← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 3-4 — με τον Clarke

Έξοδος 3-4Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Με την ήσυχη δύναμη της Γουεσλεϊανής χάριτος ανοίγουμε το Υπόμνημα του Adam Clarke σε ολόκληρη την Αγία Γραφή για τα κεφάλαια 3 και 4 της Εξόδου. Η υπομονετική, καθοδηγούμενη από το Πνεύμα έκθεση του Clarke προσκαλεί κάθε πιστό να σταθεί με τον Μωυσή μπροστά στην καιόμενη βάτο και να ακούσει την απλή έννοια της Γραφής να μιλά για την αγία παρουσία του Θεού και την απελευθερωτική του δύναμη. Τα λόγια του θερμαίνουν την καρδιά προς την πρακτική αγιότητα, δείχνοντας πώς ο Θεός που καλεί εξακολουθεί να εξοπλίζει και να διατηρεί τον λαό του σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 3 και 4 της Εξόδου δυνατά, ακούγοντας τη φωνή που κάλεσε τον Μωυσή από τη βάτο. Λάβετε την αφήγηση του αγίου τόπου, του θείου ονόματος και της αποστολής που δόθηκε σε έναν απλό βοσκό. Ζητήστε από το Πνεύμα να κάνει τον λόγο ζωντανό και ενεργό για τη δική σας πορεία πίστης και υπηρεσίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά αναγνωρίζοντας τον άγγελο που εμφανίζεται στη φλόγα. Στίχος 2. Στίχος Έξοδος 3:2. Ο άγγελος του Κυρίου — Όχι βέβαια ένας κτιστός άγγελος· διότι καλείται יהוה Ιεχωβά, Έξοδος 3:4, κ.λπ., και του αποδίδονται τα πιο εκφραστικά χαρακτηριστικά της Θεότητας, Έξοδος 3:14, κ.λπ. Ωστόσο είναι ένας άγγελος, מלאך malach, ένας αγγελιοφόρος, στον οποίο ήταν το όνομα του Θεού, Έξοδος 23:21 και στον οποίο κατοικούσε όλο το πλήρωμα της Θεότητας σωματικά, Κολοσσαείς 2:9 και ο οποίος, σε όλους αυτούς τους πρωτόγονους καιρούς, ήταν ο Αγγελιοφόρος της διαθήκης, Μαλαχίας 3:1. Και ποιος ήταν αυτός παρά ο ΙΗΣΟΥΣ, ο Ηγέτης, ο Λυτρωτής και ο Σωτήρας της ανθρωπότητας; Γένεσις 16:7. Μια φλόγα φωτιάς, μέσα από μια βάτο — Η φωτιά ήταν, όχι μόνο μεταξύ των Εβραίων αλλά και μεταξύ πολλών άλλων αρχαίων εθνών, ένα πολύ σημαντικό έμβλημα της Θεότητας. Στη συνέχεια αναπτύσσει το νόημα της βάτου που καιγόταν αλλά δεν καταναλωνόταν. Αλλά μερικές φορές η Θεία δύναμη και δικαιοσύνη εκδηλώνονταν με την απερίγραπτη, άμορφη, ορμητική, καταναλωτική φλόγα· άλλες φορές εμφανιζόταν με το νερό που έβγαζε από τον σκληρό βράχο· και στο πυκνό σκοτάδι στο Χωρήβ, όταν ο πύρινος νόμος προερχόταν από το δεξί του χέρι, τότε η γη έτρεμε και το βουνό σείονταν: και όταν το τρομερό του μάτι κοίταξε τους Αιγυπτίους μέσα από τη στήλη του νέφους και της φωτιάς, οι τροχοί των αρμάτων τους αποκόπηκαν, και σύγχυση και τρόμος απλώθηκαν σε όλα τα στρατεύματα του Φαραώ· Έξοδος 14:24-25. Και η βάτος δεν καταναλώθηκε. — 1. Ένα έμβλημα της κατάστασης του Ισραήλ στις διάφορες δυσκολίες και διώξεις του: ήταν στη φωτιά της αντιξοότητας, αλλά δεν καταναλώθηκε. 2. Ένα έμβλημα επίσης της κατάστασης της Εκκλησίας του Θεού στην έρημο, συχνά σε διώξεις, εν μέσω των εχθρών της, στην περιοχή της σκιάς του θανάτου—ωστόσο δεν καταναλώθηκε. 3. Ο Clarke στη συνέχεια δείχνει πώς ο Θεός αποκαλύπτει τον εαυτό του ως τον Θεό των πατέρων. Στίχος 6. Στίχος Έξοδος 3:6. Εγώ είμαι ο Θεός του πατρός σου — Αν και η λέξη אבי abi, πατέρας, χρησιμοποιείται εδώ στον ενικό, ο Άγιος Στέφανος, παραθέτοντας αυτό το σημείο, Πράξεις 7:32, χρησιμοποιεί τον πληθυντικό, Ὁ Θεος των πατερων σου, Ο Θεός των ΠΑΤΕΡΩΝ σου· και ότι αυτό είναι το νόημα αποδεικνύουν τα ακόλουθα λόγια: Ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, και ο Θεός του Ιακώβ. Αυτοί ήταν οι πατέρες του Μωυσή σε ευθεία γραμμή. Αυτή η ανάγνωση επιβεβαιώνεται από τη Σαμαρειτική και από την Κοπτική. Ο ΑΒΡΑΑΜ ήταν ο πατέρας των Ισμαηλιτών, και με αυτόν έγινε πρώτα η διαθήκη. Ο ΙΣΑΑΚ ήταν ο πατέρας των Εδωμιτών καθώς και των Ισραηλιτών, και με αυτόν ανανεώθηκε η διαθήκη. Ο ΙΑΚΩΒ ήταν ο πατέρας των δώδεκα πατριαρχών, οι οποίοι ήταν ιδρυτές του εβραϊκού έθνους, και σε αυτόν επιβεβαιώθηκαν ιδιαίτερα οι υποσχέσεις. Εξ ου βλέπουμε ότι οι Άραβες και οι Τούρκοι γενικά, οι οποίοι είναι απόγονοι του Ισμαήλ· οι Εδωμίτες, τώρα απορροφημένοι μεταξύ των Εβραίων, (Γένεσις 25:23,) οι οποίοι είναι οι απόγονοι του Ησαύ· και ο εβραϊκός λαός, όπου κι αν είναι διασκορπισμένος, οι οποίοι είναι οι απόγονοι του Ιακώβ, είναι όλοι κληρονόμοι των υποσχέσεων που περιλαμβάνονται σε αυτή την πρωταρχική διαθήκη· και η συγκέντρωσή τους με το πλήρωμα των Εθνών μπορεί να αναμένεται με βεβαιότητα. Και ο Μωυσής έκρυψε το πρόσωπό του — Για παρόμοιες πράξεις, βλέπε Α' Βασιλέων 19:13· Ησαΐας 6:1, Ησαΐας 6:5· Νεεμίας 9:9· Ψαλμοί 106:44· Πράξεις 7:34. Φοβόταν να κοιτάξει - ήταν καταβεβλημένος από την παρουσία του Θεού, και θαμπωμένος από τη λαμπρότητα της εμφάνισης.
Σκεφτείτε
Ο Clarke τονίζει το αιώνιο βάρος του ονόματος ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΩΝ. Στίχος 14. Στίχος Έξοδος 3:14. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΩΝ — אהיה אשר אהיה EHEYEH asher EHEYEH. Αυτά τα λόγια έχουν γίνει κατανοητά με διάφορους τρόπους. Η Βουλγάτα μεταφράζει EGO SUM QUI SUM, Εγώ είμαι αυτός που είμαι. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, Εγω ειμι ὁ Ων, Εγώ είμαι αυτός που υπάρχει. Η Συριακή, η Περσική και η Χαλδαϊκή διατηρούν τις αρχικές λέξεις χωρίς καμία γλωσσική επεξήγηση. Η Αραβική τις παραφράζει, Ο Αιώνιος, που δεν παρέρχεται· η οποία είναι η ίδια ερμηνεία που δίνεται από τον Abul Farajius, ο οποίος επίσης διατηρεί τις αρχικές λέξεις, και δίνει την παραπάνω ως ερμηνεία τους. Το Τάργκουμ του Ιωνάθαν, και το Τάργκουμ της Ιερουσαλήμ παραφράζουν τα λόγια ως εξής: 'Αυτός που μίλησε, και ο κόσμος υπήρξε· που μίλησε, και όλα τα πράγματα υπήρξαν.' Καθώς οι αρχικές λέξεις κυριολεκτικά σημαίνουν, Θα είμαι αυτό που θα είμαι, κάποιοι έχουν υποθέσει ότι ο Θεός απλώς σκόπευε να ενημερώσει τον Μωυσή, ότι αυτό που ήταν στους πατέρες του Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, θα ήταν και σε αυτόν και στους Ισραηλίτες· και ότι θα εκπλήρωνε τις υποσχέσεις που είχε κάνει στους πατέρες του, δίνοντας στους απογόνους τους την υποσχεμένη γη. Είναι δύσκολο να δοθεί ένα νόημα στα λόγια· φαίνεται ότι σκοπός τους είναι να υποδείξουν την αιωνιότητα και την αυτο-ύπαρξη του Θεού. Ο Πλάτων, στον Παρμενίδη του, όπου πραγματεύεται με υψηλό τρόπο τη φύση του Θεού, λέει, Ουδ' αρα ονομα εστιν αυτῳ, τίποτα δεν μπορεί να εκφράσει τη φύση του· επομένως κανένα όνομα δεν μπορεί να του αποδοθεί. Βλέπε το συμπέρασμα αυτού του κεφαλαίου, Έξοδος 3:22. και για τη λέξη Ιεχωβά, Έξοδος 34:6· Έξοδος 34:7. Ολοκληρώνει καθορίζοντας αυτό το όνομα ως μνημόσυνο για όλες τις γενιές. Στίχος 15. Στίχος Έξοδος 3:15. Αυτό είναι το όνομά μου για πάντα — Το όνομα που αναφέρεται εδώ είναι αυτό που προηγείται αμέσως, יהוה אלהים Yehovah Elohim, το οποίο μεταφράζουμε ΚΥΡΙΟΣ ΘΕΟΣ, το όνομα με το οποίο ο Θεός ήταν γνωστός από τη δημιουργία του κόσμου, (βλέπε Γένεσις 2:4.) και το όνομα με το οποίο είναι γνωστός μεταξύ του ίδιου λαού μέχρι σήμερα. Ακόμη και οι ειδωλολάτρες γνώριζαν αυτό το όνομα του αληθινού Θεού· και εξ ου από το יהוה Yehovah μας σχημάτισαν το Jao, Jeve, και Jove· έτσι ώστε η λέξη έχει κυριολεκτικά εκπληρωθεί, Αυτό είναι το μνημόσυνό μου σε όλες τις γενιές. Γένεσις 1:1. Καθώς το να είναι αυτο-υπάρχων και αιώνιος πρέπει να είναι ιδιότητες του Θεού για πάντα, δεν συνεπάγεται ότι το לעלם leolam, για πάντα, στο κείμενο σημαίνει αιωνιότητα; 'Αυτό είναι το όνομά μου στην αιωνιότητα—και το μνημόσυνό μου,' לדר דר ledor dor, 'σε όλες τις διαδοχικές γενιές.' Ενώ οι ανθρώπινες γενιές συνεχίζονται θα καλείται ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, και ο Θεός του Ιακώβ· αλλά όταν ο χρόνος δεν θα υπάρχει πια, θα είναι Ιεχωβά Ελοχίμ. Εξ ου η πρώτη έκφραση αναφέρεται στην αιώνια ύπαρξή του, η δεύτερη στην αποκάλυψη που θα έκανε για τον εαυτό του όσο ο χρόνος θα διαρκούσε. Βλέπε Γένεσις 21:33. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης λέει, ότι 'μεταξύ των Εβραίων, ο Μωυσής αναφέρεται ότι έλαβε τους νόμους του από τον Θεό που ονομάζεται Jao,' Ιαω, δηλαδή, Jeue, Jove, ή Jeve· διότι με όλους αυτούς τους τρόπους μπορεί να προφερθεί η λέξη יהוה Yehovah· και με αυτόν τον τρόπο την έχω δει σε αιγυπτιακά μνημεία. Βλέπε Διόδ., βιβλ. l., κεφ. xciv.
Απαντήστε
Πού στην καθημερινότητά σας αισθάνεστε ιερό έδαφος που απαιτεί ευλαβική προσοχή; Πώς η διαβεβαίωση της αυτο-υπάρχουσας παρουσίας του Θεού σας ενδυναμώνει για τα καθήκοντα που σας θέτει; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να περπατήσετε σήμερα στην αγιότητα που πηγάζει από το να γνωρίζετε τον Κύριο ονομαστικά;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε και αιώνιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως που μας χάρισες μέσω της πιστής έκθεσης του Adam Clarke. Όπως συνάντησες τον Μωυσή στη βάτο, συνάντησέ μας στον λόγο σου. Ας σταθεροποιήσει το όνομα ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΩΝ τις καρδιές μας εν μέσω κάθε δοκιμασίας. Χάρισέ μας τη χάρη να βγάλουμε τα υποδήματα της κοσμικής μόλυνσης, να εμπιστευτούμε το απελευθερωτικό σου χέρι και να σε υπηρετούμε με καθαρά χέρια και αγνές καρδιές. Είθε η ίδια παρουσία που διατήρησε τη βάτο να διατηρήσει την εκκλησία σου και κάθε πιστό στην πρακτική αγιότητα, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →