← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ρωμαίους 8Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 8 της Προς Ρωμαίους προσφέρει βαθιά κατανόηση της ελευθερίας του πιστού από την καταδίκη μέσω του Πνεύματος. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς εξηγεί την ένταση μεταξύ σάρκας και Πνεύματος, το δώρο της δικαίωσης και τη ζωή που πηγάζει από την ένωση με τον Χριστό. Η προσεκτική ερμηνεία του στίχο προς στίχο μας υπενθυμίζει ότι η χάρη δεν επιτρέπει την αμαρτία αλλά μας καλεί να περπατάμε κατά το Πνεύμα. Καθώς ακούμε τα λόγια του Καλβίνου, καλούμαστε να αναπαυθούμε στο έλεος που συγχωρεί ενώ το Πνεύμα ανανεώνει. Ας ενισχύσει η ερμηνεία του την ελπίδα σας και ας βαθύνει την πορεία σας με τον Θεό σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 8 της Προς Ρωμαίους. Ακούστε τις διαβεβαιώσεις του αποστόλου ότι δεν υπάρχει καταδίκη, την αντίθεση μεταξύ ζωής κατά τη σάρκα και ζωής κατά το Πνεύμα, και την υπόσχεση ότι το Πνεύμα φέρνει ζωή και ειρήνη. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για την ερμηνεία του Καλβίνου που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά επιστρέφοντας στην παρηγοριά που προσφέρεται στους ευσεβείς. 1. Υπάρχει λοιπόν, κ.λπ. Αφού περιέγραψε τον αγώνα που έχουν διαρκώς οι ευσεβείς με τη δική τους σάρκα, επιστρέφει στην παρηγοριά, η οποία ήταν πολύ αναγκαία γι' αυτούς και την οποία είχε αναφέρει προηγουμένως· και αυτή ήταν, -- Ότι αν και ήταν ακόμη περικυκλωμένοι από την αμαρτία, ήταν όμως απαλλαγμένοι από τη δύναμη του θανάτου και από κάθε κατάρα, υπό τον όρο ότι δεν ζούσαν κατά τη σάρκα αλλά κατά το Πνεύμα· διότι ενώνει αυτά τα τρία πράγματα, -- την ατέλεια υπό την οποία οι πιστοί πάντα κοπιάζουν, -- το έλεος του Θεού στο να συγχωρεί και να συγχωρεί αυτό, -- και την αναγέννηση του Πνεύματος· και αυτό πράγματι στο τελευταίο σημείο, ώστε κανείς να μην κολακεύεται με μια μάταιη ιδέα, σαν να ήταν απαλλαγμένος από την κατάρα, ενώ ταυτόχρονα παραδίδεται με ασφάλεια στη δική του σάρκα. Όπως λοιπόν ο σαρκικός άνθρωπος κολακεύεται μάταια, όταν δεν είναι καθόλου πρόθυμος να μεταρρυθμίσει τη ζωή του, υπόσχεται στον εαυτό του ατιμωρησία με το πρόσχημα ότι έχει αυτή τη χάρη· έτσι οι τρέμουσες συνειδήσεις των ευσεβών έχουν ένα ακαταμάχητο φρούριο, διότι γνωρίζουν ότι ενώ παραμένουν στον Χριστό είναι πέρα από κάθε κίνδυνο καταδίκης. Θα εξετάσουμε τώρα τα λόγια. Στον στίχο 2 ο Καλβίνος παρέχει μια επιβεβαίωση της προηγούμενης πρότασης. 2. Διότι ο νόμος του Πνεύματος της ζωής, κ.λπ. Αυτή είναι μια επιβεβαίωση της προηγούμενης πρότασης· και για να γίνει κατανοητή, πρέπει να σημειωθεί η σημασία των λέξεων. Χρησιμοποιώντας μια γλώσσα όχι αυστηρά ορθή, με τον νόμο του Πνεύματος εννοεί το Πνεύμα του Θεού, το οποίο ραντίζει τις ψυχές μας με το αίμα του Χριστού, όχι μόνο για να μας καθαρίσει από τον λεκέ της αμαρτίας όσον αφορά την ενοχή της, αλλά και για να μας αγιάσει ώστε να καθαριστούμε πραγματικά. Προσθέτει ότι είναι ζωογόνο, (διότι η γενική πτώση, κατά τον τρόπο των Εβραίων, πρέπει να ληφθεί ως επίθετο,) εξ ου και έπεται ότι όσοι κρατούν τον άνθρωπο στο γράμμα του νόμου τον εκθέτουν στον θάνατο. Από την άλλη πλευρά, δίνει το όνομα του νόμου της αμαρτίας και του θανάτου στην κυριαρχία της σάρκας και στην τυραννία του θανάτου, που ακολουθεί από εκεί· ο νόμος του Θεού τίθεται ως ήταν στο μέσο, ο οποίος διδάσκοντας δικαιοσύνη δεν μπορεί να την παραχωρήσει, αλλά αντίθετα μας δένει με τα ισχυρότερα δεσμά σε δουλεία στην αμαρτία και στον θάνατο. Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει πώς η δικαίωση του νόμου εκπληρώνεται για εκείνους που είναι εν Χριστώ. 4. Ώστε η δικαίωση του νόμου να εκπληρωθεί, κ.