← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 5 — με τον Σάιμεον

Ρωμαίους 5Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον ανοίγουν το πέμπτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους με τη σταθερή χαρά εκείνων που δικαιώθηκαν δια πίστεως. Μέσα από διαδοχικές ομιλίες ο ευαγγελικός θεολόγος ιχνηλατεί την πρόοδο του πιστού από την ειρήνη με τον Θεό μέχρι την ακλόνητη ελπίδα της δόξας, δείχνοντας πώς κάθε δοκιμασία μεταμορφώνεται από την αγάπη του Πνεύματος. Το σημερινό μάθημα ακολουθεί τον Σάιμεον καθώς ερμηνεύει την ασφάλεια που αγοράστηκε με τον θάνατο του Χριστού και διατηρείται από την αναστημένη ζωή του, προσκαλώντας την Εκκλησία να αναπαυθεί σε υποσχέσεις που δεν μπορούν να αποτύχουν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε το πέμπτο κεφάλαιο της Επιστολής προς Ρωμαίους. Σε ήσυχο τόπο, διαβάστε το κεφάλαιο μία φορά, κάνοντας παύση μετά από κάθε παράγραφο ώστε οι μετρημένοι ρυθμοί του Αποστόλου να εγκατασταθούν στην καρδιά. Έπειτα διαβάστε το δεύτερη φορά, ακούγοντας εκείνες τις νότες της ειρήνης, της ελπίδας και της αγάπης που ο Σάιμεον θα ξεδιπλώσει αμέσως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει θέτοντας την κατάσταση εύνοιας και αποδοχής που δόθηκε στους δικαιωμένους. Μια κατάσταση εύνοιας και αποδοχής ενώπιον του Θεού— [Ο άνθρωπος, ως αμαρτωλός, είναι εκτεθειμένος στην οργή του Θεού και βρίσκεται υπό καταδίκη. Αλλά δικαιωμένος δια πίστεως στον Χριστό, απαλλάσσεται από την ενοχή μέσω της εξιλαστικής θυσίας που προσφέρθηκε γι' αυτόν και εισάγεται σε κατάσταση συμφιλίωσης με τον Θεό. Από τη στιγμή που πιστεύει στον Χριστό, «η οργή του Θεού αποστρέφεται από αυτόν»· και δεν παραμένει πλέον τίποτε επάνω του, που να μπορεί να προκαλέσει τη θεία δυσαρέσκεια εναντίον του: οι αμαρτίες του έχουν πλυθεί όλες στο αίμα του Λυτρωτή· και είναι ντυμένος από την κορυφή ως τα νύχια με το ένδυμα της δικαιοσύνης του Λυτρωτή, ώστε ενώπιον του Θεού στέκεται χωρίς κηλίδα ή ψεγάδι [Σημείωση: Εφεσίους 5:27. Ιούδα, εδ. 24.]. Έχοντας έτσι τέλεια συμφιλίωση με τον Θεό, έχει ειρήνη στη συνείδησή του, ακόμη και εκείνη «την ειρήνη του Θεού που υπερβαίνει κάθε νόηση». Προχωρεί στη χαρά ότι η ίδια η θλίψη γίνεται να υπηρετήσει. Γνωρίζουν ότι τα παθήματά τους θα αποφέρουν παρούσα, όχι λιγότερο από αιώνια, ωφέλεια στις ψυχές τους· ότι, αν και στην πρώτη στιγμή η θλίψη μπορεί να προκαλέσει ανυπομονησία, τελικά θα «εργαστεί υπομονή», οδηγώντας τον σε ταπεινή υποταγή στο θείο θέλημα: από την υπομονή που έτσι αυξήθηκε, θα αντλήσει «δοκιμασία», ή αποφασιστική μαρτυρία ότι ο Θεός είναι μαζί του και ότι η χάρη του Θεού ενήργησε αποτελεσματικά στην ψυχή του. Μέσα από εκείνη την δοκιμασία η «ελπίδα» του θα ενισχυθεί υπερβολικά· διότι θα δει ότι η ίδια η δικαιοσύνη, καθώς και η αλήθεια του Θεού, είναι δεσμευμένη να ανταποδώσει ό,τι υποφέρθηκε έτσι για χάρη του ονόματός Του [Σημείωση: Β' Θεσσαλονικείς 1:6-7.]: και αυτή η «ελπίδα δεν θα τον καταισχύνει ποτέ», όπως θα συμβεί σε εκείνους που προσδοκούν σωτηρία με οποιονδήποτε άλλο τρόπο εκτός από την πίστη στον Χριστό. Ο Σάιμεον έπειτα ξεδιπλώνει την εσωτερική αίσθηση της θείας αγάπης που χύνεται από το Άγιο Πνεύμα. ]— [Αυτή είναι ευλογία που, αν και δεν μπορεί να εκτιμηθεί ή να γίνει κατανοητή από εκείνους που δεν την έχουν λάβει ποτέ, απολαμβάνεται όμως με βεβαιότητα από πολλούς από τον εκλεκτό λαό του Θεού. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν πώς να την περιγράψουμε, διότι συνίσταται κυρίως σε εντύπωση στον νου που προκαλείται από φανερώσεις της αγάπης του Θεού στην ψυχή. Τίποτε δεν είναι βεβαιότερο από το ότι ο Χριστός θα «φανερωθεί στον λαό Του, όπως δεν φανερώνεται στον κόσμο». Αυτό θα το κάνει μέσω της ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, που θα «λάβει από τα πράγματα του Χριστού και θα τα δείξει σε εμάς». Ως «πνεύμα υιοθεσίας» επίσης, θα μας δώσει όψεις του Πατέρα ως Πατέρα μας εν Χριστώ Ιησού: θα «μαρτυρήσει μαζί με το πνεύμα μας ότι είμαστε του Χριστού»· και θα είναι μέσα μας ως «αρραβώνας της αιώνιας κληρονομιάς μας»· και θα «σφραγίσει εμάς για την ημέρα της απολυτρώσεως».
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον πιέζει το καθήκον να κρατήσουμε στερεά τη διδασκαλία της δικαιώσεως δια πίστεως μόνης. Να κρατήσουμε στερεά τη διδασκαλία της δικαιώσεως δια πίστεως μόνης— [Καμία άλλη διδασκαλία δεν φέρνει τέτοιες ευλογίες μαζί της. Γι' αυτό, εκείνοι που απορρίπτουν αυτή τη διδασκαλία περιφρονούν όλα αυτά τα αποτελέσματά της, ως φαντασιώσεις χωρίς πραγματικότητα και ως δημιουργήματα θερμής φαντασίας. Αλλά πρέπει να απορρίψουμε τις ίδιες τις Γραφές, αν απορρίψουμε αυτά τα πράγματα από την εμπειρία του λαού του Θεού: και γι' αυτό ας μη σας στερήσει κανείς την ελπίδα σας. Πιστέψτε στον Χριστό: κάμετέ Τον «όλη τη σωτηρία σας και όλη την επιθυμία σας». Απορρίψτε με αποστροφή κάθε σκέψη που τείνει να Τον μειώσει στην εκτίμησή σας ή να Τον στερήσει από τη δόξα Του· και μέχρι την τελευταία ώρα της ζωής σας «ζήστε ολοκληρωτικά δια πίστεως σε Αυτόν, που σας αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για εσάς».] 2. Να ζητήσετε τα προνόμια που συνδέονται με αυτήν— [Αν κάποιοι δεν τα απολαμβάνουν, το σφάλμα είναι εντελώς δικό τους. Καταλήγει δηλώνοντας τι μπορεί ο πιστός να προσδοκά με βεβαιότητα από τον Χριστό που τώρα δέχεται ως φίλο. Τι μπορούμε να προσδοκούμε από Αυτόν, ως φίλοι— Τίποτε δεν είναι σαφέστερο ή πιο πειστικό από το επιχείρημα του Αποστόλου, ότι, «αν ο Χριστός έχει ήδη κάνει τόσο πολλά για εμάς υπό τόσο δυσμενείς συνθήκες, πολύ περισσότερο ό,τι απομένει να γίνει για εμάς, τώρα που βρισκόμαστε σε κατάσταση φιλίας μαζί Του, θα ολοκληρωθεί ασφαλώς στον κατάλληλο καιρό». Για να φωτίσουμε τη δύναμη αυτού του επιχειρήματος, θα εφιστούσαμε την προσοχή σας στις ακόλουθες θέσεις. Αν ο Χριστός εγκατέλειπε τώρα το έργο στο οποίο έχει προχωρήσει τόσο πολύ, και άφηνε τον λαό Του να χαθεί τελικά, 1. Θα ματαίωνε όλες τις βουλές του Πατέρα Του— [Ο Πατέρας από την αιωνιότητα προόρισε για ζωή έναν αριθμό του ανθρωπίνου γένους, οι οποίοι γι' αυτό ονομάζονται «Λείμμα κατά την εκλογή της χάριτος» [Σημείωση: Εφεσίους 1:4-5· Εφεσίους 1:11. Β' Θεσσαλονικείς 2:13. Ρωμαίους 2:5· Ρωμαίους 2:5.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού χρειάζομαι περισσότερο την ειρήνη που ο Σάιμεον δείχνει ότι ρέει από τη δικαιωτική πίστη; Σε ποια παρούσα δοκιμασία καλούμαι να δοξαστώ, εμπιστευόμενος ότι η υπομονή και η ελπίδα θα ακολουθήσουν; Πώς θα ζητήσω εκ νέου εκείνη την αγάπη του Θεού που χύνεται στην καρδιά από το Άγιο Πνεύμα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που μας δικαίωσες με το αίμα Σου και μας συμφιλίωσες με τον Πατέρα, δώσε μας χάρη να σταθούμε στερεά στην ειρήνη που χάρισες. Ας εργαστεί κάθε θλίψη μέσα μας εκείνη την υπομονή που καταλήγει σε ελπίδα ακαταισχύντη. Χύσε την αγάπη Σου μέσα στις καρδιές μας δια του Αγίου Πνεύματος, ώστε να χαιρόμαστε εν Θεώ δια Σου. Φύλαξέ μας, αγαθέ Ποιμένα, από κάθε σκέψη που θα μείωνε τη δόξα Σου ή θα αποδυνάμωνε την εμπιστοσύνη μας στο τετελεσμένο έργο Σου· και φέρε μας τελικά σε εκείνη την κληρονομιά που είναι φυλαγμένη για εκείνους που φυλάσσονται από τη δύναμή Σου. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →