένων μέσων. Το κεφάλαιο στρέφεται έπειτα στο ίδιο το αίμα. Επειδή η ζωή της σάρκας κατοικεί στο αίμα και επειδή το αίμα αυτό ορίζεται να κάνει εξιλέωση επί του θυσιαστηρίου, κανένας Ισραηλίτης δεν επιτρέπεται να το καταναλώνει. Η απαγόρευση επεκτείνεται ακόμη και στους παροίκους, δείχνοντας ότι η αγιότητα του αίματος δεν είναι απλώς τελετουργική αλλά ριζωμένη στην κτιστή τάξη και στον θεϊκό σκοπό του υποκατάστατου θανάτου. Το κεφάλαιο 18 μετατοπίζεται από το θυσιαστήριο στην οικία. Ο Κύριος επαναλαμβάνει τις διεφθαρμένες πρακτικές της Αιγύπτου και της Χαναάν και απαγορεύει στον Ισραήλ να πορεύεται σε εκείνες τις διατάξεις. Οι απαριθμούμενες απαγορεύσεις—αιμομικτικές ενώσεις, μοιχεία, λατρεία του Μολόχ, ομοφυλοφιλικές σχέσεις και κτηνοβασία—λειτουργούν ως ηθικό φράγμα γύρω από το σπέρμα της διαθήκης. Κάθε διάταξη καταλήγει με την δήλωση «Εγώ είμαι ο Κύριος», υπενθυμίζοντας στον αναγνώστη ότι αυτά τα όρια πηγάζουν από τον χαρακτήρα του Θεού της διαθήκης και όχι από κοινωνική ωφέλεια. Οι τελευταίοι στίχοι προειδοποιούν ότι η ίδια η γη θα εξεμέσει τους κατοίκους της αν ασκηθούν αυτά τα βδελύγματα, συνδέοντας έτσι την ηθική πιστότητα με την συνεχιζόμενη κατοχή της κληρονομίας. Σε όλη την έκταση και των δύο κεφαλαίων το επιχείρημα προχωρεί από το κυρίαρχο δικαίωμα του Θεού να καθορίζει τους όρους της αποδεκτής λατρείας και τα περιγράμματα της καθαρότητας της διαθήκης. Το αίμα που εξιλεώνει και οι νόμοι που χωρίζουν μαρτυρούν μαζί ότι η ζωή του Ισραήλ συντηρείται όχι από την δική του σοφία αλλά από την εκλεκτική και ρυθμιστική θέληση του Κυρίου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τα κεφάλαια αυτά στέκονται σε στενή σχέση με την ευρύτερη γραφική μαρτυρία σχετικά με τον ένα Μεσίτη και την επιμονή του λαού της διαθήκης. Η επιμονή σε ένα μόνο θυσιαστήριο προλαμβάνει την δήλωση της Καινής Διαθήκης ότι παραμένει μόνο μία προσφορά με την οποία οι εκλεκτοί τελειοποιούνται. Η απαγόρευση κατανάλωσης αίματος βρίσκει την εκπλήρωσή της στο αποστολικό διάταγμα των Πράξεων 15, που διατηρεί την αρχή ενώ απαλλάσσει τους πιστούς από τον τελετουργικό ζυγό. Ομοίως οι ηθικές διατάξεις του κεφαλαίου 18 επανεμφανίζονται στους αποστολικούς καταλόγους κακιών, αποδεικνύοντας ότι οι ηθικές απαιτήσεις της διαθήκης παραμένουν δεσμευτικές για την εκκλησία. Μέσα στην ερμηνευτική παράδοση της Μεταρρύθμισης τα κείμενα αυτά αναγνώσθηκαν ως επιβεβαιώνοντα τόσο την αναγκαιότητα ενός θεϊκά ιδρυμένου μέσου χάριτος όσο και την συνεχιζόμενη υποχρέωση του ηθικού νόμου ως κανόνα ευγνωμοσύνης. Η ίδια κυριαρχία που όρισε την σκηνή ορίζει τώρα τον Χριστό· η ίδια αγιότητα που απαιτούσε χωρισμό από την Χαναάν απαιτεί τώρα χωρισμό από τους μολυσμούς του κόσμου.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες συγκεκριμένες πρακτικές λατρείας ή καθημερινής συμπεριφοράς βρίσκετε τον εαυτό σας να πειράζεται να πολλαπλασιάζει μη εγκεκριμένους βωμούς αντί να προσάγει κάθε προσέγγιση στον Θεό μέσω του ορισμένου Μεσίτη; Πώς διαμορφώνει η γραφική διδασκαλία για την αγιότητα του αίματος την κατανόησή σας για την Θεία Ευχαριστία και για το κόστος της εξιλεώσεως; Πού στις παρούσες περιστάσεις σας απαιτούν τα ηθικά όρια του Λευιτικού 18 ανανεωμένη επαγρύπνηση μήπως η αγιότητα της διαθήκης συμβιβαστεί από τα γύρω έθιμα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μόνος καθορίζεις τον τόπο και τον τρόπο της αποδεκτής λατρείας, χάρισε να σε προσεγγίζουμε μόνο μέσω του ενός θυσιαστηρίου που όρισες στον Υιό σου. Διαφύλαξέ μας από την αυθαιρεσία να επινοούμε τις δικές μας θυσίες ή να μεταχειριζόμαστε το αίμα της εξιλεώσεως ως κοινό. Στήριξε τον λαό της διαθήκης σου στις ηθικές διατάξεις που έδωσες, ώστε να μην πορευόμαστε κατά τα βδελύγματα των εθνών γύρω μας. Θυμήσου την υπόσχεσή σου ότι η γη δεν θα εξεμέσει εκείνους που φυλάττουν τις κρίσεις σου, και κάνε μας να πορευόμαστε σε αυτές με την δύναμη του Πνεύματός σου. Για χάρη του Μεσίτη που πρόσφερε τον εαυτό του άπαξ διά παντός, άκουσε την προσευχή μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.