λπ. Όσοι κατανοούν ότι οι ανανεωμένοι, από το Πνεύμα του Χριστού, εκπληρώνουν τον νόμο, εισάγουν μια ερμηνεία εντελώς ξένη προς το νόημα του Παύλου· διότι οι πιστοί, ενώ παρεπιδημούν σε αυτόν τον κόσμο, δεν κάνουν ποτέ τέτοια πρόοδο, ώστε η δικαίωση του νόμου να γίνεται πλήρης ή ολοκληρωμένη σε αυτούς. Αυτό λοιπόν πρέπει να εφαρμοστεί στη συγχώρηση· διότι όταν η υπακοή του Χριστού γίνεται δεκτή για εμάς, ο νόμος ικανοποιείται, ώστε να λογιζόμαστε δίκαιοι. Διότι η τελειότητα που απαιτεί ο νόμος εκτέθηκε στη σάρκα μας, και για αυτόν τον λόγο -- ώστε η αυστηρότητά του να μην έχει πλέον τη δύναμη να μας καταδικάζει. Αλλά καθώς ο Χριστός μεταδίδει τη δικαιοσύνη του σε κανέναν άλλον παρά σε εκείνους που ενώνει με τον εαυτό του με τον δεσμό του Πνεύματός του, το έργο της ανανέωσης αναφέρεται ξανά, μήπως ο Χριστός θεωρηθεί ότι είναι υπηρέτης της αμαρτίας· διότι είναι η τάση πολλών να εφαρμόζουν ό,τι διδάσκεται σχετικά με την πατρική καλοσύνη του Θεού, ώστε να ενθαρρύνουν την ακολασία της σάρκας· και κάποιοι συκοφαντούν κακόβουλα αυτή τη διδασκαλία, σαν να έσβηνε την επιθυμία να ζει κανείς ορθά. [243]
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος ορίζει τι σημαίνει να είναι κανείς κατά τη σάρκα ή κατά το Πνεύμα. 5. Διότι όσοι είναι κατά τη σάρκα, κ.λπ. Εισάγει αυτή τη διαφορά μεταξύ της σάρκας και του Πνεύματος, όχι μόνο για να επιβεβαιώσει, με ένα επιχείρημα που προέρχεται από το αντίθετο χαρακτήρα, ό,τι έχει αναφέρει προηγουμένως, -- ότι η χάρη του Χριστού ανήκει σε κανέναν άλλον παρά σε εκείνους που, έχοντας αναγεννηθεί από το Πνεύμα, αγωνίζονται για καθαρότητα· αλλά και για να ανακουφίσει τους πιστούς με μια εύκαιρη παρηγοριά, μήπως όντας συνειδητοί πολλών αδυναμιών, απελπιστούν· διότι καθώς δεν είχε απαλλάξει κανέναν από την κατάρα, παρά μόνο εκείνους που οδηγούν πνευματική ζωή, θα μπορούσε να φανεί ότι κόβει από όλους τους θνητούς την ελπίδα της σωτηρίας· διότι ποιος σε αυτόν τον κόσμο μπορεί να βρεθεί στολισμένος με τόση αγγελική καθαρότητα ώστε να είναι εντελώς απαλλαγμένος από τη σάρκα; Ήταν επομένως αναγκαίο να ορίσει τι σημαίνει να είναι κανείς εν τη σαρκί, και να περπατά κατά τη σάρκα. Στην αρχή, πράγματι, ο Παύλος δεν ορίζει τη διάκριση τόσο ακριβώς· αλλά όμως θα δούμε καθώς προχωρούμε, ότι ο σκοπός του είναι να προσφέρει καλή ελπίδα στους πιστούς, αν και είναι δεμένοι με τη σάρκα τους· μόνο ας μην δίνουν χαλαρά ηνία στις επιθυμίες της, αλλά ας παραδίδονται να καθοδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα. Ο Καλβίνος καταλήγει περιγράφοντας τη φρόνηση του Πνεύματος ως ζωή και ειρήνη. Τη φρόνηση του Πνεύματος την ονομάζει ζωή, διότι είναι ζωογόνος, ή οδηγεί στη ζωή· και με την ειρήνη εννοεί, κατά τον τρόπο των Εβραίων, κάθε είδος ευτυχίας· διότι ό,τι εργάζεται το Πνεύμα του Θεού σε εμάς τείνει προς την ευτυχία μας. Δεν υπάρχει, όμως, λόγος για τον οποίο κάποιος να αποδώσει σε αυτή τη βάση τη σωτηρία στα έργα· διότι αν και ο Θεός αρχίζει τη σωτηρία μας, και τελικά την ολοκληρώνει ανανεώνοντάς μας κατά την εικόνα Του· όμως η μόνη αιτία είναι η καλή Του ευαρέσκεια, με την οποία μας καθιστά μετόχους του Χριστού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να νεκρώσετε τις πράξεις της σάρκας σήμερα; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στη δωρεάν συγχώρηση σας ενθαρρύνει όταν αισθάνεστε τον συνεχιζόμενο αγώνα με την αμαρτία; Σε ποια περιοχή της ζωής σας παράγει το Πνεύμα την ειρήνη που περιγράφει ο Καλβίνος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν κυρίαρχον χάριν σου, ἡ ὁποία μᾶς ἔσωσεν ἐκ τῆς καταδίκης διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ διὰ τὸ Πνεῦμα τῆς ζωῆς, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸν νόμον τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου. Ὑπόταξον τὴν σάρκα ἡμῶν διὰ τῆς πιστότητός σου εἰς τὴν διαθήκην, ἵνα ἡ δικαιοσύνη τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν καθὼς περιπατοῦμεν κατὰ τὸ Πνεῦμα, καὶ ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν εἰς τὴν δόξαν τὴν μέλλουσαν νὰ ἀποκαλυφθῇ. Κράτησον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀκαταλύτῳ ἀγάπῃ τοῦ Χριστοῦ, πρὸς ἔπαινον τῆς ἐνδόξου σου ἐλέους. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →