Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτ 13-14 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι προσεκτικές σημειώσεις του Μάθιου Χένρι στίχο προς στίχο στο Δευτερονόμιο 13–14 μας προσκαλούν να εξετάσουμε πώς ο λαός του Θεού καλείται να αντισταθεί σε κάθε μορφή ειδωλολατρίας και να ζει ορατά ξεχωριστά. Οι στοχασμοί του αναδεικνύουν τόσο τους κινδύνους που προκύπτουν από μέσα στην κοινότητα όσο και τα προνόμια που χαρακτηρίζουν εκείνους που ο Κύριος έχει εκλέξει. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, ανακαλύπτουμε πρακτικές ασφάλειες για την πιστότητα και νέους λόγους να εκτιμούμε την ταυτότητά μας ως άγιο λαό του Θεού. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από το υπόμνημά του για να μας βοηθήσει να περπατήσουμε πιο κοντά στον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 13 και 14 του Δευτερονομίου αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να απορρίψετε τους ψεύτικους θεούς και να αγκαλιάσετε τη διακριτή ζωή που ο Θεός έχει ορίσει για τον λαό του. Προσέξτε τις προειδοποιήσεις κατά των μυστικών δελεασμών και τις οδηγίες για καθαρά και ακάθαρτα τρόφιμα. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που ξεδιπλώνει ο Μάθιου Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά παρουσιάζοντας τη συνολική δομή των προειδοποιήσεων του κεφαλαίου.
Ο Μωυσής εξακολουθεί να ασχολείται με αυτό το αναγκαίο θέμα σχετικά με τον κίνδυνο της ειδωλολατρίας. Στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου είχε προειδοποιήσει εναντίον του κινδύνου που μπορούσε να προέλθει από τους προγόνους τους τους Χαναναίους. Σε αυτό το κεφάλαιο τους προειδοποιεί εναντίον της ανάδυσης της ειδωλολατρίας από ανάμεσά τους· πρέπει να προσέχουν μήπως κάποιος τους παρασύρει στην ειδωλολατρία, Ι. Με το πρόσχημα της προφητείας, εδ. 1-5. ΙΙ. Με το πρόσχημα της φιλίας και της συγγένειας, εδ. 6-11. ΙΙΙ. Με το πρόσχημα των αριθμών, εδ. 12-18. Αλλά σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο πειρασμός πρέπει να αντισταθεί αποφασιστικά και οι πειραστές να τιμωρηθούν και να εξολοθρευτούν.Ο Χένρι εξερευνά στη συνέχεια την παράξενη υπόθεση ενός ψευδοπροφήτη.
Εδώ έχουμε, Ι. Μια πολύ παράξενη υπόθεση, εδ. 1, 2. 1. Είναι παράξενο ότι θα έπρεπε να αναδυθεί κάποιος ανάμεσά τους, ιδιαίτερα κάποιος που προσποιείται ότι έχει όραμα και προφητεία, ο οποίος θα τους παρακινούσε να πάνε και να υπηρετήσουν άλλους θεούς. Ήταν δυνατόν κάποιος που είχε τόση γνώση των μεθόδων της θείας αποκάλυψης ώστε να μπορεί να υποδυθεί προφήτη να έχει όμως τόσο λίγη γνώση της θείας φύσης και θελήσεως ώστε να πηγαίνει ο ίδιος και να παρασύρει τους γείτονές του πίσω από άλλους θεούς; Θα μπορούσε ποτέ ένας Ισραηλίτης να είναι ένοχος τέτοιας ασεβείας; Θα μπορούσε ένας άνθρωπος με νου να είναι ένοχος τέτοιας ανοησίας; Το βλέπουμε στην εποχή μας, και γι' αυτό μπορούμε να το θεωρήσουμε λιγότερο παράξενο· πλήθη που ομολογούν τόσο μάθηση όσο και θρησκεία όμως παρακινούν τόσο τον εαυτό τους όσο και άλλους, όχι μόνο να λατρεύουν τον Θεό με εικόνες, αλλά να αποδίδουν θεία τιμή σε αγίους και αγγέλους, που δεν είναι καλύτερο από το να πηγαίνουν πίσω από άλλους θεούς για να τους υπηρετήσουν· τέτοια είναι η δύναμη των ισχυρών πλανών. 2. Είναι ακόμη πιο παράξενο ότι το σημείο ή το θαύμα που δίνεται για την επιβεβαίωση αυτής της ψευδούς διδασκαλίας θα πραγματοποιηθεί. Μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι ο ίδιος ο Θεός θα έδινε κάποια υποστήριξη σε μια τέτοια άθλια διαδικασία; Έκανε ποτέ ψευδοπροφήτης αληθινό θαύμα; Υποτίθεται εδώ μόνο για δύο λόγους: (1.) Για να ενισχύσει την προειδοποίηση που δίνεται εδώ εναντίον του να ακούει κανείς έναν τέτοιο. 'Ακόμα κι αν ήταν δυνατόν να κάνει αληθινό θαύμα, δεν πρέπει να τον πιστέψετε αν σας πει ότι πρέπει να υπηρετήσετε άλλους θεούς, γιατί ο θείος νόμος εναντίον αυτού είναι σίγουρα αιώνιος και αναλλοίωτος.' Η υπόθεση μοιάζει με εκείνη στο Γαλ. α' 8, Αν εμείς, ή άγγελος εξ ουρανού, κηρύξουμε άλλο ευαγγέλιο σε εσάς—που δεν αποδεικνύει ότι είναι δυνατόν ένας άγγελος να κηρύξει άλλο ευαγγέλιο, αλλά εκφράζει έντονα τη βεβαιότητα και την αιωνιότητα εκείνου που έχουμε λάβει. Έτσι εδώ, (2.) Είναι για να τους οχυρώσει εναντίον του κινδύνου των απατών και των ψευδών θαυμάτων (Β' Θεσ. β' 9): 'Ας υποθέσουμε ότι τα διαπιστευτήρια που παρουσιάζει είναι τόσο τεχνητά πλαστογραφημένα ώστε να μην μπορείτε να διακρίνετε την απάτη, ούτε να τα αποδείξετε ψευδή, όμως, αν σκοπεύουν να σας παρασύρουν στην υπηρεσία άλλων θεών, αυτό και μόνο αρκεί για να τα αποδείξει ψευδή· κανένα στοιχείο δεν μπορεί να γίνει δεκτό εναντίον μιας τόσο σαφούς αλήθειας όπως η ενότητα της Θεότητας, και ενός τόσο σαφούς νόμου όπως η λατρεία του μοναδικού ζωντανού και αληθινού Θεού.' Δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Θεός της αλήθειας θα έθετε τη σφραγίδα των θαυμάτων σε ένα ψέμα, σε ένα τόσο χονδροειδές ψέμα όπως υποτίθεται σε αυτόν τον πειρασμό, Ας πάμε πίσω από άλλους θεούς. Αλλά αν ρωτηθεί, Γιατί επιτρέπεται σε αυτόν τον ψευδοπροφήτη να πλαστογραφήσει αυτή την ευρεία σφραγίδα; Απαντάται εδώ (εδ. 3): 'Ο Κύριος ο Θεός σας σας δοκιμάζει. Σας επιτρέπει να δεχθείτε τέτοιον πειρασμό για να δοκιμάσει την σταθερότητά σας, ώστε να φανερωθούν τόσο οι τέλειοι όσο και οι ψευδείς και διεφθαρμένοι. Είναι για να σας δοκιμάσει· γι' αυτό φροντίστε να αποδείξετε τον εαυτό σας καλά στη δοκιμασία, και να σταθείτε στο έδαφός σας.'Ο Χένρι στη συνέχεια πραγματεύεται τους δελεασμούς που έρχονται μέσω στενών σχέσεων.
Ι. Είναι η πολιτική του πειραστή να στέλνει τις προτροπές του μέσω του χεριού εκείνων που αγαπάμε, που λιγότερο υποπτευόμαστε για κακό σχέδιο εναντίον μας, και που επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε και είμαστε έτοιμοι να συμμορφωθούμε μαζί τους. Ο δελεασμός εδώ υποτίθεται ότι έρχεται από αδελφό ή παιδί που είναι κοντά εκ φύσεως, από σύζυγο ή φίλο που είναι κοντά εκλογής, και είναι για εμάς σαν τις ίδιες μας τις ψυχές, εδ. 6. Ο Σατανάς πείρασε τον Αδάμ μέσω της Εύας και τον Χριστό μέσω του Πέτρου. Επομένως, μας αφορά να είμαστε σε επιφυλακή εναντίον μιας κακής πρότασης όταν το πρόσωπο που την κάνει μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει συμφέρον σε εμάς, ώστε να μην αμαρτήσουμε ποτέ εναντίον του Θεού για να ευχαριστήσουμε τον καλύτερο φίλο που έχουμε στον κόσμο. Ο πειρασμός υποτίθεται ότι είναι ιδιωτικός: θα σε δελεάσει κρυφά, υπονοώντας ότι η ειδωλολατρία είναι έργο σκότους, που φοβάται το φως και επιθυμεί να κρυφτεί, και στο οποίο ο αμαρτωλός υπόσχεται στον εαυτό του, και ο πειραστής υπόσχεται σε αυτόν, μυστικότητα και ασφάλεια. Σχετικά με τους ψεύτικους θεούς που προτείνονται να υπηρετηθούν, 1. Ο πειραστής υπονοεί ότι η λατρεία αυτών των θεών ήταν η κοινή πρακτική του κόσμου· και, αν περιόριζαν τις προσκυνήσεις τους σε έναν αόρατο Θεό, ήταν μοναδικοί, και σαν κανένας, γιατί αυτοί οι θεοί ήταν οι θεοί των λαών γύρω τους, και πράγματι όλων των εθνών της γης, εδ. 7. Αυτή η υπόδειξη απομακρύνει πολλούς από τη θρησκεία και την ευσέβεια, ότι είναι κάτι μη της μόδας· και κάνουν την αυλή τους στον κόσμο και τη σάρκα επειδή αυτοί είναι οι θεοί των λαών που είναι γύρω τους. 2. Ο Μωυσής υπονοεί, σε αντίθεση με αυτό, ότι δεν ήταν η πρακτική των προγόνων τους· είναι θεοί που δεν έχεις γνωρίσει, ούτε εσύ ούτε οι πατέρες σου. Εκείνοι που γεννήθηκαν από ευσεβείς γονείς, και έχουν εκπαιδευτεί σε ευσεβείς ασκήσεις, όταν δελεάζονται σε έναν μάταιο, χαλαρό, απρόσεκτο τρόπο ζωής πρέπει να θυμούνται ότι αυτοί είναι τρόποι που δεν έχουν γνωρίσει, ούτε αυτοί ούτε οι πατέρες τους. Και θα εκφυλιστούν έτσι;Ο Χένρι στρέφεται τέλος στα διακριτικά προνόμια που περιγράφονται στο κεφάλαιο 14.
Ι. Πώς ο Θεός τους είχε εξυψώσει, ως ιδιαίτερο λαό, με τρία διακριτικά προνόμια, που ήταν η τιμή τους, και τύποι εκείνων των πνευματικών ευλογιών στα επουράνια με τα οποία ο Θεός μας έχει ευλογήσει εν Χριστώ. 1. Εδώ είναι η εκλογή: Ο Κύριος σε έχει εκλέξει, εδ. 2. Όχι για τη δική τους αξία, ούτε για κανένα καλό έργο που προβλέφθηκε, αλλά επειδή θα μεγάλυνε τον πλούτο της δύναμης και της χάρης του ανάμεσά τους. Δεν τους επέλεξε επειδή ήταν με τη δική τους αφιέρωση και υποταγή ιδιαίτερος λαός σε αυτόν πάνω από άλλα έθνη, αλλά τους επέλεξε ώστε να γίνουν έτσι με τη χάρη του· και έτσι εκλέχθηκαν οι πιστοί, Εφ. α' 4. 2. Εδώ είναι η υιοθεσία (εδ. 1): 'Εσείς είστε τα τέκνα του Κυρίου του Θεού σας, διαμορφωμένα από αυτόν σε λαό, αναγνωρισμένα από αυτόν ως λαός του, μάλιστα η οικογένειά του, λαός κοντά σε αυτόν, πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλον.' Ο Ισραήλ είναι ο γιος μου, ο πρωτότοκός μου· όχι επειδή χρειαζόταν παιδιά, αλλά επειδή ήταν ορφανά, και χρειαζόταν πατέρα. Κάθε Ισραηλίτης είναι πράγματι τέκνο του Θεού, μέτοχος της φύσης και της εύνοιάς του, της αγάπης και της ευλογίας του. Ιδού τι είδους αγάπη έχει δώσει ο Πατέρας σε εμάς! 3. Εδώ είναι ο αγιασμός (εδ. 2): 'Εσύ είσαι άγιος λαός, χωρισμένος και αφιερωμένος στον Θεό, αφιερωμένος στην υπηρεσία του, προορισμένος για τον έπαινό του, κυβερνώμενος από άγιο νόμο, χαριτωμένος από αγία σκηνή, και τις άγιες διατάξεις που σχετίζονται με αυτήν.' Ο λαός του Θεού έχει τις ισχυρότερες υποχρεώσεις να είναι άγιος, και, αν είναι άγιοι, οφείλουν στη χάρη του Θεού που τους κάνει έτσι. Ο Κύριος τους έχει ξεχωρίσει για τον εαυτό του, και τους έχει προσόντα για την υπηρεσία του και την απόλαυσή του, και έτσι τους έχει κάνει αγίους για τον εαυτό του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει την ενότητα ζυγίζοντας την αναγκαιότητα της αποφασιστικής κρίσης εναντίον της αποστασίας.
ΙΙΙ. Αν το έγκλημα αποδεικνυόταν, και οι εγκληματίες ήταν αδιόρθωτοι, η πόλη έπρεπε να καταστραφεί ολοκληρωτικά. Αν υπήρχαν λίγοι δίκαιοι άνθρωποι σε αυτήν, αναμφίβολα θα απομάκρυναν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους από ένα τόσο επικίνδυνο μέρος, και τότε όλοι οι κάτοικοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, έπρεπε να θανατωθούν με το ξίφος (εδ. 15), όλη η λεία της πόλης, τόσο τα εμπορεύματα όσο και τα έπιπλα των σπιτιών, έπρεπε να μεταφερθούν στην αγορά και να καούν, και η ίδια η πόλη έπρεπε να γίνει στάχτη και να μην ξαναχτιστεί ποτέ, εδ. 16. Οι στρατιώτες απαγορεύεται, με ποινή θανάτου, να μετατρέψουν οποιοδήποτε από τα λάφυρα σε δική τους χρήση, εδ. 17. Ήταν αφιερωμένο πράγμα, και επικίνδυνο να αγγίξει κανείς, όπως βρίσκουμε στην περίπτωση του Αχάν. Τώρα, 1. Ο Θεός επιτάσσει αυτή την αυστηρότητα για να δείξει τι ζηλότυπος Θεός είναι στα θέματα της λατρείας του, και πόσο μεγάλο έγκλημα είναι να υπηρετεί κανείς άλλους θεούς. Ας γνωρίζουν οι άνθρωποι ότι ο Θεός δεν θα δώσει τη δόξα του σε άλλον, ούτε τον έπαινό του σε γλυπτά είδωλα. 2. Αναμένει ότι οι άρχοντες, έχοντας την τιμή και τη δύναμη από αυτόν, πρέπει να ενδιαφέρονται για την τιμή του, και να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους για τρόμο στους κακοποιούς, αλλιώς φέρουν τη μάχαιρα μάταια. 3. Οι πιστοί λατρευτές του αληθινού Θεού πρέπει να παίρνουν όλες τις ευκαιρίες για να δείξουν τη δίκαιη αγανάκτησή τους εναντίον της ειδωλολατρίας, πολύ περισσότερο εναντίον του αθεϊσμού, της απιστίας και της αθρησκείας. 4. Υπονοείται εδώ ότι το καλύτερο μέσο για την απομάκρυνση της οργής του Θεού από μια χώρα είναι η εκτέλεση δικαιοσύνης στους πονηρούς της χώρας (εδ. 17), ώστε ο Κύριος να αποστρέψει την οξύτητα της οργής του, που ήταν έτοιμη να ξεσπάσει εναντίον ολόκληρου του έθνους, για την πονηρία εκείνης της μίας αποστάτισσας πόλης. Υπόσχεται ότι, αν ριζώσουν έτσι την πονηρία από τη χώρα τους, ο Θεός θα τους πληθύνει. Μπορεί να θεωρήσουν ότι είναι ανόητο, και εναντίον του συμφέροντος του έθνους τους, να καταστρέψουν μια ολόκληρη πόλη για έγκλημα που σχετίζεται καθαρά με τη θρησκεία, και ότι πρέπει να είναι πιο φειδωλοί με το αίμα των Ισραηλιτών: 'Μην φοβάστε αυτό' (λέει ο Μωυσής), 'ο Θεός θα σας πληθύνει περισσότερο· το σώμα του έθνους σας δεν θα χάσει τίποτα με την έκχυση αυτού του διεφθαρμένου αίματος.' Τέλος, Αν και δεν βρίσκουμε αυτόν τον νόμο να εφαρμόζεται σε όλη την ιστορία της Ιουδαϊκής εκκλησίας (η Γαβαά καταστράφηκε, όχι για ειδωλολατρία, αλλά για ανηθικότητα), όμως για την παράλειψη της εκτέλεσής του στις κατώτερες πόλεις που υπηρετούσαν είδωλα ο ίδιος ο Θεός, με τον στρατό των Χαλδαίων, το έθεσε σε εκτέλεση στην Ιερουσαλήμ, την πρωτεύουσα πόλη, η οποία, για την αποστασία της από τον Θεό, καταστράφηκε ολοκληρωτικά και ερημώθηκε, και έμεινε σε ερείπια εβδομήντα χρόνια. Αν και οι ειδωλολάτρες μπορεί να διαφύγουν την τιμωρία από τους ανθρώπους (ούτε αυτός ο νόμος στο γράμμα του δεσμεύει τώρα, υπό το ευαγγέλιο), όμως ο Κύριος ο Θεός μας δεν θα τους επιτρέψει να διαφύγουν τις δίκαιες κρίσεις του. Η Καινή Διαθήκη μιλά για την κοινωνία με ειδωλολάτρες ως αμαρτία που, περισσότερο από κάθε άλλη, προκαλεί τον Κύριο σε ζήλο, και τον προκαλεί σαν να ήμασταν ισχυρότεροι από αυτόν, Α' Κορ. ι' 21, 22.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού μπορεί σήμερα λεπτές φωνές να προσπαθήσουν να σας απομακρύνουν από την ολόψυχη αγάπη για τον Κύριο;
2. Πώς διαμορφώνει η ταυτότητά σας ως εκλεκτός και άγιος λαός του Θεού τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στις πολιτιστικές πιέσεις;
3. Με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορείτε να δείξετε πίστη στον Θεό πάνω από κάθε ανταγωνιστική στοργή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, φύλαξε τις καρδιές μας διά του Πνεύματός σου από κάθε ψεύτικη φωνή που θα μας απομάκρυνε από σένα, και κράτησέ μας σταθερούς στην αγάπη που προστάζεις με όλη μας την καρδιά και την ψυχή. Ενδυνάμωσέ μας να απορρίπτουμε κάθε είδωλο, ακόμα κι όταν έρχεται μέσω των πλησιέστερων σε εμάς, ώστε να περπατάμε στην αγία διάκριση που απαιτεί ο Λόγος σου. Απόστρεψέ μας από το κακό, πολλαπλασίασε το έλεός σου, και κάνε μας πρόθυμους να υπακούμε για τη δική σου δόξα μόνο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →