Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 9-10 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο της εκθετικής θεολογίας που διαμορφώθηκε από δεκαετίες πιστού κηρύγματος στο Καίμπριτζ. Στα Λευιτικόν 9 και 10 ο Σάιμεον ανιχνεύει τη μαρτυρία του ίδιου του Κυρίου για την αποδεκτή θυσία και την επίσημη προειδοποίηση που ακολουθεί την βεβήλωσή της. Τα λόγια του μας προσκαλούν να σταθούμε με τον Ισραήλ στην πόρτα της σκηνής, να δεχθούμε ευλογία και φωτιά εξίσου, και να μάθουμε την ευλάβεια που αρμόζει σε εκείνους που πλησιάζουν τον ζωντανό Θεό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Σε ένα ήσυχο μέρος, διαβάστε τα κεφάλαια 9 και 10 του Λευιτικού, προσέχοντας τη δόξα που κατέρχεται επί της ολοκληρωμένης θυσίας και την ταχεία κρίση που απαντά στην ακαθάριστη φωτιά. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, δεχόμενοι τόσο την κραυγή του λαού όσο και τη σιωπή του Ααρών όπως το Πνεύμα μπορεί να δωρίσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει θέτοντας τις υπουργικές μαρτυρίες αποδοχής.
Ο Θεός δεν τους αρνήθηκε για πολύ τέτοιες επικοινωνίες, που θα αντάμειβαν άφθονα όλα όσα έκαναν και όλα όσα μπορούσαν να κάνουν για χάρη Του: τους έδωσε τέτοιες μαρτυρίες της αποδοχής Του που έκαναν όλες τις καρδιές τους να υπερχειλίζουν από χαρά. Ας εξετάσουμε, Ι. Τις μαρτυρίες της αποδοχής Του— Από αυτές υπήρχαν διαφορετικά είδη· 1. Υπουργικές— [Ο Μωυσής και ο Ααρών, αφού τελείωσαν όλα όσα είχαν να κάνουν μέσα στη σκηνή, βγήκαν έξω και 'ευλόγησαν τον λαό': και σε αυτή την πράξη ήταν εξέχοντες τύποι του Χριστού, και παραδείγματα για όλους τους μελλοντικούς υπουργούς μέχρι το τέλος του χρόνου. Ως τύποι του Χριστού, έδειξαν τι έπρεπε να κάνει μόλις ολοκλήρωνε τη θυσία Του. Η αποδοχή όλων των πιστών ακολούθων Του είναι τώρα βέβαιη, τους ευλόγησε· και ήταν ακριβώς στην πράξη της ευλογίας τους, όταν ανελήφθη από αυτούς στον ουρανό [Σημείωση: Κατά Λουκάν 24:50-51].Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις προσωπικές φανερώσεις που χορηγήθηκαν από τον ίδιο τον Θεό.
Πρέπει να σταθούν και, στο ίδιο το όνομα του Θεού, να διακηρύξουν συγχώρεση και ειρήνη σε καθέναν από αυτούς χωρίς εξαίρεση [Σημείωση: Πράξεις 13:38-39]. 2. Προσωπικές— [Με δύο τρόπους ο ίδιος ο Θεός, χωρίς την παρέμβαση οποιουδήποτε ανθρώπινου μέσου, συγκατένευσε να φανερώσει την αποδοχή Του των θυσιών που προσφέρθηκαν τώρα. Πρώτα επέδειξε τη δόξα Του ενώπιον όλου του λαού. Αυτό σε μερικές περιπτώσεις έγινε σε μαρτυρία της δυσαρέσκειάς Του, και για την υποστήριξη των υπηρετών Του που ενεργούσαν υπό την εξουσία Του [Σημείωση: Αριθμοί 14:10· Αριθμοί 16:19· Αριθμοί 16:42]: αλλά εδώ, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, ήταν εντελώς σημείο της εύνοιάς Του. Με ποιον ακριβή τρόπο έγινε αυτό, δεν μας πληροφορείται: αλλά είμαστε καλά βέβαιοι, ότι έπρεπε να ήταν με τρόπο αρμόζοντα στη δική Του ένδοξη μεγαλειότητα, και με τρόπο που έφερε τη δική του απόδειξη μαζί του.Ο Σάιμεον προχωρεί στα αποτελέσματα που παρήγαγαν αυτές οι μαρτυρίες στη σύναξη.
Με αυτό έδειξε στον λαό ποια πύρινη αγανάκτηση άξιζαν οι ίδιοι, και ότι την είχε στρέψει από αυτούς, και την έκανε να πέσει στη θυσία που είχε υποκατασταθεί στη θέση τους. Οι παρατηρήσεις που μόλις έγιναν, θα εφαρμοστούν επίσης σε αυτό το μέρος του θέματός μας. Δεν πρέπει να περιμένουμε τέτοιο ορατό σημείο, ότι η μεγάλη θυσία μας είναι αποδεκτή για εμάς: αλλά όλες οι διαβεβαιώσεις της που ο Θεός μας έχει δώσει στον λόγο Του, θα εφαρμοστούν με δύναμη στις ψυχές μας, και θα εντυπωθούν με τόσο ισχυρή πεποίθηση στο νου μας, σαν να είχαμε δει μια απόδειξη της που εκτέθηκε ενώπιον των οφθαλμών μας.] Από τις ίδιες τις μαρτυρίες ας στρέψουμε την προσοχή μας, ΙΙ. Στα αποτελέσματα που παράχθηκαν από αυτές— Είναι σύνηθες στα ορατά αντικείμενα να μας επηρεάζουν έντονα. Συνεπώς ο λαός εντυπώθηκε βαθιά από ό,τι είδε τώρα. Γέμισαν, 1.Στρεφόμενος στο επόμενο κεφάλαιο, αφηγείται την οδυνηρή αμαρτία του Ναδάβ και του Αβιού.
Ως εκ τούτου, χωρίς να περιμένουν την κατάλληλη εποχή για το κάψιμο του θυμιάματος, ή να εξετάσουν με ποιον τρόπο ο Θεός είχε διατάξει να γίνει, και οι δύο μαζί πήραν τα θυμιατήριά τους (αν και μόνο ένας έπρεπε ποτέ να λειτουργεί έτσι κάθε φορά) και έβαλαν κοινή φωτιά σε αυτά, και μπήκαν μέσα για να κάψουν θυμίαμα ενώπιον του Κυρίου. Τώρα αυτό ήταν μεγάλη και ειδεχθής αμαρτία: γιατί ο Θεός είχε μόλις πριν στείλει φωτιά από τον ουρανό, την οποία διέταξε να καίει πάντα στο θυσιαστήριο για τον ρητό σκοπό να χρησιμοποιείται αποκλειστικά στην υπηρεσία της σκηνής. Η συμπεριφορά τους λοιπόν έδειξε, ότι δεν είχαν κάνει δίκαιη βελτίωση από όλα τα θαύματα που είχαν δει· και ότι ήταν ασυνείδητοι των υποχρεώσεων που επέφεραν οι νεοαποκτηθείσες τιμές τους. Ακόμη και υποστήριζε μια πιο εγκληματική περιφρόνηση της Θείας Μεγαλειότητας, σε αντίθεση με τις ρητές εντολές Του ενήργησαν τώρα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σάιμεον αντλεί το νηφάλιο μάθημα κατά του να στηριζόμαστε σε παροδικά συναισθήματα.
Να μην δίνουμε έμφαση σε παροδικά συναισθήματα— [Κάποιος θα νόμιζε ότι μια τέτοια κατάσταση νου όπως αυτή που βίωσε ο λαός αυτή τη στιγμή, έπρεπε να είχε καλή έκβαση· και ότι θα αποδεικνύονταν πιστοί στον Θεό τους στο εξής. Αλλά αυτά ήταν απλώς παροδικά συναισθήματα, που ξεχάστηκαν μόλις προέκυψε οποιοσδήποτε πειρασμός για να καλέσει τις ακατάκτητες διαφθορές τους. Και έτσι είναι με τους πολλούς υπό το Ευαγγέλιο· τους οποίους ο Κύριός μας παρομοιάζει με σπόρο σπαρμένο σε πετρώδες έδαφος, που φυτρώνει με μεγάλη ταχύτητα, αλλά μαραίνεται εξίσου γρήγορα· επειδή δεν έχει βάθος γης για να αναπτυχθεί, ούτε ρίζες για να το θρέψει [Σημείωση: Κατά Ματθαίον 13:5-6· Κατά Ματθαίον 13:20-21]. Πράγματι πρέπει να έχουμε τα συναισθήματά μας να καλούνται σε άσκηση· ούτε είναι εκείνη η θρησκεία οποιασδήποτε αξίας που δεν τα εμπλέκει στην υπηρεσία της: αλλά εκείνη η θρησκεία που εδρεύει μόνο στα συναισθήματα, δεν θα είναι ποτέ μακράς διάρκειας.Καταλήγει πιέζοντας το καθήκον της ευλαβικής υποταγής στις θεϊκές διανομές.
Έτσι, όσο επώδυνο και αν ήταν το πλήγμα για αυτόν, υποτάχθηκε ταπεινά σε αυτό, επειδή ήταν αναγκαίο για το δημόσιο καλό, και συντελούσε στην τιμή του προσβεβλημένου Θεού του. Δεν είναι απίθανο επίσης ότι θα θυμόταν την επιείκεια που ασκήθηκε προς αυτόν στο ζήτημα του χρυσού μοσχαριού· και ότι, ενώ θρηνούσε τη μοίρα των παιδιών του, μεγάλυνε το έλεος που τον είχε γλιτώσει.] Από αυτό το θέμα μπορούμε να μάθουμε, 1. Να σεβόμαστε τα διατάγματα του Θεού— [Καλά μπορεί όλοι, και υπουργοί και λαός, να μάθουν να τρέμουν όταν πλησιάζουν τον Θεό στους θεσμούς της λατρείας Του. Αν αυτό το παράδειγμα της θεϊκής εκδίκησης εξεταζόταν δεόντως, σίγουρα οι υπουργοί δεν θα τολμούσαν ποτέ να επιδιώκουν τη δική τους δόξα όταν στέκονται για να απευθυνθούν στο ακροατήριό τους στο όνομα του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω αναζητήσει ορατά σημεία αντί της σταθερής βεβαιότητας της πίστης; Με ποιους τρόπους η μνήμη του ελέους που λήφθηκε στο θυσιαστήριο μετριάζει την απόκρισή μου σε ξαφνική απώλεια ή επίπληξη; Πώς θα μπορούσε μια βαθύτερη ευλάβεια για τα διατάγματα του Θεού να αναδιαμορφώσει την προσέγγισή μου στη δημόσια λατρεία και την ιδιωτική προσευχή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που έστειλες φωτιά από τον ουρανό τόσο για να καταναλώσει την αποδεκτή προσφορά όσο και για να υπερασπιστείς την ίδια σου την αγιότητα, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε την ευλογία σου με ταπείνωση και να φοβηθούμε τις κρίσεις σου με ιερό δέος. Φύλαξέ μας από το να προσφέρουμε ξένη φωτιά, είτε από αυθάδεια είτε από οκνηρία, και δίδαξέ μας να εκτιμούμε τη μία θυσία που προσφέρθηκε άπαξ, μέσω της οποίας έρχεσαι ακόμη έξω για να ευλογήσεις τον λαό σου. Στη σιωπή του Ααρών ας μάθουμε ήσυχη υποταγή· στη χαρά του Ισραήλ ας μάθουμε νηφάλια αγαλλίαση. Έτσι πλάσε μας, σε παρακαλούμε, ώστε να σε υπηρετούμε με ευλάβεια και θεοσεβή φόβο, γιατί είσαι πυρ καταναλίσκον· διά Ιησού Χριστού του μεγάλου Αρχιερέα μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →