← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 9-10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιησούς του Ναυή 9-10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εξερευνούμε την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 9 και 10 του Ιησού του Ναυή. Η ερμηνεία του Καλβίνου φωτίζει τις περίπλοκες σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και των γύρω εθνών, τονίζοντας θέματα θείας πρόνοιας, ανθρώπινης αδυναμίας και πιστότητας στη διαθήκη. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να σκεφτούμε πώς ο Θεός εργάζεται μέσα από απροσδόκητες περιστάσεις και ατελείς αποφάσεις. Καθώς ακολουθούμε την ανάλυση του Καλβίνου στίχο προς στίχο, αποκτούμε σοφία για να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας προκλήσεις με ακεραιότητα και εμπιστοσύνη στην κυριαρχία του Θεού. Ας εμβαθύνει αυτή η μελέτη την κατανόησή μας της Γραφής και να ενισχύσει την πορεία της πίστης μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε να διαβάσετε τα κεφάλαια 9 και 10 του Ιησού του Ναυή αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την πονηρή προσέγγιση των Γαβαωνιτών, την αντίδραση του Ιησού του Ναυή και τις επακόλουθες μάχες. Δώστε προσοχή στα θέματα της απάτης, της τήρησης του όρκου και της θαυματουργικής παρέμβασης. Αφήστε την αφήγηση να προκαλέσει στοχασμό για την καθοδήγηση του Θεού μέσα στο ανθρώπινο λάθος. Αφιερώστε χρόνο στο κείμενο πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την καθυστερημένη αντίδραση των βασιλέων στην άφιξη του Ισραήλ. 1. Και συνέβη όταν όλοι οι βασιλείς κ.λπ. Καθώς η άφιξη του λαού ήταν γνωστή σε αυτούς τους βασιλείς από την αρχή, είναι βέβαιο ότι οι νόες τους είχαν μεθύσει από ψηλά με ασφάλεια ή λήθαργο, ώστε να μην συμμαχήσουν αμέσως για να τους αντιταχθούν. Σήμαινε υπερβολική νάρκη το να μην προνοήσουν για τον εαυτό τους μέχρι να ξεσηκωθούν βίαια από την κατάρρευση δύο πόλεων. [80] Διότι καθώς ο πόλεμος ήταν κοινός, ήταν ένα είδος εκούσιας παράδοσης το να μην στείλουν βοήθεια στους γείτονές τους, μάλιστα να μην έχουν έτοιμο στρατό, που θα μπορούσε να κάνει ισχυρή εντύπωση για την άμυνά τους. Αλλά με αυτόν τον τρόπο ο Θεός φείσθηκε της αδυναμίας του λαού του, στον οποίο οι ενωμένες δυνάμεις τόσων εθνών θα προκαλούσαν όχι μικρό φόβο. Στρέφοντας στους Γαβαωνίτες, ο Καλβίνος συνεχίζει με τη χαρακτηριστική προσέγγισή τους. 3. Και όταν άκουσαν οι κάτοικοι της Γαβαών κ.λπ. Οι κάτοικοι της Γαβαών μόνοι απορρίπτοντας την πρόταση να κάνουν πόλεμο καταφεύγουν στην απάτη και προσπαθούν να αποκτήσουν ειρήνη προσποιούμενοι ότι ζουν σε μεγάλη απόσταση. Να κάνουν μια τέτοια προσπάθεια ήταν πολύ μισητό στους γείτονές τους, επειδή ήταν, κατά κάποιον τρόπο, να κάνουν σχίσμα μεταξύ τους, να ανοίξουν πόρτα στους Ισραηλίτες και να αποδυναμώσουν τη δύναμη των συμμάχων τους. Και παρόλο που η ευθύνη αποδίδεται δικαίως στην ανόητη ευπιστία του Ιησού του Ναυή και των αρχόντων, που δεν ήταν υποχρεωμένοι να διαπραγματευτούν βιαστικά σε θέμα που δεν είχε ερευνηθεί σωστά, όμως ο Κύριος, που συνηθίζει να φέρνει φως από το σκοτάδι, το έστρεψε προς όφελος του λαού του· διότι τους εξασφάλισε ένα διάστημα ανάπαυσης, ενώ στάθμευαν σε μια ήσυχη περιοχή. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στον τρόπο χειρισμού των αποδεικτικών στοιχείων από τους Ισραηλίτες. 14. Και οι άνδρες πήραν από τα τρόφιμά τους κ.λπ. Μερικοί σχολιαστές εδώ καταφεύγουν στις άνοστες μυθοπλασίες ότι έφαγαν το ψωμί για να διαπιστώσουν από τη γεύση αν ήταν παλιό από ηλικία, ή ότι επιβεβαίωσαν τη διαθήκη με συμπόσιο. Τα λόγια μάλλον, κατά τη γνώμη μου, είναι έμμεση μομφή για την υπερβολική ευπιστία τους που, με ελαφρά ερείσματα, συμφώνησαν σε μια μυθώδη αφήγηση και πρόσεξαν μόνο το ψωμί, χωρίς να λάβουν υπόψη ότι η μυθοπλασία στερούνταν χρώματος. Και, σίγουρα, αν οι αισθήσεις τους δεν είχαν αμβλυνθεί, πολλά πράγματα θα είχαν εμφανιστεί αμέσως για να αντικρούσουν τους Γαβαωνίτες. [84] Αλλά όπως συμβαίνει μερικές φορές, ότι τα πιο διεισδυτικά μάτια θαμπώνονται από ένα κενό θέαμα, καταδικάζονται πιο αυστηρά επειδή δεν εξακρίβωσαν την ευαρέσκεια του Θεού. Το φάρμακο ήταν πρόχειρο, αν δεν επιχειρούσαν τίποτα χωρίς να συμβουλευτούν το μαντείο. Ήταν θέμα που άξιζε προσεκτική έρευνα, και επομένως ήταν σημείο χονδροειδούς αμέλειας, όταν ένας ιερέας ήταν έτοιμος να ζητήσει απάντηση από τον Θεό, μέσω των Ουρίμ και Θουμμίμ, να αποφασίσουν βιαστικά σε μια ασαφή περίπτωση, σαν να μην είχαν μέσα απόκτησης συμβουλής. Η βιασύνη τους ήταν λιγότερο συγχωρητέα, επειδή συνδυαζόταν με τόσο νωθρή παραμέληση της χάριτος του Θεού.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Σε περαιτέρω στοχασμό, ο Καλβίνος εξερευνά την ιερή υποχρέωση ενός όρκου. Τώρα προκύπτουν δύο ερωτήματα — πρώτον, αν τα παιδιά του Ισραήλ, που δεν είχαν καμία πρόθεση να δεσμεύσουν την πίστη τους σε απατεώνες, είχαν αναλάβει κάποια υποχρέωση; και, δεύτερον, αν δεν ήταν στη διακριτική ευχέρεια του λαού να ακυρώσουν μια υπόσχεση που οι ηγέτες τους είχαν κάνει ανόητα και εσφαλμένα; Όσον αφορά τη γενική θέση, η υποχρέωση ενός όρκου πρέπει να τηρείται με τη μεγαλύτερη ιερότητα, ώστε να μην μπορούμε, με το πρόσχημα του λάθους, να αποσυρθούμε από συμφωνίες, ακόμη και από εκείνες στις οποίες έχουμε εξαπατηθεί, αφού το ιερό όνομα του Θεού είναι πιο πολύτιμο από τον πλούτο όλου του κόσμου. [85] Ως εκ τούτου, ακόμη κι αν ένας άνθρωπος έχει ορκιστεί με λίγη σκέψη, καμία απώλεια ή έξοδο δεν θα τον απαλλάξει από την εκτέλεση. Δεν αμφιβάλλω ότι με αυτή την έννοια ο Δαβίδ λέει, (Ψαλμός 15:4), ότι οι αληθινοί προσκυνητές του Θεού, αν έχουν ορκιστεί προς βλάβη τους, δεν αλλάζουν, επειδή θα υποστούν απώλεια παρά να εκθέσουν το όνομα του Θεού σε περιφρόνηση, ανακαλώντας τις υποσχέσεις τους.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς μπορεί οι παρατηρήσεις του Καλβίνου για την καθυστερημένη δράση να αμφισβητήσουν τις δικές σας αντιδράσεις σε αναδυόμενες απειλές; Με ποιους τρόπους η συζήτηση για τους όρκους προσκαλεί μεγαλύτερη προσοχή στις δεσμεύσεις σας; Πού αισθάνεστε ότι ο Θεός στρέφει τα ανθρώπινα λάθη προς απροσδόκητο καλό στη ζωή σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ κυριαρχικῶς διατάσσων τὰ πάντα χάριν τοῦ λαοῦ τῆς διαθήκης Σου, δὸς ἡμῖν χάριν νὰ ζητῶμεν τὴν συμβουλήν Σου πρὸ πάσης πράξεως, διὰ νὰ μὴ ἀπατηθῶμεν ἀπὸ τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς πιστότητός Σου νὰ τηρῶμεν τὸν λόγον ἡμῶν, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀποδεικνύεται δαπανηρός, καὶ ἔκτεινον τὸν κραταιόν Σου βραχίονα διὰ νὰ μᾶς ὑπερασπίσῃς, ὅπως ἔπραξας διὰ τοὺς δούλους Σου τοὺς ἀρχαίους. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, εἴθε τὸ Πνεῦμά Σου νὰ μᾶς ὁδηγῇ ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἐπὶ τῆς κυριαρχικῆς Σου προνοίας. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →