← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης

Α' Ιωάννου 4 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)

Α' Ιωάννης 4Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το τέταρτο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής του Ιωάννου απευθύνεται στον λαό της διαθήκης υπό την κυρίαρχη χείρα του Θεού, ο οποίος έχει δώσει τον λόγο του ως τον σταθερό κανόνα με τον οποίο πρέπει να μετρώνται όλες οι αξιώσεις πνευματικής αυθεντίας. Εν μέσω αντικρουόμενων φωνών που αναδύονται εντός και εκτός της συνάξεως, ο απόστολος εκθέτει την αναγκαιότητα της διακρίσεως που θεμελιώνεται όχι στην ανθρώπινη κρίση αλλά στη σταθερή μαρτυρία περί του Υιού. Αυτή η διάκριση προέρχεται από την πρωτοβουλία του Πατρός να αποστείλει τον Υιό εν σαρκί, πράξη που αποκαλύπτει τη θεία αγάπη και καθορίζει το όριο της αληθινής ομολογίας. Όσοι ανήκουν στον Θεό ακούν και δέχονται αυτή τη μαρτυρία· όσοι δεν ανήκουν, απομακρύνονται από αυτήν. Το κεφάλαιο λοιπόν υπηρετεί την εκκλησία δεσμεύοντας την αγάπη με την αλήθεια, δείχνοντας ότι η γνήσια στοργή μεταξύ των αδελφών πηγάζει μόνο από την προηγούμενη πράξη του Θεού εν Χριστώ και διατηρείται με την προσήλωση στη μαρτυρία των αποστόλων. Υπό τη διαθήκη, οι εκλεκτοί φυλάσσονται από το Πνεύμα που μαρτυρεί σύμφωνα με τον γραπτό λόγο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε το κεφάλαιο ολόκληρο, προσέχοντας την οργανωμένη πορεία από την εντολή να δοκιμάζετε τα πνεύματα, μέσω του κριτηρίου της ομολογίας ότι ο Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, έως την έκθεση της αγάπης ως προερχόμενης από την αποστολή του Υιού του Θεού. Παρατηρήστε πώς το κείμενο διακρίνει το πνεύμα της αληθείας από το πνεύμα της πλάνης, θεμελιώνει την αμοιβαία αγάπη στην προηγούμενη αγάπη του Πατρός και καταλήγει στη βεβαιότητα ότι η τέλεια αγάπη εκβάλλει τον φόβο ενώ η εντολή της αγάπης παραμένει δεσμευτική. Σημειώστε την επανειλημμένη έμφαση στη γνώση του Θεού μέσω του Υιού και την προειδοποίηση κατά κάθε αξίωσης αγάπης που αντιφάσκει με την αποκαλυφθείσα μαρτυρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει κατευθύνοντας την κοινότητα της διαθήκης να δοκιμάζει κάθε πνεύμα, διότι πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν εξέλθει στον κόσμο. Αυτή η δοκιμασία δεν αφήνεται στην ιδιωτική κλίση αλλά διέπεται από σαφές δογματικό πρότυπο: κάθε πνεύμα που ομολογεί τον Ιησού Χριστό ελθόντα εν σαρκί είναι εκ του Θεού, ενώ κάθε πνεύμα που δεν ομολογεί αυτόν δεν είναι εκ του Θεού. Η ενσάρκωση λοιπόν λειτουργεί ως το αποφασιστικό σημείο που χωρίζει την αλήθεια από την πλάνη, επειδή η αποστολή του Υιού από τον Πατέρα εν ανθρωπίνῃ φύσει είναι η κεντρική πράξη με την οποία η θεία αγάπη γίνεται γνωστή και με την οποία η διαθήκη εξασφαλίζεται. Όσοι αρνούνται αυτή την έλευση ταυτίζονται με το πνεύμα του αντίχριστου που ήδη ενεργεί, όμως οι εκλεκτοί διατηρούνται επειδή μεγαλύτερος είναι ο εν αυτοίς από τον εν τω κόσμω. Το κείμενο στρέφεται έπειτα στην πηγή της αγάπης. Η αγάπη δεν είναι πρώτα επίτευγμα του κτίσματος αλλά συνέπεια της πρωτοβουλίας του Θεού: ηγάπησεν ημάς και απέστειλε τον Υιόν αυτού ιλασμόν περί των αμαρτιών ημών. Από αυτή την προηγούμενη πράξη πηγάζει η υποχρέωση ότι όσοι αγαπήθηκαν οφείλουν να αγαπώσιν αλλήλους. Ουδείς εώρακε τον Θεόν πώποτε, εάν όμως αγαπώμεν αλλήλους, ο Θεός εν ημίν μένει και η αγάπη αυτού τετελειωμένη εστίν εν ημίν. Το Πνεύμα που δίδεται στους πιστούς μαρτυρεί αυτή την πραγματικότητα, βεβαιώνοντας ότι μένομεν εν τω Θεώ και αυτός εν ημίν. Η ομολογία του Υιού και η αγάπη των αδελφών είναι επομένως αχώριστα σημεία της συμμετοχής στη διαθήκη. Το κεφάλαιο διακηρύττει περαιτέρω ότι ο Θεός αγάπη εστίν, αποδεδειγμένη υπερβαλλόντως με την αποστολή του μονογενούς Υιού ώστε να ζήσωμεν δι' αυτού. Όσοι ομολογούν τον Υιόν αναγνωρίζουν έτσι την αγάπη του Πατρός και καλούνται να επεκτείνουν την ίδια αγάπη προς τους άλλους. Ο φόβος εκβάλλεται από την τετελειωμένη αγάπη, διότι ο φοβούμενος ου τετελείωται εν τη αγάπη· όμως τούτο δεν καταργεί την εντολή, η οποία παραμένει: ο αγαπών τον Θεόν αγαπά και τον αδελφόν αυτού. Σε όλη την έκταση, το επιχείρημα στηρίζεται στη θεία κυριαρχία στην αποκάλυψη και τη λύτρωση. Το Πνεύμα δεν οδηγεί αντίθετα προς τον λόγο αλλά επιβεβαιώνει τη μαρτυρία του λόγου περί του ενσαρκωθέντος Υιού. Η αγάπη δεν είναι ανεξάρτητη αρχή αλλά ο καρπός του εκλεκτικού σκοπού του Πατρός που εκπληρώθηκε εν Χριστώ και εφαρμόζεται από το Πνεύμα στον λαό της διαθήκης.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το κεφάλαιο αυτό βρίσκεται σε συνέχεια με προγενέστερες γραφικές προειδοποιήσεις κατά ψευδοπροφητών και διδασκάλων που θα απομάκρυναν τον λαό από τον Κύριο της διαθήκης. Η δοκιμασία των πνευμάτων απηχεί την απαίτηση του Δευτερονομίου να μετράται η προφητεία από την πιστότητα στον αποκαλυφθέντα λόγο και στο πρόσωπο του υποσχεθέντος Μεσσία. Στα ευρύτερα αποστολικά συγγράμματα η ίδια αρχή εμφανίζεται όταν απορρίπτεται άλλο ευαγγέλιο επειδή δεν συμφωνεί με τον Χριστό εσταυρωμένο και αναστάντα. Εντός της ερμηνευτικής παραδόσεως της Μεταρρυθμίσεως το κεφάλαιο έχει αναγνωσθεί ως υπογραμμίζον την επάρκεια της Γραφής για τη διάκριση, την κεντρικότητα της ενσαρκώσεως για κάθε αληθινή γνώση του Θεού και την αχωριστία της ορθής διδασκαλίας από τη ζωή της αγάπης εντός της κοινότητας της διαθήκης. Η έμφαση στην προηγούμενη αγάπη του Θεού με την αποστολή του Υιού εναρμονίζεται με την ομολογία ότι η σωτηρία πηγάζει από τη θεία πρωτοβουλία και όχι από την ανθρώπινη απόκριση, ενώ η δεσμευτική εντολή να αγαπώμεν τους αδελφούς προφυλάσσει από κάθε διαχωρισμό της πίστεως από τον ορατό καρπό της.
Απαντήστε

Απόκριση

Με ποιον τρόπο οι παρούσες αξιώσεις πνευματικής ενόρασης ή νέας αποκαλύψεως υποβάλλονται στη σταθερή μαρτυρία ότι ο Ιησούς Χριστός έχει έλθει εν σαρκί, και πώς αυτή η δοκιμασία διαμορφώνει την υποδοχή της διδασκαλίας εντός της εκκλησίας σήμερα; Πώς η αποστολή του Υιού από τον Πατέρα ως θεμέλιο της αγάπης αναδιατάσσει τα αισθήματα προς τους συμπιστούς ώστε η αγάπη να αναγνωρίζεται ως υποχρέωση της διαθήκης και όχι απλή συγκίνηση; Όπου επιμένει ο φόβος της κρίσεως ή των άλλων, ποια βήματα μετανοίας και ανανεωμένης πεποιθήσεως στον ιλασμό που επιτελέσθηκε από τον Υιό απαιτούνται για να πορευθούμε στην ελευθερία που παρέχει η τετελειωμένη αγάπη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κυρίαρχε Κύριε της διαθήκης, ο οποίος απέστειλας τον Υιόν σου εν σαρκί να είναι ιλασμός περί των αμαρτιών ημών, δώρησαι τω λαώ σου χάριν να δοκιμάζη πᾶν πνεύμα κατά την αμετάβλητη μαρτυρία του λόγου σου. Διαφύλαξον την εκκλησίαν από το πνεύμα της πλάνης που αρνείται την ενσάρκωσιν και από πάσαν διδασκαλίαν που αποκόπτει την αγάπην από την αλήθειαν άπαξ παραδοθείσαν. Διά του Πνεύματός σου ποίησον ημάς ομολογείν τον Ιησούν Χριστόν ελθόντα εν σαρκί μετ' ακλινείας, και εκ της ομολογίας ταύτης ας ρέη η προς τους αδελφούς αγάπη ως το τεταγμένον τεκμήριον ότι μένομεν εν σοι. Φύλαξον ημάς από του φόβου διά της βεβαιότητος ότι μείζων εστίν ο εν ημίν ή ο εν τω κόσμω, και τελείωσον την αγάπην σου εν ημίν ώστε να εκπληρώσωμεν την εντολήν του αγαπάν σε και αλλήλους άνευ υποκρίσεως. Διά Χριστού του Κυρίου ημών, αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.