← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών

Προεφήτευσαν με Άρπα και Κύμβαλο: Οι Σειρές των Ιερέων και των Ψαλτών του Οίκου του Κυρίου

Α' Χρονικών 24-26Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)23 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Δαβίδ, στις τελευταίες ημέρες του, τακτοποιεί τη λατρεία του οίκου του Θεού: τις σειρές των ιερέων στις εβδομαδιαίες εναλλαγές τους, τους ψάλτες και τους μουσικούς που ορίζονται να υπηρετούν ενώπιον του Κυρίου, και τους πυλωρούς που φυλάττουν τις θύρες του ναού και διατηρούν τους ιερούς θησαυρούς του. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου αναγινώσκει αυτή την τακτοποίηση της λειτουργίας με ευλαβική προσοχή, εξάγοντας όσα διδάσκει η ιστορία. Σημειώνει πώς οι απόγονοι του Ελεάζαρ και του Ιθαμάρ διαιρέθηκαν στις σειρές τους με κλήρο — ο Σαδώκ από τη γενιά του Ελεάζαρ, ο Αχιμέλεχ από τον Ιθαμάρ — και πώς, επειδή βρέθηκαν περισσότεροι απόγονοι από τον Ελεάζαρ, ο Δαβίδ ανέθεσε δύο σειρές σε αυτούς και μία σε εκείνους από τον Ιθαμάρ στις εβδομαδιαίες εναλλαγές. Και έπειτα ο Θεοδώρητος υψώνει τα μάτια του προς το Ευαγγέλιο: από αυτές ακριβώς τις εβδομαδιαίες σειρές, λέγει, κάνει μνεία και ο μακάριος Λουκάς στην αρχή του Ευαγγελίου του, διότι είπε ότι ο Ζαχαρίας ήταν από τη σειρά του Αβιά — και το παρόν βιβλίο έχει διδάξει ότι ο Αβιά έλαβε τον όγδοο κλήρο. Έτσι η τάξη που έθεσε ο Δαβίδ στην Ιερουσαλήμ διατρέχει αδιάσπαστη τους αιώνες μέχρι την αρχή της καλής αγγελίας, στον ιερέα που στέκεται στο θυσιαστήριο του θυμιάματος όταν ο άγγελος ανήγγειλε τον Πρόδρομο. Ο Θεοδώρητος αναλαμβάνει επίσης τους ψάλτες — τον Ασάφ, τον Αιμάν και τον Ιδιθούν, τους αρχηγούς των ψαλτών. Κάποιοι είχαν πει ότι ονομάστηκαν προφήτες μόνο από τον Δαβίδ, επειδή έλαβαν τους ύμνους από αυτόν· αλλά ο Θεοδώρητος κρίνει ότι μετείχαν και αυτοί του προφητικού χαρίσματος, διότι η ίδια η ιστορία λέγει ότι προφήτευαν με κιθάρες, ψαλτήρια και κύμβαλα στη διακονία του οίκου του Θεού. Οι ψάλτες του ναού, ταγμένοι να προφητεύουν εν αίνω, είναι έτσι ο τύπος της ουράνιας λειτουργίας και του ατελεύτητου άσματος της Εκκλησίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Α' Παραλειπομένων 24–26 — Ο Δαβίδ, με τον Σαδώκ από τους υιούς του Ελεάζαρ και τον Αχιμέλεχ από τους υιούς του Ιθαμάρ, διαιρεί τους ιερείς στις σειρές τους: «Ούτως διηρέθησαν εν κλήρω, ούτοι μετά τούτων· διότι οι άρχοντες των αγίων… ήσαν από τους υιούς του Ελεάζαρ και από τους υιούς του Ιθαμάρ.» Επειδή οι υιοί του Ελεάζαρ ήσαν περισσότεροι στον αριθμό, δεκαέξι αρχηγοί ανδρών ανατέθηκαν σε αυτούς και οκτώ στους υιούς του Ιθαμάρ· «ο όγδοος στον Αβιά» ονομάζεται μεταξύ των κλήρων. Έπειτα οι ψάλτες: «Επιπλέον ο Δαβίδ και οι αρχηγοί της στρατιάς διέκριναν για τη διακονία των υιών του Ασάφ, και του Αιμάν, και του Ιδιθούν, οι οποίοι έπρεπε να προφητεύουν με άρπες, με ψαλτήρια και με κύμβαλα.» Για τον Ιδιθούν λέγεται ότι «προφήτευε με άρπα, για να ευχαριστεί και να αινεί τον Κύριο.» «Όλοι αυτοί ήσαν υπό τα χέρια του πατέρα τους για άσμα στον οίκο του Κυρίου, με κύμβαλα, ψαλτήρια και άρπες, για τη διακονία του οίκου του Θεού.» Και οι πυλωροί ορίζονται με κλήρο στις πύλες, «τόσο ο μικρός όσο και ο μεγάλος»· οι Λευίτες τάσσονται «επί των θησαυρών του οίκου του Θεού»· και ορισμένοι ήσαν επί των αφιερωμένων πραγμάτων — «πάντα όσα ο Σαμουήλ ο βλέπων, και ο Σαούλ ο υιός του Κεις, και ο Αβενήρ ο υιός του Νηρ, και ο Ιωάβ ο υιός της Σαρουίας, και όποιος είχε αφιερώσει οτιδήποτε» — ώστε «η οικοδομή του οίκου του Κυρίου να μη καθυστερήσει.»
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος ακολουθεί την ιστορία στενά καθώς τακτοποιεί τους διακόνους του ναού — πόσοι να επιστατούν, πόσοι να διδάσκουν τον Νόμο, πόσοι να φυλάττουν, πόσοι να ψάλλουν — και πώς οι σειρές διαιρέθηκαν. Επειδή η γενιά του Ελεάζαρ ήταν η μεγαλύτερη, ο Δαβίδ της έδωσε δύο σειρές προς μία του Ιθαμάρ, διαιρώντας τις με κλήρο: όταν βρέθηκαν περισσότεροι απόγονοι από τον Ελεάζαρ, ο Δαβίδ ανέθεσε δύο σειρές σε αυτούς στις εβδομαδιαίες εναλλαγές, και μία σε εκείνους από τον Ιθαμάρ. Έπειτα ο Θεοδώρητος χαράσσει τη γραμμή από αυτή την παλαιά τακτοποίηση ευθεία στο Ευαγγέλιο, διότι οι ίδιες εβδομαδιαίες σειρές ονομάζονται από τον Ευαγγελιστή: Από αυτές τις εβδομαδιαίες σειρές κάνει μνεία και ο μακάριος Λουκάς στην ίδια την αρχή του Ευαγγελίου· διότι είπε ότι ο Ζαχαρίας ήταν από τη σειρά του Αβιά, και το παρόν βιβλίο έχει διδάξει ότι αυτός ο Αβιά είχε λάβει τον όγδοο κλήρο. Στρέφεται έπειτα στους ψάλτες, και διορθώνει εκείνους που θα αρνιούνταν σε αυτούς το προφητικό όνομα. Κάποιοι είχαν πει ότι ο Ασάφ, ο Αιμάν και ο Ιδιθούν ονομάστηκαν προφήτες μόνο από τον Δαβίδ, επειδή έλαβαν τους ύμνους από αυτόν· αλλά ο Θεοδώρητος κρίνει διαφορετικά: Αλλά νομίζω ότι μετείχαν και αυτοί του προφητικού χαρίσματος.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ότι οι ψάλτες αληθώς μετείχαν του προφητικού χαρίσματος ο Θεοδώρητος το αποδεικνύει από την ίδια την ιστορία, η οποία λέγει ρητώς ότι προφήτευαν καθώς έκαναν μουσική ενώπιον του Κυρίου: Ο Δαβίδ διόρισε προφήτες να υμνούν τον Θεό, όχι μόνο τους υιούς του Ασάφ αλλά και εκείνους του Αιμάν και του Ιδιθούν. Και οι πυλωροί και οι θησαυροφύλακες επίσης είχαν την ιερή τους φροντίδα — επάνω τους αποθηκεύονταν τα πρωτογεννήματα των πολέμων και τα δώρα αφιερωμένα στον Θεό, ώστε η οικοδομή του οίκου Του να μη καθυστερήσει: Σε αυτούς αποθηκεύονταν επίσης τα πρωτογεννήματα των πολέμων και τα δώρα προσφερθέντα στον Θεό. Δες, λοιπόν, πώς ολόκληρος ο οίκος είναι ταγμένος προς τον αίνο. Οι ψάλτες δεν κάνουν απλώς ευχάριστη μουσική· προφητεύουν με άρπα και κύμβαλο, υψώνοντας τον αίνο του Θεού με το χάρισμα του Πνεύματος. Γι’ αυτό η Εκκλησία ακούει στη χορωδία του ναού τον τύπο της δικής της λατρείας. Το Ψαλτήρι που έψαλλε ο Ασάφ και οι υιοί του είναι το ίδιο το βιβλίο προσευχής του Σώματος του Χριστού· και το άσμα του ναού, ταγμένο και αδιάλειπτο, είναι η επίγεια εικόνα της ουράνιας λειτουργίας, όπου τα ζωντανά πλάσματα και οι πρεσβύτεροι πέφτουν κάτω και ψάλλουν το νέο άσμα ενώπιον του θρόνου. Και η σειρά του Αβιά, ονομασμένη από τον Δαβίδ και ονομασμένη πάλι από τον Λουκά, ενώνει τις δύο Διαθήκες σε μία: ο ιερέας Ζαχαρίας, στεκόμενος στο θυσιαστήριο του θυμιάματος στην ορισμένη εβδομάδα του, λαμβάνει την αναγγελία του Προδρόμου — η παλαιά τάξη λατρείας ανοίγοντας, στον πλήρωμα του χρόνου, στο Ευαγγέλιο. Η άρπα που προφήτευε στην Ιερουσαλήμ λαμβάνεται στο άσμα της Εκκλησίας, η οποία δεν παύει ποτέ να αινεί τον Αμνό.
Απαντήστε

Απόκριση

Ας σε διδάξει η τακτοποιημένη λατρεία του ναού την αξιοπρέπεια του αίνου. Ο Δαβίδ δεν άφησε το άσμα του οίκου του Θεού στην τύχη ή στη διάθεση· διόρισε τους ψάλτες, τους έθεσε στις σειρές τους, και τους έδεσε να διακονούν αδιαλείπτως ενώπιον του Κυρίου. Έτσι μεταχειρίσου τον δικό σου αίνο ως ιερό λειτούργημα, όχι ως συναίσθημα που έρχεται και φεύγει. Λάβε το Ψαλτήρι που έψαλλαν ο Ασάφ και ο Ιδιθούν υπό το Πνεύμα, και ας γίνει ο σταθερός ρυθμός των ημερών σου, ώστε και συ να προφητεύεις εν αίνω — αποδίδοντας πίσω στον Θεό τα ίδια τα λόγια που το Πνεύμα Του έχει δώσει. Θαύμασε επίσης τη συνέχεια που χαράσσει ο Θεοδώρητος από τη σειρά του Αβιά στον ιερέα Ζαχαρία στο θυσιαστήριο του θυμιάματος. Ο Θεός που τακτοποίησε τη λατρεία του ναού προετοίμαζε, δια μέσου των μακρών γενεών, την αυγή του Ευαγγελίου· και ο ίδιος Θεός τακτοποιεί τη μικρή σου θέση στον οίκο Του σήμερα, υφαίνοντάς την σε έναν αίνο πολύ παλαιότερο και πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Έτσι μη περιφρονήσεις τον συνηθισμένο κύκλο της λατρείας — τις ορισμένες προσευχές, τις επαναλαμβανόμενες εορτές, τους καθημερινούς ψαλμούς. Είναι η σειρά σου, η εβδομάδα σου στο θυσιαστήριο, το μερίδιό σου στο ατελεύτητο άσμα της Εκκλησίας. Ψάλλε, λοιπόν, με άρπα και καρδιά και φωνή, γνωρίζοντας ότι ο αίνος που υψώνεις στη γη ενώνονται με την ουράνια λειτουργία, όπου οι λελυτρωμένοι ψάλλουν το νέο άσμα ενώπιον του θρόνου και δεν παύουν ποτέ.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε των δυνάμεων, που κίνησες τον δούλο σου Δαβίδ να τακτοποιήσει τη λατρεία του οίκου Σου — τους ιερείς στις σειρές τους, τους ψάλτες ορισμένους να προφητεύουν με άρπα και ψαλτήριο και κύμβαλο, τους πυλωρούς και τους φύλακες των ιερών θησαυρών Σου — κάμε με πιστό διάκονο στις αυλές του αίνου Σου. Τακτοποίησες τη σειρά του Αβιά στις ημέρες του Δαβίδ, και στον πλήρωμα του χρόνου ο άγγελός Σου βρήκε τον ιερέα Ζαχαρία από την ίδια εκείνη σειρά στεκόμενο στο θυσιαστήριο του θυμιάματος, ώστε η παλαιά λατρεία να ανοίξει στο Ευαγγέλιο· τακτοποίησε τη μικρή μου θέση στον οίκο Σου, και ύφανέ την στον αίνο που είναι παλαιότερος και μεγαλύτερος από τον εαυτό μου. Δώσε μου το Πνεύμα που κάποτε γέμισε τους ψάλτες του ναού, ώστε οι ψαλμοί μου να μην είναι άσκοπη μουσική αλλά αληθινή προφητεία αίνου, η πνοή του Πνεύματός Σου που επιστρέφει σε Σένα εν άσματι. Ας ενωθεί η λατρεία που υψώνω στη γη με τη λατρεία του ουρανού, όπου οι λελυτρωμένοι Σου ψάλλουν το νέο άσμα ενώπιον του θρόνου και δεν παύουν ποτέ. Σε Σένα, ω Χριστέ ο Θεός μας, την επιθυμία των ψαλτών και τον Κύριο της ουράνιας λειτουργίας, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →